بازداشت ۳ ایرانی به اتهام حمله به اهداف اسرائیلی در یونان
پلیس ضد تروریسم یونان پنجشنبه ۱۴ تیر از بازداشت هفت مظنون از جمله چند شهروند ایرانی و افغانستانی خبر داد که متهم به آتش زدن کنیسه و هتلی متعلق به اسرائیلیها در مرکز آتن در سال جاری هستند.
بر اساس این گزارش، یک زن یونانی ۲۵ ساله، دو ایرانی ۳۶ و ۴۶ ساله و همدست ۴۴ ساله افغانستانی آنها در ارتباط با حمله به ساختمانی که یک هتل و رستوران اسرائیلی را در خود جای داده است، دستگیر شدند.
در این حمله که ۲۶ اردیبهشت انجام شد، این ساختمان با یک بمب آتشزای دستساز هدف قرار گرفت.
بازداشتشدگان متهم هستند که با آتشسوزی عمدی، جان افراد را به خطر انداختند و با حملهای ناشی از انگیزههای نژادی، به املاک اتباع خارجی آسیب وارد کردند.
در رویدادی دیگر، یک مرد یونانی ۴۴ ساله و یک تبعه افغانستانی ۲۶ ساله ۲۹ خرداد، سوار بر موتورسیکلت به کنیسهای در آتن نزدیک شدند و پس از پرتاب مواد آتشزا، ورودی آن را به آتش کشیدند.
یک ایرانی ۳۰ ساله نیز همدست آنان در این عملیات بود. تمامی این افراد بازداشت و به آتشسوزی عمدی، سرقت و در اختیار داشتن اسلحه متهم شدند.
پلیس یونان اعلام کرده از هفت مظنون دستگیر شده در ارتباط با حمله به کنیسه و هتل متعلق به اسرائیلیها، پنج نفر هنوز در بازداشت به سر میبرند، اما دو تن دیگر به صورت مشروط آزاد شدهاند و در انتظار جلسه محاکمه خود هستند.
اعضای حماس ۱۵ مهر سال گذشته (هفتم اکتبر) با حمله به جنوب اسرائیل حدود هزار و ۲۰۰ نفر را کُشتند و بیش از ۲۵۰ تن را به گروگان گرفتند.
اسرائیل در واکنش به این تهاجم، عملیات نظامی گستردهای را در نوار غزه آغاز کرد که بنا بر اعلام وزارت بهداشت غزه، تاکنون بیش از ۳۸ هزار کشته و ۸۷ هزار مجروج بر جای گذاشته است.
به دنبال جنگ غزه، تهدیدهای تروریستی موجب نگرانی شدید مقامهای کشورهای اروپایی شده است.
پیشتر و در فروردین ۱۴۰۲، پلیس یونان طرح حمله به یک رستوران اسرائیلی در آتن را خنثی و دو نفر را در این خصوص بازداشت کرد.
موساد در آن زمان جمهوری اسلامی را مسئول این طرح معرفی کرد و گفت عملیات خنثی شده در یونان بخشی از یک شبکه گسترده است که از داخل ایران هدایت میشود.
پیشتر هم در ۱۶ اردیبهشت دانشگاه تلآویو و اتحادیه ضد افترا در گزارشی مشترک اعلام کردند رخدادهای یهودستیزانه در نقاط مختلف جهان افزایشی چشمگیر داشته است.
روزنامه وال استریت ژورنال در اسفند سال گذشته از ظهور تهدیدهای «تروریستی» جدید، خنثیسازی چندین «عملیات تروریستی» و بازداشت شماری از پناهجویان و عوامل افراطی در اروپا خبر داد و گفت این تهدیدها با جمهوری اسلامی، گروههای نیابتیاش و مناقشه غزه مرتبط است.
در ادامه کنار گذاشته شدن و اخراج استادان برخی دانشگاهها، رسول رسولیپور و سیدحسین سراجزاده، استادان دانشگاه خوارزمی به دلیل حمایت از دانشجویان معترض یا تفکرات مستقل، به صورت اجباری از کار بازنشسته شدند.
روزنامه اعتماد پنجشنبه ۱۴ تیرماه با انتشار گزارشی نوشت رسولیپور، استاد فلسفه دین دانشگاه خوارزمی که حدود پنج سال تا بازنشستگی فرصت داشت و سیدحسین سراجزاده، استاد جامعهشناسی دانشگاه خوارزمی، هفته اول تیرماه امسال وادار به کنارهگیری از تدریس شدهاند.
به نوشته اعتماد، سراجزاده از امضاکنندگان بیانیههای حمایت از دانشجویان معترض در پاییز ۱۴۰۱ و رسولیپور، از منتقدان سیاستهای آموزشی و یک استاد مستقل است.
کنار گذاشتن این استادان دانشگاه در حالی صورت گرفته که سخنگوی وزارت علوم، یک روز بعد از برگزاری مناظره تلویزیونی شامگاه دوشنبه میان مسعود پزشکیان و سعید جلیلی، نامزدهای جانشینی ابراهیم رئیسی برای ریاست جمهوری، با انتشار متنی نوشت: «اظهارات یکی از کاندیداها و ادعای اخراج و بازنشسته کردن اساتید به دلیل اعتراض، در دولت سیزدهم خلاف واقع است.»
وزارت بهداشت هم سهشنبه ۱۲ تیرماه با صدور اطلاعیهای اعلام کرد: «ادعای یکی از کاندیداهای محترم انتخابات در خصوص بازنشستگی اساتید دانشگاهها در دولت سیزدهم بر مبنای رویکردهای سیاسی، صراحتا خلاف واقع و در ادامه زنجیره اتهامزنی است.»
روزنامه اعتماد گزارش خود نوشته موج گسترده حذف استادان غیر همسو با تفکرات دولت سیزدهم، از نیمه دوم ۱۴۰۱ آغاز شد و صدها استاد که در حمایت از دانشجویان معترض به کشته شدن مهسا ژینا امینی کلاسهای درس خود را تعطیل کردند یا بیانیههایی خطاب به مسئولان نوشتند و بابت تاثیرات منفی تنگتر شدن حلقه آزادی بیان هشدار دادند، از زمستان ۱۴۰۱ با تبعات انتقادات خود مواجه شدند.
تعلیق از تدریس، قطع شدن حقوق ماهانه، حذف شدن از فهرست مدرسان دانشگاه، حذف شدن کد استادی، دریافت حکم بازنشستگی اجباری و پیش از موعد قانونی، متهم شدن به رکود علمی، تمدید نشدن قرارداد تدریس، انفصال از تدریس، احضار شدن به کمیته انضباطی برای پاسخ دادن به پروندههای تشکیل شده از سوی مسئولان حراست دانشگاهها، وادار شدن به امضای توبهنامه برای پس گرفتن حمایت خود از دانشجویان معترض، برخی از نمونههایی از فشار بر استادان معترض است که در گزارش اعتماد به آنها اشاره شده است.
اعتماد در گزارش خود با بیان اینکه به نظر میرسد در روزهای پایانی فعالیت دولت سیزدهم، مسئولان وزارت علوم و وزارت بهداشت میخواهند با شتاب هر چه بیشتر و به هر طریق ممکن، کارنامه خود را از هر لکه سیاهی پاکسازی کنند، نوشت: «هدفگذاری برای خالصسازی دانشگاهها با اسم رمز بازنشستگی، ناکارآمدی علمی، پایان قرارداد همکاری، رکود علمی، مهمترین لکههای این کارنامه نهچندان مفصل است.»
کارن ابرینیا، دبیر کانون صنفی استادان دانشگاه، اردیبهشتماه امسال در گفتوگو با وبسایت خبرآنلاین گفت سال ۱۴۰۲ برای دانشگاه سال خوبی نبود و انواع و اقسام محدودیتها و محرومیتها برای استادان ایجاد شد.
به گفته ابرینیا، این محدودیتها شامل حدود ۲۰۰ استاد دانشگاه شده و نزدیک به ۲۵ استاد از دانشگاه اخراج شدند.
وبسایت خبرآنلاین در بهمن ماه ۱۴۰۲ هم با انتشار یک اینفوگرافی گزارش داد روند اخراج استادان دانشگاه در دولت ابراهیم رئیسی همچنان ادامه دارد.
اعتراضات سراسری «زن، زندگی، آزادی» در ایران، با جان باختن مهسا ژینا امینی، زن ۲۲ ساله کُرد ایرانی در شهریور ۱۴۰۱ پس از دستگیری به دست عوامل گشت ارشاد آغاز شد.
این اعتراضات فورا به یک خیزش سراسری در ایران تبدیل شد و دانشجویان و استادان دانشگاه به صف معترضان پیوستند.
جمهوری اسلامی همزمان با سرکوب دانشجویان معترض، سرکوب استادان دانشگاه حامی دانشجویان معترض را نیز آغاز کرد.
اتحادیه بینالمللی مخابرات، از زیرمجموعههای سازمان ملل با محکوم کردن تلاش روسیه برای ایجاد اخلال در سیستمهای ماهوارهای اروپایی از دولت این کشور خواست «فورا» این کار را متوقف کند.
این اتحادیه اوایل ماه جاری میلادی شکایاتی از اوکراین، فرانسه، سوئد، هلند و لوکزامبورگ دریافت کرد که نشان میداد اختلالات عامدانه کرملین بر سیگنال شبکههای ماهوارهای و سیستمهای ناوبری جیپیاس این کشورها تاثیر گذاشته است.
اکنون اعضای این نهاد بینالمللی با بررسی اسناد و شواهد، ضمن تایید موضوع، به آن واکنش نشان داده و این اقدام روسیه را «بسیار نگرانکننده و غیرقابل قبول» توصیف کردند.
بر اساس گزارش اتحادیه بینالمللی مخابرات، اخلال ماهوارهای از سوی روسیه بر شبکههای خاصی که عمدتا برنامههای تلویزیونی و رادیویی اوکراین را پخش میکردند اثر گذاشته است.
هفته گذشته روزنامه تلگراف گزارش داد روسیه از طریق تغییر سیگنال شبکههای تلویزیونی مخصوص کودکان در اوکراین محتوای خشونتآمیز از جنگ این کشور را پخش کرده است.
خبرگزاری رویترز نیز در گزارش مشابهی گفت اوکراین دستکم ۱۱ مورد مداخله ماهوارهای را در سه ماه گذشته ثبت و برای اتحادیه بینالمللی مخابرات ارسال کرده است.
این مداخلهها موجب شده تا پخش دهها برنامه تلویزیونی با مشکل مواجه شود.
گزارش رویترز همچنین نشان میدهد روسیه سیگنالهای مختلکننده خود را برای تحت تاثیر قرار دادن ماهوارههای فرانسه و سوئد از ایستگاههایی در نزدیکی شهرهای مسکو، پاولوفکا و کالینینگراد (منطقهای در قلمرو روسیه و بین لهستان و لیتوانی) ارسال میکند.
سوئد ماه گذشته میلادی، نزدیک به دو هفته پس از پیوستن رسمی این کشور به ناتو، روسیه را به اخلال در شبکههای ماهوارهای این کشور متهم کرده بود.
مقامات فرانسه نیز در گزارش خود به اتحادیه بینالمللی مخابرات تاکید کردند روسیه موجب ایجاد اخلال در فعالیت ماهواره یوتلست شده است.
خبرگزاری بلومبرگ اخیرا گزارش داد دستکم سه ماهواره مختلف یوتلست تحت تاثیر این اختلالات قرار گرفتهاند و در پی آن پخش برخی از برنامههای این ماهوراهها متوقف شد.
گزارشها نشان میدهند کرملین در دو مورد، پخش برنامههای نمایشی دیزنی را با فیلمهای جنگی به زبان روسی جایگزین کرده است.
ماه آوریل ۲۰۲۴، مقامات دو کشور استونی و لیتوانی خبر دادند روسیه با ارسال پارازیت بر سیستم جیپیاس موجب شد دو پرواز مسافربری از هلسینکی به شهر تارتو از میانه راه تغییر مسیر داده و به مبدا بازگردند.
اوایل سال جاری میلادی هم هواپیمای حامل گرانت شاپس، وزیر دفاع بریتانیا که بر فراز کالینینگراد پرواز میکرد با اختلال جیپیاس روبهرو شد.
اتحادیه بینالمللی مخابرات میگوید با مقامات روسی تماس گرفته اما پاسخی از سوی آنها دریافت نکرده است.
کرملین در پاسخ پیشین خود به پاریس درباره اختلال بر سیستمهای ماهوارهای فرانسه اعلام کرد هیچ موردی مبنی بر تداخل مضر در این زمینه شناسایی نکرده است.
انبیسی نیوز از تردید جو بایدن برای باقی ماندن در رقابتهای انتخابات ریاستجمهوری آمریکا خبر داد و نوشت که او در محافل خصوصی، نسبت به افزایش فشار مخالفتها و فراخوانها برای کنارهگیریاش، ابراز نگرانی کرده است.
این رسانه به نقل از چهار منبع آگاه گزارش داده جو بایدن در گفتوگوهای اخیرش با دستیاران، اعضای خانواده و متحدانش در خارج از کاخ سفید، بین دو گزینه پذیرش درخواستها برای کنارهگیری از رقابتهای انتخاباتی یا مقاومت در برابر آنها، اظهار تردید کرده است.
به گفته این افراد، بایدن در این محافل خصوصی تایید کرده است پیامدهای عملکردش در مناظره هفته گذشته با دونالد ترامپ، میتواند آنقدر بزرگ و جدی باشد که نتواند بر آنها غلبه کند.
با اینحال او در برخی محافل هم هرگونه احتمالی را درباره کنارهگیری از کارزارهای انتخاباتی رد کرده است.
اولین مناظره انتخابات ریاستجمهوری آمریکا میان بایدن و ترامپ در حالی روز هشتم تیر برگزار شد که بایدن ۸۱ ساله در بیان برخی پاسخها مشکل داشت.
پیشتر روزنامه نیویورکتایمز نیز گزارش داده بود بایدن به یکی از متحدانش اطلاع داده که در حال ارزیابی شرایط برای تصمیمگیری درباره ادامه یا توقف کارزار انتخاباتیاش است.
سه منبع مطلع به انبیسی نیوز گفتند همسر و پسر بایدن تلاش میکنند تا با پیشنهاد تغییر در تیم و استراتژی کمپین، وضعیت سیاسی او را بهبود ببخشند.
بر اساس این گزارش، برخی از اعضای خانواده بایدن، مسئولیت مناظره «فاجعهبار» او را بر گردن دستیاران قدیمی رییسجمهوری کنونی آمریکا انداختهاند.
این منابع گفتهاند خانواده بایدن در همین راستا، درباره ضرورت اخراج آنیتا دان، مشاور ارشد کاخ سفید و همسرش باب باور که وکیل شخصی بایدن است بحث کردهاند، هرچند رییس دفتر کاخ سفید و یکی از دستیاران بایدن این موضوع را رد کردند.
به گفته افراد مطلع، اعضای خانواده بایدن مهمترین مخالفان هر گونه پیشنهادی مبنی بر کنارهگیری او از رقابت انتخاباتی هستند.
جو بایدن نیز در مجامع عمومی تاکید کرده است مایل به عقبنشینی نیست و از جمله چهارشنبه ۱۳ تیر به کارکنان ستاد انتخاباتی خود قول داد در رقابتهای انتخاباتی باقی بماند.
بایدن همچنین سعی کرد به دموکراتهای ارشد کنگره اطمینان دهد باوجود عملکرد متزلزلش در مناظره هفته گذشته، همچنان نامزدی مناسب برای انتخابات است.
با اینحال به گفته انبیسی نیوز، بایدن در محافل خصوصیتر، بین ادامه مبارزه و مقاومت در برابر فشارها و پذیرش اینکه ممکن است کنارهگیریاش برای کمپین بهتر باشد، مردد و در حال تصمیمگیری است.
یکی از منابع آگاه به این رسانه گفت اگرچه بایدن میداند که بهطور بالقوه هیچ مسیر واقعی برای پیروزیاش وجود ندارد، اما برای ادامه کمپین انتخاباتیاش، «تحت فشار» است.
بلافاصله پس از اولین مناظره، دو نظرسنجی ملی نشان داد که شانس بایدن در برابر ترامپ کاهش یافته است.
نظرسنجی وال استریت ژورنال نشان داد که ترامپ با اختلاف ۴۸ تا ۴۲ درصد بایدن را شکست داده و نظرسنجی نیویورک تایمز/سینا نشان داد که برتری ترامپ نسبت به بایدن با سه درصد افزایش به ۴۹ درصد در مقابل ۴۳ درصد رسیده است.
انتخابات ریاستجمهوری آمریکا ۱۵ آبان ۱۴۰۳ (پنجم نوامبر ۲۰۲۴) برگزار میشود و انتظار میرود تا آن زمان نامزدها دستکم در یک برنامه تلویزیونی دیگر در روز ۲۰ شهریور با هم مناظره کنند.
شماری از چهرههای مدنی، دادخواهان و زندانیان سیاسی کنونی و سابق بر ضرورت تحریم انتخابات نمایشی پافشاری کردند. پیام سپیده قلیان و امیرسالار داودی، از زندان و در آستانه برگزاری دور دوم انتخابات زودهنگام ریاستجمهوری منتشر شد. فرهاد میثمی، احتمال رای دادن در دور دوم را تکذیب کرد.
دور نخست انتخابات چهاردهمین دوره ریاستجمهوری طبق آمارهای اعلام شده از سوی حکومت با مشارکت نکردن ۶۰ درصد ایرانیان واجد شرایط رای دادن، روز هشتم تیر برگزار شد و این رقابت میان مسعود پزشکیان و سعید جلیلی، به دور دوم کشیده شد.
پیامهایی از زندان درباره مرحله دوم
محمد نوریزاد، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین بر ضرورت تحریم انتخابات تاکید کرد.
نوریزاد که پس از چند هفته اجازه ملاقات با خانواده خود را یافته بود، در ارتباط با انتخابات به آنها گفت: «مردم ما هیولای جمهوری اسلامی را به خود واگذارند و صندوقهای رای را بر کله همین اهریمن و هیولای سرطانی بکوبند.»
امیرسالار داودی، وکیل محبوس در زندان اوین، پنجشنبه ۱۴ تیر در نامهای از زندان، انتخابات را «انتصابات» خواند و گفت در آن شرکت نکرده و نخواهد کرد.
این وکیل دادگستری زندانی، هماکنون پنجمین سال از دوران محکومیت ۱۰ ساله خود را در زندان اوین میگذراند، در پیام خود تاکید کرد: «نظام جمهوری اسلامی تا به امروز نشان داد خطی به جز دروغ و فریبکاری را طی نمیکند.»
داودی از بزنگاهی گفت که میان «به اصطلاح روشنفکران و داعیهداران تغییرات بنیادین، میان انتخاب کردن و نکردن جدل افتاده است» و ادامه داد: «من راهی را خواهم رفت که از ابتدا به دلیلش حکم گرفتم و محبوسم و آن چیزی نیست جز تغییر کل نظام و حاکمیت با تکیه بر قدرت مردم.»
سپیده قلیان، یکی دیگر از زندانیان سیاسی با انتشار پیامی از اوین، «رای ندادن» را در شرایط کنونی، «نوعی از مقاومت مدنی» خواند که به نبود مکانیسمهای دموکراتیک اعتراض میکند.
او شرکت در انتخابات نمایشی جمهوری اسلامی را فرصتی برای حکومت دانست تا تصاویر مشارکت را به عنوان «چهرهای از مشروعیت جعلی خود» به ویژه در مجامع بینالمللی به نمایش بگذارد.
این زندانی سیاسی تاکید کرد جمهوری اسلامی پس از سرکوبهای شدید و خونین مانند آنچه در جنبش «زن، زندگی، آزادی» گذشت، به دنبال مشروعیت جهانی است و برای همین پیام مهم تحریمکنندگان به جامعه جهانی درباره وضعیت اسفبار سیاسی و اجتماعی ایران، اهمیت ویژهای دارد.
قلیان پیام خود را با امید به «سرنگونی جمهوری اسلامی» تمام کرد.
اعتراض چهرههای مدنی و فعالان سیاسی
۱۱۰ معلم با اعلام حمایت از بیانیه اسماعیل عبدی و عزیز قاسمزاده، فعالان صنفی معلمان و زندانیان سیاسی پیشین، در خصوص تحریم انتخابات گفتند: «انتخابات زمین بازی فعالان صنفی و مدنی نیست.»
این معلمان تاکید کردند صرفنظر از نتیجه انتخابات «حق پیگیری مطالبات بر حق و قانونیمان را با تاکید بر همبستگی صنفی همچنان برای خود محفوظ میدانیم.»
محمود بهشتی لنگرودی، فعال صنفی معلمان و زندانی سیاسی پیشین هم اعلام کرد که در دور دوم انتخابات نیز شرکت نخواهد کرد.
محمدرضا فقیهی، وکیل دادگستری و زندانی سیاسی پیشین هم با تاکید بر تحریم انتخابات گفت رییسجمهوری همواره نقش «کارمند بیت رهبری» را ایفا کرده است.
فقیهی با اشاره به اینکه حضور در انتخابات برای تعیین چنین رییسجمهوری، «امری عبث، غیرمنطقی و بیفایده» است، گفت است: «با گفتن یک "نه" آشکار، شرکت در این نمایش مضحک را تحریم کنیم.»
جعفر پناهی، فیلمساز ایرانی و زندانی سیاسی سابق نیز پنجشنبه ۱۴ تیر در اینستاگرام خود با اشاره به اینکه تحریم انتخابات از سوی دستکم ۶۰ درصد مردم «شکستی تاریخی» است، نوشته این اتفاق، نظام را با «وحشت عدم مشروعیت» روبهرو کرده است.
این هنرمند منتقد همچنین با اشاره به تلاش حکومت برای بالا بردن آمار مشارکت در دور دوم انتخابات، گفت در چنین حالتی، جمهوری اسلامی فرصتی به دست میآورد تا با تجدید قوا و تقویت ساختارهای سرکوبش، با فشار بر مردم از طریق تحمیل سبک زندگی و «تحمیق افکار متحجرانه خود» در تار و پود جامعه، بر قدرتش بیفزاید.
پناهی شرکت نکردن در انتخابات را «سادهترین و کمهزینهترین» شکل از بروز مخالفت مدنی شهروندان با سیاستهای حکومت و راهی برای «تحقق آرمانهای دمکراسیخواهانه» توصیف کرد.
فرهاد میثمی، فعال مدنی و زندانی سیاسی پیشین، شامگاه چهارشنبه ۱۳ تیر با انتشار پستی در اینستاگرام، با «سراسر کذب» خواندن خبر شرکتش در انتخابات، نوشت: «من خود زنده و قادر به ابراز نظر و موضع هستم و نیاز به وکیل و وصی در چنین امر خطیری ندارم.»
واکنش میثمی به انتشار خبری درباره شرکتش در انتخابات ریاستجمهوری از سوی شماری از فعالان سیاسی اصلاحطلب مانند محمدرضا جلاییپور بود.
این فعال مدنی از این موضوع ابراز تاسف کرد و از منتشرکنندگان این «خبر مطلقا کذب» خواست فورا برای تکذیب و اصلاح آن اقدام کنند.
همزمان، ابوالفضل قدیانی، زندانی سیاسی پیشین پیامی منتشر کرد و گفت: «من در مرحله دوم این نمایش انتخاباتی نیز بر تحریم اصرار میورزم.»
او تاکید کرد: «گرهگشای کار این مرز و بوم، تغییر نظام استبداد دینی حاکم بر ایران به نظام جمهوری دموکراتیک سکولار با ایستادگی از طریق مقاومت مدنی و سیاسی است.»
مطهره گونهای، دانشجوی تبعیدی و از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری هم با تاکید بر اینکه رای نمیدهد، در ایکس نوشت: «چون برای فردای بهتر، خط قرمز من کرامت انسانی و دفاع از حقوق شهروندی است نه منویات رهبری و مشی جمهوری اسلامی.»
او خطاب به مسعود پزشکیان، نماینده اصلاحطلبان گفت: «ای کاش خط قرمزتان، نه سیاستهای مستبدانه نظام و رهبری، که کرامت انسانی بود.»
گونهای تاکید کرد «فردای روشن» را مردمی میسازند که دیگر «دل در گروی این حکومت» ندارند.
گونهای که دبیر سیاسی پیشین انجمن اسلامی دانشگاه تهران است چهارشنبه ۱۳ تیر و ساعاتی پیش از انتشار این نامه سرگشاده، اعلام کرد به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام به نفع رسانههای ضد انقلاب» به یک سال حبس تعزیری محکوم شده است.
اعتراض دامنهدار خانوادههای دادخواه
شماری از خانوادههای دادخواه و شهروندان هم در رسانههای اجتماعی بر تحریم انتخابات ریاستجمهوری در دور دوم مانند دور نخست آن تاکید کردند.
دایه شریفه، مادر رامین حسینپناهی، زندانی سیاسی اعدام شده اعلام کرد: «ما مردم متحد میتوانیم بر دیکتاتور غلبه کنیم، بین ما و این جنایتکاران دریای از خون است. ما به جلادان فرزندانمان رای نخواهیم داد.»
این مادر دادخواه تاکید کرد: «در جمهوری اسلامی، هر رای یعنی یک گلوله برای شلیک به سینه فرزندانمان.»
البرز صادقی، از خانوادههای دادخواه سرنگونی هواپیمای اوکراینی در ایکس نوشت: «جلیلی و همفکرانش هواپیمای عزیزمان را موشکباران کردند، پزشکیان و همفکرانش دنبال علاج جنایت سپاه تروریستی پاسداران؛ کدام را انتخاب کنیم؟»
صادقی با استفاده از هشتگ «رای بی رای»، نوشت: «میان ما و شما دریایی خون فاصله است. نه به اصل حکومت تروریستی.»
امجد امینی، پدر مهسا ژینا امینی در یک استوری اینستاگرامی نوشت که او و خانوادهاش مبلغ هیچ کاندیدای خاصی نیستند و به «تحقق عدالت در آینده» امید چندانی ندارند.
هنگامه چوبین، مادر آرتین رحمانی، نوجوان کشتهشده هم در شبکه ایکس نوشت: «این شکاف عمیقی که بین ملت و حکومت به وجود آمده با این مناظرات مسخره و شعارهای پوشالی کاندیداها پر شدنی نیست.»
آرتین رحمانی، نوجوان ۱۷ سالهای بود که در جریان خیزش انقلابی با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی در ایذه کشته شد.
در هفتههای گذشته دهها تن از اعضای خانوادههای شهروندانی که در طی بیش از چهار دهه اخیر به دست جمهوری اسلامی کشته شدند با انتشار مطالبی، انتخابات ریاستجمهوری را سیرک و نمایش خوانده و گفتهاند در آن مشارکت نخواهند کرد.
رعنا کورکور، خواهر مجاهد کورکور، زندانی معترض محکوم به اعدام، پنجشنبه ۱۴ تیرماه به دست ماموران امینی در تهران بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.
نگار کورکور، خواهر دیگر مجاهد کورکور با اعلام این خبر در حساب ایکس خود نوشت: «طی تماسی که با خانواده داشتم اطلاع دادند امروز صبح ماموران امنیتی به منزل خواهرم در تهران هجوم بردند و رعنا را بازداشت کردهاند.»
او تاکید کرد که از نهاد بازداشتکننده و محلی که خواهرش در آنجا نگهداری میشود اطلاعی در دست ندارد.
جمهوری اسلامی در بیش از چهار دهه گذشته به طور مدام خانوادههای دادخواه را در تلاش برای ساکت کردن آنان و غلبه روایت حکومت در مورد قربانبان سرکوب، تحت فشار گذاشته است.
این فشارها در هفتههای گذشته و در بحبوحه برگزاری چهاردهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری برای جانشینی ابراهیم رئیسی شدت یافته است.
در یکی از آخرین موارد، مریم مهرابی، معلم ساکن اصفهان و خواهر محمود مهرابی زندانی سیاسی محکوم به اعدام، ۳۰ خردادماه به دست نیروهای امنیتی بازداشت شد.
نگار کورکور، ۱۰ تیرماه نیز با اشاره به بیخبری از برادرش، نوشت: «در ماههای گذشته چندین بار خانوادهام برای ملاقات به زندان شیبان اهواز رفتند اما مقامات اجازه ملاقات ندادند، دادستان ایذه گفته مجاهد ممنوعیت ملاقات و تماس دارد و ما چند هفته است که از او بیخبریم.»
حکم اعدام مجاهد کورکور، اوایل دیماه ۱۴۰۲ در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور تایید شد و پروندهاش از شعبه اول دادگاه انقلاب اهواز به دادگاه ایذه ارجاع شد.
سازمان عفو بینالملل ۱۶ دیماه ۱۴۰۲ با هشدار درباره اینکه پس از تایید حکم اعدام کورکور در دیوان عالی کشور، خطر اعدام قریبالوقوع این زندانی وجود دارد، از علی خامنهای و قوه قضاییه خواست فورا برنامه اعدام مجاهد کورکور را متوقف کرده و محکومیت او را لغو کنند.
عفو بینالملل همان زمان اعلام کرد حکم اعدام مجاهد کورکور در یک روند محاکمه کاملا ناعادلانه صادر شده و خاطرنشان کرد او در سلول انفرادی تحت بازداشت بوده و به صورت مداوم تحت شکنجه و بدرفتاری بوده است.
مجاهد کورکور از بازداشتشدگان خیزش انقلابی در ایذه است که ۲۹ آذر ۱۴۰۱ با حمله مسلحانه ماموران امنیتی و انتظامی به روستای پرسوراخ در اطراف ایذه بازداشت شد.
قوه قضاییه او را به عنوان «متهم اصلی» پرونده کشته شدن کیان پیرفلک معرفی کرده، اما خانواده کیان بارها به صراحت اعلام کردهاند قاتلان فرزندشان نیروهای حکومتی بودهاند.
از جمله، ماهمنیر مولاییراد، مادر این کودک ۱۰ ساله که با تاکید بر به رگبار بسته شدن خودرویشان از سوی ماموران امنیتی، عکسی از خود، دست در دست مادر مجاهد کورکور منتشر کرد.
میثم پیرفلک، پدر کیان هم که در جریان شلیک به خوردویشان به شدت مجروح شده، پس از اطلاعیه قوه قضاییه ویدیویی از خود منتشر و در آن اتهامات وارد شده به کورکور را رد کرد.
