آیا روسیه در ایران مشغول جاسوسی در زمینه ماهواره‌ای و نظامی است؟

یک منبع دیپلماتیک که نامش فاش نشده به رویترز گفت که چنین تصمیمی از سوی اسرائیل می‌تواند به ارتقای کامل روابط دو‌جانبه منجر شود.

اکنون نمایندگی‌های دیپلماتیک دو کشور نقش دفاتر ارتباطی را بر عهده دارند و در صورت به رسمیت شناخته شدن حاکمیت مراکش بر صحرای غربی، این نمایندگی‌ها به سفارت‌خانه‌ تبدیل می‌شوند.

همچنین ممکن است یک پیمان تجارت آزاد نیز میان دو کشور به امضا برسد.

وزارت امور خارجه اسرائیل از اظهار‌نظر در این زمینه خودداری کرده اما یک منبع در کابینه بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر این کشور، اعلام کرد این موضوع در شورای امنیت ملی اسرائیل مورد بحث قرار گرفته است.

همچنین شای کوهن، رییس دفتر ارتباط اسرائیل در مراکش اعلام کرد مذاکراتی میان وزیران امور خارجه دو کشور در زمینه به رسمیت شناختن حاکمیت رباط بر منطقه مورد مناقشه صحرای غربی در جریان است.

کوهن در یک نشست خبری در رباط گفت: «مذاکراتی بین وزرای خارجه ما در جریان است و تصمیم نهایی به عهده آن‌ها خواهد بود.»

مراکش روابط دیپلماتیک خود را با اسرائیل در کمتر از سه سال پیش، با تشویق آمریکا و در ازای به رسمیت شناختن «حاکمیت» خود بر سرزمین مورد مناقشه صحرای غربی از سوی واشینگتن عادی کرد.

به گزارش رسانه‌های مراکشی، پادشاهی مراکش همچنین در تلاش است تا متحد اسرائیلی خود نیز «مراکشی بودن» این مستعمره سابق اسپانیا را به رسمیت بشناسد.

شای کوهن توضیح بیشتری درباره مذاکرات در جریان میان رباط و اسرائیل در این زمینه ارائه نکرد.

او همچنین گفت که داوید گوورین، سفیر اسرائیل در مراکش که پس از مورد ظن قرار گرفتن در زمینه سوءاستفاده جنسی به اسرائیل فراخوانده شده بود، ماه آینده به محل ماموریت خود بازخواهد گشت.

گوورین سال گذشته در زمینه آزار جنسی زنان مراکشی هدف اتهام قرار گرفت اما او به‌طور قاطع اتهامات علیه خود را رد کرد.

مراکش و اسرائیل از زمان برقراری روابط با یکدیگر مشغول تسریع همکاری‌های نظامی، تجاری و توریستی خود بوده‌اند به‌ طوری‌ که پس از وزیر حمل و نقل اسرائیل، رییس پارلمان این کشور نیز روز چهارشنبه ۱۷ خرداد برای یک سفر رسمی و بی‌سابقه به مراکش سفر کرد.

فیصل بن فرحان، وزیر امور خارجه عربستان سعودی در افتتاحیه این نشست گفت «کاملا غیرقابل قبول» است که برخی کشورهای ثروتمند و توسعه‌یافته، اتباع خود را به کشورشان بازنگردانند.

او در جمع حدود ۳۰ وزیر امور خارجه حاضر در این نشست از جمله آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه ایالات متحده و کاترین کولونا، وزیر امور خارجه فرانسه گفت: «در برابر این کشورها، شما باید تلاش کنید و مسوولیت‌های خود را بپذیرید.»

در جریان اعلام خلافت دولت اسلامی در بخش‌هایی از عراق و سوریه، تعدادی از شهروندان دیگر کشورها از جمله کشورهای غربی به این خلافت پیوستند.

برای مبارزه با گروه دولت اسلامی (داعش) در سال ۲۰۱۴ ائتلافی شامل حدود ۸۵ کشور تشکیل شد و این گروه افراطی در سال ۲۰۱۹ شکست خورد.

با این حال از زمان شکست این گروه، هزاران عضو خارجی آن و خانواده‌هایشان هنوز در زندان‌ها و اردوگاه‌های غیررسمی سوریه و عراق نگهداری می‌شوند.

علی‌رغم درخواست‌های مکرر مقامات محلی، بسیاری از کشورهای غربی از بازگرداندن شهروندان خود به کشورهایشان به دلیل ترس از اقدامات تروریستی احتمالی در خاک خود خودداری می‌کنند و به بازگرداندن تعدادی اندک بسنده کرده‌اند.

بلینکن اما گفت: «بازگشت آنان برای کاهش جمعیت در اردوگاه‌هایی مانند الهول (در سوریه) و بازداشگاه‌ها ضروری است.»

او همچنین هشدار داد اگر آنها را به کشورهایشان بازنگردانیم، «آنها در معرض خطر دست گرفتن مجدد سلاح هستند».

بلینکن همچنین از کمک ۱۴۸/۷ میلیون دلاری ایالات متحده به صندوق کمک به ثبات سوریه و عراق خبر داد.

بر اساس برآوردهای سازمان ملل متحد، داعش هنوز بین پنج تا هفت هزار عضو و هوادار در این دو کشور دارد که حدود نیمی از آنها جنگجو هستند.

حملات داعش از ابتدای سال جاری میلادی تاکنون شدیدا کاهش یافته و به میزان ۶۸ درصد در عراق و ۵۵ درصد در سوریه کمتر شده است.

گزارش‌ها و ویدیوهای منتشر شده از استان خوزستان حاکی از آن است که روستاهای پابرآفتاب، تنگ‌هلیل، رگ‌هلیل، گل‌انبار، چال‌ناک، چم‌لوند، تلخاب تاجدین و پرنوشته در اطراف سد گتوند به دلیل افزایش آب در مخزن آن غرق شده‌اند.

روزنامه اعتماد در گزارشی با اشاره به زیر آب رفتن شش روستای شهرستان لالی و دو روستای مسجد سلیمان، آن را تکرار حادثه‌ای دانست که ۱۲ سال پیش هنگام آب‌گیری سد گتوند رخ داد و ۴۱ روستا را زیر آب برد.

بر اساس این گزارش، این هشت روستا در حالی قربانی بلندترین سد روی رودخانه کارون شده‌اند که هنوز پولی بابت زمین و خانه‌های‌شان از وزارت نیرو دریافت نکرده‌اند و اکنون حدود ۶۰ خانوار ساکن این روستا‌ها «دوباره» آواره شدند.

شهروندان می‌گویند از روز گذشته (چهارشنبه ۱۷ خرداد) آب تا سقف بعضی از خانه‌ها رسیده و در حال وارد شدن به خانه‌هایی است که در قسمت‌های بالادست‌قرار دارند؛ در حالی‌ که مسوولان پیش‌تر هیچ هشداری به ساکنان درباره آب‌گرفتگی خانه‌هایشان نداده‌اند.

زال صالحی، بخشدار مرکزی لالی نیز تایید کرد که هیچ اخطاریه‌ای مبنی بر «هشدار بالا آمدن آب سد گتوند» دریافت نکرده است.

به گفته او، ۲۰ روزی هست که آب سد گتوند بالا آمده اما سطح آب دریاچه امسال بیشتر از سال‌های قبل و حتی بیشتر از زمان آب‌گیری سد است که این مساله باعث شده بخش‌هایی از زمین‌های کشاورزی در منطقه آب ماهیک و روستا‌های چم‌لوند، پابرآفتاب، رگ‌هلیل و تنگ‌هلیل زیر آب بروند.

صالحی یادآور شد که هنوز میزان خسارت به زمین‌های کشاورزی برآورد نشده چون این روستا‌ها «در محاصره آب» هستند و راه دسترسی به آن‌ها قطع شده است.

اعتماد در گزارش خود سد گتوند را یکی از «گران‌ترین و پرحاشیه‌ترین طرح‌های وزارت نیرو» خواند که از زمان افتتاحش در ۱۲ سال پیش، بیشترین هزینه را برای محیط‌ زیست، رودخانه کارون و روستا‌های اطرافش به همراه داشته است.

ساخت سد گتوند روی یک سازند نمکی، چنان با انتقادات گسترده‌ مواجه شد که سال‌هاست از آن به‌عنوان «فاجعه ملی» یاد می‌شود.

در سال‌های ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹ نیز که بارندگی زیاد بود، مخزن سد گتوند حداکثر آب‌گیری را داشت و روستا‌هایی را به زیر آب برد اما آوارگی اهالی روستا‌های حاشیه سد از مرداد ۱۳۹۰ با آغاز آب‌گیری آن شروع شد.

بر اساس گزارش اعتماد، آن زمان به روستا‌یی‌ها گفتند که خانه‌هایشان را تخلیه کنند ولی بعضی از اهالی به دلیل قیمت‌گذاری ناچیز و ناعادلانه خانه و زمین‌هایشان راضی به ترک روستا نشدند چون با پولی که دولت در اختیارشان قرار می‌داد نمی‌توانستند خانه جایگزینی برای خود تهیه کنند.

با وجود این اعتراضات آب و برق و تلفن روستا‌ها را قطع کردند و اهالی ناچار به مهاجرت شدند و در نتیجه سد آب‌گیری و خانه‌ها تخریب شدند.

به گزارش اعتماد، خسارت به روستاییان در حالی ۱۵ سال است پرداخت نشده که برای ساخت سد گتوند نزدیک به ۴۰ هزار میلیارد ریال هزینه شده و علاج‌بخشی آن هم بیش از ۷۰ هزار میلیارد ریال خرج دارد.

این مقام آمریکایی که نامش فاش نشده، بدون ارائه جزییات بیشتر به رویترز گفت: «آنها در مورد پتانسیل عادی‌سازی روابط [عربستان سعودی] با اسرائیل گفت‌وگو و با ادامه مذاکرات درباره این موضوع موافقت کردند.»

این در حالی است که بلینکن روز دوشنبه و پیش از عزیمت به جده، در واشینگتن تاکید کرده بود هیچ پیشرفتی در این موضوع، فوری نخواهد بود.

او گفت: «ما هیچ توهمی نداریم که این کار را می‌توان به سرعت یا به راحتی انجام داد.»

پیشتر نیویورک‌تایمز به نقل از یک منبع آگاه نوشته بود توسعه برنامه هسته‌ای غیرنظامی عربستان سعودی، یکی از شروط ریاض برای عادی‌سازی روابط با اسرائیل است.

این در حالی است که هنوز مقامات سعودی یا آمریکایی علنا از این موضوع سخنی نگفته‌اند.

وزیر امور خارجه آمریکا همچنین در دیدار خود با ولیعهد عربستان سعودی که در ساعات اولیه روز چهارشنبه صورت گرفت، به صورت «صریح» درباره طیف گسترده‌ای از مسائل دوجانبه گفت‌وگو کرد.

مقام آمریکایی که با رویترز درباره این دیدار مصاحبه کرده، افزود در این دیدار درباره موضوعاتی از جمله اسرائیل، درگیری در یمن، ناآرامی در سودان و همچنین حقوق بشر در عربستان سعودی گفت‌وگو شد.

این مقام آمریکایی گفت: «سطح خوبی از همگرایی در ابتکارات بالقوه‌ای که در آن منافع مشترکی داریم وجود داشت و در عین حال تشخیص دادیم که در کجا اختلاف داریم.»

رویترز نوشت که پیش‌بینی می‌شد بخش عمده‌ای از این گفت‌وگو به موضوع عادی‌سازی احتمالی روابط بین عربستان سعودی و اسرائیل اختصاص یابد؛ حتی اگر مقامات احتمال هر گونه پیشرفت فوری یا عمده در این موضوع را کم‌ بدانند.

سفر بلینکن به عربستان سعودی تقریبا هم‌زمان با بازگشایی سفارت جمهوری اسلامی در ریاض صورت گرفت.

آمریکا و عربستان سعودی در سال‌های اخیر درباره مسائلی از جمله چگونگی مقابله با تهدیدهای ایران، دیگر مسائل امنیت منطقه‌ای، قیمت نفت و حقوق بشر اختلاف داشته‌اند.

همچنین سفر بلینکن چند روز پس از آن انجام شد که عربستان سعودی، صادرکننده بزرگ نفت خام، متعهد شد کاهش تولید نفت را در کنار توافق گسترده‌تر اوپک پلاس برای محدود کردن عرضه، افزایش دهد.

این امر علی‌رغم مخالفت دولت آمریکا، منجر به افزایش قیمت‌های نفت می‌شود.

همزمان با حضور بلینکن در عربستان سعودی، کاخ کرملین از گفت‌وگوی تلفنی ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهور روسیه با محمد بن سلمان خبر داد.

بر اساس گزارش‌ها، این گفت‌وگو بیشتر بر بازار نفت تمرکز داشت و در همین زمینه کرملین افزود که پوتین و بن سلمان همکاری در چارچوب «اوپک‌پلاس» را با ارزش خواندند.

با ظهور آمریکا به عنوان یک تولیدکننده بزرگ نفت، ائتلاف سنتی نفت در برابر امنیت که میان آمریکا و عربستان سعودی وجود داشت تا حدودی مخدوش شده اما این سفر بلینکن در جهت تثبیت روابط دو کشور ارزیابی شده است.

وزیر امور خارجه آمریکا همچنین در دیدار با همتای سعودی خود در ریاض درباره مسائل دوجانبه، منطقه‌ای و بین‌المللی گفت‌وگو کرد.

دو طرف در این دیدار بر عزم خود بر ادامه همکاری در مبارزه با تروریسم، کمک به ایجاد صلح پایدار در یمن و راه‌های پایان دادن به درگیری‌های سودان تاکید کردند.

دو روز پس از دیدار بلینکن، ریاض میزبان یک کنفرانس بزرگ سرمایه‌گذاری عربی و چینی خواهد بود.

جاناتان فولتون، کارشناس ارشد شورای آتلانتیک به رویترز گفت که چین در بخش‌هایی به سعودی‌ها کمک خواهد کرد که ایالات متحده این کمک را نمی‌کند اما روابط بین ریاض و پکن به عمق روابط میان ریاض و واشینگتن نیست.

فولتون گفت: «در این مرحله من هنوز رابطه آمریکا و عربستان را استراتژیک و روابط چین و عربستان سعودی را معاملاتی توصیف می‌کنم.»

بر اساس گزارش کانال تلگرامی خبرنامه دانشگاه امیرکبیر، یوسف سویزی، دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مهندسی معدن این دانشگاه، روز چهارشنبه ۱۷ خرداد در خوابگاه شیخ‌الاسلامی دچار ایست قلبی شد و به دلیل «اهمال‌کاری» مسوولان دانشگاه درگذشت.

شامگاه چهارشنبه هفته گذشته هم یک دانشجوی دیگر این دانشگاه به نام بصیر ابراهیم‌پور در ساختمان ابوریحان دانشگاه امیرکبیر دچار ایست قلبی شد و جان خود را از دست داد.

به گزارش این کانال تلگرامی، اورژانس دانشگاه با «عدم اعزام کادر درمانی و رسیدگی به موقع» باعث مرگ این دو دانشجو در مدت یک هفته شده است: «چیزی که باعث شده است فرضیه کشته‌سازی با استفاده از غذای مسموم سلف سرویس دانشگاه نیز مطرح شود.»

محمد شهریاری، سرپرست دادسرای امور جنایی تهران از انتقال جسد سویزی به پزشکی قانونی خبر داد و گفت که دلیل فوت این دانشجو بعد از انجام «آزمایش‌های سم شناسی و آسیب‌شناسی» اعلام می‌شود.

به گفته او، پس از گزارش کلانتری درباره مرگ این دانشجو، بازپرس ویژه قتل به همراه پزشکی قانونی و کارشناسان تشخیص هویت در محل حاضر شده‌اند اما در بررسی ظاهری جسد در محل فوت، «هیچ‌گونه آثار ضرب و جرح یا آثاری که نشان‌دهنده وقوع جنایت باشد» به دست نیامده است.

مرگ یوسف سویزی در حالی رخ داد که یک هفته قبل و در روز ۱۰ خرداد، بصیر ابراهیم‌پور، دانشجوی ورودی ۹۸ مکانیک، در دانشگاه دچار حمله قلبی شد اما به گفته شوراهای صنفی دانشجویان کشور، با اینکه دوستانش موضوع را به اورژانس دانشگاه خبر دادند، «در کمال ناباوری اقدامی از سمت اورژانس صورت نمی‌گیرد».

به گفته دانشجویان، پس از سپری شدن حدود ۴۵ دقیقه یک آمبولانس از خارج دانشگاه برای رسیدگی به حال او وارد دانشگاه شده است؛ در حالی که مرکز فوریت‌های پزشکی در داخل دانشگاه مستقر است و در فاصله‌ای بسیار نزدیک به محل وقوع حادثه قرار دارد.

شوراهای صنفی دانشجویان کشور «تاخیر در رسیدگی به وضعیت این دانشجو» را «بازی با جان دانشجویان» خواند و تاکید کرد دانشجویان چندین‌ بار وضعیت نامطلوب اورژانس دانشگاه را به مسوولان گزارش داده‌‌اند اما «گویا هرگز سلامتی دانشجو اولویت این افراد نبوده است».

به گفته این تشکل صنفی، مشابه این اتفاق چندی پیش در دانشگاه زنجان هم رخ داد و «اهمال‌کاری» مسوولان دانشگاه منجر به مرگ یک دانشجو شد.

شوراهای صنفی دانشجویان کشور تاکید کرد: «با استقرار مدیران خودکامه در دانشگاه‌ها به مثابه بازوی سرکوب و از سمت دیگر تضعیف شوراهای صنفی به عنوان نهاد منسجم‌کننده و نظام‌بخش مطالبات دانشجویی، بیش از پیش شاهد این قبیل اتفاقات خواهیم بود.»