برای نخستین بار، تیمی از اخترشناسان بینالمللی تصویری دقیق از ستارهای واقع در خارج از کهکشان راه شیری ثبت کردند. این ستاره به نام «دبلیو.او.اچ جی۶۴» در فاصله ۱۶۰ هزار سال نوری در ابر ماژلانی بزرگ قرار دارد.
تصویر این ستاره با استفاده از تلسکوپ بزرگ تداخلسنج (VLTI) متعلق به رصدخانه جنوبی اروپا (ESO) در صحرای آتاکاما، شیلی، عکسبرداری شده است.
ستاره کشف شده یک «ابرغول سرخ» است که اندازهای حدود دو هزار برابر خورشید دارد.
کیایچی اوناگا، اخترفیزیکدان از دانشگاه آندرس بلو در شیلی، اعلام کرد که این مشاهده، تصویری دقیقتر از مراحل پایانی زندگی یک ستاره پیش از تبدیل شدن به ابرنواختر ارائه میدهد.
اوناگا در بیانیهای رسمی از رصدخانه جنوبی اروپا گفت: «ما پیلهای تخممرغی شکل را در اطراف این ستاره یافتیم که احتمالا به دلیل انتشار شدید مواد از ستاره در حال مرگ شکل گرفته است.»
این تیم علمی همچنین به کاهش قابل توجه روشنایی این ستاره در دهه گذشته اشاره کردند. پروفسور گرد ویگلِت، اخترشناس از مؤسسه رادیو نجوم ماکس پلانک در آلمان، گفت: «ما دریافتیم که این ستاره در ۱۰ سال گذشته تغییرات عمدهای را تجربه و فرصت نادری برای مطالعه مستقیم تکامل ستارهها فراهم کرده است.»
جاکو ون لون، مدیر رصدخانه کیِل در انگلستان، که از دهه ۱۹۹۰ این ستاره را رصد کرده، افزود: «این ستاره یکی از انواع بسیار نادر است و هر تغییر چشمگیر میتواند آن را به انفجاری قریبالوقوع نزدیکتر کند.»
جزئیات تصویر و فناوری جدید
علاوه بر کاهش روشنایی، تصویر جدید پیلهای از غبار به شکل تخممرغی را در اطراف این ستاره نشان داد که برخلاف مدلهای کامپیوتری و مشاهدات پیشین است.
پژوهشگران معتقدند که این شکل ممکن است ناشی از ریزش مواد از ستاره یا وجود یک ستاره همدم ناشناخته باشد.
این یافتهها مسیر را برای مطالعات بیشتر در مورد ستارههای خارج از کهکشان راه شیری هموار میکند.
هرچند کاهش روشنایی آن چالشهایی ایجاد کرده اما اخترشناسان امیدوارند که ارتقاهای آتی ابزارهای رصدی، بتواند تواناییهای بیشتری برای مشاهده این ستاره فراهم کند.
سرمای زمستان فقط باعث یخ زدن دست و پا نمیشود. جالب است بدانید پدیدهای که این روزها در رسانههای اجتماعی از آن با عنوان «آلتهای زمستانی» یاد میشود، میتواند روی زندگی جنسی بسیاری از افراد تاثیر بگذارد.
در حالی که زمستان با خاطرات خوش برفبازی و دورهمیهای گرم همراه است، تغییرات دمایی میتواند مشکلاتی را برای سلامت جنسی و صمیمیت در اتاق خواب ایجاد کند.
تغییرات اندازه آلت تناسلی مردان در فصل سرما
به گزارش سان، با سردتر شدن هوا پدیده کوچک شدن آلت تناسلی مردان، در رسانههای اجتماعی مورد توجه قرار گرفته و از آن با عنوان «آلت زمستانی» یاد میشود.
گرچه این پدیده برای مردان ناشناخته نیست اما بحثهای علمی و عمومی درباره تاثیرات آب و هوا بر اندام جنسی به موضوعی پرطرفدار تبدیل شده است.
دکتر دونالد گرانت، مشاور ارشد بالینی در ایندیپندنت فارمسی، توضیح میدهد که در هوای سرد، بدن برای حفظ دمای اندامهای حیاتی، جریان خون را به سمت مرکز بدن هدایت میکند.
در این شرایط، بیضهها بهطور طبیعی کوچکتر شده و به سمت بدن جمع میشوند تا دمای خود را حفظ کنند: «این واکنش طبیعی در همه سنین رخ میدهد و موقتی است. به محض بازگشت دما به حالت عادی، اندامها نیز به وضعیت معمول خود برمیگردند.»
کاهش جریان خون در هوای سرد میتواند بر توانایی نعوظ و حفظ آن نیز تاثیر منفی بگذارد.
به گفته دکتر گرانت، این مشکل برای افرادی که دچار اختلال نعوظ هستند، میتواند چالشبرانگیزتر باشد.
او افزود: «هر چند این اختلال در زمستان شایع است و معمولا بدون نیاز به درمان خاصی خودبهخود برطرف میشود، با این حال، اگر تغییرات طولانیمدت در اندام تناسلی یا مشکلات گردش خون را تجربه میکنید، حتما به پزشک مراجعه کنید.»
اختلال نعوظ میتواند نشانهای از مشکلات جدیتر مانند فشار خون بالا، دیابت، افسردگی یا عوارض جانبی برخی داروها باشد. پزشک عمومی میتواند با بررسی سبک زندگی و علل احتمالی، راهکارهای درمانی مناسب را پیشنهاد دهد.
تاثیر روزهای سرد سال بر اندام جنسی زنان
تاثیرات سرما بر آلت جنسی تنها محدود به مردان نیست و زنان نیز ممکن است در چنین شرایطی با مشکل خشکی واژن مواجه شوند.
مری بورک، ماما و پرستار ارشد کلینیک جراحی لاندن بریج توضیح میدهد که چنین وضعیتی میتواند ریشههای روانی نیز داشته باشد.
هوای سرد با ایجاد استرس و ناراحتی عمومی و همچنین اختلال عاطفی فصلی، میتواند باعث کاهش میل جنسی شود.
با کاهش دما و استفاده از وسایل گرمایشی، بدن دچار خشکی میشود که اثرات آن در پوست، لبها و حتی اندام جنسی قابل مشاهده است.
بورک تاکید میکند که هوای سرد و خشک پاییز و زمستان رطوبت بدن را کاهش میدهد. این مساله میتواند منجر به خشکی واژن یا به اصطلاح «واژن زمستانی» شود؛ مشکلی که علیرغم شیوع، کمتر درباره آن صحبت میشود.
خشکی واژن مشکلی جدی است که میتواند رابطه جنسی را دردناک کند. این عارضه در هر سنی میتواند رخ دهد اما در دوران یائسگی شایعتر است.
عوامل متعددی مانند مصرف برخی داروها، دیابت، شیردهی، زایمان و کاهش استروژن نیز میتوانند باعث خشکی واژن شوند.
برای کاهش عوارض، استفاده از روانکنندهها و مرطوبکنندههای واژینال توصیه میشود.
درمانهای هورمونی مانند استروژن موضعی و درمان جایگزینی هورمون (HRT) نیز میتوانند موثر باشند.
سلامت روابط انسانی یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده کیفیت زندگی است. کارشناسان و متخصصان حوزه رواندرمانی با مطالعه و بررسی روابط انسانی، شاخصها و معیارهایی را برای تشخیص روابط سالم از ناسالم ارائه کردهاند که میتواند راهگشای افراد در ارزیابی و بهبود روابطشان باشد.
آینیوز در گفتوگو با کارشناسان و درمانگران حوزه روابط، به بررسی معیارهای یک رابطه سالم و پایدار و شناسایی نشانههای هشداردهنده در روابط پرداخته است.
صمیمیت و کشش در رابطه
با وجود کاهش طبیعی شور اولیه در روابط بلندمدت، حفظ صمیمیت و کشش متقابل برای پویایی رابطه ضروری است.
ربکا اسپارکس، رواندرمانگر، کمرنگ شدن جاذبه و کاهش تماس فیزیکی را از عوامل اصلی شکست روابط میداند و بر اهمیت حفظ جذابیت فیزیکی، مهربانی و صمیمیت تاکید میکند.
لمس فیزیکی، از آغوش گرفتن تا گرفتن دست یکدیگر، با تقویت احساس عشق و امنیت، پیوند عاطفی را مستحکم میکند.
دکتر دوفار-پوتیوال پیشنهاد میکند زوجها حرکات محبتآمیز را در زندگی روزمره بگنجانند و از «پنج زبان عشق»، شامل کلمات تاییدکننده، خدمات، هدایا، زمان باکیفیت و لمس فیزیکی، برای ابراز موثر محبت استفاده کنند.
کیت مویل، درمانگر حوزه سلامت جنسی، بر اهمیت کیفیت رابطه جنسی نسبت به کمیت آن تاکید میکند.
او معتقد است تقویت رابطه جنسی فراتر از عمل فیزیکی است و احساس مورد توجه بودن و نزدیکی عاطفی در این رابطه اهمیت بیشتری دارد.
وقت گذراندن با یکدیگر
به گفته اسپارکس، در روابط سالم، زوجها حتی با وجود زندگی مشترک، همچنان مشتاق گذراندن وقت با یکدیگر هستند اما در دنیای پرمشغله امروز، اختصاص زمان باکیفیت به شریک زندگی اغلب به فراموشی سپرده میشود.
دکتر دوفار-پوتیوال برای تقویت رابطه، برنامهریزی قرارهای منظم و ایجاد لحظاتی بدون حضور صفحات نمایش را پیشنهاد میکند.
جان گاتمن، زوجدرمانگر برجسته، چهار الگوی رفتاری مخرب یا «چهار عامل مرگ رابطه» را معرفی میکند: انتقاد مخرب، حالت تدافعی، تحقیر و کنارهگیری عاطفی.
او تاکید میکند که برای حفظ سلامت رابطه، باید این رفتارهای منفی را شناسایی و با تعاملات مثبت جایگزین کرد.
حمایت و تشویق متقابل در رابطه
یک شریک زندگی خوب، مانند مربی شخصی شما عمل میکند.
دکتر دوفار-پوتیوال معتقد است شریک زندگی باید عزت نفس شما را تقویت و انگیزه رشد شخصیتان را تحریک کند.
احساس حمایت شدن از سوی شریک زندگی نه تنها پیوند عاطفی را مستحکم میکند بلکه رضایت کلی از زندگی را نیز افزایش میدهد.
به گفته اسپارکس، در یک رابطه سالم، هر دو طرف باید فعالانه از یکدیگر در زمینههای مختلف، از تعهدات شغلی گرفته تا مسئولیتهای خانوادگی و اجتماعی حمایت کنند، حتی اگر این فعالیتها نیازمند صرف زمان جداگانه باشند.
زوجهای موفق نسبت به فعالیتها و دستاوردهای یکدیگر علاقه نشان میدهند و به آنها افتخار میکنند.
این حمایت میتواند به شکلهای مختلفی مانند آشنایی با همکاران شریک زندگی، شرکت در فعالیتهای مورد علاقه او و نشان دادن کنجکاوی نسبت به دغدغههایش بروز کند.
احترام متقابل، کلید رابطهای پایدار
دکتر دوفار-پوتیوال معتقد است احترام به مرزها، دیدگاهها و احساسات یکدیگر برای داشتن رابطهای متعادل ضروری است. این احترام متقابل، به رابطهای برابر و دور از بازیها و کشمکشهای قدرت میانجامد.
در یک رابطه سالم، هر دو طرف باید احساس ارزشمندی کنند و با آنها منصفانه رفتار شود. هیچکدام نباید خود را برتر یا کمتر از دیگری بداند.
به گفته اسپارکس، رابطه شاد، نیازمند احترام به استقلال فردی نیز هست.
در حالی که زوجهای سالم میتوانند به یکدیگر تکیه کنند، باید استقلال عاطفی کافی نیز داشته باشند تا هر یک بتوانند روی پای خود بایستند.
حل سازنده تعارضها
هر رابطهای با چالشهایی روبهرو میشود اما آنچه نشاندهنده پایداری رابطه است، تعهد زوج به حل سالم اختلافات و مشکلات است.
دکتر دوفار-پوتیوال توضیح میدهد که حل موثر اختلافات به درک عمیقتر یکدیگر میانجامد.
او پیشنهاد میکند زوجها پیش از بروز اختلاف، قواعد پایهای را تعیین کنند؛ مانند خودداری از توهین شخصی و موافقت برای وقفه در بحث زمانی که احساسات بر منطق غلبه میکند.
هارویل هندریکس، «روش گفتوگوی ایماگو» را برای حل اختلافها پیشنهاد میکند.
در این روش، زوجها یاد میگیرند به جای واکنش سریع، ابتدا به دقت به حرفهای یکدیگر گوش دهند، برداشت خود را بازگو کنند تا از درک درست مطمئن شوند و سپس با همدلی به احساسات یکدیگر پاسخ دهند.
احساس امنیت و آزادی در بیان خود
دکتر کیسی راس معتقد است یکی از نشانههای اصلی یک رابطه سالم، احساس راحتی در بیان خود، بدون نگرانی از قضاوت شدن است.
به گفته او، وقتی فرد احساس کند که دیده و شنیده میشود و میتواند خود واقعیاش باشد، این امر به طور طبیعی منجر به احساس شادی و امنیت خاطر میشود.
در همین راستا، دکتر دوفار-پوتیوال راهکارهای عملی برای تقویت این فضای امن را ارائه میدهد.
دوفار-پوتیوال بر اهمیت پرسشهای باز و تمرین گوش دادن فعال تاکید میکند.
به باور او، ارتباط موثر باعث تقویت اعتماد و درک متقابل میشود و وقتی زوجها در به اشتراک گذاشتن افکار و احساسات خود احساس امنیت کنند، صمیمیت عاطفی میان آنها عمیقتر میشود.
اعتماد
اعتماد عنصری است که با گذر زمان شکل میگیرد. گرچه در ابتدای رابطه ممکن است اعتماد کامل وجود نداشته باشد اما راههایی برای تقویت آن وجود دارد.
به گفته دکتر کیسی راس، اعتماد زمانی شکل میگیرد که بتوانیم روی حضور کسی حساب کنیم.
او توضیح میدهد که «گوش دادن بدون قضاوت و همراهی در لحظات سخت»، پایههای اعتماد را محکم میکند.
به اشتراک گذاشتن صادقانه افکار، دیدگاهها و نگرانیها و پرهیز از پنهانکاری، رابطه را مستحکم میکند.
در چنین فضای امنی، افراد میتوانند آزادانه احساسات و افکار پیچیده خود را مطرح کنند که این خود به تقویت بیشتر اعتماد میانجامد.
کماهمیت شمردن وقت گذراندن با یکدیگر
زمانی که زوجها برای یکدیگر وقت کافی نمیگذارند و فعالیتهای انفرادی را به وقتگذرانی مشترک ترجیح میدهند، رابطه در معرض خطر قرار میگیرد.
این غفلت از ارتباط صمیمانه، حتی با وجود مشغلههای روزمره، میتواند آسیبهای جدی به رابطه وارد کند.
بیعلاقگی به یکدیگر
بیتوجهی به دستاوردها، فراموش کردن قرارهای مهم و تحقیر علایق طرف مقابل، نشانههای آشکار بیعلاقگی هستند.
این رفتارها به تدریج باعث ایجاد شکاف عاطفی میان زوجها شده و پایههای رابطه را سست میکنند.
اجتناب از برنامهریزی برای آینده
وقتی زوجها از صحبت درباره برنامههای مشترک طفره میروند و چشمانداز مشترکی برای آینده ندارند، میتواند نشاندهنده عدم تعهد جدی به رابطه باشد.
بیمیلی به برنامهریزی برای آینده، اغلب ریشه در تردید نسبت به تداوم رابطه دارد.
ناتوانی در مدیریت اختلافها
این مشکل میتواند به دو شکل بروز کند: دعواهای مکرر بر سر مسائل کوچک یا اجتناب کامل از هر گونه اختلافنظر.
هر دو حالت نشاندهنده ناتوانی در حل سازنده مشکلات است و میتواند به انباشت نارضایتیهای حلنشده بینجامد.
تلاش یکطرفه
زمانی که یکی از طرفین بیشتر از دیگری برای حفظ رابطه تلاش میکند، نه تنها تعادل رابطه به هم میخورد، بلکه فرد تلاشگر نیز احساس نادیده گرفته شدن میکند.
این عدم توازن میتواند به خستگی عاطفی و سرخوردگی منجر شود.
انتقاد مخرب
انتقادهای مداوم و غیرسازنده، کاهش احترام متقابل و تضعیف اعتماد به نفس طرفین، از جمله الگوهای ارتباطی مخرب هستند.
این الگوها فضای امن و حمایتگر رابطه را از بین میبرند.
کاهش مهرورزی در رابطه
کاهش ابراز محبت فیزیکی و عاطفی، عدم درک نیازهای عاطفی یکدیگر و نادیده گرفتن زبانهای عشق طرف مقابل، نشانههای کمرنگ شدن صمیمیت در رابطه هستند.
این وضعیت میتواند به تنهایی عاطفی و احساس جدایی منجر شود.
احساس ناامنی در رابطه
حسادت افراطی و احساس ناامنی مداوم در رابطه، از نشانههای بارز مشکلات اعتماد هستند.
نبود شفافیت و صداقت، این مشکل را عمیقتر کرده و میتواند به بیاعتمادی مزمن تبدیل شود.
رفتارهای کنترلگرایانه
دستکاری عاطفی، کنترل افراطی رفتار طرف مقابل و تهدید، از جمله رفتارهای کنترلگرایانه هستند.
این رفتارها که گاهی به اشتباه نشانه عشق تلقی میشوند، میتوانند به سوءاستفاده عاطفی منجر شوند.
احساس ناکامی و در جا زدن
وقتی نیازها و آرزوهای افراد در رابطه برآورده نمیشود و احساس پیشرفت وجود ندارد، ممکن است آنها برای یافتن رضایت به خارج از رابطه روی آورند.
این احساس در جا زدن میتواند به اندازه تعارضهای آشکار برای رابطه مخرب باشد.
این نشانهها به طور معمول به تدریج ظاهر میشوند و شناخت به موقع آنها میتواند به افراد کمک کند تا پیش از عمیقتر شدن مشکلات، برای بهبود رابطه خود اقدام کنند.
اخترشناسان سیارهای بسیار جوان را کشف کردهاند که تنها در سه میلیون سال شکل گرفته که سرعتی بسیار سریع در مقیاس کیهانی است. این کشف میتواند درک فعلی ما از فرآیند تشکیل سیارات را به چالش بکشد.
این سیاره جرمی بین ۱۰ تا ۲۰ برابر زمین دارد و یکی از جوانترین سیارات کشفشده در خارج از منظومه شمسی است.
این سیاره در کنار بقایای دیسک گاز و غبار متراکم اطراف ستاره میزبانش (که به آن دیسک پیشسیارهای میگویند) قرار دارد. این دیسک، مواد اولیه تشکیل سیاره را فراهم کرده است.
ستاره میزبان، که در فاصله ۵۲۰ سال نوری از زمین قرار دارد، در نهایت به یک کوتوله نارنجی تبدیل خواهد شد؛ نوعی ستاره که کمجرمتر و کمنورتر از خورشید است.
جرم این ستاره حدود ۷۰ درصد خورشید و روشنایی آن نصف خورشید است.
اهمیت این کشف
به گفته مدیسون باربر، دانشجوی دانشگاه کارولینای شمالی و نویسنده اصلی این مطالعه که در مجله Nature منتشر شده، این کشف تایید میکند که سیارات میتوانند در کمتر از سه میلیون سال شکل بگیرند، در حالی که زمین در ۱۰ تا ۲۰ میلیون سال شکل گرفته است.
اندرو من، یکی از همکاران این تحقیق، گفت: «ما هنوز دقیقا نمیدانیم سیارات چقدر سریع شکل میگیرند، اما میدانیم که غولهای گازی باید سریعتر از زمان انحلال دیسک گازیشان شکل بگیرند، که معمولا بین پنج تا ۱۰ میلیون سال طول میکشد.»
ویژگیهای سیاره
این سیاره هر ۸/۸ روز یکبار به دور ستاره خود میچرخد و فاصله آن از این ستاره حدود یکپنجم فاصل عُطارِد از خورشید است.
جرم این سیاره بین زمین و نپتون و قطر آن حدود ۱۱ برابر زمین است.
روش کشف و فرضیات
این سیاره با استفاده از روش «ترانزیت» یا عبور، با استفاده از تلسکوپ فضایی تیایاساس ناسا کشف شده است.
در این روش با بررسی از کاهش روشنایی ستاره هنگام عبور سیاره از مقابل آن سیارات فراخورشیدی کشف میشوند.
باربر توضیح داد که بهطور غیرمنتظرهای، دیسک بیرونی این سیستم دچار پیچش شده و دیدی واضح به سمت ستاره ایجاد کرده است، که امکان مشاهده ترانزیت را فراهم کرده است.
این کشف درک ما از سرعت تشکیل سیارات و نحوه تکامل آنها را گسترش میدهد.
یک زن ترنس در چین موفق شد علیه بیمارستانی که او را بدون رضایت تحت درمانهای شوک الکتریکی قرار داده بود، به پیروزی حقوقی دست یابد و غرامتی تاریخی دریافت کند.
به گزارش گاردین، دادگاه شهرستان چانگلی در شهر چینگهوانگدائو، استان هبئی، حکم پرداخت ۶۰ هزار یوان (حدود شش هزار و ۵۵۲ پوند) غرامت به لینگر، هنرمند ۲۸ سالهای که در بدو تولد مرد شناخته شده اما خود را زن میداند، صادر کرد.
این حکم از سوی فعالان الجیبیتیکیو پلاس (LGBTQ+) بهعنوان پیروزی مهمی برای حقوق ترنسها در چین توصیف شده است.
شرح ماجرا
لینگر، که از یک نام مستعار استفاده میکند، در تیر ۱۴۰۱، پس از آنکه سال قبل از آن هویت جنسیتی خود را به والدینش اعلام کرد، به بیمارستان روانی شهر چینگهوانگدائو منتقل شد.
والدینش بهشدت با هویت جنسیتی او مخالف بودند و او را «از نظر روانی بیثبات» تلقی کردند.
لینگر در بیمارستان، لینگر با تشخیص «اختلال اضطراب و گرایش جنسی ناسازگار» روبهرو شد، هرچند که مشکل او مربوط به هویت جنسیتیاش بود و نه گرایش جنسیاش.
او به مدت ۹۷ روز در بیمارستان نگه داشته شد و طی این مدت هفت جلسه شوک الکتریکی را تحمل کرد.
به گفته لینگر این اولین باری است که یک فرد ترنس در چین موفق شده قانون درمانهای تبدیلی را به چالش بکشد.
او گفت: «امیدوارم این مورد بتواند به سایر افراد جامعه الجیبیتیکیو پلاس برای دفاع از حقوقشان کمک کند.»
درمانهای تبدیلی
درمانهای تبدیلی به مجموعهای از روشها یا مداخلات پزشکی و روانشناسی گفته میشود که هدف آنها تغییر گرایش جنسی یا هویت جنسیتی فرد است تا با انتظارات جامعه یا خانواده هماهنگ شود.
این روشها معمولا بر این فرض نادرست استوارند که همجنسگرایی یا هویت جنسیتی ترنس، نوعی اختلال یا بیماری است که باید «اصلاح» شود.
این روشها میتوانند شامل تکنیکهای مختلفی همچون شوک الکتریکی، هیپنوتیزم، دارودرمانی و مشاوره یا دعاهای مذهبی باشند
این درمانها به طور گسترده توسط جامعه علمی و سازمانهای بهداشتی رد شدهاند، زیرا نه تنها بیاثر هستند، بلکه میتوانند به سلامت روان و جسمی افراد آسیب جدی وارد کنند، از جمله ایجاد افسردگی، اضطراب، اختلالات روانی و حتی افکار خودکشی.
پیامدهای چنین حکمی
لینگر گفت: «این درمانها آسیب جدی به بدنم وارد کردند. هر بار که تحت درمان قرار میگرفتم، بیهوش میشدم. من با این درمانها موافقت نکردم، اما چارهای هم نداشتم.»
او تاکید کرد که این درمانها مشکلات قلبی مداومی برایش ایجاد کرده و او اکنون نیازمند مصرف دارو است.
قانون و چالشهای حقوقی
قانون سلامت روانی چین تصریح میکند که افراد نباید بدون تهدید برای امنیت خود یا دیگران تحت درمان روانپزشکی اجباری قرار گیرند. اما در چین، درمانهای تبدیل جنسیت در یک فضای قانونی اعمال میشوند.
در حالی که همجنسگرایی در سال ۲۰۰۱ از فهرست اختلالات روانی حذف شد، تشخیصهایی که باعث درمانهای تغییر جنسیت میشدند همچنان وجود داشتند.
اگرچه نسخه جدید راهنمای پزشکی چین این تشخیص را حذف کرده، اجرای قوانین در بیمارستانها همچنان با مشکلاتی همراه است.
نخستین در چین
این مورد نخستین نمونه در تاریخ چین است که یک فرد ترنس توانسته علیه درمانهای تبدیلی به موفقیت برسد.
پیش از این، در سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۱۷، افراد همجنسگرا علیه روشهای مشابهی مانند هیپنوتیزم و دارودرمانی موفقیتهای محدودی کسب کرده بودند.
یکی از معدود پزشکان فعال در حوزه بهداشت ترنس در چین گفت: «بیمارستانها نمیدانند چگونه با بیماران ترنس رفتار کنند. آنها تصور میکنند این روشها مؤثر هستند، در حالی که در واقعیت به دلیل کمبود دانش، آسیب بیشتری وارد میکنند.»
یک مطالعه در سال ۲۰۱۹ نشان داد که از میان ۳۸۵ فرد ترنس در چین، تقریبا یکپنجم آنها تحت فشار والدین وادار به قبول درمانهای تبدیلی شدهاند.
قطب شمال مغناطیسی زمین در حال حرکتی شگفتانگیز است. این نقطه حیاتی که مرجع اصلی تمام قطبنماها محسوب میشود با سرعت قابل توجه، یعنی ۲۴ کیلومتر (۱۵ مایل) در سال، در حال جابهجایی به سمت سیبری روسیه است.
به گزارش اکسپرس این جابهجایی که از سوی جریانهای مذاب آهن در هسته زمین ایجاد میشود، توجه دانشمندان را به خود جلب کردهاست.
دلیل نگرانی آنها تاثیر احتمالی این حرکت بر فنآوریهای مدرن است. سیستمهای ناوبری دیجیتال، از جمله تلفنهای هوشمند که برای جهتیابی به میدان مغناطیسی زمین متکی هستند، ممکن است تحت تاثیر این تغییرات قرار بگیرند.
قطب شمال مغناطیسی زمین از قرن ۱۹ تاکنون مسیری طولانی را به سمت روسیه پیموده است.
این نقطه که با قطب شمال جغرافیایی متفاوت است، محل همگرایی خطوط میدان مغناطیسی زمین بوده و عامل جهتگیری سوزنهای قطبنما است.
این نقطه به دلیل تاثیر جریانهای مغناطیسی درون زمین، همواره در حال حرکت است.
در تحولی که موجب شگفتی کارشناسان شده، سرعت حرکت قطب شمال مغناطیسی که تحت تاثیر جریانهای آهن مذاب درون زمین است، طبق مدل جهانی مغناطیسی به حدود ۲۴ کیلومتر در سال رسیده است.
این میزان در مقایسه با سال ۲۰۲۰، کاهشی حدود ۱۶ کیلومتری (۱۰ مایل) در سال را نشان میدهد که بیانگر تغییری قابل توجه در الگوی حرکتی این پدیده طبیعی است.
بر اساس نقشه حرکت قطب شمال مغناطیسی، این نقطه مهم زمین مسیری پیچیده را از شمال کانادا آغاز کرده و پس از گذر از اقیانوس منجمد شمالی، به سوی سیبری روسیه پیش میرود.
این جابهجایی که از سوی جریانهای مغناطیسی هسته بیرونی زمین هدایت میشود، تنها یک حرکت ساده جغرافیایی نیست و تغییرات پیچیده در لایه مذاب هسته زمین عامل اصلی این حرکت است.
این جریانهای مذاب همچون رودخانهای پویا در اعماق زمین، الگوی میدان مغناطیسی سیاره زمین را شکل میدهند.
روند تغییر قطب مغناطیسی
دکتر سیاران بگان، پژوهشگر سازمان زمینشناسی بریتانیا، در گفتوگو با روزنامه دیلی میل، تاریخچه جالبی از حرکت قطب مغناطیسی زمین ارائه کرد.
به گفته او این نقطه از قرن شانزدهم میلادی تا مدتها با سرعتی بسیار کم در محدوده کانادا جابهجا میشد اما در دو دهه اخیر، الگوی حرکت آن دستخوش تغییری چشمگیر شد: «قطب مغناطیسی با شتابی فزاینده به سمت سیبری حرکت کرد و هر سال بر سرعت آن افزوده شد. این روند تا حدود پنج سال پیش ادامه داشت تا این که به طور غیرمنتظرهای سرعت آن از ۵۰ به ۴۰ کیلومتر در سال کاهش یافت.»
دکتر بگان با اشاره به بیسابقه بودن این رفتار، تاکید کرد که این تغییرات، پیشبینی تحولات میدان مغناطیسی زمین را پیچیدهتر کرده است.
او همچنین به تفاوت قابل توجه میان رفتار قطبهای مغناطیسی شمال و جنوب اشاره کرد و گفت: «در حالی که قطب شمال چنین تحرک چشمگیری دارد، قطب جنوب با سرعتی بسیار کمتر حرکت میکند.»
به گفته او، دلیل این تفاوت رفتار میان دو نیمکره همچنان برای دانشمندان معما است.
اهمیت این تغییرات در زندگی روزمره
حرکت قطب مغناطیسی زمین گرچه ممکن است در نگاه اول پدیدهای دور از زندگی روزمره به نظر برسد، اما تاثیرات گستردهای بر فنآوریهای مدرن و سیستمهای ناوبری دارد.
این تاثیر را میتوان در طیف وسیعی از کاربردها از قطبنمای ساده تلفنهای هوشمند گرفته تا سیستمهای پیچیده ناوبری هواپیماها و زیردریاییها مشاهده کرد.
در عصر حاضر وابستگی ما به فنآوریهایی که از میدان مغناطیسی زمین برای جهتیابی استفاده میکنند، بیش از هر زمان دیگری است. دقت و صحت این سیستمها نقشی حیاتی در زندگی ما ایفا میکنند.
این امر بر لزوم بهروزرسانی مداوم سیستمهای ناوبری جهانی تاکید دارد تا بتوانند همگام با تغییرات میدان مغناطیسی زمین، دقت و کارایی خود را حفظ کنند.
از کشف قطب شمال مغناطیسی در سال ۱۸۳۱، دانشمندان شاهد حرکت تدریجی این قطب به سمت سیبری بودهاند.
برای رصد این تغییرات، مدل مغناطیسی جهانی با همکاری مشترک سازمان زمینشناسی بریتانیا و مرکز ملی دادههای ژئوفیزیک ایالات متحده، توسعه یافته است.
این مدل با بهرهگیری از دادههای ماهوارههای آژانس فضایی اروپا، به بررسی این تغییرات میپردازد.
پروفسور فیل لیورمور از دانشگاه لیدز بر این باور است که نوسانات در قطب مغناطیسی، نتیجه حرکت جریانهای آهن مایع در هسته زمین است.
اگرچه توانایی ردیابی این حرکت به دانشمندان در پیشبینی تغییرات کمک میکند اما عمق زیاد آهن مایع در زیر سطح زمین، این فرآیند را با پیچیدگیهای خاصی روبهرو کردهاست.