در اکثر جوامع، داشتن تمایلات و تخیلات جنسی میتواند با شخصیت مورد پذیرش اجتماع در تضاد باشد. وبسایت مدرسه زندگی در مطلبی به تفاوت این امیال با آنچه در عمل رخ میدهد و همچنین ذکر پیشزمینههایی برای دستیابی به پذیرش جنسی «خود» پرداخته است.
خیلی وقتها تعریف پذیرفته شده از یک انسان عادی، با هزارتوی ذهن ما و تمایلاتمان که سعی در پنهان نگاه داشتنشان داریم، تفاوت دارد.
این تفاوت در برخی جوامع سنتی به سختی مورد پذیرش قرار میگیرد یا به کلی نفی میشود. مثلا وقتی صحبت از یک زن مورد احترام در میان باشد، داشتن تخیلات و تمایلات شهوانی از سوی او و در مورد او قابل قبول نیست.
برای بررسی این موضوع، وبسایت مدرسه زندگی در مطلبی سعی در آشنا کردن ما با «خودپذیری جنسی» و تفاوت تخیل و عمل دارد.
بر اساس این مطلب، شاید اساسیترین مهارت عاطفی در مورد تمایلات جنسی که نیاز به یادگیری آن داریم، «پذیرش خود» باشد اما برای دستیابی به پذیرش جنسی، نیازمند آگاهی درباره چند مورد هستیم:
۱- آگاهی از معنی تمایلات و خواستههای جنسی
وقتی احساس میکنیم اشتیاق شهوانی ما مستقیما خلاف طبیعتِ «منِ بهتر» ما حرکت میکند، از خودمان منزجر میشویم. ما عموما میخواهیم مهربان، باوقار، منطقی و وفادار باشیم در حالی که به نظر میرسد خود شهوانی ما در لحظات حساس، دستور کار کاملا متفاوتی دارد.
در یک تناقض چشمگیر، متوجه میشویم هرچه بیشتر و بیشتر از نظر جنسی برانگیخته میشویم، ممکن است بخواهیم نسبت به شریک جنسی خود خشن باشیم یا از جانب او مورد خشونت قرار بگیریم یا بخواهیم به کسی سیلی محکمی بزنیم یا به طرزی باور نکردنی تمایل به گفتن ناسزا داشته باشیم.
در این لحظات، مشتاق پوشیدن لباسهایی هستیم که در سایر مواقع علاقهای به آنها نداریم یا دوست داریم شریک جنسی ما طوری لباس بپوشد که کاملا برخلاف ترجیحهای معمول ماست.
وقتی از نظر جنسی هیجانزده میشویم، به نظر میرسد مهمترین چیز در جهان، کفش پاشنهبلند یا بدن عضلانی شریک جنسیمان است؛ هر چند در بقیه مواقع، هرگز چنین چیزهایی را در اولویت قرار نمیدهیم.
در مورد تمایلات جنسی تنوع بینهایتی وجود دارد اما همه به یک جهت اشاره میکنند: برای خودِ معمولی ما اینکه در مورد مسایل جنسی چه کسی هستیم، غیرقابل قبول است. به همین دلیل بررسی دقیقتر و سخاوتمندانهتر خواستههای شهوانی به ظاهر عجیب و غریبمان، مهم است.
چیزی که ما از طریق رابطه جنسی واقعا به دنبال آن هستیم، معمولا بسیار تحسینبرانگیز و کاملا مطابق با بقیه زندگی ماست: نزدیکی به شخص دیگر و شناخت عمیق از آنچه هستیم.
اگر بتوانیم این نکته را عمیقا درک کنیم، متوجه میشویم که واقعا رفتاری خلاف خودِ بهترمان انجام نمیدهیم بلکه فقط در تمایلات جنسیمان آن را در قالبی کمتر آشنا دنبال میکنیم.
۲- درک صحیح و مطمئن از شکاف بین تخیل و عمل
قوه تخیل که ممکن است منحصر به انسان باشد، در تمایلات جنسی ما نقش اساسی دارد. تخیل بر آنچه در ذهن ما میگذرد تاکید میکند نه آنچه بدن ما انجام میدهد.
یک تفاوت اساسی بین تخیل و عمل وجود دارد: برای مثال میتوانید تجاوز را تخیل کنید اما این فکر به هیچ وجه شما را به یک متجاوز یا چیزی شبیه آن تبدیل نمیکند. اینطور نیست که فرد خیالپرداز در عمل، آماده انجام چنین کاری باشد.
اگر در حین رابطه جنسی میخواهیم با القاب نامناسب مورد خطاب قرار بگیریم، به این دلیل نیست که واقعا علاقهمندیم کسی ما را اینگونه ببیند. در واقع بار شهوانی این کلمات، ربطی ندارند به رفتاری که معمولا دوست داریم افراد در مواجهه با ما داشته باشند.
معنای واقعی هیجان جنسی، اعتماد و صمیمیت است. بر این اساس فرد میتواند خطر کند که شریک جنسیاش او را اینچنین خطاب کند زیرا عمیقا اعتماد دارد که فرد مقابل فکر نمیکند آن کلمات در مورد او درست باشند.
البته قبل از اینکه بتوانیم با فحاشی کردن بازی کنیم، باید از طرز فکر فرد مقابل نسبت به خودمان مطمئن باشیم. توهین کلامی در مواقع برانگیختگی جنسی، برخلاف ظاهرش، جستوجوی عشق و قدردانی است؛ همانطور که فقط برای عزیزترین دوستانمان میتوانیم با خیال راحت از مشکلاتمان بگوییم، به این دلیل که میدانیم آنها همچنان با ما مهربان خواهند بود. بنابراین میتوانیم ترسها، شکستها و مشکلات پنهانی خود را با آنها در میان بگذاریم.
آنچه از بیرون میتواند به عنوان یک رفتار ناپسند به نظر برسد، در واقع تلاشی عمیقا شرافتمندانه برای به اشتراک گذاشتن آسیبپذیرترین بخشهای خود با شخص مورد اطمینانمان است.
چیزی که بیارزش و بیرحمانه به نظر میرسد، در واقع بسیار لطیف و باوقار است.
۳- شناخت دقیقتر از اینکه دیگران چگونه افرادی هستند
مقایسه، منبع اساسی شک و تردید در مورد عادی بودن یا نجابت خودمان است. یکی از چیزهایی که ما را نسبت به خودمان مشکوک میکند، این سوءظن است که افراد دیگر، به ویژه کسانی که میشناسیم و دوستشان داریم، زندگی جنسی سادهتری نسبت به ما دارند.
ما از تمایلات عجیب و غریب، وسواسها و خصلتهای شهوانی خود آگاه هستیم اما تصور اینکه افراد دیگر نیز چنین هستند، میتواند سخت باشد.
تصور اینکه همکار صمیمیمان یا دوست باملاحظهمان با فکر شلاق خوردن از یک غریبه نقابدار خودارضایی میکند یا هیجان زده میشود، یا در مورد داشتن جنسیت مخالف خیالپردازی میکند، بسیار عجیب است.
حتی اگر خودمان نیز چنین تمایلات شهوانیای داشته باشیم، اینگونه فکر کردن در مورد دوستانمان به نظر بیرحمانه و تحقیرآمیز است.
ما به راحتی دیگران را عاقلتر و معتدلتر از خودمان میبینیم و نتیجه مرگبار چنین طرز فکری این است که در مقابل، خودمان را انسانهایی عجیب و غریب میدانیم.
اینترنت در جستوجوی درک صحیحتر از تمایلات جنسی دیگران، منبع بسیار دوگانهای است. موتورهای جستوجو به طور بالقوه نشان میدهند ما با اشتیاقهای جنسی خاص خود تنها نیستیم اما مستقیما در مورد افرادی که هر روز با آنها زندگی میکنیم و برایمان سنبل انسانهای عادی هستند هیچ رازی را فاش نمیکند.
در نهایت به کمک اینترنت میدانیم که جایی در جهان، انسانهایی وجود دارند که به اندازه ما مجذوب قدرت شهوانی پوشیدن لباس دزدان دریایی یا ریختن موم گرم شمع روی نوک سینههایشان هستند اما همچنان احساس میکنیم به شدت با مردمی که در دنیای واقعی ملاقات کنیم، متفاوت هستیم.
تماشای پورنوگرافی ممکن است آسیب غیرمنتظرهای به ما برساند. افرادی که شاهد انجام کارهای بهنظر هیجانانگیزشان هستیم، از جهات دیگر اصلا شبیه ما نیستند. انگار میگویند کسانی که اهل این کارها هستند مثل ما هستند نه مثل شما.
آنها ارتباط دنیای عادی را با علایق شهوانی نشان نمیدهند. در عوض به نظر میرسد که پورنوگرافی افرادی را که به این چیزها علاقه دارند به گونهای نشان میدهد که هیچ علاقه یا هوش زیادی در خارج از محدوده کوچک اعمال جنسی خود ندارند. بنابراین انسان در نهایت احساس میکند یک موجود عجیب و غریب و متفاوت است.
راهحل اما در یافتن شواهد مشخصی از بزهکاری جنسی کسانی نیست که در نزدیکی آنها زندگی میکنیم بلکه به درکِ درست از وجود انسان نیاز داریم؛ بدین معنا که با وجود شواهد ظاهری دیگران، باید بدانیم آنها نیز انسانهایی به پیچیدگی خودمان هستند.
دانستن این موضوع که دیگران دقیقا همان افکاری را در مورد شما دارند که شما در مورد آنها دارید، بسیار مهم است. آنها نیز شما را از بیرون میشناسند و از تمایلات غیرعادیتر میل جنسیتان آگاه نیستند.
یک منطق معقول استدلال میکند که آنچه در مورد شما صادق است به طور کلی برای بسیاری از افراد نیز صدق میکند.
این طرز فکر، احساسات ما را تغییر میدهد تا در مواجه شدن با افکار و تمایلاتمان از خودمان متنفر نشویم. در نهایت متوجه میشویم که در واقع انسان عجیب و غریبی نیستیم و واقعا نیازی نیست برای داشتن تمایلات طبیعی انسانی، در مورد خودمان بد فکر کنیم.
گروه پژوهشکننده، یافتههای خود را تحت عنوان «فراتر از یک آهنگ و رقص: بررسی دیدگاههای بیماران و کیفیت آموزشی در رابطه با محتوای سرطان زنان در تیکتاک» در مجله Gynecologic Oncology منتشر کردند.
بر اساس نظر پروفسور لورا چمبرز، نویسنده ارشد این مطالعه و همکارانش در بخش انکولوژی زنان در دانشگاه ایالتی اوهایو، قدرت شبکههای اجتماعی در ارائه و تغذیه اطلاعات نادرست میتواند پیامدهای زیانباری برای سلامتی بیماران داشته باشد.
میزان دانلود اپلیکیشن «تیکتاک» به بیش از ۱۳۰ میلیون بار در آمریکا و دو میلیارد بار در سراسر جهان رسیده که این میزان دانلود بیشتر از سوی جوانان انجام شده است.
این پلتفرم ویدیوهایی را که از سوی کاربران بارگذاری میشود، در مدت زمان بین سه ثانیه تا ۱۰ دقیقه ارائه میدهد.
پروفسور چمبرز علاقهمند بوده است تا درباره نگرانیهای ناگفته بیماران خود که بسیاری از آنها زنان و مادران جوان هستند، بیشتر بداند.
او میخواسته بفهمد آنها چگونه از شبکههای اجتماعی استفاده میکنند، چه اطلاعاتی به اشتراک میگذارند و چگونه از آن اطلاعات استفاده میکنند.
برای این مطالعه، او و همکارانش ۵۰۰ پست پرطرفدار «تیکتاک» را بهطور منسجم و سامانمند جستوجو کردند و پنج هشتگ برتر مربوط به سرطان زنان - تخمدان، آندومتر، دهانه رحم و فرج و همچنین بیماریهای تروفوبلاستیک بارداری را برای موضوعهای کلیدی، کیفیت اطلاعات و قابلیت اطمینان به محتوای مرتبط با سرطان زنان در «تیکتاک» تجزیه و تحلیل کردهاند.
در این مطالعه ۱۱ موضوع اصلی شناسایی و با تفاوتهای قابل توجه زمانی بر اساس محل بیماری و نژاد بررسی شدهاند.
ویژگیهای جمعیتشناسی، لحن پیام و موضوعهای ریشهای نیز در این پژوهش جمعآوری و فیلمهای آموزشی با استفاده از مقیاس اطلاعات آموزش بهداشت از نظر کیفیت رتبهبندی شدهاند.
تا اوت سال ۲۰۲۲، پنج هشتگ برتر برای هر نوع سرطان زنان بیش از ۴۶۶ میلیون بازدید داشته است که از میان آنها، تقریبا سهچهارم اطلاعات مربوط به تیکتاک «نادرست» بوده است.
محققان دریافتهاند بهطور کلی کیفیت اطلاعاتی که از طریق تیکتاک به اشتراک گذاشته میشود پایین بوده و حداقل ۷۳ درصد محتوای تولید شده نیز نادرست و واجد کیفیت آموزشی ضعیفی است.
پروفسور چمبرز گفته است: «این دادهها واقعا ما را بهعنوان بخشی از جامعه پزشکی تشویق میکند تا بپرسیم چگونه میتوانیم یک محیط مراقبتی فراهم کنیم که بیماران را به نوعی از اعتماد و گفتوگوی درست ترغیب کند.»
به گفته او باید دید بهعنوان یک جامعه گستردهتر، در زمینه ارائه اطلاعات بهداشتی باکیفیت به بیماران و خدمات حمایتی در مورد سرطانهای زنان چه کاری میتوان انجام داد.
چمبرز همچنین گفته است بیمارانی را که به دنبال جامعهای از افراد همفکر با تجربیات مشابه هستند، باید تشویق کرد تا سراغ انجمنهای پشتیبانی حضوری و آنلاین با حمایت سازمانهای معتبر پزشکی و حمایت از بیماران بروند.
از جمله پرسشهای مطرح شده پس از وقوع این سیل سهمگین این است که چگونه سالها درگیری و هرج و مرج سیاسی، لیبی را در برابر این سیل آسیب پذیر کرد؟ چرا هیچ هشداری قبل از شکسته شدن سد در شهر درنه به مردم داده نشد؟ و ...
گاردین در گزارشی به بررسی دلایل شدید بودن خسارات وارده در لیبی در پی وقوع سیل پرداخت و نوشت که طوفان دانیل، تنها عامل ویرانیهای ایجاد شده در شهر درنه نیست بلکه سالها بیتوجهی و سوءمدیریت، نقش مهمی در چگونگی وقوع فاجعه در این کشور داشته و دارد.
لیبی پس از بهار عربی و سقوط حکومت معمر قذافی در سال ۱۳۹۰، به دلیل درگیری بین نیروهای مخالف، ثبات لازم را برای بهبود شرایط کشور پیدا نکرد.
سالها جنگ، زیرساختهای این کشور را ویران کرد. به طوری که لیبی از سال ۱۳۹۳ و سه سال پس از خروج نیروهای ناتو از این کشور، بین دو دولت رقیب تقسیم شده است.
گاردین با اشاره به نحوه اداره کشور در سالهای اخیر نوشت هنگامی که بحران آب و هوا با یک حکومت ناکارآمد روبهرو میشود، نتیجه آن فاجعهای است که در لیبی شاهد آن هستیم.
بدیهی بود که پس از رسیدن طوفان دانیل به سواحل شمالی لیبی، شهرهای نوار ساحلی با میزان بارندگی فوقالعادهای دستوپنجه نرم کنند چرا که طوفان دانیل، قبل از عبور از دریای مدیترانه و در شکل ضعیفتر خود خسارت شدیدی در یونان ایجاد کرده بود.
اما وسعت ویرانی ناشی از سیل در لیبی بسیار شدید است؛ بهطوری که تخمین زده میشود طوفان روز چهارشنبه ۲۱ شهریور، تقریبا یکچهارم شهر درنه را همراه خود به دریا برده باشد.
نتایج بهار عربی برای مردم لیبی چه بود؟
پس از سرنگونی خونین حکومت معمر قذافی در سال ۱۳۹۰، این کشور عمدتا به وسیله دو دولت رقیب اداره میشود؛ یکی در طرابلس و دیگری در طبرق که هر کدام از سوی جمعی از بازیگران خارجی رقیب از جمله ترکیه، امارات متحده عربی، قطر، مصر و گروه واگنر روسیه حمایت میشوند.
تحت حکومت شبهسوسیالیسم قذافی در اواخر دهه ۵۰ و ۶۰ خورشیدی، دیکتاتور حاکم بر این کشور با در دست گرفتن اداره شرکتهای نفت، بخش خصوصی را متلاشی کرد و در نتیجه پایگاه قدرت مستقل طبقات بالای جامعه را در هم شکست.
ولفرام لاچر، یکی از ویراستاران مجموعه مقالاتی که اخیرا با عنوان «خشونت و تحول اجتماعی در لیبی» منتشر شده، به گاردین گفت: «شرکتهای دولتی در پی این تغییرات به شبکههای حمایتی تبدیل شدند.»
هر دو دولت کنونی حاکم در لیبی تمرکزگرا هستند. وزیران حکومت وحدت ملی، مستقر در غرب کشور از سوی شبه نظامیان معرفی شدند.
در شرق نیز، ژنرال خلیفه حفتر، رییس اقتدارگرای ارتش ملی لیبی و خانوادهاش در روندی مشابه، مدیران مورد تایید خودشان را بر سر کار آوردند.
با اینحال دو طرف تا سال ۱۳۹۹ درگیر جنگ همهجانبه بودند. نیروهای حفتر، طرابلس را در یک کارزار نظامی ناکام به مدت یک سال به محاصره درآوردند تا بتوانند پایتختی را تصرف کنند که در آن هزاران نفر کشته شدند.
سپس در سال ۱۳۹۹، فتحی بشاغا، رهبر سابق دولت شرقی در تلاشی مشابه سعی کرد دولت خود را به طرابلس منتقل کند اما به وسیله شبهنظامیان رقیب مجبور به عقبنشینی شد.
با بروز این درگیریها، لیبی محیط ناامنی برای سرمایهگذاریهای زیرساختی است که تنها در درازمدت سودآور هستند.
درنه؛ شهری آبستن فاجعه
شهر درنه با این شرایط نابهسامان و مدتها پس از سقوط قذافی، نیاز به سرمایهگذاریهای زیرساختی داشته است.
پس از سلطه حفتر در سال ۱۳۹۵ بر شرق لیبی، او همیشه تلاش کرده است تا کنترل سیاسی درنه را در دست بگیرد.
دو سد بزرگ در دره باریک بالای درنه، همزمان با حکومت معمر قذافی در دهه ۵۰ خورشیدی به دست یک شرکت یوگسلاویایی ساخته شدند.
این دو سد، ایمنی مورد نیاز را برای چنین شرایطی نداشتند و آبستن فاجعه بودند؛ به ویژه وجود ساختمانهای ناایمن متراکم و مرتفع نزدیک رودخانه، شرایط شهر درنه را خطرناکتر هم میکرد.
یک مقاله دانشگاهی در سال ۱۴۰۱ به تشریح خطر ناشی از این دو سد پرداخته و وضعیت پوسیدگی آنها را بررسی کرده بود.
به گزارش گاردین، در این مقاله با توجه به نقشهبرداری (توپوگرافی) منطقه محاسبه شده بود که این دو سد تحمل چه میزان آبی را دارند و با چه راهکاری میتوانند از وضعیت بحرانی خارج شوند.
بر همین اساس بودجهای برای بهبود شرایط سدها در نظر گرفته شد اما حسابرسی منتشر شده در فضای مجازی نشان میدهد مقدار کمی از آن برای مقاومسازی سدها هزینه شده است.
همین امر باعث شد هنگامی که سیل سد اول را درهم شکست، آب به سرعت پشت سد دوم جمع شود و باعث ترکیدن آن هم بشود.
این در حالی است که هیچ دستوری مبنی بر تخلیه سد با نزدیک شدن طوفان داده نشده بود. در عوض، شبهنظامیان لیبی مقررات منع آمد و شد اعلام کردند؛ تنها پاسخی که در مواجهه با هر بحرانی میدهند.
آیا شیوه اداره لیبی تغییر میکند؟
انتخابات شورای شهر درنه قرار بود با تنظیم لیست نامزدها و ثبتنام رایدهندگان در ماه جاری برگزار شود. با این حال در هفتههای اخیر اعضای تیپ اولیا الدم وفادار به حفتر، پوسترهای تبلیغاتی را سوزانده و نامزدها را به آدمربایی و قتل تهدید کردند. آنها همچنین خواستار لغو انتخابات و انتصاب فرماندار نظامی در این شهر شدند.
رییس کمیسیون انتخابات گزارش داد که او نیز از جانب این افراد مورد تهدید قرار گرفته است.
آگیلا صالح، رییس مجلس نمایندگان در پارلمان مستقر در شرق، تشکیل یک شورای مدیریت موقت را برای به تعویق انداختن انتخابات و آرام کردن اوضاع پیشنهاد کرد.
هنوز مشخص نیست آیا سیاستمدارانی که اهمیتی به آمادگی درنه برای قرار گرفتن در معرض مخاطرات طبیعی نمیدهند، همراه با ساختمانهایی که سیل به داخل رودخانه فرو ریخت، شسته و برده شده (برده خواهند شد) یا خیر؟
تجربه چند سال گذشته در لیبی نشان میدهد دولتهای حاکم چه در شرق و چه در غرب، توانایی شگفتانگیزی برای ادامه حیات خود دارند.