بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، مسوولان زندان اوین، به دلیل سرپیچی صدیقه وسمقی از حجاب اجباری، به این نویسنده و اسلامپژوه اجازه خروج از بند زنان و ملاقات با خانواده را ندادند. وسمقی در اعتراض به این امر در دفتر زندان تحصن کرد و نرگس محمدی به تحصن او پیوست.
اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال حاکی است که وسمقی برای اعتراض به این موضوع در دفتر زندان تحصن کرده است.
نرگس محمدی، فعال حقوق بشر زندانی در اعتراض به «سیاستهای سرکوبگرانه جمهوری اسلامی علیه زنان»، به این تحصن پیوسته است.
وسمقی در جریان تحصن خود به مسوولان زندان اعلام کرد که جمهوریاسلامی با محروم کردن زنان از حقوقشان در تمام عرصههای اجتماعی و در دوران زندان میکوشد «سیاست جاهلانه، غیرمنطقی و سراسر ناموجه خود که یکی از آنها حجاب اجباری است و شان انسانی ملت ایران را پایمال میکند، را بر زنان تحمیل کند.»
این پژوهشگر دینی با بیان اینکه «من حاضر نیستم به رفتارهای سخیف و بیمعنا تن دهم و برای ملاقات با خانواده در زندان که حق بدیهی من است، چیزی بر سرم بگذارم و از دری عبور کنم تا بتوانم به آنان برسم»، گفته اینگونه سیاستها و رفتارها منحط و سخیف است و زیر بار آن نمیرود.
وسمقی خطاب به مسوولان زندان اوین گفته آنها به نمایندگی از طرف جمهوریاسلامی که حقوق همه زنان را در جامعه نقض کرده، حقوق بدیهیاش را در زندان نقض کردهاند.
او در پایان گفت: «رهبری چنین اختیاری ندارد که خط قرمز خود را بر زنان تحمیل کند و حقوق آنان را به این وسیله نقص کند. تمام سیاستهای سرکوب کننده زنان از این خط قرمز رهبری نشات گرفته است. من زیر بار نمیروم.»
این دومینبار در دو هفته اخیر است که با وجود مراجعه خانواده وسمقی به سالن ملاقات، از خروج صدیقه وسمقی از بند جلوگیری شده است.
وسمقی روز یکشنبه ۲۷ اسفند در پاسخ به مسئولان زندان که از انجام ملاقات او با خانوادهاش جلوگیری کردند، گفت: «من به دلیل مخالفت با حجاب اجباری بازداشت و بدون داشتن حجاب از خانه به زندان منتقل شدهام و اینجا هم از رعایت حجاب اجباری سرپیچی میکنم.»
وسمقی روز شنبه ۲۶ اسفند به دست نیروهای امنیتی بازداشت و پس از تفهیم اتهام در دادسرای اوین، به بند زنان زندان اوین منتقل شد.
او در زمان بازداشت و انتقال به شعبه سوم دادسرای اوین و بند زنان، به حجاب اجباری تن نداده و به مخالفت با حجاب اجباری در زندان از اعزام به مراکز درمانی هم محروم شده است.
ایراناینترنشنال روز ۲۸ اسفند در گزارشی خبر داد که کیفرخواست وسمقی با اتهامات «تبلیغ علیه نظام در فضای مجازی» و «حضور در معابر و انظار عمومی بدون حجاب شرعی» صادر و روز دوشنبه ۲۸ اسفند در بند زنان زندان اوین به او ابلاغ شده است.
در کیفرخواست صادر شده از «انتشار پستی مبنی بر رای من با ارزش است پس آن را در صندوقی که به هیچوجه متعلق به مردم نیست نمیاندازم» و «رعایت نکردن حجاب در دادسرا» و «خودداری از امضای اوراق قضایی و امتناع از تامین قرار صادره» به عنوان مصداق اتهامات نام برده شده است.
پرونده وسمقی پس از صدور کیفرخواست به شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران که ریاست آن به عهده قاضی ایمان افشاری است، ارجاع داده شد.
این نویسنده و اسلامپژوه زندانی، در واکنش به احضار خود دادگاه انقلاب را «غیرقانونی» و «بیدادگاه» نامیده و گفته در آن حضور پیدا نخواهد کرد.
وسمقی روز ۱۴ اسفند با انتشار مطلبی در اینستاگرام خبر داد با دریافت ابلاغیهای به دادسرای اوین احضار شده است.
این تحلیلگر مسایل سیاسی و اجتماعی پیشتر انتقاداتی از حجاب اجباری کرده و علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی را دیکتاتور و نظام حاکم را سرکوبگر خوانده بود.
وسمقی اواسط اسفندماه در یک فایل صوتی که در اینستاگرام او منتشر شد، با انتقاد از رویکرد علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی درباره حجاب گفته بود خامنهای حق ندارد خط قرمز خود را به زنان تحمیل کند و برای مردم جرم تعریف کند.
نشریه فیگارو روز شنبه ۱۹ اسفند در مطلبی به دلایل مخالفت وسمقی با حجاب اجبارى پرداخت و نوشت او تحمیل حجاب و مجازات زنان را به دلیل پوشش، مخالف قرآن و سنت پیامبر میداند.
این پژوهشگر دینی، مهر ماه ۱۴۰۲ در اعتراض به قانون حجاب اجباری و وضعیت آرمیتا گراوند، دختر نوجوانی که بر اساس برخی روایتها به دلیل نپذیرفتن حجاب اجباری به دست ماموران حجاببان کشته شد، حجاب از سر برداشت.
او آبان ماه ۱۴۰۲ پس از خروج از مراسم خاکسپاری آرمیتا، هدف ضرب و جرح ماموران امنیتی قرار گرفت.
وسمقی به دنبال این ماجرا در پستی در اینستاگرام خود نوشت: «به پاس خون مهسا و آرمیتا، آزادی پوشش زنان را تثبیت میکنیم.»
او فروردین ۱۴۰۲ در نامهای سرگشاده به خامنهای، او را مسوول مستقیم تمام پیامدهای مالی، جانی، روحی، اجتماعی و سیاسی اجبار زنان به حجاب اجباری خواند.
نویسنده کتابهای «زن، فقه، اسلام» و «بازخوانی شریعت» در این نامه با طرح این پرسش از رهبر جمهوری اسلامی که آیا توسل به زور برای تحمیل یک برداشت خاص از حجاب شرعی، توجیه شرعی و سیاسی دارد یا نه، اعمال زور و قوه قهریه را مستوجب تحمیل خسارات فراوان اجتماعی، سیاسی، روانی و هتک حرمت و کرامت انسانی زنان و ایجاد تنشهای بزرگ اجتماعی با استفاده از اموال عمومی دانست.
صدیقه وسمقی، تحلیلگر مسایل سیاسی و اجتماعی و نماینده مردم تهران در نخستین دوره انتخابات شوراهای شهر و روستا است.
او پیش از این نیز به دلیل فعالیتهای سیاسی با برخوردهای قضایی روبهرو شده است.
خبرگزاری مهر روز چهارم فروردین در گزارشی نوشت ماجرای قطع درختان جنگلی در قلب هیرکانی از روزهای پایانی سال گذشته و به بهانه ایجاد پارکینگ برای یک پروژه گردشگری آغاز شده است.
بنابر این گزارش، در قالب این پروژه گردشگری درختان عرصهای به وسعت حدود یک هکتار در قلب جنگل در شهرستان نور قطع شده است.
به گفته منابع محلی، این حرکت با چراغ سبز متولیان امر صورت گرفته و طی آن اقدام به تخریب و تسطیح مسیر سیمکشی و تیر برقهای فشار قوی شده و عرصه جنگلی در مساحتی به طول ۵۰۰ متر و عرض ۴۰ متر شخم و شیار و تخریب شده است.
به گفته این منابع آگاه، در این عملیات حدود چهار هزار اصله درخت و نهال هیرکانی دفن شده و به صورت کامل از بین رفتهاند و دهانه آبریز به دلیل خاکبرداری و تسطیح مسدود شده است.
محمدی، فرمانده یگان حفاظت منابع طبیعی، نور با بیان اینکه گزارش قطع درختان به مسوولان منابع طبیعی شهرستان و استان اعلام شده، گفت آنان در پاسخ اعلام کرده بودند که این مساله هماهنگ شده است.
محمدی در گفتوگو با خبرگزاری مهر افزود گزارش تخریب و قطع درختان به مدیرکل منابع طبیعی اعلام شد و او در پاسخ گفته موردی ندارد.
به گفته محمدی، پیشبینیها حاکی است که میزان تخریب و قطع درختان بیش از چهار هزار اصله باشد.
خبرگزاری دولتی ایرنا روز شنبه در گزارشی نوشت قطع درختان در جنگل الیمالات شهرستان نور در بهمن ماه سال گذشته اتفاق افتاده و پس از انتشار خبر آن در شبکههای اجتماعی، دستور توقف آن صادر شد.
به نوشته ایرنا، در آخرین روزهای بهمن ۱۴۰۲ دو دستگاه لودر و بولدوزر متعلق به پیمانکار یک طرح گردشگری اقدام به تخریب و تسطیح مسیر سیمکشی و تیر برقهای فشار قوی کرده و حدود چهار هزار اصله درخت و نهال هیرکانی از بیخ و بن پاکتراشی و دفن شده و کامل از بین رفته است.
زینب رحیمی، خبرنگار محیط زیست در شبکه اجتماعی ایکس به این موضوع واکنش نشان داد و نوشت: «جنگل زاگرس را شخم میزنند جنگل هیرکانی را پارکینگ میکنند. این کل عملکرد سازمان منابع طبیعی است. اگر هیچ کاری نکنند شاید تخریب کمتر باشد.»
زهرا کشوری، دیگر خبرنگار محیطزیست هم با بیان اینکه جنگلهای شمال تا کجا باید قربانی گردشگری بیضابطه بشوند، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «چقدر گردشگر وارد شمال شود دست از سر جنگل برمیدارید؟ خسارت سیل چقدر بشود جنگل نجات پیدا میکند؟ اصلا چیزی به اسم آمایش سرزمین وجود دارد؟»
این نخستینبار نیست که جنگلهای هیرکانی دچار تخریب میشوند.
بنابر اعلام منابع طبیعی استان مازندران، سال گذشته چندین فقره قطع درخت در حوزههای تحت پوشش اعلام شد. جنگلهای هیرکانی در سالهای گذشته چندین بار هم دچار آتشسوزی شدند.
در آذرماه ۱۴۰۲ حدود پنج هکتار از جنگلهای بالادست لفور در منطقه سوادکوه شمالی دچار آتشسوزی شد.
یک سال پیش از آن در آذرماه ۱۴۰۱، پنج روز پس از آغاز حریق در جنگلهای هیرکانی، مدیرکل منابع طبیعی استان گیلان از نابودی ۴۰ هکتار جنگل در این آتشسوزی خبر داد.
جنگلهای هیرکانی ایران با قدمت ۴۰ میلیون سال، از با ارزشترین جنگلهای دنیاست. هیرکانی تیرماه ۱۳۹۸ به عنوان دومین میراث طبیعی ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
جنگلهای شمال ایران دارای ۹۰ گونه درختی، ۲۱۱ گونه درختچهای و هزار و ۵۵۸ گونه علفی و بوتهای است. مساحت این عرصهها حدود یک درصد جنگلهای اروپاست ولی تعداد گونههای آن ۱۶ درصد گونههای موجود در کل قاره اروپا است.
مسعود مولانا، عضو شورای هماهنگی محیط زیست و منابع طبیعی ایران، تیرماه ۱۳۹۸ در مصاحبه با خبرگزاری ایسنا گفته بود که سالانه حداقل ۲۵ هزار هکتار از جنگلهای هیرکانی از بین میرود.
او همان زمان از کاهش ۵۰ درصدی حجم جنگلهای هیرکانی شمال ایران از زمان روی کار آمدن جمهوری اسلامی خبر داده و و گفته بود در چهل سال گذشته از ۳ میلیون و ۶۰۰ هزار هکتار مساحت جنگلهای شمال کشور تنها یک میلیون و ۸۰۰ هزار هکتار آن باقی مانده که ۹۰ درصد آن نیز از حالت پایدار خارج شده است.