کیومرث پوراحمد، کارگردان، در واکنش به حضور فیلمش در جشنواره فجر، در اینستاگرام نوشت: تهيهكننده و بعضى عوامل فيلم مايل بودهاند فیلم «پرونده باز است» در جشنواره باشد، اما من، نويسنده و كارگردان… با اين همه داغى كه بر دل داريم ديگر چه جشنى ، چه جشنوارهاى !؟
پوراحمد گفت: «چندسالی است که جشنواره فجر دیگر جشن سینمای ایران نیست، بلکه جشن دو سه ارگان خاص است. در اين چند سال جشنواره برای من هيچ ارزش و اهمیتی نداشته، به خصوص در این سال خونبار و دردناک. اما تهیهکننده به عنوان مالک فیلم میتوانددرخواست حضور یا عدم حضور در جشنواره را بدهد.»
با گذشت بیش از چهار ماه از خیزش انقلابی ایرانیان، اعتراضات مردم در نقاط مختلف کشور در قالب شعاردهی و شعارنویسی گسترده ادامه پیدا کرد. با این حال مقامات جمهوری اسلامی همچنان بر ربط دادن خیزش انقلابی به «دشمن خارجی» تاکید دارند.
ویدیوهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهد در شامگاه سهشنبه چهارم بهمن مردم معترض در محلههای غرب تهران از جمله باغ فیض، پونک، گیشا، شهرک باقری و شهران شعارهای ضدحکومتی سر دادند.
ویدیوهای ارسالی دیگر نشان میدهد در شامگاه سهشنبه چهارم بهمن مردم معترض در تهرانپارس، دبستان، اقدسیه و پیروزی تهران شعارهای ضدحکومتی سردادند.
دیگر ویدیوهای رسیده به ایران اینترنشنال نیز نشان میدهد شهروندان در محلههای مختلف شهرهای تهران و کرج شامگاه سهشنبه چهارم بهمنماه شعارهای ضدحکومتی از جمله «مرگ بر خامنهای» سر دادند.
از سوی دیگر شعارنویسی علیه جمهوری اسلامی به صورت چشمگیری در حال گسترش است. یک شهروند در تهران با ارسال ویدیویی به ایران اینترنشنال شعارهای مخالفان جمهوری اسلامی روی دیوارهای خیابانهای منطقه گیشا را نمایش داده و میگوید: «ببینید گیشا به چه شعارهایی مزین شده.»
ویدیوی دیگری نیز به ایراناینترنشنال رسیده که در آن شهروندی از ادامه شعارنویسی در مشهد و تلاش حکومت برای پاک کردن آنها روایت میکند.
در همین حال، ادای احترام به معترضان کشته و اعدام شده نیز ادامه دارد. ویدیوی ویدیوی منتشر شده نشان میدهد پدر محمدمهدی کرمی، جوان معترض اعدامشده، با حضور بر مزار محمد حسینی، سنگمزار تازهنصبشده او را گلابپاشی میکند و شستوشو میدهد. او رو به مزار حسینی میگوید: «مبارکت باشد.»
ایرانیان خارج کشور نیز به تجمعات خود در حمایت از خیزش انقلابی ادامه دادند. از تفلیس، پایتخت گرجستان، ویدیویی به ایراناینترنشنال رسیده که نشان میدهد تجمعی در حمایت از خيزش انقلابی مردم ايران و علیه جنگ روسیه در اوکراین در این شهر گرفته است.
با این حال، مقامات جمهوری اسلامی و چهرههای وابسته به حکومت همچنان بر انکار خیزش انقلابی و ربط دادن اعتراضات به دشمنان خارجی تاکید دارند.
تعدادی از نمایندگان مجلس در نامهای به رئیسی، قالیباف و اژهای با اشاره به اعتراضات سراسری علیه جمهوری اسلامی نوشتند: «نباید به گونهای رفتار و اقدام کنیم که مردم احساس کنند ارادهای برای آرامتر کردن فضای کشور وجود ندارد.»
این نمایندگان در بخشی از نامه خود به سران سه قوه نوشتند: «در این شرایط، گروهی دیگر نیز با ایجاد اغتشاش، درصدد سوءاستفاده از این اعتراضات مردمی برآمدند، در نتیجه طی چند ماه گذشته، نظام اسلامی ایران تهدید شد.»
محمدجعفر منتظری، دادستان کل ایران، نیز در نامهای به وزیر خارجه با اشاره به تصویب قطعنامه پارلمان اروپا برای قرار دادن نام سپاه در لیست سازمانهای تروریستی اتحادیه اروپا نوشت بهعنوان مدعیالعموم اعلام میکند این اقدام وجاهت قانونی ندارد و خلاف حقوق بینالملل است و خواستار انجام اقدامات لازم در این زمینه شد.
اسماعیل خطیب، وزیر اطلاعات، نیز خیزش انقلابی را به جنگ رسانهای «دشمن» ربط داد و گفت: «دشمن با ایجاد جنگ جهانی رسانهای قصد ناامید کردن مردم ایران نسبت به خدمات نظام را دارد.»
وزیر اطلاعات با بیان اینکه «دشمن در مقابل وحدت و انسجام مردم، مسئولان، فرهیختگان و نخبگان دچار استیصال شده»، گفت: «دست دشمنان با هر توطئهای برای مردم رو شده است.»
بهروز افخمی، فیلمساز، نیز در گفتوگو با ایسنا خیزش ایرانیان علیه جمهوری اسلامی را «نمایشی زودگذر خیابانی» توصیف کرد که «فقط تعداد خیلی خیلی کمی از مردم باورش کردند.»
با ادامه سیل بازداشتها و صدور احکام سنگین علیه معترضان، گزارشهای جدید از شکنجه زندانیان، فشار بر خانوادههای آنان و نیز سایر شیوههای سرکوبگرانه جمهوری اسلامی، از جمله اخراج اساتید دانشگاهها خبر میدهند.
بر اساس گزارشها، محسن طهماسبی، شهروند جوان در ماهشهر که در جریان اعتراضات سراسری در آبانماه برای انتقال یک معترض مجروح تیرخورده به بیمارستان کمک کرده بود، به دست اطلاعات سپاه بازداشت و زندانی شده و از آن زمان تحت شکنجه و فشار در زندان قرار گرفته است.
همچنین بر اساس اطلاعات رسیده به ایران اینترنشنال، فراز حقیقتجو، شهروند بهائی ساکن شیراز نیز که روز ۱۹ آذرماه از سوی ماموران بازداشت و وسایل او و همسرش ضبط شده، ۱۷ روز است که با خانوادهاش تماسی نداشته است. بر اساس این اطلاعات، فراز حقیقتجو در آخرین تماس خود تقاضای لباس گرم و دارو داشته است، اما خانوادهاش به هر نهادی که مراجعه میکنند، به آنها گفته میشود که فرزندشان در اینجا نیست.
اکنون حدود ۵۰ روز از بازداشت این شهروند بهائی میگذرد و او در شرایط سخت و تحت بازجوییهای شدید نگهداری میشود و خانواده او نگران هستند که از این زندانی اعترافات دروغین و ساختگی گرفته شود.
سپیده کاشانی، فعال محیط زیستی زندانی، نیز در نامهای که بیبیسی منتشر کرده، نوشته بازجو ابتدای هر بازجویی، سوره یس را با صوت میخوانده و بعد فردی که ظاهرا آخوند بوده، حکم اعدام هومن جوکار، همسر او و دیگر فعال محیط زیستی زندانی را در حالی که او با چشمبند به سمت دیوار نشسته بوده، میخوانده است.
سپیده کاشانی نوشته ساعتها ایستاده بازجویی میشده و حتی اجازه نداشته سرش را به دیوار تکیه بدهد.
او افزود در اتاقی که در و دیوار آن خونی بود بازجویی میشده و بازجو میگفته: «شاید شما رو نزنیم، ولی به پسرها رحم نمیکنیم.»
شاهزاده رضا پهلوی با انتشار تصویری از توماج صالحی، خواننده رپ زندانی، در اینستاگرامش نوشت: «ما به توماج فکر میکنیم که در سلول از خودش میپرسد آیا ارزشش را داشت؟ آیا فراموش شدهام؟»
او افزود: «این تازه شروع ماجراست و ما به توماج و توماجها بیش از پیش نیاز داریم.»
از سوی دیگر، قوه قضاییه همچنان با توسل به اتهام «افساد فیالارض» به فشار بر زندانیان در معرض خطر اعدام ادامه میدهد. مهدخت دامغانپور، یکی از وکیلان محمد قبادلو، جوان بازداشتشده محکوم به اعدام، گفت وکیل محمد قبادلو اعلام کرد فرجامخواهی موکلش در موضوع «افساد فی الارض» پذیرفته «نشده» است.
او گفت پذیرش فرجامخواهی موکلش درباره پرونده با اتهام قتل در اعتراض به رای دادگاه کیفری یک صورت گرفته اما آنها همچنین خواستار پذیرش اعاده دادرسی در خصوص پرونده «افساد فی الارض» با حکم اعداماند.
در ادامه سیل اخراج اساتید و معلمان معترض، مهشید گوهری، استاد ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد، در صفحه اینستاگرامش اعلام کرد پس از هفت سال تدریس با او و چند نفر از همکارانش قطع همکاری شده است.
شورای تشکلهای صنفی فرهنگیان نیز در بیانیهای با محکوم کردن دخالت «نهادهای فراقانونی» در جلوگیری از آزادی اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان، از زندان، هشدار داد درصورت آزاد نشدن اسماعیل عبدی، این شورا «اقدامات بعدی» را برای این معلم و دیگر معلمان زندانی انجام خواهد داد.
اسماعیل عبدی حدود هشت سال است که در زندان است و در حالی که در فروردین ۹۹ دوران محکومیت او به پایان رسیده بود، قوه قضاییه حکم ده سال زندان تعلیقی او را بلافاصله اجرایی کرد.
اخذ وثیقههای سنگین از بازداشت شدگان نیز در ازای آزادی موقت آنها ادامه دارد. رها آجودانی، کنشگر ترنس، که در جریان خیزش انقلابی بازداشت شده بود، با ارائه وثیقه دو میلیارد تومانی تا زمان برگزاری دادگاه موقتا آزاد شد. به گفته وکیل او، این کنشگر کوییر ممکن است به ۱۰ تا ۱۵ سال زندان محکوم شود.
برادر اشراق نجف آبادی، ورزشکار شیرازی و عضو سابق تیم ملی دوچرخهسواری کوهستان، نیز خبر داد او از زندان عادلآباد شیراز به بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر موسوم به پلاک ۱۰۰ منتقل شده است.
خانواده محیا واحدی، عضو جمعیت امام علی، نیز در مصاحبه با شرق خواستار آزادی او شدند و گفتند محیا یک فعال اجتماعی است که در زندگیاش هیچ نقطه تاریکی وجود ندارد و از شروع فعالیتهایش تأثیر بسیار مثبتی بر مناطق فقیرنشین و آسیبدیده داشته است.
از سوی دیگر، گروهی از خانوادههای زندانیان محکوم به اعدام با برگزاری تجمع مقابل دفتر ارتباطات مردمی قوه قضاییه خواهان لغو حکمهای اعدام عزیزان خود شدند.
طبق گزارشی که در پارلمان استرالیا ارائه شده، عوامل وابسته به سپاه سازمانهای استرالیا را هدف حملات سایبری قرار دادهاند تا از اطلاعات آنها برای اخاذی استفاده کنند. طبق این گزارش، حملات مشابهی نیز علیه سازمانهای فعال در بخشهای زیرساختی آمریکا، کانادا و بریتانیا در جریان است.
طبق این گزارش که شبکه ایبیسی استرالیا آن را منتشر کرده، عوامل حملههای سایبری به سازمانهای استرالیا زیر نظر شرکتهای ناجی تکنولوژی هوشمند فاطر در کرج و افکار سیستم یزد فعالیت میکنند.
یکی از سخنگویان وزارت خارجه استرالیا با ابراز نگرانی عمیق از گزارشها درباره دخالتهای خارجی، از جمله آزار و تهدید شهروندان استرالیایی-ایرانی، بر تلاش برای حفظ امنیت شهروندان در داخل و ادامه همکاری با کشورهای متحد برای فشار بر رژیم ایران به دلیل نقض فاحش حقوق بشر تاکید کرد.
از سوی دیگر، همزمان با نگرانیها درباره نفوذ عوامل جمهوری اسلامی در استرالیا، وزارت کشور استرالیا به شبکه ایبیسی این کشور گفت: «اگرچه ممکن است مقامهای ارشد حکومت ایران در استرالیا سرمایهگذاری یا سپرده نقدی داشته باشند، دولت استرالیا به موجب قانون نمیتواند اطلاعات آنها را منتشر کند.»
در همین حال، کلر چندلر، عضو سنای استرالیا، گفت: «شهروندان ایرانی-استرالیایی ماههاست که از تهدید و آزارهای عوامل جمهوری اسلامی ابراز نگرانی کردهاند و استیصال شهروندان از عدم تمایل یا عدم توانایی دولت استرالیا در رسیدگی به این نگرانیها، موضوع جدیدی نیست.»
در اواسط آذر ماه، وزارت خارجه استرالیا از اعمال تحریمهای حقوق بشری علیه گشت ارشاد، نیروی مقاومت بسیج و شش عضو ارشد سپاه پاسداران و بسیج به دلیل نقض حقوق و آزادیهای زنان ایرانی خبر داد.
محمد رستمی چشمه گچی، رئیس پلیس اخلاق، و احمد میرزایی، رئیس پلیس اخلاق تهران، غلامرضا سلیمانی، فرمانده بسیج، حسین اشتری، رئیس پلیس ایران، در فهرست تحریمهای استرالیا هستند.
این اقدام دولت فدرال استراليا به دنبال هفتهها درخواست گروههای حقوق بشر و مخالفان برای استفاده از قوانین تحریمهای هدفمند به سبک مگنیتسکی صورت میگیرد.
راب الیفانت، معاون وزیر خارجه کانادا و نماینده پارلمان فدرال کانادا، به ایراناینترنشنال گفت: برای برخورد با تهدیدهای عوامل جمهوری اسلامی در کانادا علیه کنشگران و شهروندان ایرانیتبار، باید وزارتخانههای خارجه، اطلاعات، کشور و دفاع و پلیس کانادا یک مرکز مشترک تشکیل دهند.
الیفانت از کنشگران و شهروندان ایرانیتبار خواست هر گونه تهدید از سوی عوامل جمهوری اسلامی را به پلیس گزارش دهند.
او در پاسخ به این پرسش مهسا مرتضوی، خبرنگار ایراناینترنشنال، که چرا کانادا تا کنون سپاه پاسداران را در فهرست سازمانهای تروریستی قرار نداده، گفت: «اگر این کار آسان و شدنی بود تا الان انجام شده بود. در حال حاضر، سریعترین راه محدود کردن افراد وابسته به سپاه پاسداران، تحریمهای هدفمند است.»
معاون وزیر خارجه کانادا گفت: «تخمین میزنیم حدود ۱۰ هزار نفر از اعضای ارشد سپاه پاسداران در اعمال خشونتها بیشترین نقش را داشتهاند. این افراد دیگر نمیتوانند به خاک کانادا وارد شوند و اگر هم در کانادا هستند باید اخراج شوند.»
طبق گزارش شبکه سیبیسی کانادا، تعداد فزایندهای از ایرانیان ساکن کانادا ابراز نگرانی کردهاند که وابستگان جمهوری اسلامی آنها را تهدید کرده، تحت نظر قرار داده و حتی پس از تظاهرات در شهرهای کانادا آنها را تا مقابل خانههایشان تعقیب کردهاند.
طبق این گزارش، کنشگران ایرانی-کانادایی که مورد تهدید قرار گرفتهاند میگویند، این تهدیدها را به پلیس کانادا گزارش کردهاند، اما پلیس به آنها پاسخی نداده است.
شهروندان ایرانی-کانادایی که از سوی عوامل جمهوری اسلامی مورد تهدید قرار گرفتهاند، به سیبیسی گفتهاند برداشت آنها این است که دولت کانادا این تهدیدها را جدی نمیگیرد.
در حال حاضر، تیمی از وکلای کانادا در هماهنگی با گروهی از وکلا در ایران و آمریکا با راهاندازی کارزاری در حال شناسایی و اقدام علیه وابستگان به جمهوری اسلامی هستند. هدف این کارزار اخراج اعضای سپاه و گشت ارشاد از کانادا و برخورد با شهروندان کانادایی است که با سپاه پاسداران همکاری میکنند.
رامین ژوبین، عضو تیم وکلای این کارزار، به ایراناینترنشنال گفت در این اقدام که با حمایت کنشگران از طیفهای مختلف سیاسی در جریان است، تا کنون بیش از ۱۰۰ پرونده در حال بررسی هستند و برخی از آنان نیز به مرحله اجرایی رسیدهاند.
۳۰ شهریور روز سیاه نوشهر بود؛ روزی که در آن دستکم پنج معترض جوان از جمله حنانه و حسینعلی کیا به ضرب گلوله ماموران جمهوری اسلامی کشته شدند. سایه سیاه ۳۰ شهریور هنوز روی سر نوشهر سنگینی میکند، برای کیوسک پلیسی که شامگاه آن به آتش کشیده شد، سه نفر در صف اعداماند.
جواد روحی معترض ۳۵ ساله، مهدی محمدیفرد، معترضی که تولد ۱۹ سالگیاش را در زندان گذراند و عرشیا تکدستان جوان ۱۸ سالهای که به تازگی دانشگاه قبول شده بود و اگر زندانی نمیشد الان دانشجوی ترم یک رشته الکتروتکنیک بود، به اتهام آتش زدن یک کیوسک پلیس به ترتیب به سه، دو و دو بار اعدام محکوم شدهاند.
نقطه مشترک پرونده و اتهامات وارد شده به این معترضان، حضور در تجمع شامگاه ۳۰ شهریور در نوشهر است. مرور دادنامه و حکم آنها نشان میدهد اتهاماتی همچون «محاربه» و «افساد فیالارض» که در این مدت با دست باز و فراغ خاطر به بسیاری از معترضان بازداشتی و اعدامشده نسبت داده شده، در پرونده آنها هم وجود دارد.
اتهام اصلی جواد و مهدی به آتش کشیدن کیوسک پلیس راهنمایی و رانندگی در میدان آزادی نوشهر است که نقطه تمرکز اعتراضات بوده است. به جواد روحی اتهام ارتداد از طریق هتک حرمت به قرآن از طریق آتش زدن آن و توهین به مقدسات هم بسته شده است.
عرشیا تکدستان هم به «لیدری» اعتراضات متهم شده و در پرونده و حکمش به پیامهایی که ادعا شده عرشیا با دوستان خود در فضای مجازی رد و بدل کرده، استناد شده است. از جمله این پیامهای ادعایی این است که او به دوستانش گفته «در چالوس و نوشهر غوغا بپا کردیم» و «مامور ناجا را در تجمعات زدم».
اتهامات بیاساس و اعتراف زیر شکنجه؛ از دست رفتن قدرت تکلم جواد روحی
پرونده این سه معترض اهل شمال همچون آنچه برای دیگران هم اتفاق افتاده بر پایه اتهامات بیاساس و شواهد ناقص بنا شده است.
جواد روحی در طول دوران بازداشتش وکیل انتخابی نداشته، اما جزییات حکمش که به دست ایران اینترنشنال رسیده، نشان میدهد حتی وکیل تسخیری او در دادگاه گفته بازبینی فیلم دوربین های مداربسته و اظهارات موکلش صرفا حضور او در محل تجمع را ثابت میکند و در خصوص اتهامات وارده از جمله افساد فیالارض «دلیل و مدرکی مبنی بر توجیه اتهام وجود ندارد».
او همچنین اتهام ارتداد به علت آتش زدن قران را «ناصواب» توصیف کرده و گفته موکلش از وجود قرآن در تجمع خبر نداشته است.
مجید کاوه، وکیل انتخابی روحی هم پیشتر در توییترش نوشته بود موکلش «ایرادات اساسی و حائز اهمیتی نسبت به تحقیقات مقدماتی داشته که به یقین طی روزهای آتی در فرجامخواهی به دیوان عالی کشور منعکس خواهد شد».
کمیته پیگیری بازداشتشدگان روز ۲۸ دی در گزارشی افشا کرد جواد روحی در بازداشتگاه «شهید کاظمی» ساری متعلق به اطلاعات سپاه «از شدت شکنجه و ترس اختیار ادرارش را از دست داده بود و قدرت تکلم هم نداشت».
طبق این گزارش، این جوان ۳۵ ساله به علت فشار بازجویی در روزهای اول توان حرکت خود را از دست داده بود و در پی از دست دادن کنترل ادرار او را به انفرادی منتقل کردند. طی بازجویی یک بار وضعیت جواد چنان وخیم میشود که او را برهنه به کریدور بند منتقل کرده و برای کنترل علایم حیاتی پزشک خبر میکنند.
بر اساس اطلاعات رسیده به ایران اینترنشنال، جواد روحی به بیماری اعصاب مبتلاست و پیش از بازداشت مدتی در بیمارستان بستری بوده است. دو منبع آگاه به ایران اینترنشنال گفتند او بیکار بوده و از مشکلات مالی و معیشتی رنج میبرده است و خانوادهای کارگر و تهیدست دارد.
به گفته یکی از این منابع، «او قرآن آتش نزده و این موضوع دروغ است. او تحت فشار قرار گرفته تا اعتراف اجباری بکند.»
مهدی محمدیفرد، آرایشگر با استعدادی که در زندان ۱۹ ساله شد
آتش گرفتن کیوسک پلیس جان مهدی محمدیفرد، آرایشگر و هنرمند تتوکار ۱۹ ساله را هم با دو بار اعدام تهدید میکند. او ۱۰ مهر به اتهام دست داشتن در این آتشسوزی بازداشت شد و به گفته منبعی مطلع، هنگام بازداشت با زنجیری که به شلوارش وصل بوده شدیدا ضرب و جرح شده است.
منابعی مطلع که برای حفظ امنیتشان نخواستند نامشان منتشر شود به ایران اینترنشنال گفتند خانواده او تا یک هفته از محل نگهداری پسرشان خبر نداشتند.
به گفته آنها، او در زندان و برای گرفتن اعتراف اجباری در انفرادی نگهداری شده و چند روز در سلولی بوده که تخت و پتو نداشته و «بسیار کثیف و پر از سوسک و موش بوده است».
به گفته آنها، مهدی که ۱۵ دی ماه تولدش بود، در زندان مورد شکنجه جنسی شدید قرار گرفته و به دلیل جراحت یک روز در بیمارستان بستری شده است.
یکی از این منابع آگاه گفت مهدی به دلیل مشکلات خانوادگی به افسردگی شدید مبتلا و تحت نظر پزشک بوده اما در طول فرآیند دادرسی به پرونده پزشکی او توجه نشده و ماموران حکومت حتی سندی که گواه بیماری او بوده به دادگاه نداده و معدوم کردهاند.
بنا بر اطلاعات رسیده به ایران اینترنشنال، خانواده محمدیفرد بعد از رسانهای شدن وضعیت او تحت فشار مضاعف امنیتی قرار گرفته و مقامهای حکومتی در پی یافتن هویت منابع مطلعی هستند که با رسانهها صحبت کردهاند.
وکیل تعیینی خانواده محمدیفرد به حکم اعدام مهدی اعتراض کرده و خانواده منتظر نتیجه فرجامخواهی از دیوان عالی کشورند.
عرشیا تکدستان، جوانی که با اسلحه بر شقیقه مجبور به اعتراف شد
پرونده آتشسوزی کیوسک پلیس در میدان آزادی یک جوان دیگر را هم در خطر کشیده شدن به کام مرگ قرار داده؛ عرشیا تکدستان، پسر جوان ۱۸ سالهای که روز دوم مهر بازداشت شده است.
پرند محمودی، دخترخاله عرشیا تکدستان که در هلند سکونت دارد و درباره وضعیت او اطلاعرسانی میکند به ایران اینترنشنال گفت عرشیا ساعت ۱۹:۳۰ غروب ۳۰ شهریور از آموزشگاه محل حضورش در نوشهر خارج میشود و حدود ساعت ۱۹:۴۵ به میدان آزادی که مرکز تجمعات بوده، میرسد. او ساعت ۲۰:۱۵ دقیقه در خانه بوده و مجموعا ۴۵ دقیقه را در خیابان سپری کرده است.
به گفته او، خانواده تکدستان برای اثبات این موضوع فیلم دوربین آموزشگاه را به دادگاه ارائه کردهاند اما قاضی پرونده به آن هیچ توجهی نکرده است.
بنا بر روایت خانم محمودی، عرشیا ۲۸ روز بعد از بازداشت شدنش با خانواده تماس میگیرد و به آنها خبر میدهد از سوم مهر در زندان ساری بوده است. او در تمام این مدت در انفرادی نگه داشته شده و مورد شکنجه فیزیکی و روانی قرار گرفته است.
دخترخاله عرشیا تکدستان به ایران اینترنشنال گفت از جمله شکنجههایی که عرشیا تحمل کرده شکستن انگشت پایش بوده است و برای اینکه از این پسر ۱۸ ساله اعتراف بگیرند در حالی که با چشمبند چشمهایش را بسته بودند، اسلحه روی شقیقهاش گذاشتهاند.
عرشیا در اثر شدت این شکنجهها بعد از انتقال به زندان نوشهر «به خانوادهاش التماس میکرده نگذارند دوباره به زندان ساری برده شود».
خانم محمودی با اشاره به لکنت زبان عرشیا به ایران اینترنشنال گفت او موقعی که هیجانزده یا عصبی میشود قادر به صحبت کردن نیست و احتمالا زیر شکنجه حتی نتوانسته فریاد بکشد و همچنین نمیتوانسته لیدر جمعیت بزرگی از معترضان باشد.
او عرشیا را پسری «ساکت و بیحاشیه» توصیف میکند که ورزش جودو میکرده است.
بنا بر اطلاعات ایران اینترنشنال، محمدحسین آقاسی، وکیل عرشیا، به حکم اعدام او اعتراض کرده و خانواده تکدستان که همچون خانواده محمدیفرد تحت فشار و تهدید امنیتی شدیدی قرار دارند، منتظر نتیجه فرجامخواهیاند.
طی دو ماه گذشته جمهوری اسلامی برای چند معترض دیگر از جمله محمد بروغنی، منوچهر مهماننواز و ماهان صدرات مرنی در ارتباط با اتهامات مشابه حکم اعدام صادر کرده و محسن شکاری، جوان ۲۳ ساله را به اتهام «بستن خیابان» در تهران به کام مرگ فرستاده است. برای خانواده روحی، محمدیفرد و تکدستان که عزیزترینشان اسیر جمهوری اسلامی است، حالا مرگ مفهومی نزدیکتر و پررنگتر از همیشه دارد.