گزارش هممیهن از شیوع سیگار و مخدر در مدارس و برخوردهای خشن با دانشآموزان
روزنامه هممیهن از تکرار سختگیریهای دهه ۶۰ در مدارس، برخوردهای خشن و توهینآمیز با دانشآموزان و شیوع استفاده از سیگار و مخدر در نوجوانان خبر داد.
روزنامه هممیهن از تکرار سختگیریهای دهه ۶۰ در مدارس، برخوردهای خشن و توهینآمیز با دانشآموزان و شیوع استفاده از سیگار و مخدر در نوجوانان خبر داد.
جامعهشناسان به این روزنامه گفتند این مساله از تغییر هنجارهای نوجوانانی نشات میگیرند که با ساختار سیاسی، مذهبی و اعتقادی حکومت در تضادند.
ایراناینترنشنال در همین زمینه روز شنبه از مخاطبان خود این سوال را پرسید که تجربه و روایتشان از بازرسی وسایل دانشآموزان و برخوردهای خشن مسئولان مدرسه با نوجوانان چیست؟
تجربه مخاطبان ایراناینترنشنال از رفتار غیرقانونی و خشن مسئولان مدرسه با نوجوانان
یک دختر دانشآموز دبیرستانی در همدان با ارسال پیامی به ایراناینترنشنال گفت از سال اول ورود به مدرسه، مسئولان روزانه بدن دختران را هم با دستگاه هم به صورت فیزیکی بازرسی و کیفهایشان را «زیر و رو» میکنند.
به گفته او، بسیاری اوقات در این بازرسیها برخی وسایل شخصی مانند آیینه را توقیف میکنند و دیگر به دانشآموز پس نمیدهند، قرصهای مربوط به بیماریهای مختلف را از نوجوانان میگیرند و اجاره مصرفش را نمیدهند.
این دانشآموز گفت مسئولان مدرسه هر روز قمقمههای دانشآموزان را بو میکنند و با اینکه تاکنون نتوانستهاند «آتویی از کل مدرسه گیر بیاورند» اما به این بازرسیها که با توهین همراه است، ادامه میدهند.
یک جوان هم خاطرهای از سال سوم راهنمایی خود تعریف کرد که در آن مدیر مدرسه به گوش یک نوجوان بهخاطر همراه داشتن گوشی موبایل سیلی زده است.
پدر یک نوجوان هم با ارسال پیامی به ایراناینترنشنال از افزایش فروش مواد مخدری مانند گُل در مدرسه خبر داد و در عینحال گفت اینکه مسئولان مدرسه اجاره همراه داشتن گوشی را به دانشآموزان نمیدهند به خاطر این است که بچهها از رفتار خشن و زشت ناظم و مدیر با خود فیلمی تهیه نکنند.
به گفته او، در هر کجایی از ایران که ورود موبایل به آن ممنوع است، میتوان انواع فساد و رفتار غیر قانونی را دید.
روایت دانشآموزان از ناسزاگویی و خشونت مسئولان مدرسه
روزنامه هممیهن به فهرستی از ممنوعهها اشاره کرد و به نقل از یک دختر محصل کلاس نهمی به نام کیانا نوشت که مسئولان مدرسه ابتدای مهر از دانشآموزان خواستند اگر پیرسینگ، آیینه، انگشتر، گردنبند یا وسیله دیگری دارند که «با استایل دانشآموزی تطابق ندارد» تحویلشان دهند، اما کسی اینکار را نکرد.
به گفته کیانا با گذشت هفت ماه از هشدار اولیه، اکنون وقتی مسئولان مدرسه چنین وسائلی را دست بچهها میبینند «با بیاحترامی، خشونت و استفاده از الفاظ رکیک» آن را میگیرند، گاهی هم خانوادهها را صدا میکنند.
کیانا تاکید کرد که واکنش دانشآموزان به چنین رفتارهای خشنی، «لجبازی بیشتر» است.
او به فضای ناشاد مدرسه، اجبار دانشآموزان به شرکت در جشنوارهها و رویدادهای مناسبتی و گشتن گاه به گاه کیف بچهها برای پیدا کردن گوشی تلفن همراه با ناسزاگویی مسئولان مدرسه اشاره کرد و گفت این موارد برای آنها مهمتر از ضرورت تشکیل کلاس و حضور مرتب معلم در مدرسه برای تدریس است.
دختران دانشآموز در ایران طی چهار دهه گذشته با تهدیدها و مشکلات فراوانی مواجه بودهاند که یکی از نگرانکنندهترین آنها، حملات شیمایی به مدارس بود که از آذر سال ۱۴۰۱ در شهر مذهبی قم آغاز شد و تا حدود یک سال بعد در تمامی ایران ادامه داشت.
علت اصلی این اتفاقات هیچگاه مشخص نشد و مقامهای جمهوری اسلامی پاسخی درباره آن ندادهاند، اما گروه هدف این مسمومسازیها دختران دانشآموز بودند.
برخی آن را «مسمومیت عمدی» برای خانهنشین کردن دختران و انتقامجویی از کودکان فعال در جریان خیزش انقلابی دانستند.
رشد چشمگیر مصرف سیگار و مواد مخدر در مدارس
هممیهن در این گزارش، به نقل از دانشآموز ۱۶ سالهای به نام علیرضا، از رشد چشمگیر استفاده از سیگارهای الکترونیکی در مدارس خبر داد.
به گفته او، سال تحصیلی گذشته گروهی از دانشآموزان موج سیگار کشیدن را در حوالی مدرسه راه انداختند که مسئولان آنها را شناسایی و اخراج کردند. اما مدتی بعد گروهی دیگر از بچهها داخل مدرسه سیگار الکترونیکی فروختند و بعضیها همانجا استفادهاش کردند.
در مدرسهای دیگر، علاوه بر سیگارهای الکترونیکی، سیگار معمولی و حتی مخدر گُل هم مصرف میشود.
گُل نام دیگر ماریجوآنا، گراس و علف است که در این مدرسه به قیمت ۳۰۰ تا۴۰۰ هزار تومان به شمار زیادی از خریداران نوجوانش فروخته میشود.
این ماجرا به گفته هومان ۱۵ ساله، باعث ایجاد مشکلات روحی و روانی در نوجوانان مصرفکننده شده است.
او گفت چند وقت پیش، مسئولان مدرسه دستگاه تشخیص نیکوتین و گل خریدند تا از بچهها تست بگیرند، اما هیچوقت از آن استفاده نکردند. بهجایش مدیر مدرسه با دانشآموزان «صحبت کرد که دیگر نکشند» و با مشخص کردن محدودهای خارج از مدرسه تاکید کرد در آن محدوده سیگار استفاده نکنند.
به اعتقاد این نوجوان اما، دانشآموزان «از روی لجبازی با مدیر، دقیقا در همان محدوده سیگار میکشند و فیلم و عکسش را در اینستاگرام منتشر میکنند».
روشهای دهه شصتی جز ایجاد تنفر، اثر دیگری ندارد
فروغ تیموریان، جامعهشناس و کارشناس آموزشی با تایید شیوع مصرف انواع سیگارهای الکترونیکی در میان دانشآموزان به هممیهن گفت: «مسائل مختلف در مدارس آنقدر زیاد شده که کشیدن سیگار معمولی و الکترونیکی و حتی مخدر گل، عادی است.»
او با اشاره به استفاده نوجوانان از سیگار، حشیش، وسایل پیشگیری و قرص بارداری، گفت نسل جدید به گونهای رفتار میکند که گویی چیزی برای از دست دادن ندارد و در عینحال تاکید کرد: «تنبیه، توبیخ و اخراج دانشآموزان در ارتباط با این مسائل بیفایده است.»
به گفته تیموریان، گشتن و بازرسی کیف دانشآموز که در دهههای گذشته هم رایج بود، راهکاری مناسب برای حفاظت از نوجوانان نیست و «جز ایجاد تنفر و انزجار، نتیجهی دیگری ندارد».
این کارشناس آموزشی کیف دانشآموز را «حریم شخصی او» خواند و گفت این بازرسی در بچهها خشم و اضطراب ایجاد میکند و مسئولان مدارس بهجای چنین اقداماتی، باید به دنبال «آموزش همگانی برای تعامل با نسل نوجوان» باشند.
نوجوانانی که از مسائل مذهبی گریزان و با دیدگاههای اعتقادی و سیاسی حکومت مخالفند
تیموریان با تاکید بر تغییر هنجارهای نسل جدید و بیاثر بودن زور، خشونت و فشار بر آنان گفت نوجوانان اکنون نه والدین خود را قبول دارند و نه ساختار سیاسی، مذهبی و اعتقادی را.
این جامعهشناس با ذکر مثال از فضای مدارس، گفت دانشآموزان امروزی «بهشدت از مسائل مذهبی گریزانند» و بهراحتی سر کلاس اعلام میکنند که «درباره یک موضوع خاص صحبت نکنید، ما گوش نمیدهیم».
مدیر یک دبیرستان پسرانه هم که نخواست نامش در گزارش بیاید به هممیهن گفت ساختارهای حاکم بر مسائل کلان کشور بیشتر بر باورهای بچهها بهویژه دیدگاههای اعتقادی و مذهبی آنها تاثیری منفی داشته است.
در سالهای گذشته گزارشهای متعددی از تلاش مقامهای جمهوری اسلامی برای راهاندازی مدارس «مسجدمحور»، «محرمسازی فضای مدارس دخترانه» و استخدام طلاب در آموزش و پرورش برای تسلط بر فضای فکری نوجوانان منتشر شده است.
حمید نیکزاد، مشاور وزیر آموزش و پرورش اواخر آذر سال گذشته از پیگیری جدی طرح پیوند «مسجد، مدرسه و منزل» خبر داد و گفت راهاندازی مدارس وابسته به حوزه علمیه در دستور کار است.
این خبرها موجی از واکنشهای منفی فعالان، رسانهها و حتی برخی از چهرههای سیاسی نزدیک به حکومت را برانگیخته است.
بهمن سال گذشته چند مقام کنونی و پیشین وزارت آموزش و پرورش از جمله دو وزیر پیشین و برخی کارشناسان حوزه آموزش نسبت به گسترش «خطرناک» مدارس مسجدمحور در ایران هشدار دادند و آن را موجب گسترش افراطگرایی در کشور دانستند.
با اینحال جمهوری اسلامی بنا دارد طرح سند تحول بنیادین آموزش و پرورش را اجرایی کند که بر اساس آن هزاران «روحانی» جذب مدارس ایران میشوند.
کارن ابرینیا در پاسخ به این سوال که «چه محدودیتهایی برای استادان ایجاد شد؟» به خبرآنلاین گفته این محدودیتها شامل استادانی شد که در واکنش به اعتراضات سال ۱۴۰۱ بیانیه امضا کردند یا اعلام موضع کردند.
تبدیل وضعیت استادان از حالت پیمانی به رسمیآزمایشی، مخالفت با وضعیت رسمی استادان، توقف مراحل تغییر وضعیت استادان، ایجاد مشکل برای ترفیع سالانه استادان، توقف ارتقا برخی استادان از دانشیاری به استادی، اخراج برخی استادان و قطع حقوق برخی دیگر با وجود اخراج نشدن، نمونههایی از فشار بر استادان معترض دانشگاه است که به دلیل واکنش نشان دادن به اعتراضات سال ۱۴۰۱ شامل حال آنها شده است.
وبسایت خبرآنلاین در بهمن ماه ۱۴۰۲ هم با انتشار یک اینفوگرافی گزارش داد روند اخراج استادان دانشگاه در دولت ابراهیم رئیسی همچنان ادامه دارد.
خبرآنلاین در این باره نوشته بود که نهادهای مسوول کوشیدهاند با واژهسازی، از عنوان «قطع همکاری» به جای اخراج استفاده کنند و دلیل قطع همکاری با این دسته از استادان را مسایل علمی ذکر کردهاند.
افزایش دخالتهای دولت در دانشگاهها
دبیر کانون صنفی استادان دانشگاه در گفتوگوی روز شنبه ۱۵ اردیبهشت خود به خبرآنلاین گفته برخی از این محدودیتهای ایجاد شده برای استادان دانشگاه به دلیل اعلام موضع آنها درباره اعتراضات سال ۱۴۰۱ و برخی دیگر بهخاطر فعالیت صنفی در کانون صنفی استادان دانشگاهی ایران ایجاد شده است.
ابرینیا اضافه کرده درحالی که این کانون از وزارت کشور مجوز فعالیت دارد، شماری از دانشگاهها با فعالیت صنفی استادان مخالفت کردهاند.
به گفته این فعال صنفی، دخالتهای دولت در دانشگاهها زیاد شده و اختیارات وزارت علوم کاهش پیدا کرده است.
او در توضیح این وضعیت گفته بهنظر میرسد محدودیتهای ایجاد شده و مسایل امنیتی که بر دانشگاهها حاکم شده از طرف وزارت کشور و شورای امنیت کشور است و فراتر از وزارت کشور نهادهای متعددی داریم که درباره دانشگاه تصمیمگیری میکنند و نقش وزارت علوم بسیار کمرنگ شده است.
روز ششم فروردین امسال هم رضا ملکزاده، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در گفتوگو با پایگاه خبری جماراننیوز گفت حدود ۴۰ تن از «بهترین اعضای هیات علمی» این دانشگاه در دو سال گذشته اخراج یا به اجبار بازنشسته شدهاند.
ملکزاده اعلام کرده بود که این افراد در اعتراض به اقدام دانشگاه علوم پزشکی تهران به دیوان عدالت اداری شکایت کردهاند و دیوان حکم بازگشت به کار آنها را صادر کرده است.
در شهریورماه ۱۴۰۲ هم روزنامه اعتماد نام ۵۲ نفر از استادان اخراجی، بازنشسته اجباری یا تعلیق و منفصل از تدریس را منتشر کرد که از شهریور ۱۴۰۰ و آغاز دولت ابراهیم رئیسی تا هشت شهریور ۱۴۰۲، از بدنه آموزش عالی ایران حذف شدهاند.
به استادان دانشگاه گفتند باید توبهنامه امضا کنند
ابرینیا در بخشی از گفتوگوی خود خبر داده که در برخی دانشگاهها به استادان گفتند کسانیکه درباره اعتراضات سال ۱۴۰۱ بیانهای امضا کردند اگر میخواهند بهکارشان ادامه دهند باید توبه نامه امضا کنند و اظهار پشیمانی کنند.
دبیر کانون صنفی استادان دانشگاه، ایجاد این شرایط را باعث ناامیدی استادان جوان دانشگاه دانسته و گفته با حقوقی که به یک استادیار میدهند نمیتواند یک خانه در تهران اجاره کند و درآمد استادان دانشگاه در ایران حتی قابل مقایسه با درآمد استادان در کشورهای همسایه نیست.
او با اشاره به اینکه استادی که در ایران محدودیتهای زیادی دارد و درآمد کافی هم ندارد بهفکر مهاجرت میافتد، تاکید کرده که این استادان، نه به کشورهای اروپایی و آمریکا بلکه بههمین کشورهای اطراف ایران مهاجرت میکنند.
اعتراضات سراسری «زن، زندگی، آزادی» در ایران، با جان باختن ژینا مهسا امینی، زن ۲۲ ساله ایرانی کُرد در شهریور ۱۴۰۱ پس از دستگیری به دست عوامل گشت ارشاد آغاز شد.
این اعتراضات فورا به یک خیزش سراسری در ایران تبدیل شد و دانشجویان و استادان دانشگاه به صف معترضان پیوستند.
جمهوری اسلامی همزمان با سرکوب دانشجویان معترض، سرکوب استادان دانشگاه حامی دانشجویان معترض را نیز آغاز کرد.
کارن ابرینیا در پاسخ به این سوال که «چه محدودیتهایی برای استادان ایجاد شد؟» به خبرآنلاین گفته این محدودیتها شامل استادانی شد که در واکنش به اعتراضات سال ۱۴۰۱ بیانیه امضا کردند یا اعلام موضع کردند.
تبدیل وضعیت استادان از حالت پیمانی به رسمیآزمایشی، مخالفت با وضعیت رسمی استادان، توقف مراحل تغییر وضعیت استادان، ایجاد مشکل برای ترفیع سالانه استادان، توقف ارتقا برخی استادان از دانشیاری به استادی، اخراج برخی استادان و قطع حقوق برخی دیگر با وجود اخراج نشدن، نمونههایی از فشار بر استادان معترض دانشگاه است که به دلیل واکنش نشان دادن به اعتراضات سال ۱۴۰۱ شامل حال آنها شده است.
وبسایت خبرآنلاین در بهمن ماه ۱۴۰۲ هم با انتشار یک اینفوگرافی گزارش داد روند اخراج استادان دانشگاه در دولت ابراهیم رئیسی همچنان ادامه دارد.
خبرآنلاین در این باره نوشته بود که نهادهای مسوول کوشیدهاند با واژهسازی، از عنوان «قطع همکاری» به جای اخراج استفاده کنند و دلیل قطع همکاری با این دسته از استادان را مسایل علمی ذکر کردهاند.
افزایش دخالتهای دولت در دانشگاهها
دبیر کانون صنفی استادان دانشگاه در گفتوگوی روز شنبه ۱۵ اردیبهشت خود به خبرآنلاین گفته برخی از این محدودیتهای ایجاد شده برای استادان دانشگاه به دلیل اعلام موضع آنها درباره اعتراضات سال ۱۴۰۱ و برخی دیگر بهخاطر فعالیت صنفی در کانون صنفی استادان دانشگاهی ایران ایجاد شده است.
ابرینیا اضافه کرده که درحالی این کانون از وزارت کشور مجوز فعالیت دارد، شماری از دانشگاهها با فعالیت صنفی استادان مخالفت کردهاند.
به گفته این فعال صنفی استادان دانشگاه، دخالتهای دولت در دانشگاهها زیاد شده و اختیارات وزارت علوم کاهش پیدا کرده است.
او در توضیح این وضعیت گفته بهنظر میرسد محدودیتهای ایجاد شده و مسایل امنیتی که بر دانشگاهها حاکم شده از طرف وزارت کشور و شورای امنیت کشور است و فراتر از وزارت کشور نهادهای متعددی داریم که درباره دانشگاه تصمیمگیری میکنند و نقش وزارت علوم بسیار کمرنگ شده است.
روز ششم فروردین امسال هم رضا ملکزاده، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در گفتوگو با پایگاه خبری جماراننیوز گفت حدود ۴۰ تن از «بهترین اعضای هیات علمی» این دانشگاه در دو سال گذشته اخراج یا به اجبار بازنشسته شدهاند.
ملکزاده اعلام کرده بود که این افراد در اعتراض به اقدام دانشگاه علوم پزشکی تهران به دیوان عدالت اداری شکایت کردهاند و دیوان حکم بازگشت به کار آنها را صادر کرده است.
در شهریورماه ۱۴۰۲ هم روزنامه اعتماد نام ۵۲ نفر از استادان اخراجی، بازنشسته اجباری یا تعلیق و منفصل از تدریس را منتشر کرد که از شهریور ۱۴۰۰ و آغاز دولت ابراهیم رئیسی تا هشت شهریور ۱۴۰۲، از بدنه آموزش عالی ایران حذف شدهاند.
به استادان دانشگاه گفتند باید توبهنامه امضا کنند
ابرینیا در بخشی از گفتوگوی خود خبر داده که در برخی دانشگاهها به استادان گفتند کسانیکه درباره اعتراضات سال ۱۴۰۱ بیانهای امضا کردند اگر میخواهند بهکارشان ادامه دهند باید توبه نامه امضا کنند و اظهار پشیمانی کنند.
دبیر کانون صنفی استادان دانشگاه، ایجاد این شرایط را باعث ناامیدی استادان جوان دانشگاه دانسته و گفته با حقوقی که به یک استادیار میدهند نمیتواند یک خانه در تهران اجاره کند و درآمد استادان دانشگاه در ایران حتی قابل مقایسه با درآمد استادان در کشورهای همسایه نیست.
او با اشاره به اینکه استادی در ایران محدودیتهای زیادی دارد و درآمد کافی هم ندارد بهفکر مهاجرت میافتد، تاکید کرده که این استادان، نه به کشورهای اروپایی و آمریکا بلکه بههمین کشورهای اطراف ایران مهاجرت میکنند.
اعتراضات سراسری «زن، زندگی، آزادی» در ایران، با جان باختن ژینا مهسا امینی، زن ۲۲ ساله ایرانی کُرد در شهریور ۱۴۰۱ پس از دستگیری به دست عوامل گشت ارشاد آغاز شد.
این اعتراضات فورا به یک خیزش سراسری در ایران تبدیل شد و دانشجویان و استادان دانشگاه به صف معترضان پیوستند.
جمهوری اسلامی همزمان با سرکوب دانشجویان معترض، سرکوب استادان دانشگاه حامی دانشجویان معترض را نیز آغاز کرد.
فرشهای ایرانی با نقشها و رنگهای خیرهکننده خود همواره مورد توجه علاقهمندان در سراسر جهان بودهاند.
بازار تاریخی کاشان که زمانی در مسیر اصلی کاروانها قرار داشت، مکانی برای عرضه فرشهای ابریشمی به سراسر جهان بود اما اکنون برای بافندگانی که سعی میکنند قالیهای خود را زیر طاقهای باستانی این بازار بفروشند همه چیز فرق کرده است.
به گزارش آسوشیتدپرس، این صنعت اصیل و هویتساز ایرانی در سالهای اخیر پس از فروپاشی توافق هستهای میان ایران با قدرتهای جهانی (برجام) و تنشهای رو به افزایش جمهوری اسلامی با غرب، دچار آسیبهای جدی شد.
بر اساس آمارهای رسمی گمرک جمهوری اسلامی، صادرات فرش ایران که دو دهه قبل از مرز دو میلیارد دلار گذشته بود، در سال گذشته به کمتر از ۵۰ میلیون دلار سقوط کرده است.
این ریزش شدید از مجموعه عواملی مانند تحریمها، تنشهای سیاسی با غرب و رکود شدید اقتصادی ناشی میشود که صنعت فرش را تحت تاثیر قرار دادهاند.
با کاهش تعداد گردشگران خارجی و افزایش مشکل انجام معاملات بینالمللی، فرشهای ایرانی به سختی فروش میروند.
در حال حاضر با رکود موجود در بازار فرش دستباف، برخی بافندگان با دستمزد حدود چهار دلار در روز (کمتر از ۲۵۰ هزار تومان) کار میکنند.
علی فائز، یکی از فروشندگان قدیمی فرش در بازار تاریخی کاشان به آسوشیتدپرس گفت: «آمریکاییها از بهترین مشتریان ما بودند. قالیچه یک کالای لوکس است و آنها مشتاق خریدش بودند اما متاسفانه این روابط قطع شده است.»
صنعت قالیبافی کاشان در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو ثبت شده است.
بسیاری از بافندگان زنانی هستند که مهارتهای لازم برای سبک بافت ایرانی نسل به نسل در میان آنان منتقل شده است.
برای دههها، گردشگران غربی قالیهای ایرانی را خریداری میکردند اما پس از انقلاب سال ۵۷، ایالات متحده به دلیل اشغال سفارت آمریکا و ارتباط تهران با حملات شبهنظامیان، اعمال تحریمها علیه جمهوری اسلامی را در دستور کار قرار داد.
یکی از دلایل اصلی رکود صنعت فرش، کاهش چشمگیر گردشگران خارجی به ویژه اروپایی و آمریکایی در ایران است.
گردشگران غربی در گذشته از مهمترین مشتریان فرشهای ایرانی بهشمار میرفتند و خریدهای خوبی از این محصول سنتی داشتند اما پس از خروج یکجانبه دولت دونالد ترامپ از برجام در سال ۲۰۱۸ و احیای مجدد تحریمها علیه ایران، صادرات فرش نیز متوقف شد.
بر اساس گفتههای عبدالله بهرامی، رییس سندیکای ملی تولیدکنندگان فرش دستباف، ارزش صادرات فرش به آمریکا قبل از تحریمهای جدید سالانه ۸۰ میلیون دلار بود که اکنون به صفر رسیده است.
او تحریمهای ترامپ را عامل اصلی سقوط این صنعت دانست.
آن دسته از گردشگرانی که به ایران میروند با چالش سیستم مالی روبهرو هستند.
فائز در این مورد به آسوشیتدپرس گفت: «هفته پیش یک مشتری چینی داشتم. او در تلاش بود تا به نحوی پرداخت را انجام دهد زیرا عاشق فرش ایرانی بود. ما برای این کار باید به کسانی که در خارج از کشور حساب بانکی دارند و میتوانند پول انتقال دهند کمیسیون زیادی بپردازیم. به همین دلیل در بسیاری از موارد گردشگران سفارشهای خود را لغو میکنند زیرا پول نقد کافی همراهشان ندارند.»
تحریمها و جنگ اقتصادی تنها عامل رکود فرش نیست. کاهش گردشگران داخلی و خارجی، فقر گسترده و سقوط قدرت خرید مردم، تورم سرسامآور و هزینههای سنگین تولید را نیز باید به این معضل افزود.
وضعیت به حدی وخیم است که حتی قالیبافان شهیر کاشان هم دیگر سفارش چندانی دریافت نمیکنند.
در چنین شرایطی، بسیاری از کارگاههای کوچک تعطیل شده و کارگران ایرانی جای خود را به نیروهای کار مهاجر افغان با دستمزدهایی بسیار ناچیز دادهاند.
جواد آمرزش، یکی از هنرمندان پیشکسوت و نامدار کاشان با اشاره به اینکه سفارشهایش از ۱۰ فرش در سال به تنها دو سفارش رسیده است، گفت: «تورم هر ساعت بیشتر میشود و مردم به دلیل افزایش شدید قیمتها دیگر توان خرید فرش را ندارند. من در گذشته در کارگاهی بزرگ با چهار یا پنج کارگر کار میکردم اما اکنون تنها و در فضایی تنگ، مشغول به کارم. ... ما منزوی شدهایم.»
کاهش گردشگران خارجی و داخلی، سقوط ارزش پول ملی و افزایش تورم دست به دست هم دادهاند تا اوضاع بازار فرش ایران را وخیم کنند.
آسوشیتدپرس تاکید کرد صنعت کهن و اصیل قالیبافی ایران که زمانی یکی از بزرگترین مزیتهای صادراتی و درآمدزای کشور بود، اکنون در آستانه نابودی قرار گرفته است.