برخی نهادهای حقوق بشری از جمله هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در آخرین آمارهای خود، از بازداشت ۶۸۷ دانشجو در جریان اعتراضات ۱۴۴ دانشگاه ایران خبر دادهاند که برای شمار زیادی از آنان، قرار وثیقه تعیین نشده و همچنان در زندان هستند.
بر اساس گزارش شوراهای صنفی دانشجویان کشور، در هفتههای گذشته کمیتههای انضباطی همسو با نهادهای امنیتی دانشجویان را تهدید کرده و زیر فشار گذاشتهاند.
شیوهنامه اجرایی جدید آییننامه انضباطی نیز به اهرمی برای سرکوب و اعمال فشار بیشتر بر دانشجویان معترض تبدیل شده است.
از سوی دیگر، شوراهای صنفی با هشدار درباره وضعیت زندانیان، از بیماری زمینهای برخی از دانشجویان زندانی خبر دادهاند که به دلیل عدم دسترسی به خدمات تخصصی درمانی در زندان، در وضعیت بحرانی و حتی خطر جانی به سر میبرند.
از جمله لیلا حسینزاده، دانشجوی انسانشناسی دانشگاه تهران که با بیماری زمینهای کلون روده، اکنون در زندان عادلآباد شیراز است و در خطر بروز عوارض بیماری مانند ناراحتیهای چشمی، التهاب و زخمهای پوستی قرار دارد.
این دانشجو و فعال صنفی که با وجود حکم عدم تحمل کیفر، بیش از چهار ماه است زندانی شده، روز ۲۹ آذر ماه در اعتراض به «فریبکاری پزشکی مسوولان قوه قضاییه»، اعتصاب دارویی کرد.
دانشجویان دانشگاههای مختلف نیز با انتشار طوماری، حمایت خود را از لیلا حسینزاده اعلام کرده و در بیانیهشان نوشتند: «تدوام بازداشت لیلا حسینزاده و رویه غیرقانونی قوه قضاییه برای انکار بیماری صعبالعلاج او چیزی جز تلاش عامدانه و غیرمسوولانه برای مرگ خاموش یک دانشجوی آگاه، شریف و دغدغهمند نیست.»
نازنین کیانبخت اما دانشجوی دیگری است که وضعیت سلامتی او در زندان مرکزی تبریز وخیم گزارش شده است.
او دانشجوی رشته گرافیک دانشگاه هنر تبریز است که روز هشتم آذر مقابل منزلش بازداشت و به زندان مرکزی تبریز منتقل شد.
نازنین دارای بیماری قلبی است و پس از مدت کوتاهی از بازداشت هم دچار حمله قلبی شده اما همچنان از دسترسی به درمانهای تخصصی محروم است.
به گفته خانواده و نزدیکانش، نه تنها با صدور قرار وثیقه برای او موافقت نشده بلکه ممنوعالملاقات نیز شده است.
بر اساس برخی گزارشها، نازیلا معروفیان دانشجوی دانشگاه علامه و خبرنگار که بعد از مصاحبه با پدر ژینا (مهسا) امینی بازداشت شد نیز حال وخیمی دارد اما اطلاعات بیشتری درباره وضعیت سلامتی او در دسترس نیست.
از بیست و ششم شهریور و آغاز اعتراضات جاری در ایران، دانشگاههای کشور به مهمترین صحنه تجمع و اعتراض علیه حکومت تبدیل شدهاند و دانشجویان زیادی نیز در این تجمعات بازداشت شدند.
در تجمعات ۱۶ آذر و همزمان با روز دانشجو اما به تعداد بازداشتیها افزوده شد.
در اعتراض به این موج گسترده بازداشتها، دانشجویان شماری از دانشگاهها با اعلام اعتصاب عمومی، حضور در کلاس و تمام فعالیتهای درسی دانشگاهی را تعطیل کردند.
شوراهای صنفی نیز با صدور بیانیههایی، ممنوعالورودی، پروندهسازی و اخذ اعترافات اجباری از دانشجویان معترض را محکوم کردند.
در یکی از جدیدترین نمونهها از برخورد حراست دانشگاه با معترضان، وضعیت حدود ۴۰ دانشجوی دانشگاه صنعتی امیرکبیر از سوی شورای انضباطی دانشگاه به «تعلیق از تحصیل» تغییر کرده و این دانشجویان تا اطلاع ثانوی معلق از تحصیلاند و از تمامی امکانات رفاهی از جمله حضور در خوابگاه و سلف غذاخوری محروم شدهاند.
حدود ۳۰ دانشجوی دانشگاه صنعتی ارومیه هم با مجازاتهایی چون ممنوعالورودی به دانشگاه و خوابگاه، منع از تحصیل و تعلیق و ... روبهرو شدهاند.
با وجود تلاش عوامل سرکوب و بازداشت و مجازاتهای سنگین انضباطی برای دانشجویان اما اعتراضات در دانشگاهها همچنان ادامه دارد.
