دومینیک پلیکوت، مرد ۷۱ ساله فرانسوی روز سهشنبه ۲۷ شهریور در دادگاه بهطور علنی اعتراف کرد که خود را «یک متجاوز جنسی» میداند. او به خوراندن دارو، تجاوز به ژینل پلی کوت، همسرش و دعوت از دهها مرد دیگر برای تجاوز به همسرش در حالت بیهوشی متهم شده است.
در جلسه دادگاه، پلیکوت با اشاره به ۵۰ مرد دیگری که در دادگاه برای تجاوز به همسرش دعوت کرده بود گفت: «من یک متجاوز جنسی هستم، مانند دیگران در این اتاق.»
پلیکوت با بیان این که آنها همه میدانستند برای تجاوز دعوت شدهاند، تاکید کرد که همسرش لایق این وضعیت نبود.
شهادت پلیکوت برای ۵۰ مرد دیگر در دادگاه، که سنهای آنها از ۲۶ تا ۷۴ سال است، تعیینکننده خواهد بود.
پلیکوت به خوراندن داروهای ضد اضطراب به همسرش در طول نزدیک به یک دهه، از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۰ متهم است.
پلیکوت در حالی که همسرش بیهوش بود، به او تجاوز میکرد و دهها مرد دیگر را که بهطور آنلاین ملاقات کرده بود، برای انجام همین کار جذب میکرد.
برخی از متهمان اعتراف کردهاند که پلیکوت به آنها گفته بود که به همسرش دارو داده است، در حالی که دیگران ادعا میکنند که فکر میکردند در یک فانتزی جنسی زوجها شرکت دارند.
این اولین بار است که پلیکوت بهطور مفصل از زمان آغاز دادگاه در دو سپتامبر صحبت میکند.
وکیل پلیکوت، پیش از این اعلام کرده بود که موکلش به دلیل مشکل لخته خون در مثانه و شروع عفونت کلیه، از شرایط جسمانی نامناسبی برخوردار است. با این حال، معاینه پزشکی درخواست شده از سوی قاضی نشان داد که او در وضعیت مناسبی برای حضور در دادگاه قرار دارد.
ژیزل درخواست کرده است که این دادگاه در شهر آویگنون بهطور عمومی برگزار شود تا آگاهی درباره استفاده از داروها برای ارتکاب به سوءاستفاده جنسی افزایش یابد.
این پرونده واکنشهای گستردهای را در فرانسه به همراه داشته است، و هزاران نفر در آخر هفته میلادی به خیابانها آمده و از ژیزل پلیکوت حمایت کردند.
او خطاب به حامیانش گفت: «به لطف شما، من قدرت دارم که این مبارزه را تا انتها ادامه دهم.»
آنتوان کامو، وکیل این زن به خبرگزاری فرانسه گفت محاکمه این افراد برای قربانی «تجربهای وحشتناک» است زیرا او برای اولین بار با اسناد و تصاویر این جرائم روبهرو خواهد شد.
پلیس تحقیقات خود را درباره دومینیک در سپتامبر ۲۰۲۰ آغاز کرد. او در آن زمان به اتهام فیلمبرداری مخفیانه از زیر دامن سه زن در یک مرکز خرید بازداشت شد.
گزارش منتشر شده در کانورسیشن به بررسی چهار عامل کلیدی میپردازد که میتواند به افراد در اتخاذ تصمیم درست کمک کند.
تحولات در رهبری سازمان
یکی از مهمترین عواملی که باید مورد توجه قرار گیرد، تغییرات احتمالی در رهبری سازمان است.
آیا مدیران فعلی در سمت خود باقی خواهند ماند یا شاهد تغییرات گسترده در ساختار مدیریتی خواهیم بود؟
کارشناسان معتقدند رهبران اصیل و متعهد میتوانند تاثیر بهسزایی در بهبود عملکرد سازمان و حفظ نیروهای کارآمد داشته باشند.
لائوتسه، فیلسوف چینی میگوید: «بهترین رهبر کسی است که مردم به سختی حضورش را احساس کنند. وقتی کارش به پایان میرسد و هدفش محقق میشود، مردم میگویند ما خودمان این کار را انجام دادیم.»
ارزشگذاری به مهارتها و تواناییهای فردی
عامل دوم که باید مورد ارزیابی قرار گیرد، میزان ارزشی است که سازمان برای مهارتها و تواناییهای فرد قائل است.
آیا با ماندن در سازمان، فرصتهای بیشتری برای رشد و پیشرفت در میانمدت و بلندمدت وجود خواهد داشت؟
گاهی اوقات، ماندن در سازمان برای مدتی کوتاه میتواند فرصتی برای ارزیابی دقیقتر شرایط و اتخاذ تصمیم مناسبتر فراهم کند
لئوناردو داوینچی، نابغه دوران رنسانس، در این باره مینویسد: «کار مداوم، قدرت قضاوت را کاهش میدهد. گاهی فاصله گرفتن از کار باعث میشود دید بهتری نسبت به مسائل پیدا کنیم.»
بررسی آسیبهای احتمالی به برند شخصی
نکته سوم، ارزیابی تاثیر منفی احتمالی بر برند شخصی است. آیا ارتباط با سازمانی که دچار بحران شده، میتواند به اعتبار حرفهای فرد لطمه بزند؟
در برخی موارد، ترک سازمان ممکن است راه حل مناسبی نباشد زیرا یافتن شغل جدید در کوتاهمدت میتواند بسیار دشوار باشد.
فرصتی برای تغییر مسیر شغلی
چهارمین عامل، بررسی امکان تغییر مسیر شغلی است. آیا این بحران میتواند فرصتی برای ورود به حوزهای جدید یا کسب مهارتهای تازه باشد؟
هنری فورد، کارآفرین مشهور آمریکایی، معتقد است: «اگر همیشه همان کاری را انجام دهید که قبلا انجام میدادید، همان نتیجهای را خواهید گرفت که قبلا میگرفتید.»
راهکارهایی برای اتخاذ تصمیم درست
از تصمیمگیری عجولانه بپرهیزید و زمان کافی برای بررسی همه جوانب اختصاص دهید.
نقاط قوت و ضعف خود را شناسایی کنید و گزینههای مختلف پیش رو را ارزیابی کنید.
به علایق و استعدادهای خود توجه کنید و ببینید آیا شغل فعلی یا گزینههای جدید با آنها همخوانی دارند.
امکان کسب مهارتهای جدید یا توسعه تواناییهای موجود را در نظر بگیرید.
به دنبال شغلی باشید که علاوه بر تامین نیازهای مالی، حس رضایت و هدفمندی به شما بدهد.
جان راسکین، متفکر اجتماعی قرن نوزدهم، سه عامل اصلی رضایت شغلی را اینگونه بیان میکند: «برای اینکه افراد از کار خود راضی باشند، سه چیز لازم است: باید برای آن کار مناسب باشند، نباید بیش از حد کار کنند و باید در آن احساس موفقیت داشته باشند.»
باید توجه داشت که تغییر همیشه منفی نیست. بسیاری از افراد از تغییرات مثبت و سازنده استقبال میکنند.
آنچه مهم است، داشتن نقش فعال در روند تغییر و تصمیمگیری آگاهانه برای آینده شغلی است.