دبیر کانون صنفی استادان دانشگاه در گفتوگو با وبسایت خبرآنلاین گفت سال ۱۴۰۲ برای دانشگاه سال خوبی نبود و انواع و اقسام محدودیتها و محرومیتها برای استادان ایجاد شد. به گفته ابرینیا، این محدودیتها شامل حدود ۲۰۰ استاد دانشگاه شده و نزدیک به ۲۵ استاد از دانشگاه اخراج شدند.
کارن ابرینیا در پاسخ به این سوال که «چه محدودیتهایی برای استادان ایجاد شد؟» به خبرآنلاین گفته این محدودیتها شامل استادانی شد که در واکنش به اعتراضات سال ۱۴۰۱ بیانیه امضا کردند یا اعلام موضع کردند.
تبدیل وضعیت استادان از حالت پیمانی به رسمیآزمایشی، مخالفت با وضعیت رسمی استادان، توقف مراحل تغییر وضعیت استادان، ایجاد مشکل برای ترفیع سالانه استادان، توقف ارتقا برخی استادان از دانشیاری به استادی، اخراج برخی استادان و قطع حقوق برخی دیگر با وجود اخراج نشدن، نمونههایی از فشار بر استادان معترض دانشگاه است که به دلیل واکنش نشان دادن به اعتراضات سال ۱۴۰۱ شامل حال آنها شده است.
وبسایت خبرآنلاین در بهمن ماه ۱۴۰۲ هم با انتشار یک اینفوگرافی گزارش داد روند اخراج استادان دانشگاه در دولت ابراهیم رئیسی همچنان ادامه دارد.
خبرآنلاین در این باره نوشته بود که نهادهای مسوول کوشیدهاند با واژهسازی، از عنوان «قطع همکاری» به جای اخراج استفاده کنند و دلیل قطع همکاری با این دسته از استادان را مسایل علمی ذکر کردهاند.
افزایش دخالتهای دولت در دانشگاهها
دبیر کانون صنفی استادان دانشگاه در گفتوگوی روز شنبه ۱۵ اردیبهشت خود به خبرآنلاین گفته برخی از این محدودیتهای ایجاد شده برای استادان دانشگاه به دلیل اعلام موضع آنها درباره اعتراضات سال ۱۴۰۱ و برخی دیگر بهخاطر فعالیت صنفی در کانون صنفی استادان دانشگاهی ایران ایجاد شده است.
ابرینیا اضافه کرده درحالی که این کانون از وزارت کشور مجوز فعالیت دارد، شماری از دانشگاهها با فعالیت صنفی استادان مخالفت کردهاند.
به گفته این فعال صنفی، دخالتهای دولت در دانشگاهها زیاد شده و اختیارات وزارت علوم کاهش پیدا کرده است.
او در توضیح این وضعیت گفته بهنظر میرسد محدودیتهای ایجاد شده و مسایل امنیتی که بر دانشگاهها حاکم شده از طرف وزارت کشور و شورای امنیت کشور است و فراتر از وزارت کشور نهادهای متعددی داریم که درباره دانشگاه تصمیمگیری میکنند و نقش وزارت علوم بسیار کمرنگ شده است.
روز ششم فروردین امسال هم رضا ملکزاده، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در گفتوگو با پایگاه خبری جماراننیوز گفت حدود ۴۰ تن از «بهترین اعضای هیات علمی» این دانشگاه در دو سال گذشته اخراج یا به اجبار بازنشسته شدهاند.
ملکزاده اعلام کرده بود که این افراد در اعتراض به اقدام دانشگاه علوم پزشکی تهران به دیوان عدالت اداری شکایت کردهاند و دیوان حکم بازگشت به کار آنها را صادر کرده است.
در شهریورماه ۱۴۰۲ هم روزنامه اعتماد نام ۵۲ نفر از استادان اخراجی، بازنشسته اجباری یا تعلیق و منفصل از تدریس را منتشر کرد که از شهریور ۱۴۰۰ و آغاز دولت ابراهیم رئیسی تا هشت شهریور ۱۴۰۲، از بدنه آموزش عالی ایران حذف شدهاند.
به استادان دانشگاه گفتند باید توبهنامه امضا کنند
ابرینیا در بخشی از گفتوگوی خود خبر داده که در برخی دانشگاهها به استادان گفتند کسانیکه درباره اعتراضات سال ۱۴۰۱ بیانهای امضا کردند اگر میخواهند بهکارشان ادامه دهند باید توبه نامه امضا کنند و اظهار پشیمانی کنند.
دبیر کانون صنفی استادان دانشگاه، ایجاد این شرایط را باعث ناامیدی استادان جوان دانشگاه دانسته و گفته با حقوقی که به یک استادیار میدهند نمیتواند یک خانه در تهران اجاره کند و درآمد استادان دانشگاه در ایران حتی قابل مقایسه با درآمد استادان در کشورهای همسایه نیست.
او با اشاره به اینکه استادی که در ایران محدودیتهای زیادی دارد و درآمد کافی هم ندارد بهفکر مهاجرت میافتد، تاکید کرده که این استادان، نه به کشورهای اروپایی و آمریکا بلکه بههمین کشورهای اطراف ایران مهاجرت میکنند.
اعتراضات سراسری «زن، زندگی، آزادی» در ایران، با جان باختن ژینا مهسا امینی، زن ۲۲ ساله ایرانی کُرد در شهریور ۱۴۰۱ پس از دستگیری به دست عوامل گشت ارشاد آغاز شد.
این اعتراضات فورا به یک خیزش سراسری در ایران تبدیل شد و دانشجویان و استادان دانشگاه به صف معترضان پیوستند.
جمهوری اسلامی همزمان با سرکوب دانشجویان معترض، سرکوب استادان دانشگاه حامی دانشجویان معترض را نیز آغاز کرد.
کارن ابرینیا در پاسخ به این سوال که «چه محدودیتهایی برای استادان ایجاد شد؟» به خبرآنلاین گفته این محدودیتها شامل استادانی شد که در واکنش به اعتراضات سال ۱۴۰۱ بیانیه امضا کردند یا اعلام موضع کردند.
تبدیل وضعیت استادان از حالت پیمانی به رسمیآزمایشی، مخالفت با وضعیت رسمی استادان، توقف مراحل تغییر وضعیت استادان، ایجاد مشکل برای ترفیع سالانه استادان، توقف ارتقا برخی استادان از دانشیاری به استادی، اخراج برخی استادان و قطع حقوق برخی دیگر با وجود اخراج نشدن، نمونههایی از فشار بر استادان معترض دانشگاه است که به دلیل واکنش نشان دادن به اعتراضات سال ۱۴۰۱ شامل حال آنها شده است.
وبسایت خبرآنلاین در بهمن ماه ۱۴۰۲ هم با انتشار یک اینفوگرافی گزارش داد روند اخراج استادان دانشگاه در دولت ابراهیم رئیسی همچنان ادامه دارد.
خبرآنلاین در این باره نوشته بود که نهادهای مسوول کوشیدهاند با واژهسازی، از عنوان «قطع همکاری» به جای اخراج استفاده کنند و دلیل قطع همکاری با این دسته از استادان را مسایل علمی ذکر کردهاند.
افزایش دخالتهای دولت در دانشگاهها
دبیر کانون صنفی استادان دانشگاه در گفتوگوی روز شنبه ۱۵ اردیبهشت خود به خبرآنلاین گفته برخی از این محدودیتهای ایجاد شده برای استادان دانشگاه به دلیل اعلام موضع آنها درباره اعتراضات سال ۱۴۰۱ و برخی دیگر بهخاطر فعالیت صنفی در کانون صنفی استادان دانشگاهی ایران ایجاد شده است.
ابرینیا اضافه کرده که درحالی این کانون از وزارت کشور مجوز فعالیت دارد، شماری از دانشگاهها با فعالیت صنفی استادان مخالفت کردهاند.
به گفته این فعال صنفی استادان دانشگاه، دخالتهای دولت در دانشگاهها زیاد شده و اختیارات وزارت علوم کاهش پیدا کرده است.
او در توضیح این وضعیت گفته بهنظر میرسد محدودیتهای ایجاد شده و مسایل امنیتی که بر دانشگاهها حاکم شده از طرف وزارت کشور و شورای امنیت کشور است و فراتر از وزارت کشور نهادهای متعددی داریم که درباره دانشگاه تصمیمگیری میکنند و نقش وزارت علوم بسیار کمرنگ شده است.
روز ششم فروردین امسال هم رضا ملکزاده، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در گفتوگو با پایگاه خبری جماراننیوز گفت حدود ۴۰ تن از «بهترین اعضای هیات علمی» این دانشگاه در دو سال گذشته اخراج یا به اجبار بازنشسته شدهاند.
ملکزاده اعلام کرده بود که این افراد در اعتراض به اقدام دانشگاه علوم پزشکی تهران به دیوان عدالت اداری شکایت کردهاند و دیوان حکم بازگشت به کار آنها را صادر کرده است.
در شهریورماه ۱۴۰۲ هم روزنامه اعتماد نام ۵۲ نفر از استادان اخراجی، بازنشسته اجباری یا تعلیق و منفصل از تدریس را منتشر کرد که از شهریور ۱۴۰۰ و آغاز دولت ابراهیم رئیسی تا هشت شهریور ۱۴۰۲، از بدنه آموزش عالی ایران حذف شدهاند.
به استادان دانشگاه گفتند باید توبهنامه امضا کنند
ابرینیا در بخشی از گفتوگوی خود خبر داده که در برخی دانشگاهها به استادان گفتند کسانیکه درباره اعتراضات سال ۱۴۰۱ بیانهای امضا کردند اگر میخواهند بهکارشان ادامه دهند باید توبه نامه امضا کنند و اظهار پشیمانی کنند.
دبیر کانون صنفی استادان دانشگاه، ایجاد این شرایط را باعث ناامیدی استادان جوان دانشگاه دانسته و گفته با حقوقی که به یک استادیار میدهند نمیتواند یک خانه در تهران اجاره کند و درآمد استادان دانشگاه در ایران حتی قابل مقایسه با درآمد استادان در کشورهای همسایه نیست.
او با اشاره به اینکه استادی در ایران محدودیتهای زیادی دارد و درآمد کافی هم ندارد بهفکر مهاجرت میافتد، تاکید کرده که این استادان، نه به کشورهای اروپایی و آمریکا بلکه بههمین کشورهای اطراف ایران مهاجرت میکنند.
اعتراضات سراسری «زن، زندگی، آزادی» در ایران، با جان باختن ژینا مهسا امینی، زن ۲۲ ساله ایرانی کُرد در شهریور ۱۴۰۱ پس از دستگیری به دست عوامل گشت ارشاد آغاز شد.
این اعتراضات فورا به یک خیزش سراسری در ایران تبدیل شد و دانشجویان و استادان دانشگاه به صف معترضان پیوستند.
جمهوری اسلامی همزمان با سرکوب دانشجویان معترض، سرکوب استادان دانشگاه حامی دانشجویان معترض را نیز آغاز کرد.
فرشهای ایرانی با نقشها و رنگهای خیرهکننده خود همواره مورد توجه علاقهمندان در سراسر جهان بودهاند.
بازار تاریخی کاشان که زمانی در مسیر اصلی کاروانها قرار داشت، مکانی برای عرضه فرشهای ابریشمی به سراسر جهان بود اما اکنون برای بافندگانی که سعی میکنند قالیهای خود را زیر طاقهای باستانی این بازار بفروشند همه چیز فرق کرده است.
به گزارش آسوشیتدپرس، این صنعت اصیل و هویتساز ایرانی در سالهای اخیر پس از فروپاشی توافق هستهای میان ایران با قدرتهای جهانی (برجام) و تنشهای رو به افزایش جمهوری اسلامی با غرب، دچار آسیبهای جدی شد.
بر اساس آمارهای رسمی گمرک جمهوری اسلامی، صادرات فرش ایران که دو دهه قبل از مرز دو میلیارد دلار گذشته بود، در سال گذشته به کمتر از ۵۰ میلیون دلار سقوط کرده است.
این ریزش شدید از مجموعه عواملی مانند تحریمها، تنشهای سیاسی با غرب و رکود شدید اقتصادی ناشی میشود که صنعت فرش را تحت تاثیر قرار دادهاند.
با کاهش تعداد گردشگران خارجی و افزایش مشکل انجام معاملات بینالمللی، فرشهای ایرانی به سختی فروش میروند.
در حال حاضر با رکود موجود در بازار فرش دستباف، برخی بافندگان با دستمزد حدود چهار دلار در روز (کمتر از ۲۵۰ هزار تومان) کار میکنند.
علی فائز، یکی از فروشندگان قدیمی فرش در بازار تاریخی کاشان به آسوشیتدپرس گفت: «آمریکاییها از بهترین مشتریان ما بودند. قالیچه یک کالای لوکس است و آنها مشتاق خریدش بودند اما متاسفانه این روابط قطع شده است.»
صنعت قالیبافی کاشان در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو ثبت شده است.
بسیاری از بافندگان زنانی هستند که مهارتهای لازم برای سبک بافت ایرانی نسل به نسل در میان آنان منتقل شده است.
برای دههها، گردشگران غربی قالیهای ایرانی را خریداری میکردند اما پس از انقلاب سال ۵۷، ایالات متحده به دلیل اشغال سفارت آمریکا و ارتباط تهران با حملات شبهنظامیان، اعمال تحریمها علیه جمهوری اسلامی را در دستور کار قرار داد.
یکی از دلایل اصلی رکود صنعت فرش، کاهش چشمگیر گردشگران خارجی به ویژه اروپایی و آمریکایی در ایران است.
گردشگران غربی در گذشته از مهمترین مشتریان فرشهای ایرانی بهشمار میرفتند و خریدهای خوبی از این محصول سنتی داشتند اما پس از خروج یکجانبه دولت دونالد ترامپ از برجام در سال ۲۰۱۸ و احیای مجدد تحریمها علیه ایران، صادرات فرش نیز متوقف شد.
بر اساس گفتههای عبدالله بهرامی، رییس سندیکای ملی تولیدکنندگان فرش دستباف، ارزش صادرات فرش به آمریکا قبل از تحریمهای جدید سالانه ۸۰ میلیون دلار بود که اکنون به صفر رسیده است.
او تحریمهای ترامپ را عامل اصلی سقوط این صنعت دانست.
آن دسته از گردشگرانی که به ایران میروند با چالش سیستم مالی روبهرو هستند.
فائز در این مورد به آسوشیتدپرس گفت: «هفته پیش یک مشتری چینی داشتم. او در تلاش بود تا به نحوی پرداخت را انجام دهد زیرا عاشق فرش ایرانی بود. ما برای این کار باید به کسانی که در خارج از کشور حساب بانکی دارند و میتوانند پول انتقال دهند کمیسیون زیادی بپردازیم. به همین دلیل در بسیاری از موارد گردشگران سفارشهای خود را لغو میکنند زیرا پول نقد کافی همراهشان ندارند.»
تحریمها و جنگ اقتصادی تنها عامل رکود فرش نیست. کاهش گردشگران داخلی و خارجی، فقر گسترده و سقوط قدرت خرید مردم، تورم سرسامآور و هزینههای سنگین تولید را نیز باید به این معضل افزود.
وضعیت به حدی وخیم است که حتی قالیبافان شهیر کاشان هم دیگر سفارش چندانی دریافت نمیکنند.
در چنین شرایطی، بسیاری از کارگاههای کوچک تعطیل شده و کارگران ایرانی جای خود را به نیروهای کار مهاجر افغان با دستمزدهایی بسیار ناچیز دادهاند.
جواد آمرزش، یکی از هنرمندان پیشکسوت و نامدار کاشان با اشاره به اینکه سفارشهایش از ۱۰ فرش در سال به تنها دو سفارش رسیده است، گفت: «تورم هر ساعت بیشتر میشود و مردم به دلیل افزایش شدید قیمتها دیگر توان خرید فرش را ندارند. من در گذشته در کارگاهی بزرگ با چهار یا پنج کارگر کار میکردم اما اکنون تنها و در فضایی تنگ، مشغول به کارم. ... ما منزوی شدهایم.»
کاهش گردشگران خارجی و داخلی، سقوط ارزش پول ملی و افزایش تورم دست به دست هم دادهاند تا اوضاع بازار فرش ایران را وخیم کنند.
آسوشیتدپرس تاکید کرد صنعت کهن و اصیل قالیبافی ایران که زمانی یکی از بزرگترین مزیتهای صادراتی و درآمدزای کشور بود، اکنون در آستانه نابودی قرار گرفته است.