کنشگران کانادا خواستار استعفای هیات مدیره کنگره‌ ایرانیان کانادا شدند

به گزارش مجتبا پورمحسن، عضو هیات تحریریه ایران‌اینترنشنال، کار حمیدرضا محمد آبراهه ایجاد یک شبکه مخفی غیر رسمی با هدف جذب عوامل و ترویج فعالیت‌های وزارت اطلاعات در آفریقا برای نفوذ در دولت‌های محلی، فعالیت‌های تروریستی و ربودن و حذف اهداف غربی در قاره آفریقا بوده است.

حمیدرضا محمد آبراهه، با نام مستعار «حمید سالاری»، آبان ماه در دارالسلام دستگیر شد. او ۴۵ ساله و اهل زابل است و ۱۵ سال با وزارت اطلاعات همکاری داشته است.

در ۱۵ آذر ۱۴۰۱، وزارت مهاجرت تانزانیا در بیانیه‌ای از اخراج یک شهروند ایرانی به نام حمیدرضا محمد آبراهه خبر داد، که به گفته این وزارتخانه با مجموعه‌ای از اسناد جعلی، از جمله یک سند جعلی ازدواج، ویزای چندگانه دریافت کرده بود.

دولت تانزانیا اعلام کرد پس از دستگیری و بازجویی حمیدرضا محمد آبراهه، مشخص شده که او به دنبال اقدامات خرابکارانه علیه شهروندان تانزانیا و چند کشور دیگر بوده است.

طبق فیلم بازجویی حمیدرضا محمد آبراهه که در اختیار ایران‌اینترنشنال قرار گرفته، این مامور اطلاعاتی جمهوری اسلامی گفت: «وزارت اطلاعات هر سرویس یا کاری از من بخواهد، باید آماده کنم... شما هر کاری را که بخواهید، بعد از سه سال می‌توانید انجام دهید.»

او افزود: «وظیفه اصلی من این است که باید در یک طرح پنج ساله و بعد ۱۰ ساله، برای وزارت اطلاعات شبکه‌ای را ایجاد کنم تا بتوانند هر کاری که می‌خواهند در اینجا انجام دهند.»

حمیدرضا محمد آبراهه در این بازجویی گفت: «من به عنوان حمید سالاری باید این سه پله را درست کنم: آدم‌ها را پیدا کنم، آدم‌ها را سر جایشان قرار دهم و تصویبشان کنم. آنها باید زبان یاد بگیرند، مدارک هویتی بگیرند، باید بتوانند تحرک داشته باشند و باید با آدم‌های بزرگ تا آدم‌های پایین ارتباط بگیرند.»

تانزانیا در شرق آفریقا در کنار کشورهای کنیا و اوگاندا میزبان حدود ۳۰ هزار بلوچ است که ۳۰۰ سال پیش به آنجا مهاجرت کرده‌اند.

حمیدرضا آبراهه با وجودی که از تبار سیستانی و شیعه است، در تانزانیا خود را بلوچ و سنی مذهب معرفی می‌کرد تا وارد جامعه بلوچ‌های تانزانیا شود.

آبراهه در بخشی از بازجویی گفت: «دو اداره در چابهار و زاهدان از ما پشتیبانی می‌کنند. گفتم فقط برای من افراد بلوچ‌زبان ایرانی یا پاکستانی پیدا کنید که از تانزانیا تا حدی شناخت داشته باشد و حاضر باشد مدتی در اینجا بماند.»

جمهوری اسلامی در دو دهه اخیر کوشیده از طریق سرمایه‌گذاری و فرستادن هیات‌های اقتصادی و تجاری به کشورهای آفریقایی نزدیک شود. آبراهه در گزارش خود روش نسبتا تازه وزارت اطلاعات با نام فرستادگان غیر رسمی را فاش کرد که در آن افراد به ماموریت‌های رسمی نمی‌روند و با سفارتخانه‌ها در تماس نیستند.

آبراهه برای مخفی کردن امضای عملیاتی خود در تانزانیا این اقدامات را انجام می‌داد: ارسال اطلاعات و پیام‌ها از طریق همسران که برای بازدید از اعضای شاخه‌های مخفی می‌آیند؛ جدا کردن پروازها و ترجیح استفاده از پروازهایی با چند توقف (چهار توقف) تا مقصد؛ خرید تلفن، رزرو هتل و تاکسی، اجاره اتوموبیل و آپارتمان از طریق عوامل واسطه و ایجاد روابط مجازی مخفیانه.

فرمانده آبراهه فردی به نام «سید محمد» است که از او خواسته بود تا هر سال سه مامور را استخدام کند و با ۱۰ نفر از جامعه بلوچ در تانزانیا ارتباط برقرار کند تا پوشش اطلاعاتی او برقرار شود. اسناد رسیده به ایران‌اینترنشنال نشان می‌دهد آبراهه در این مدت افرادی را جذب کرده است.

آبراهه در بازجویی گفت: «این شبکه و این ایستگاه غیررسمی تانزانیا یک بسته است که باید بتواند همه کارها را انجام دهد و این اهداف اصلی وزارت اطلاعات در تمام دنیاست.»

این افسر وزارت اطلاعات در اعترافات خود ساختار همه بخش‌های وزارتخانه و ماموریت‌های آنها را فاش کرده است. او گفت عمده فعالیت بخش جمع‌آوری اطلاعات خارجی بر اسرائیل، آمریکا، عربستان سعودی و جمهوری آذربایجان متمرکز است.

اطلاعات به دست آمده در بازجویی آبراهه، از رقابت سنگین وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه حکایت دارد، تا جایی که به گفته او، هر یک از این دو نهاد از شکست اطلاعاتی یکدیگر ابراز رضایت می‌کنند.

آبراهه اطلاعات سپاه را سازمانی بی‌پروا خواند که برای فعالیت سریع‌تر، به هزینه کیفیت پایین فعالیت توجه نمی‌کند.

این مامور واحد ۸۵۳ وزارت اطلاعات پس از تخلیه اطلاعاتی در تانزانیا، به ایران بازگردانده شده است.

بنیاد روزنامه‌نگاری نیمان دانشگاه هاروارد ضمن اهدای این جایزه تعهد استوار نیلوفر حامدی و الهه محمدی به روزنامه‌نگاری شهامت‌آمیز درباره مسائلی که در ایران زنان را تحت تاثیر قرار می‌دهند، ستود.

این بنیاد خاطرنشان کرد: «نیلوفر حامدی و الهه محمدی برای گزارش جان باختن مهسا امینی جان خود را به خطر انداختند و در این راه آزادی خود را از دست دادند. آنها از خطری که با آن مواجه بودند آگاه بودند، اما همچنان به گزارش داستان مهسا امینی متعهد ماندند.»

الهه محمدی، خبرنگار روزنامه هم‌میهن و نیلوفر حامدی، خبرنگار روزنامه شرق هستند که گزارش‌هایی از چگونگی کشته شدن و مراسم خاکسپاری مهسا امینی تهیه و در رسانه‌های خود منتشر کردند اما در نخستین موج از دستگیری‌های خیزش انقلابی و در اواخر شهریور و اوایل مهر ماه بازداشت شدند.

وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه روز ششم آبان با انتشار بیانیه مشترکی، محمدی و حامدی را به «ارسال اخبار جهت‌دار»، «تحریک بستگان متوفی (مهسا امینی)» و «کارگردانی برخی صحنه‌ها» در بیمارستان و مراسم تشییع مهسا متهم کردند.

این در حالی است که خانواده سلیمان عبدی برای پرداخت وثیقه اعلام آمادگی کرده‌اند اما دستگاه مربوطه مدعی شده که این فعال صنفی به دلیل عجز در تودیع وثیقه، کماکان در بازداشت نگهداری می‌شود.

سلیمان عبدی، روز بیست و هفتم اسفندماه سال گذشته، بعد از سخنرانی بر مزار کشته‌شدگان اعتراضات اخیر در آرامستان ایچی، به اتهام تبلیغ علیه نظام بازداشت شد.

انجمن صنفی معلمان کردستان نیز در بیانیه‌ای ادامه بازداشت سلیمان عبدی را محکوم کرد.

بر اساس این گزارش، آغاز جنگ در اوکراین در اسفند ماه ۱۴۰۰ با نقض گسترده حقوق بشر از سوی ارتش ولادیمیر پوتین همراه بوده و حملات نیروهای روسیه در اوکراین به کشته و مجروح شدن هزاران نظامی منجر شده است.

در سال ۲۰۲۲ سازمان ملل متحد حدود ۱۸ هزار کشته را در اوکراین ثبت کرد که از این میان، حدود شش هزار و ۹۰۰ نفر غیرنظامی بوده‌اند اما آمار واقعی تلفات انسانی احتمالا از این مقدار بسیار بالاتر است.

همچنین در این جنگ هزاران غیرنظامی هم زخمی شده‌اند و حدود هشت میلیون نفر، عمدتا زنان، کودکان و افراد مسن نیز از اوکراین خارج شده‌اند.

نزدیک به هفت میلیون نفر هم در داخل اوکراین آواره هستند.

در حالی که نیروهای روسیه بخش‌های وسیعی از خاک اوکراین را اشغال کرده‌اند، غیرنظامیان از دسترسی به کمک‌های بشردوستانه محروم شده‌اند.

بر اساس گزارش عفو بین‌الملل، هنگامی که ارتش اوکراین بعضی از این مناطق را بازپس گرفت، شواهد فزاینده‌ای مبنی بر شکنجه، خشونت جنسی، قتل‌های غیرقانونی و سایر جنایات ارتش پوتین را به دست آورد.

همچنین گزارش‌هایی در مورد اعدام‌های فراقانونی غیرنظامیان هم موجود است که به عنوان مثال، بررسی‌های عفو بین‌الملل نشان می‌دهند ماه مارس سال گذشته، زمانی که بوچا اشغال شد، نیروهای روسیه پنج غیرنظامی را در این شهر اعدام کردند.

مقام‌های روسیه غیرنظامیان را به اجبار از بعضی مناطق اشغالی اوکراین منتقل و اخراج کردند و این امر با فرآیند غربالگری همراه بوده که طی آن بعضی غیرنظامیان تهدید به اعدام و شکنجه شدند.

همچنین به گزارش عفو بین‌الملل، در بعضی موارد حتی مادران از کودکانشان جدا شدند؛ اقداماتی که جنایت جنگی و احتمالا جنایت علیه بشریت به حساب می‌آیند.

به گزارش این سازمان، تجاوز نظامی روسیه به وخامت چشمگیر وضع مسکن، بهداشت و آموزش مردم اوکراین منجر شده است.

در نیمه دوم سال گذشته میلادی و با فرا رسیدن فصل سرما، روسیه حملات عامدانه به زیرساخت‌های غیرنظامی اوکراین را افزایش داد.

حملات موشکی و پهپادی ارتش پوتین به ۴۰ درصد تاسیسات انرژی اوکراین خسارات جدی وارد کرد و دسترسی مردم اوکراین به خدمات حیاتی از جمله خدمات بهداشت و درمان را مختل کرد.

از سوی دیگر افراد مسن به طور نامتناسبی تحت تاثیر آثار مخرب جنگ قرار گرفتند.

۳۴ درصد از غیرنظامیان کشته شده که سنشان مشخص بوده، بالای ۶۰ سال داشتند؛ به ویژه آن‌هایی که دارای معلولیت یا بیماری بودند و اغلب قادر به دسترسی به پناهگاه‌ها یا تخلیه و رفتن از مناطق جنگ‌زده نبودند.

به نوشته عفو بین‌الملل، در مناطق اشغال شده که نیروهای روسیه جلوی انتقال کمک‌های بشر دوستانه را گرفته، افراد مسن به دارو یا سایر خدمات بهداشتی دسترسی نداشته‌اند.

همچنین زنان یکی از اصلی‌ترین قربانیان جنگ در اوکراین بودند و وقوع جنایات جنگی از جمله آزار و تجاوز جنسی به زنان در مناطق تحت اشغال روسیه گزارش شده است.

در عین حال حملات روسیه به تاسیسات مراقبت‌های بهداشتی و شبکه‌های برق، دسترسی زنان به خدمات مامایی و زایمان را کاهش داد و سلامت مادران و نوزادان را با خطرات جدی مواجه کرد.

عفو بین‌الملل تاکید کرده است که این تنها بخشی از نقض حقوق بشر مردم اوکراین به دنبال تجاوز نظامی روسیه در سال میلادی گذشته است. شرایطی اسفناک که سربازان ارتش پوتین بر شهروندان غیرنظامی تحمیل کرده‌اند.

نتانیاهو روز چهارشنبه ۹ فروردین در این نشست که به صورت مجازی برگزار شد، گفت: «اسرائیل و ایالات متحده گهگاه اختلافاتی داشته‌اند اما من می‌خواهم به شما اطمینان دهم که اتحاد بین بزرگ‌ترین دموکراسی در جهان و دموکراسی قوی، افتخارآمیز و مستقل اسرائیل در قلب خاورمیانه، تزلزل‌ناپذیر است و هیچ‌چیز نمی‌تواند آن را تغییر دهد.»

در حالی که دولت نتانیاهو با یک جنبش اعتراضی گسترده علیه اصلاحات قضایی خود مواجه است، نخست‌وزیر اسرائیل همچنین وعده داد که به دنبال سازش و احترام به حقوق اولیه شهروندان است.

بنیامین نتانیاهو همچنین جو بایدن را «دوست ۴۰ ساله» خود خواند.

علی‌رغم انتقادها، رییس دولت اسرائیل اطمینان داد کشورش «یک دموکراسی قوی، سربلند، مستحکم و سرزنده، نماد آزادی و رفاه مشترک در قلب خاورمیانه بوده، هست و خواهد ماند».

یک روز پیش از این اظهارات (سه‌شنبه هشتم فروردین)، جو بایدن گفت که «امیدوار است» دولت اسرائیل از اصلاحات قضایی خود «دست بکشد».

نتانیاهو روز دوشنبه از تعلیق روند این اصلاحات خبر داد اما آن را به طور کامل لغو نکرد.

رییس‌جمهوری آمریکا در حاشیه سفر به کارولینای شمالی همچنین گفت: «آن‌ها نمی‌توانند به این مسیر ادامه دهند.»

اما نتانیاهو در نشست سران برای دموکراسی گفت: «در اسرائیل، در این دموکراسی مستحکم، یک بحث عمومی بسیار شدید وجود دارد. بحث در مورد چگونگی محافظت از یک دموکراسی خوب است.»

او اضافه کرد منتقدان اصلاحات استدلال‌های «معتبر» دارند مبنی بر این که خواهان اصلاحاتی نیستند که شامل «تداخل و محدود کردن آزادی‌های مدنی» باشد.

نتانیاهو همچنین بر انجام اصلاحات تاکید کرد و از ضرورت وجود «یک قوه قضاییه قدرتمند» گفت که با «یک دستگاه قضایی مستقل متفاوت است».

نخست وزیر اسرائیل همچنین گفت به دنبال آن است که دریابد چگونه می‌توان اطمینان داد قوه قضاییه مستقل باقی می‌ماند و در عین حال بین نیاز به تقویت قوای مجریه و مقننه و همچنین حمایت از حقوق فردی، تعادل برقرار کرد.

او گفت: «من فکر می‌کنم ما می‌توانیم به این تعادل دست پیدا کنیم.»