کنشگران جنبش زنان و فعالان انقلاب زن، زندگی، آزادی با انتشار بیانیهای، حمایت خود را از اعتصابات سراسری کارگران نفت و پتروشیمی اعلام کردند. امضاکنندگان بیانیه، کنش اعتراضی کارگران را زمینهساز اعتصاب عمومی در کل جامعه دانسته و آن را «کلید پیروزی» علیه حکومت جنایتکار خواندند.
اعتصاب گسترده کارگران پیمانی پروژهای نفت، گاز، پتروشیمی و صنایع فولاد و مس از روز جمعه اول اردیبهشت آغاز شده است. با ادامهدار شدن این اعتصابات، تشکلها و نهادهای مدنی، سیاسی و صنفی دیگر نیز حمایت قاطع خود را از این کنش اعتراضی کارگران اعلام کردند.
امضاکنندگان بیانیه با اشاره به هشت ماهه شدن انقلاب «زن، زندگی، آزادی» تاکید کردند که اعتصاب سراسری «کارگران مبارز» دارای اهمیت بسیار زیادی بوده و «جبهه مبارزه مقابل نظام استثمارگر» را که با «سرکوب سیستماتیک» به جان مردم افتاده است، تقویت میکند.
در بیانیهای که به امضای فعالان زن «انقلاب زن، زندگی، آزادی» و جنبش زنان رسیده، آمده است: «ما بر این باور استواریم که جنبش کارگری و جنبش زنان در پیوندی ناگسستنی با یکدیگرند و ید طولایی در مبارزه علیه تبعیض و نابرابری در همه ابعاد داشتهاند.»
به گفته آنان، انقلاب زن زندگی آزادی با «همت و مبارزه بیوقفه» نیروهای فعال زنان، دانشآموزان، دانشجویان، جوانان و نوجوانان در حال «فتح خاکریزهای بیشتر» است و با اعتراضات کارگران، بازنشستگان، معلمان، پرستاران و کادر درمان میرود که «بساط ظلم و ستم بیحقوقی و غارت و چپاول» را از جامعه ایران جمع کند.
امضاکنندگان بیانیه تاکید کردند که در چنین شرایطی، این دور از اعتصابات سراسری کارگران بهعنوان یکی از «تحتستمترین و تحتسرکوبترین بخشهای جامعه» میتواند نقش تعیین کنندهای در «پیشروی و پیروزی این انقلاب» داشته باشد.
فعالان جنبش زنان و انقلاب زن، زندگی، آزادی در ادامه، همبستگی بین بخشهای مختلف جامعه را در برابر «نظام سرکوب و استثمار» ضروری و حیاتی خوانده و تاکید کردند: «تقویت اعتصابات سراسری به تقویت اعتراضات سراسری خواهد انجامید و زمینه را برای ایجاد اعتصاب عمومی در کل جامعه آمادهتر خواهد کرد؛ این کلید پیروزی ما علیه حکومتی است که برای حفظ خود به هر جنایتی دست میزند.»
فرنگیس مظلوم، پوران ناظمی، یاسمن آریانی، رضوانه خانبیگی، رها احمدی، سوری بابایی چگینی، کوکب بداغی پگاه، ناهید خداجو، فرشته دیدنی، نرگس ظریفیان، منیره عربشاهی، محبوبه فرحزادی و لیلا میرغفاری نخستین امضاکنندگان این بیانیه هستند اما دهها فعال حقوق زنان، صنفی معلمان، سیاسی، مدنی، کارگری و زندانی سیاسی سابق نیز این بیانیه را در روزهای گذشته امضا کردهاند.
در روزهای گذشته اصناف و گروهها و تشکلهای دیگری نیز از اعتصاب گسترده کارگران پروژهای شاغل در صنعت نفت و گاز و پتروشیمی اعلام حمایت کردهاند. از جمله سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه که با انتشار بیانیهای بازداشت و سرکوب کارگران را محکوم کرد و راه چاره «زحمتکشان» را «وحدت و تشکلات» خواند.
کلکتیو سندیکایی فرانسه مشتمل بر کنفدراسیون دموکراتیک فرانسوی کار، کنفدراسیون عمومی کار، کنفدراسیون متحده سندیکایی، اتحاد سندیکایی همبستگی و اتحاد ملی سندیکاهای مستقل نیز با ارسال پیامی به کارگران ایران، از مبارزات آنان برای دفاع از حقوق و آزادیهایشان اعلام حمایت کردند.
انتشار این پیامها و بیانیههای حمایتی در کنار تدوام اعتصابات گسترده و هماهنگ کارگران در حالیست که علی خامنهای روز شنبه، هشتم اردیبهشت در دیدار با «جمعی از کارگران» گفت: «اعتراضهایی در محیط کارگری وجود داشته و بعضی از آنها مانند اعتراض به تاخیر در پرداخت حقوق و واگذاری غلط (کارخانهها به افراد) به جا بوده است.»
رهبر جمهوری اسلامی مدعی شد «در همین قضایا جامعه کارگری با دشمن مرزبندی کردند و نگذاشتند از این اعتراض سوءاستفاده کند» و گفت «بدخواهان خارجی» سعی کردند جامعه کارگری را «مقابل نظام» قرار بدهند اما بهخاطر «هوشمندی کارگران» نتوانستند.
بسیاری از کارگران و تشکلهای صنفی کارگری اما در بیانیههای خود، کلیت جمهوری اسلامی را عامل «سرکوب و استثمار» کارگران و پایمال کردن حقوقشان معرفی کردهاند.
