تا کنون کاهش میل جنسی را تجربه کردهاید؟ آیا حس ناامید کنندهای به همراه دارد؟ شاید با چنین تجربهای، احساس کرده باشید سلامت و دوام رابطهتان به خطر افتاده است. وبسایت «ومنز هلث» (Women's Health) ۱۱ علت کاهش میل جنسی و راهکارهای برطرف کردن آن را بررسی کرده است.
بر اساس این گزارش، برخی ممکن است با کاهش ناگهانی برانگیختگی جنسی به این موضوع فکر کنند که چنین تغییری میتواند علامتی هشداردهنده از وضعیت سلامت جسمی یا روحیشان باشد اما داشتن زندگی جنسی سالم و فعال به عوامل گوناگونی بستگی دارد.
کیت مویل، درمانگر مسایل روان-جنسی و روابط در این ارتباط به "ومنز هلث" گفت: «وجود مشکلات مربوط به میزان میل جنسی در زنان طبیعی است.»
مویل تاکید کرد نکته مهم این است که بدانید میانگین میل جنسی شما تا چه حد است: «میزان میل جنسی وابسته به شرایط و از فردی به فرد دیگر متفاوت است.»
به علاوه، از آن جایی که رابطه جنسی شامل دو نفر میشود، میزان استرس، زمانبندی و برنامههای افراد نیز بر شدت میزان میل جنسی تاثیر گذارند.
به گفته مویل، «زندگی جنسی سالم و پر جنبوجوش نیازمند برنامهریزی و در اولویت قرار دادن رابطه جنسی میان سایر اولویتهاست».
۱- کاهش میل جنسی و رابطه جنسی نامطلوب
عدم هماهنگی میان کیفیت مورد انتظار از رابطه با تصورات و تمایلات، میتواند دلیل کاهش میل جنسی باشد زیرا شما انگیزه لازم را برای تجربه مجدد نخواهید داشت.
مویل در این خصوص گفت: «تنها در صورتی به یک رستوران بر خواهید گشت که تجربه خوبی از آن داشته باشید؛ این یک اصل ساده است.»
اگر میخواهید با شریک رابطهتان در مورد کیفیت رابطه جنسی صحبت کنید، مطمئن شوید که حالت انتقادی به خود نگیرید. مثلا نگویید: «از رابطه جنسیمان راضی نیستم.»
به جای آن، میتوانید چنین جملهای را به کار ببرید: «ما رابطه بسیار خوبی داریم. بیا بیشتر روی آن سرمایهگذاری کنیم.»
۲- کاهش میل جنسی و استرس
دکتر کاترین هود، مشاور پزشکی روان-جنسی به "ومنز هلث" گفت: «سکس نه فقط یک عمل فیزیکی، بلکه یک عمل احساسی نیز هست. بنابراین هر رویدادی که زندگی را تغییر دهد مانند بارداری، زایمان یا شیردهی، تغییر شغل یا سوگواری، ممکن است بر رابطه جنسی اثر بگذارد.»
زمانی که استرس داریم، احتمال داشتن رابطه جنسی کاهش مییابد.
تقریبا یکسوم زنان تلاش برای بچهدار شدن را دلیلی برای استرس عنوان میکنند.
۳- کاهش میل جنسی و پیشگیری از بارداری
برای برخی از زنان، مصرف قرصهای هورمونی پیشگیری از بارداری، باعث تقویت زندگی جنسیشان میشود زیرا نگران نبودن از بارداری غیرمنتظره میتواند به شدت رهاییبخش باشد.
برای برخی دیگر اما مصرف این قرصها میتواند اثر معکوس داشته باشد.
دکتر آندریا پنینگتون، متخصص ارتباطات آگاهانه و نویسنده کتاب «نسخه ارگاسم برای زنان» یادآور شد که داروهای ضد بارداری مبتنی بر هورمون، عملکرد تولید هورمون را از تخمدانها کاهش میدهند.
تخمدانها تستوسترون تولید میکنند. بنابراین مصرف قرصهای ضد بارداری باعث کاهش تولید تستوسترون طبیعی شما میشود.
تستوسترون عامل اصلی برانگیختگی و تخیلات جنسی در زنان است.
۴- کاهش میل جنسی و خشکی واژن
بر اساس پژوهشها،۱۷ درصد از زنان ۱۸ تا ۵۰ ساله خشکی واژن را در طول رابطه جنسی تجربه میکنند.
دکتر پنینگتون در این مورد گفت: «علاوه بر میل جنسی، تستوسترون مسوول حفظ نعوظ کلیتوریس و غدد اطراف واژن است که در هنگام برانگیختگی جنسی به مرطوب و لغزنده شدن محیط کمک میکنند.»
یک واژن خشک میتواند دردناک و کاهش دهنده لذت رابطه جنسی باشد و احتمالا تمایل فرد را برای تجربه مجدد رابطه جنسی کاهش دهد.
۵- کاهش میل جنسی و دیابت
میزان بالای قند خون برای مدت زمان طولانی میتواند منجر به چسبناک یا مسدود شدن شریانها و وریدها شود. در نتیجه جریان خون و خونرسانی به اندامهای جنسی نیز کاهش مییابد.
سیگار کشیدن و فشار خون بالا به دلیل تاثیر منفی بر سلامت مویرگها، این وضعیت را بدتر خواهد کرد.
۶- کاهش میل جنسی و فشار خون
بیشتر زنان از ارتباط میان کاهش میل جنسی و مشکلات فشار خون بیاطلاع هستند.
دکتر پنینگتون در این مورد توضیح داد: «میل جنسی کم، کاهش برانگیختگی و عدم رسیدن به ارگاسم اغلب در افرادی که مشکل گرفتگی رگ یا هدایت عصبی ضعیفی دارند دیده میشود که خود میتواند به دلیل قند خون بالا ایجاد شده باشد.»
بهتر است که همه زنان سالی یک بار فشار خون خود را چک کنند تا از هر گونه روند تغییرات فشار خون خود آگاه باشند.
۷- کاهش میل جنسی و یائسگی
یائسگی زودرس ۱۱۰ هزار زن زیر ۴۰ سال را تحت تاثیر قرار میدهد و میل جنسی پایین یکی از شایعترین علایم یائسگی است.
اگرچه بسیاری از زنان رابطه جنسی رضایتبخشی در دوران یائسگی و بعد از آن دارند اما برخی در طول این تغییرات هورمونی دچار کاهش میل جنسی میشوند.
کاهش سطح استروژن در دوران گذار به یائسگی منجر به خشکی بافت واژن و در نتیجه رابطه جنسی دردناک یا ناراحتکننده و همچنین کاهش علاقه فرد به داشتن رابطه جنسی میشود.
۸- کاهش میل جنسی و مشکلات تیروئید
به گفته دکتر هود، تیروئید کمکار میتواند میل جنسی را تضعیف کند.
به عبارت سادهتر، کمکاری تیروئید طیف وسیعی از عملکرد بدن انسان، از متابولیسم گرفته تا سطح انرژی و میل به ارگاسم را تحت تاثیر قرار میدهد.
۹- کاهش میل جنسی و اضطراب و افسردگی
احساس شادی و انگیزه با افزایش میل جنسی رابطه مستقیم دارد. بنابراین اگر علایم افسردگی یا اضطراب را تجربه میکنید، جای تعجب نیست که کاهش میل جنسی نیز داشته باشید.
در چنین شرایطی فشار «داشتن رابطه جنسی» را از خود بردارید. در عوض، از پیادهروی در پارک یا دویدن هنگام طلوع آفتاب و ترشح اندورفین در کنار یکدیگر لذت ببرید.
۱۰- میل جنسی کم و تصویر بدنی منفی
ممکن است در لحظاتی که شما به سرعت به سمت ارگاسم پیش میروید ناگهان در ذهنتان شروع به ایراد گرفتن از ظاهر خود کنید و آن احساسات خوب را از بین ببرید.
تصویر بدنی منفی در حال حاضر ۱۰ میلیون زن را در بریتانیا تحت تاثیر قرار میدهد و تقریبا قاتل اصلی میل جنسی است.
۱۱- میل جنسی کم و سبک زندگی
به گفته دکتر هود، یک لیوان شراب ممکن است شما را در خلق و خوی مناسب قرار دهد اما: «مصرف بیش از حد الکل میتواند بر میل جنسی شما تاثیر منفی بگذارد.»
سیگار کشیدن، ورزش نکردن یا زیادهروی در آن و رژیم غذایی نامناسب نیز میتوانند برانگیختگی جنسی را کاهش دهند.
در واقع داشتن زندگی سالم به تعادل بستگی دارد.
به گفته دکتر هود موارد زیر، راهکارهای موثری در افزایش میل جنسی هستند:
فشار را از بین ببرید
هر چه بیشتر نگران باشید، شرایط ممکن است بدتر شود.
خواب کافی
یک مطالعه نشان داده است زنانی که یک ساعت بیشتر میخوابند، ۱۴ درصد بیشتر احتمال دارد روز بعد رابطه جنسی داشته باشند.
از تخیلت استفاده کن!
خیالپردازی میتواند تا حد زیادی میزان برانگیختگی را در زنان افزایش دهد.
یکدیگر را در آغوش بگیرید
تماس پوستی از طریق در آغوش گرفتن باعث ترشح اکسی توسین، هورمون «پیوند» و همچنین سروتونین میشود که به شما احساس خوبی میدهد.
بنابراین صرف نظر از اینکه میخواهید رابطه جنسی داشته باشید یا نه، حفظ و افزایش میزان تماس فیزیکی از این طریق مهم است.
محققان دانشگاه تافتس ماساچوست با همکاری موسسه Wyss دانشگاه هاروارد، رباتهای زیستی کوچکی به نام آنتروبات ساختهاند که میتوانند حرکت کنند.
در تحقیقات آزمایشگاهی مشخص شده است آنتروباتها قادر به عبور و ترمیم سریع خراشها در صفحات سلولهای عصبی انسان در شرایط آزمایشگاهی هستند.
این کشف، نقطه شروعی برای استفاده از رباتهای زیستی مشتق شده از سلولهای خود بیمار به عنوان ابزار درمانی جدید است.
بر اساس مطالعهای که به تازگی در مجله ادونس ساینس منتشر شده است، مایکل لوین به همراه یک دانشجوی دکترا به نام گیزم گوموش کایا کشف کردند که رباتهای زیستی در واقع میتوانند از سلولهای انسان بالغ و بدون هیچگونه تغییر ژنتیکی ایجاد شوند.
آنتروبات چیست؟
آنتروبات، یک ربات بیولوژیکی چند سلولی کروی شکل (بیوبات) با قطرهای بین ۳۰ تا ۵۰۰ میکرون است.
این ربات به کمک مژکها، توانایی حرکت با سرعتهای متفاوت از پنج تا ۵۰ میکرون بر ثانیه از خود نشان میدهد.
آنتروباتها چگونه ساخته میشوند؟
به گزارش سای تک دیلی، دانشمندان برای ساخت هر آنتروبات از یک سلول منفرد استفاده میکنند که از سلولهای سطح نای گرفته و با برآمدگیهای موییشکل به نام مژک پوشیده شده است.
این مژکها به سلول امکان حرکت میدهند.
مژکها به سلولهای نای کمک میکنند تا ذرات ریزی را که وارد مسیرهای هوایی ریه میشوند بیرون برانند. در واقع زمانی که برای دفع ذرات و مایعاتی که وارد نای شدهاند شروع به سرفه کردن میکنیم، کار سلولهای مژکدار را تجربه میکنیم.
به گفته لوین، اگر بتوان ویژگیهای دیگری را به آنتروباتها اضافه کرد، میشود طوری طراحیشان کرد که در بدن انسان سفر کنند و به محیطی که در آن قرار دارند پاسخ دهند یا به ساخت بافتهای مهندسی شده در آزمایشگاه کمک کنند.
گوموش کایا گفت: «آنتروباتها خود به خود در ظرف آزمایشگاهی جمع میشوند. برای شکل دادن به آنها به موچین یا چاقوی جراحی نیاز نیست و ما میتوانیم از سلولهای بالغ، حتی سلولهای بیماران مسن، به جای سلولهای جنینی استفاده کنیم.»
بررسی قابلیتهای آنتروباتها
محققان به سلولهای انسانی، پس از چندین دهه زندگی آرام در نای، فرصتی برای راهاندازی مجدد و یافتن راههایی برای ایجاد ساختارها و وظایف جدید دادند.
گوموش کایا که قبل از ورود به رشته زیستشناسی مدرک خود را در رشته معماری دریافت کرده است، گفت: «ما میخواستیم بررسی کنیم که آیا سلولها علاوه بر دارا بودن ویژگیهای پیشفرض در بدن انسان، میتوانند کارهای دیگری نیز انجام دهند؟»
او این پرسش را مطرح کرد که آیا میتوان با برنامهریزی مجدد فعل و انفعالات بین سلولها، ساختارهای چند سلولی جدیدی ایجاد کرد؛ مشابه تغییر در نحوه چیدمان سنگ و آجر که ساختارهای مختلفی مانند دیوارها، طاقها یا ستونها را ایجاد میکند؟»
محققان دریافتند سلولها نه تنها قادر به ایجاد اشکال چند سلولی جدید هستند بلکه میتوانند به روشهای مختلف روی سطح سلولهای عصبی انسان حرکت کنند.
مشاهدات آزمایشگاهی نشان داد این سلولها با حرکت روی نورونها موجب رشد مجدد این ساختارهای عصبی میشوند.
اینکه آنتروباتها دقیقا چگونه رشد نورونها را تشویق میکنند هنوز مشخص نیست اما محققان تایید کردند که نورونها در ناحیه تحت پوشش مجموعهای از آنتروباتها رشد کردهاند که آن را «سوپر ربات» مینامند.
لوین گفت: «مجموعههای سلولی که ما در آزمایشگاه میسازیم میتوانند قابلیتهایی فراتر از آنچه در بدن انجام میدهند داشته باشند.»
او در ادامه توضیح داد: «جالب و کاملا غیر منتظره است که سلولهای نای بیمار بدون تغییر دیانای خود، میتوانند به تنهایی حرکت کنند و رشد نورونها را در ناحیه آسیبدیده تشویق کنند.»
استفاده از سلولهای خود بیمار برای ساخت رباتهای زیستی، خطر تحریک پاسخ ایمنی یا نیاز به سرکوبکنندههای سیستم ایمنی را در بدن بیمار از میان بر میدارد.
آنتروباتها؛ آینده درمان
به گفته محققان، توسعه بیشتر رباتهای زیستی میتواند به کاربردهای دیگری از جمله پاکسازی تجمع پلاک در شریانهای بیماران، تصلب شرایین، ترمیم آسیبهای عصبی نخاعی یا شبکیه، شناسایی باکتریها یا سلولهای سرطانی و رساندن دارو به بافتهای هدف منجر شود.
طرحهای سلولی
گوموش کایا توضیح داد که سلولها دارای این توانایی ذاتی هستند که به روشهای اساسی خاصی در ساختارهای بزرگتر جمع شوند.
او گفت: «سلولها میتوانند لایههایی تشکیل دهند، تا شوند، کُره بسازند، خود را بر اساس نیاز دستهبندی و جدا کنند، با هم ترکیب شوند یا حتی حرکت کنند.»
او تشریح کرد: «سلولها دو تفاوت مهم با آجرهای بیجان دارند: آنها توانایی برقراری ارتباط با یکدیگر و ایجاد ساختارهای پویا دارند. هر سلول با عملکردهای متفاوتی مانند حرکت، ترشح مولکولها، تشخیص سیگنالها و ... برنامهریزی شده است.»
به گفته این پژوهشگر، آنها فقط در حال کشف چگونگی ترکیب این عناصر برای ایجاد عملکردهای جدید رباتهای زیستی هستند؛ متفاوت از آنچه به صورت طبیعی انجام میشود.