رویترز: بزرگترین صرافی رمزارز آنلاین با وجود تحریم‌ها به تجارت با داخل ایران ادامه داده

بهرام کندایی، مدیر روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی کردستان روز دوشنبه ۲۰ تیر اعلام کرد سه بیمار دیگر مبتلا به وبا به تازگی در این استان شناسایی شدند و تعداد موارد قطعی مبتلایان در استان به ۳۹ نفر افزایش یافت.

به گفته او، مریوان همچنان بالاترین آمار مبتلایان قطعی تشخیص داده شده در استان کردستان را دارد، اما تاکنون مورد فوتی در اثر ابتلا به وبا در این استان وجود نداشته است.

این سخنگوی دانشگاه علوم پزشکی کردستان همچنین اقدامات پیشگیرانه‌ای چون «نصب دستگاه‌های کلریناتور در پایانه‌های مرزی» استان کردستان با کشور عراق برای «تقویت زیرساخت‌های حوزه آب شرب» در حال انجام است.

کندایی تاکید کرد: «مهمترین راه مقابله با بیماری و کنترل پیشرفت آن رعایت بهداشت فردی و پرهیز از خوردن و آشامیدن غذا و آب مشکوک است.»

سه روز پیش نیز، ابراهیم شکیبا معاون بهداشتی دانشگاه علوم‌ پزشکی کرمانشاه از ابتلای قطعی سه فرد دیگر در این استان به وبا خبر داده بود و تعداد کل موارد ابتلا به وبا در استان کرمانشاه را هشت نفر اعلام کرد.

با توجه به در نظر گرفتن «مبتلایان قطعی» در این آمارها، انتظار می‌رود تعداد واقعی مبتلایان به وبا در این دو استان و دیگر مناطق ایران بیشتر از آمارهای اعلام شده باشد.

شیوع وبا در غرب ایران در حالی است که در آن سوی مرزهای شرقی ایران نیز این بیماری شایع شده است.

بر اساس گزارش‌ها، بیش از ۱۲۰ نفر در ولایت هلمند افغانستان به بیماری وبا مبتلا شده‌اند که در روزهای اخیر حدود ۲۰ تن از آنان جان باخته‌اند.

پیشتر مریم مسعودی‌فر، رئیس اداره بیماری‌های منتقله از آب و غذای وزارت بهداشت از احتمال بروز بیماری وبا در استان‌های شرقی ایران خبر داده بود.

هدف این کارزار، تشویق زنان مخالف حجاب اجباری به حضور در اماکن عمومی بدون داشتن حجاب است هر چند که در فراخوان آن اشاره‌ای به تجمع در محل خاصی نشده است.

حامیان این کارزار در روزهای اخیر با هشتگ حجاب بی حجاب علاوه بر شرح روایت‌ها و نظرات خود درباره حجاب اجباری خواهان همبستگی برای مبارزه با آن شده‌اند.

در این مدت مجموعه‌ای از عکس، ویدیو و گرافیک‌ در رسانه‌های اجتماعی برای ترویج هدف کارزار منتشر شده که مضمون همه آن‌ها ابراز انزجار از حجاب اجباری و تحمیل‌های حکومتی است.

شکل‌گیری این کارزار به موازات موج تازه‌ای از سرکوب آزادی‌های فردی و تحمیل حجاب اجباری است که از طریق افزایش گشت‌های ارشاد، بستن کافه‌ها و رستوران‌ها به دلیل «‌بدحجابی مشتریان» و دستور به ادارات برای محرومیت مراجعان «‌بدحجاب» از خدمات ایجاد شده است.

حکومت ایران همچنین روز ۲۱ تیر ماه را هم به عنوان روز «‌حجاب و عفاف» نام‌گذاری کرده و قصد برگزاری همایش‌هایی با هدف ترویج حجاب اجباری دارد.

مخالفان حجاب اجباری هم با هدف مقابله با برنامه‌های حکومت روز ۲۱ تیر را به عنوان هدف اقدام‌های اعتراضی خود برگزیده‌اند.

در همین راستا ده‌ها نفر از فعالان حقوق زنان با امضای بیانیه‌ای اعلام کرده‌اند تعیین روز ۲۱ تیر به عنوان «‌روز حجاب و عفاف، تنها بهانه‌ای برای نشانه‌گذاری جدید سرکوب بیشتر مردم و به طور خاص زنان ایرانی است.»

در این بیانیه با اشاره به تبعیض ناشی از پوشش اجباری آمده که «پوشش اسلامی به عنوان پوشش برتر، عملا زنانی را که با این نوع سبک پوشش موافق نیستند و نمی‌خواهند خود را مطابق میل حاکمان بیارایند، از فرصت‌های سیاسی، علمی، اجتماعی و فرهنگی محروم ساخته است.»

این فعالان تاکید کردند: «بسیاری از زنانی که بعد از انقلاب ۵۷ با همراهی نکردن مردان سیاست‌مدار و فعالانی که همواره کسب قدرت برایشان مهمتر از حقوق برابر بوده است، تنهایی سیاسی و اجتماعی را در برابر جزم‌اندیشی خمینی و اسلامیزه شدن جامعه تجربه کردند، در طول این سال‌ها در کنار هم قرار گرفتند و هر کدامشان به شیوه‌ای که می‌توانستند، با بلند کردن صدای اعتراض زنانه‌ برای گرفتن حقوق برابر هزینه داده‌اند. آنها نه مدعی رهبری بوده‌اند و نه نیازمند به رهبر.»

فعالان حقوق زنان در پایان بیانیه خود نام‌گذاری روزی به اسم «‌حجاب و عفاف» را «نشانه خالی بودن دست حکومت ایران در برابر مبارزه زنان» دانسته و تاکید کرده‌اند: «ما حقوق‌مان را می‌دانیم و راه رسیدن به آن را نیز آموخته‌ایم. پس مبارزه‌ و مقاومت‌مان ادامه دارد.»

آسیه امینی، پرستو فروهر، مهناز پراکند، شهلا انتصاری، مولود حاجی‌زاده، عفت ماهباز، یاسمین فهبد، سمانه سوادی و مینا خانی از جمله امضا‌کنندگان این بیانیه‌اند.

یووال اشتاینیتس در سخنانی با بیان این که سفر بایدن به منطقه تنها زمانی ارزش دارد که یک تهدید نظامی علیه جمهوری اسلامی را روی میز بگذارد، گفت: «نبود چنین تهدیدی علیه جمهوری اسلامی در یک سال گذشته موجب شده تهران برای نخستین بار با سرعت هر چه تمام‌تر به سوی ساخت بمب هسته‌ای حرکت کند.»

این نماینده کنست از حزب لیکود، با انتقاد از یادداشت جو بایدن در روزنامه واشینگتن پست، گفت که او در این یادداشت تنها بر ادامه و تشدید فشارهای دیپلماتیک و اقتصادی بر ایران تاکید کرده و هیچ اشاره‌ای به وجود گزینه‌های نظامی علیه جمهوری اسلامی نکرده است.

اشتاینیتس در یک دهه گذشته، به عنوان وزیر اطلاعات و امور استراتژیک در چند کابینه نتانیاهو، مسئول هماهنگی اقدامات اسرائیل در زمینه مقابله با برنامه اتمی ایران بوده است.

او با اشاره به افزایش شدید سطح غنی‌سازی اورانیوم در ایران در یک سال و نیم گذشته، گفت تنها عاملی که در این مدت تغییر کرده این است که جمهوری اسلامی باور دارد دیگر به‌صورت نظامی از سوی ایالات متحده تهدید نمی‌شود. به گفته اشتاینیتس، وجود گزینه نظامی بسیار مهم‌تر از وجود یا نبود قرارداد اتمی است و آنچه حکومت ایران را متوقف می‌کند، وجود تهدید نظامی از سوی ایالات متحده است.

وزیر پیشین اطلاعات اسرائیل هشدار داد که ایران تنها شش ماه با ساخت بمب اتمی فاصله دارد و این آخرین فرصت جو بایدن است.

در همین حال مایک پمپئو وزیر خارجه دولت ترامپ هم در واکنش به یادداشت جو بایدن در روزنامه واشینگتن‌پست مبنی بر امن‌تر شدن خاورمیانه پس از ریاست‌جمهوری او در توییتی نوشت: «شوخی می‌کنی. حرف من را مبنا قرار نده. از فرمانده سنتکام یا اسرائیلی‌ها، امارات، افغان‌ها یا عربستان سعودی سوال کن. فقط آیت‌الله با تو موافق است.»

خبر بازداشت هشت نفر وابسته به نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی که برای قتل شهروندان اسرائیلی به استانبول اعزام شده بودند روز پنجشنبه ۲۵ خرداد در رسانه‌های ترکیه منتشر شد.

روزنامه صباح در گزارش جدید خود که روز یکشنبه ۱۹ تیرماه منتشر شد نوشت که سازمان اطلاعات ترکیه (میت) و اطلاعات پلیس استانبول دریافته بودند که اعضای این تیم ترور در تاریخ‌های مختلفی وارد استانبول شده و مخفیانه با هم دیدار کرده‌اند.

بنابر این گزارش، هدف نخست این تیم نزدیک شدن به یوسف لوی-سفاری، دیپلمات اسرائیلی، و کشتن او بود؛ لوی-سفاری قبلا سرکنسول اسرائیل در استانبول بود و در آن زمان در این شهر حضور داشت.

هدف بعدی تیم ترور، کشتن گروهی از گردشگران اسرائیلی بود که قرار بود در همان هتل در محله بی‌اوغلو استانبول اقامت داشته باشند.

اعضایی از تیم ترور نیز پیش از ورود گردشگران اسرائیلی در آن هتل اقامت کردند.

بنابر این گزارش، نیروهای امنیتی ترکیه بی سر و صدا هتل گردشگران اسرائیلی را تغییر دادند.

به نوشته رسانه‌های ترکیه و همچنین روزنامه صباح، اقدام جمهوری اسلامی در اعزام گروه ترور برای کشتن شهروندان اسرائیلی، به دنبال چندین قتل در ایران صورت گرفت که آخرینش کشته شدن حسن صیاد خدایی، از فرماندهان ارشد نیروی قدس سپاه، در تهران بود.

با این حال همکاری سازمان‌های اطلاعاتی اسرائیل و ترکیه نقشه این تیم را به شکست کشاند.

به نوشته روزنامه صباح، ماموران امنیتی ترکیه که رفت‌وآمدها و دیدارهای این تیم را زیر نظر داشتند نهایتا آنها را روز پنجشنبه ۲۵ خرداد در یورش به سه مکان مختلف در محله‌های بی‌اوغلو، بیلیک‌دوزو، و بیوک‌چکمجه بازداشت کردند.

بنابر این گزارش، از بازداشت شدگان سه قبضه اسلحه کمری، سه صدا خفه‌کن، و دو سلاح لیزری کشف و ضبط شده است.

به نوشته صباح، چهار تن از اعضای این تیم از ابتدا با اتهام «جاسوسی سیاسی و نظامی» بازداشت شدند و تحقیقات درباره نقشه ترور نیز ادامه دارد.

دیپلمات و گردشگران اسرائیلی نیز همگی به کشور خود منتقل شدند.

در همین حال روز یکشنبه یائیر لاپید، نخست وزیر جدید اسرائیل، تلفنی با رجب طیب اردوغان، رییس جمهور ترکیه، گفت‌وگو کرد.

بر اساس اطلاعیه دفتر نخست وزیر اسرائیل، لاپید در این تماس همچنین از اردوغان به خاطر «همکاری‌های دو کشور در خنثی کردن نقشه‌های حمله به شهروندان اسرائیلی در استانبول در ماه ژوئن» تشکر کرد.

پیش از این نفتالی بنت، نخست وزیر پیشین اسرائیل نیز از ترکیه و اردوغان تشکر کرده بود.

اندکی پس از افشای طرح جمهوری اسلامی برای کشتن اتباع اسرائیلی در ترکیه حسین طائب از ریاست سازمان اطلاعات سپاه پاسداران برکنار شد.

همچنین روابط ترکیه و جمهوری اسلامی با تنش همراه شد و سفر حسین امیرعبداللهیان به آنکارا چندین بار به تعویق افتاد.

این سفر سرانجام ششم و هفتم تیر انجام شد و وزیر خارجه ترکیه در نشست خبری مشترک با امیرعبداللهیان گفت: «باید به همکاری با ایران در مورد مبارزه با تروریسم ادامه دهیم زیرا تروریسم دشمن مشترک ما است.»

نیری در مصاحبه‌ای که به تازگی در وبسایت «مرکز اسناد انقلاب اسلامی» منتشر شد درباره اعدام‌های تابستان ۶۷ گفت: «آن برهه شرایط ویژه‌ای بود، وضع مملکت بحرانی بود، یعنی اگر قاطعیت امام نبود شاید اصلا وضعیت طور دیگری بود، شاید اصلا نظام نمی‌ماند.»

در تابستان ۶۷ به فرمان روح‌الله خمینی چند هزار زندانی سیاسی در زندان‌های ایران مخفیانه اعدام و در گورهای جمعی دفن شدند.

ریاست «هیات مرگ»، کمیته‌ای که درباره سرنوشت زندانیان تصمیم می‌گرفت، با حسینعلی نیری حاکم شرع وقت بود و سایر اعضای این هیات نیز ابراهیم رئیسی، مصطفی پورمحمدی و مرتضی اشراقی بودند.

نیری در مصاحبه جدید خود از اعدام‌های ۶۷ به طور کامل دفاع کرده و با اشاره به «ترورهایی که در تهران و شهرهای دیگر اتفاق می‌افتاد» گفته است: «در این شرایط که نمی‌شود با قربانت بروم و فدایت بشوم کشور را اداره کرد.»

زندانیانی که در سال ۶۷ مخفیانه اعدام شدند در حال گذراندن حبس خود بودند و حتی دوره حبس برخی از آنان نیز به اتمام رسیده بود.

با این حال حسینعلی نیری گفت دلیل اعدام شدن آنها این بود که «در زندان دوباره شلوغ کردند و در فضای زندان، باز هم انسجام خودشان را داشتند و تشکیلات جدیدی هم درون زندان به وجود آورده بودند».

او اقدامات این تشکیلات جدید در زندان‌ها را «قطع کردن سیم تلفن» و «شکستن لامپ» ذکر کرد.

حسینعلی نیری پیش از این درباره اعدام‌های ۶۷ اظهار نظر علنی و مشروح چندانی نکرده بود. مصاحبه او نیز با «مرکز اسناد انقلاب اسلامی» صورت گرفته که ریاست آن با مصطفی پورمحمدی، دیگر عضو هیات مرگ، است.

ابراهیم رئیسی نیز که در سال ۶۷ به عنوان نماینده وقت دادستان در هیات مرگ حضور داشت، در اولین نشست خبری خود پس از اعلام پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری در پاسخ به پرسشی درباره اعدام‌ها گفت از ابتدای مسئولیتش «مدافع حقوق بشر» بوده است و «باید مورد تقدیر و تشویق» قرار بگیرد.