بر اساس گزارشهای رسیده به ایران اینترنشنال، دستکم ۵۰ فعال کارگری در استانهای تهران، کردستان و گیلان همزمان با روز جهانی کارگر احضار شدند. این در حالی است که برخی چهرهها و تشکلها با انتشار بیانیههایی شرایط سختی که حکومت علیه کارگران تحمیل کرده و سرکوب آنان را محکوم کردند.
در آستانه دوشنبه ۱۱ اردیبهشت برابر با اول مه، روز جهانی کارگر، جمهوری اسلامی فشارهای خود را علیه فعالان صنفی معلمان و کارگران افزایش داده است.
بر اساس گزارشهای رسیده به ایران اینترنشنال، ماموران امنیتی در تماس تلفنی با فعالان کارگری تاکید کردهاند که آنها اجازه حضور در تجمعهای احتمالی روز جهانی کارگر را ندارند.
اتحادیه آزاد کارگران ایران خبر داد که مظفر صالحنیا و شریف ساعدپناه، از اعضای هیات مدیره این اتحادیه روز یکشنبه، توسط اداره اطلاعات به صورت تلفنی احضار و تهدید و بازجویی شدند.
علاوه بر این دو نفر، به گزارش سازمان حقوقبشری ههنگاو، توفیق محمودی، رامین کریمی، هاجر سعیدی، سوسن رازانی، کامران ساختمانگر، رضا امجدی، حبیبالله کریمی و ریبوار عبداللهی، از فعالان کارگری سنندج، به نهادهای حکومتی احضار شدهاند.
این احضارها در حالی است که فراخوانهایی برای برگزاری تجمع در ساعت ۱۹ روز دوشنبه برای گرامیداشت روز جهانی کارگر منتشر شده است.
کانون نویسندگان ایران در بیانیهای، با گرامیداشت روز جهانی کارگر خواهان آزادی بیقیدوشرط همه فعالان کارگری از جمله کیوان مهتدی، عضو کانون نویسندگان ایران، و دیگر زندانیان سیاسی و عقیدتی شده است.
حامد اسماعیلیون از چهرههای مخالف جمهوری اسلامی در توییتی به مناسبت روز جهانی کارگر نوشت: «واژه کارگر دایره گستردهای از آدمها را در برمیگیرد که در ازای نیروی کار خود دستمزد دریافت میکنند. معلمین، پرستاران، کارمندان و بسیاری مشاغل دیگر چنیناند.»
او افزود: «روز کارگر امسال در حالی در ایران فرا میرسد که بسیاری از کارگران ایرانی در زندانند یا در اعتصابند. برخی از آنها در دههها مبارزه برای احقاق حق و همچنین در هفت ماه گذشته جان بر سر مبارزه گذشتهاند. دستمزدهای ظالمانه، سرکوب اعتصابات و اعتراضات، زندان و شکنجه به جای حق ایجاد تشکل و اعتصاب مسائل روز بسیاری از ایرانیان است که راه حل را در عبور از حکومت فاسد جمهوری اسلامی میدانند.»
اسماعیل عبدی، معلم زندانی در زندان کچویی نیز به مناسبت روز ملی معلم و روز جهانی کارگر در پیامی نوشت: «شهروندان این کشور صرفا خواستههای طبیعی و قانونی خود را طلب میکنند و سزای آنکه جویای حق است، داغ و درفش نیست.»
او افزود: «احکام قضایی و سرکوب، مانع حقطلبی مردم نخواهد شد، بیتوجهی به خواستههای معیشتی، و اصل آزادی درجنبههای مختلف و نادیدهانگاری مردم ایران، نهتنها به عقبنشینی فعالان منجر نمیشود، بلکه طغیان اجتماعی و عصیان عمومی را در پی خواهد داشت.»
شورای بازنشستگان ایران هم با انتشار بیانیهای به مناسبت روز جهانی کارگر نوشت: «تسلط اقتصادی –اجتماعی چنین نظامی، همه هستی بشر را نه تنها با ایجاد شرایط فقر وفلاکت عمومی و تنگناهای شدید معیشتی، تحت تاثیر قرار داده، بلکه با هدر دادن منابع زیست بشر و تخریب امکانات محیط زندگی همه موجودات، منبع اصلی حیات این کره زمین را به شکلی بیسابقه آسیبپذیر کرده است.»
این شورا افزود: «در ایران با گستردگی اعتصابات و اعتراضات کارگران و معلمان و بازنشستگان و زنان برای تغییر شرایط موجود، در دل وسیع ترین یورش های پلیسی به همه ی بخشهای اجتماعی،جامعه در یک رویاروئی قطبی برای تعیین تکلیف قرارگرفته است.»
شورای مرکزی جبهه ملی ایران نیز در بیانیهای نوشت: «روز جهانی کارگر در حالی فرا میرسد که کارگران ایرانی به طور روزافزونی زیر فشارهای کمرشکن اقتصادی قرار گرفته و با شدیدترین بحران های معیشتی روبرو هستند.»
این شورا اضافه کرد: «اما این تنها فشارهای اقتصادی نیست که روزگار کارگران ایرانی را تلختر از زهر کرده است. کارگران ایرانی هم مانند سایر طبقات و اقشار جامعه ایران نه تنها از فشارهای اقتصادی در رنجند، بلکه متحمل فشارهای مضاعف سیاسی و اجتماعی نیز گشتهاند.»
در بیانیه شورای مرکزی جبهه ملی ایران همچنین آمده است: «کارگران ایرانی بر خلاف مقررات سازمان بینالمللی کار از حق تشکیل سندیکاهای صنفی مستقل محرومند و هرگونه اعتراض صنفی و معیشتی آنها نیز با نگاهی امنیتی مواجه میشود. علاوه بر این بخش وسیعی از کارگران هم با قرار گرفتن به شیوههای ظاهرا قانونی و یا کلا به طور غیرقانونی در خارج از گستره شمول قانون کار، ناگزیر از تن دادن به قراردادهای کوتاه مدت کاری با کمترین میزان امنیت شغلی میشوند.»
همچنین جمعی از فعالان سیاسی و صنفی مشروطهخواه در بیانیهای به مناسبت روز جهانی کارگر و روز معلم در بیانیهای خواهان آزادی تمام زندانیان سیاسی شدند.
به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، امضاکنندگان این بیانیه ضمن حمایت از شاهزاده رضا پهلوی گفتند: «به این باور رسیدهایم که تنها راه نجات کارگران و زحمتکشان گذار کامل از فرقه تبهکار جمهوری اسلامی یا همان خلافت اسلامی یا حکومت مشروعه و بازگشت به مشروطه است.»
پیشتر حسن سعیدی، کیوان مهتدی، رضا شهابی، فعالان سندیکای کارگران اتوبوسرانی در زندان اوین، در واکنش به بازداشت اخیر جمعی از فعالان کارگری و صنفی، در بیانیهای نوشتند: «سرکوب و بگیر و ببند به عنوانتنها زبان ستم پیشهگان در آستانه روز جهانی کارگر و روز معلم پدیده جدیدی نیست.»
در حالی که اکنون کارگران دهها شرکت پیمانکار در صنایع مختلف ایران دست به اعتصاب زدهاند، پانزده تشکل کارگری، صنفی و مدنی در آستانه روز جهانی کارگر و روز معلم در ایران، از این اعتصابها حمایت کردند.
این تشکلهای کارگری بار دیگر با یادآوری مطالبات حداقلی خود تاکید کردند: «طبقه کارگر ایران با قرار گرفتن در مرکز ثقل تحولات سیاسی آتی، قادر خواهد شد افق رهائیبخش و تاریخی خود را بطور حداکثری به پیش برد.»
یکی از این اسناد رسیده به ایران اینترنشنال، نامه با مهم «خیلی محرمانه» علی جاویدانه سرپرست سازمان نقشهبرداری کشور به وزیر جهاد کشاورزی است که در تاریخ سوم بهمن سال گذشته فرستاده شده است.
اصل سند را از طریق این لینک بخوانید
سندی دیگر درباره ابعاد هولناک فرونشست زمین
در این نامه با عنوان «اعلام تغییرات نرخ و پهنه فرونشست زمین در شهر تهران و نواحی اطراف آن» آمده که ۵۵۰ کیلومتر مربع مساحت تهران و نواحی اطراف این شهر دچار فرونشست زمین است.
تهران، چهاردانگه، صباشهر، نسیمشهر، اسلامشهر، گلستان، شاهدشهر، فردوسیه، وحیدیه، شهریار و ملارد در استان تهران و همچنین ماهدشت در استان البرز جزو مناطقیاند که در این نامه از آنها به عنوان مناطق دارای فرونشست نام برده شده است.
همچنین بیشینه نرخ فرونشست برای سالهای ۹۹ و ۱۴۰۰ برای این مناطق ۱۳ سانتیمتر در سال عنوان شده است.
در همین سند محرمانه گفته شده بخشهایی از زیرساختهای حیاتی در پهنه تحت تاثیر فرونشست قرار دارند.
جاویدانه نوشته است: «متاسفانه بخشی از مسیر جاده عبوری و خط انتقال نیرو و بخشی از خط راهآهن از پهنه تخت تاثیر فرونشست عبور میکنند.»
به عقیده کارشناسان، یکی از دلایل مهم فرونشست زمین، نبود مدیریت صحیح آبهای زیرزمینی و برداشت بیرویه از آنهاست.
در نقشهها و نمودارهایی که به دست ایران اینترنشنال رسیده، نتیجه و خسارات این پدیده در سراسر ایران مشخص است. شکست جداره چاهها، آسیب به تاسیسات شهری و خسارت به خطوط ارتباطی و نیرو و همچنین کاهش نفوذپذیری سطحی از مهمترین اثرات فرونشست زمین است.
بر اساس یکی از این اسناد که نقشهای از گزارش فرونشست زمین در خرداد ۱۴۰۱ است، ۳۸۰ شهر و ۹۲۰۰ روستا در سراسر ایران، در معرض خطر فرونشست زمین هستند. این گزارش هم در دسترس عموم نیست.
این نقشه نشان میدهد تقریبا تمامی استانهای کشور، از مرند در آذربایجان شرقی تا شهرکرد در چهارمحال و بختیاری و از آمل در مازنداران تا گوهر شهر سیستان و بلوچستان درگیر پدیده فرونشست زمین است.
همچنین در این گزارش جامع، جدولی از بیشینه فرونشست در ۱۵۰ منطقه از۲۷ استان ایران تهیه شده است که رتبههای اول تا سوم شهرهایی از استان کرمان هستند.
بهرمان در استان کرمان با ۴۲ سانتیمتر در سال بالاترین نرخ فرونشست ایران رو داشته و اگر این روند کنترل نشود در پنج سال آینده فرونشست در این شهر میتواند به دو متر برسد و این منطقه به کلی از روی نقشه حذف شود.
در کل بالاترین مقادیر سرعت فرونشست سالانه زمین در ایران، در جنوب استان کرمان است.
همچنین در نموداری دیگر درباره شهرهای با بیشترین نرخ فرونشست در استان خراسان رضوی، وضعیت مشهد فوق بحرانی و با میزان تقریبا ۲۲ سانتیمتر فرونشست زمین در سال گزارش شده که بدترین وضع را از این نظر در میان شهرهای این استان داراست. نقاب و رباطسنگ و کاشمر در رتبههای بعدی هستند.
یک جدول دیگر نیز نشان میدهد که معادن ایران در معرض خطر فرونشست زمین قرار دارند. به عنوان نمونه، سرعت فرونشست زمین در منطقه معدن طبس یزد سالانه ۷ و نیم سانتیمتر و نرخ فرونشست در معدن گلگوهر کرمان نزدیک به ۱۲ سانتیمتر در سال است که به این دلیل، خطر در یک قدمی کارگران این دو معدن است.
بر اساس اظهارات مقامهای رسمی جمهوری اسلامی ۴۹ درصد جمعیت کشور یعنی ۳۹ میلیون نفر از مردم ایران در معرض خطر فرونشست زمین هستند.
همچنین بر اساس آمار سال ۹۵، تعداد کل واحدهای مسکونی فاقد اسکلت واقع در پهنههای فرونشستی زمین ۴ میلیون و ۲۴۰ هزار واحد برآورد شده است.
استانهای تهران، خراسان رضوی و اصفهان دارای بیشترین جمعیت در معرض خطر فرونشست زمین هستند و ارزیابیها نشان میدهد که وضعیت کلانشهر اصفهان، در مقایسه با سایر شهرهای کشور بحرانیتر است.
سندهایی که به دست ایران اینترنشنال رسیده، نشان میدهد مقامهای جمهوری اسلامی نقشه جامعی از نقاط در معرض خطر فرونشست خاک ایران را در اختیار دارند اما معلوم نیست در این شرایط، چرا مسئولان جمهوریاسلامی این نقشهها را که مستقیما با جان و مال مردم در ارتباط هستند از دید عموم پنهان نگه میدارند.