شرکت اسپیسایکس، چهار فضانورد را برای ماموریت پنج روزه «پولاریس داون»، به فضا فرستاد تا برای اولین بار یک راهپیمایی فضایی را انجام دهند. هدف از این ماموریت پر مخاطره، آزمایش لباسهای فضایی جدید و انجام تحقیقات علمی است.
فضانوردان در این ماموریت با کپسول اصلاح شده دراگون به فضا رفتند.
این ماموریت که از سوی جرد آیزاکمن، کارآفرین میلیاردر، تامین مالی شده، شامل اولین راهپیمایی فضایی خصوصی است.
آیزاکمن، پیش از این ماموریت اینسیپریشن-۴ را نیز با اسپیسایکس انجام داده بود.
او این بار همراه با اسکات پوتیت، خلبان بازنشسته نیروی هوایی آمریکا و دو کارمند اسپیسایکس، سارا گیلیس و آنا منون، به فضا سفر کرده است.
پرتاب از مرکز فضایی کندی ناسا در فلوریدا و در ساعت ۵:۲۳ صبح به وقت محلی انجام شد.
پس از رسیدن کپسول به مدار زمین، فضانوردان در شرایط بیوزنی قرار گرفتند و لحظاتی سرگرم بازی با یک عروسک اسباببازی کوچک بودند.
کپسول دراگون با جدا شدن از محفظه پشتیبان خود، تصویری از زمین روشنشده با نور خورشید را به نمایش گذاشت.
ماموریت تاریخی
این ماموریت نه تنها به دلیل راهپیمایی فضایی خصوصی بلکه به خاطر پرواز در دورترین فاصله از زمین از زمان برنامه آپولو در سال ۱۹۷۲، اهمیت تاریخی دارد.
فضانوردان در مداری بیضی شکل قرار خواهند گرفت و در فاصلهای بین ۱۹۰ تا ۱۴۰۰ کیلومتر از زمین حرکت خواهند کرد.
قرار است راهپیمایی فضایی در سومین روز ماموریت و در ارتفاع ۷۰۰ کیلومتری انجام شود.
طی این عملیات، پوتیت و منون درون کپسول میمانند و آیزاکمن و گیلیس از کپسول خارج شده و به وسیله لولههای اکسیژن به آن متصل میشوند.
اهداف علمی
علاوه بر آزمایش لباسهای فضایی جدید اسپیسایکس، این ماموریت به دنبال انجام تحقیقات علمی مرتبط با تاثیرات تشعشعات کیهانی و خلا فضا بر بدن انسان است.
این پژوهشها به دههها تحقیقات روی فضانوردان مستقر در ایستگاه فضایی بینالمللی اضافه خواهد شد.
ماموریت پولاریس داون اولین مرحله از برنامه خصوصی آیزاکمن با اسپیسایکس است که شامل ماموریتهای بعدی با کپسول دراگون و در نهایت پرواز با راکت عظیم استارشیپ، برای اکتشاف ماه و مریخ خواهد بود.
ماچادو روز دوشنبه ۱۹ شهریور در مصاحبه با خبرنگاران گفت خروج گونزالس از ونزوئلا «هیچ تغییری» در شرایط اپوزیسیون و کارزار مردمی علیه مادورو ایجاد نخواهد کرد.
گونزالس که نامزد مورد حمایت اپوزیسیون در انتخابات ریاستجمهوری اخیر ونزوئلا بود، روز ۱۸ شهریور به اسپانیا پناهنده شد.
پیشتر و در روز ۱۲ شهریور، دادگاهی در ونزوئلا گونزالس را به تحریک مردم به شورش متهم و حکم دستگیری او را صادر کرده بود.
گونزالس ۷۵ ساله روز ۱۹ شهریور در پیامی از مادرید، ابراز امیدواری کرد که خروجش از کشور به «تغییر اوضاع» در ونزوئلا بیانجامد و این کشور را به سوی «مرحله جدیدی» هدایت کند.
او افزود همواره از ارزشهای دموکراتیک حمایت کرده است.
روزنامه گاردین نوشت به عقیده برخی ناظران، پیام گونزالس از تبعید مانند یک «پیام خداحافظی» بوده و به همین جهت، بر ابهامها درباره اوضاع سیاسی ونزوئلا پس از انتخابات پرمناقشه اخیر افزوده است.
شهروندان ونزوئلا روز هفتم مرداد برای شرکت در انتخابات ریاستجمهوری به پای صندوقهای رای رفتند.
هرچند برخی نظرسنجیها از پیروزی گونزالس حکایت داشتند، اما در نهایت نهاد انتخاباتی ونزوئلا اعلام کرد مادورو با کسب ۵۱ درصد آرا برای بار سوم به عنوان رییسجمهوری این کشور انتخاب شده است.
در مقابل، اپوزیسیون ونزوئلا از وجود شواهدی مبنی بر پیروزی قاطع گونزالس خبر داد و تاکید کرد نتایج رسمی انتخابات را نمیپذیرد.
در جریان اعتراضات مردمی علیه نتایج انتخابات ونزوئلا تاکنون دستکم ۲۳ نفر کشته و دهها تن مجروح شدهاند.
ماچادو در ادامه مصاحبه خود با خبرنگاران گفت: «همه ما میدانیم که ادموندو گونزالس رییسجمهوری منتخب ونزوئلا است و چه در ونزوئلا و چه در هر نقطه دیگری از جهان باشد، این مقام را در اختیار خواهد داشت.»
ماچادو تاکید کرد اپوزیسیون ونزوئلا به دنبال پناهنده شدن گونزالس، اهمیت و مشروعیت خود را از دست نداده و این حکومت مادورو است که روز به روز ضعیفتر و منزویتر میشود.
آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا، روز ۱۸ اسفند گفت خروج گونزالس از ونزوئلا نتیجه مستقیم اقدامات ضددموکراتیک مادورو بود.
ایالات متحده، اتحادیه اروپا و بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین پیروزی مادورو را در انتخابات ریاستجمهوری ونزوئلا نپذیرفتهاند.
جو بایدن، رییسجمهوری آمریکا روز ۲۵ مرداد خواستار برگزاری مجدد انتخابات ریاستجمهوری در ونزوئلا شد.
آرژانتین هم روز ۱۷ شهریور با اشاره به اقدات سرکوبگرانه دولت مادورو علیه معترضان، از دیوان کیفری بینالمللی خواست حکم بازداشت او را صادر کند.
مادورو از سال ۲۰۱۳ و پس از مرگ هوگو چاوز، قدرت را در ونزوئلا در دست دارد. این کشور در دوران ریاستجمهوری مادورو شاهد فروپاشی اقتصادی و مهاجرت حدود یک سوم از جمعیت ۲۸ میلیونی خود بوده است.