یک نظرسنجی: اکثر جوانان آلمانی نسبت به سیاست بی‌اعتمادند

روند اضافه شدن رومانی و بلغارستان، دو کشور اروپای شرقی، به منطقه شنگن از سال ۲۰۱۱ آغاز شده بود. در ابتدا بسیاری از کشورهای عضو با پیوستن رومانی و بلغارستان به شنگن مخالف بودند، اما به‌تدریج از شدت این مخالفت‌ها کاسته شد.

در نهایت پس از اعلام رضایت اتریش به‌عنوان آخرین مخالف پیوستن این دو کشور به شنگن، رومانی و بلغارستان از پنج‌شنبه ۲۲ آذر عضو این منطقه شدند.

با این حال، تاکید بر اعمال کنترل‌ در مرزهای زمینی میان مجارستان و رومانی و بلغارستان به‌ مدت «دست‌کم شش ماه» در موافقتنامه پیوستن این دو کشور به منطقه شنگن، می‌تواند برای بخارست و صوفیه کمی نگران‌کننده باشد.

این بدان معناست که هدف این دو کشور برای حذف دائمی کنترل پاسپورت در مرزهای زمینی به‌طور کامل محقق نخواهد شد و شهروندانی که به این کشورها سفر می‌کنند، همچنان ممکن است با صف‌ها و تاخیرهایی روبه‌رو شوند.

اعمال کنترل در مرزهای زمینی رومانی و بلغارستان به مدت «دست‌کم شش‌ماه» ممکن است با توجه به نگرانی اعضای شنگن از تهدیدات احتمالی علیه نظم عمومی و امنیت داخلی، ادامه پیدا کند.

به گزارش یورونیوز، استفاده از کنترل‌های مرزی برای محدود کردن جریان‌های مهاجرت در سراسر اتحادیه اروپا به‌طور فزاینده‌ای محبوب شده است.

در چند ماه اخیر، آلمان، فرانسه و هلند چنین اقداماتی را در دستور کار قرار دادند. سایلا هینیکوسکی، پژوهشگر ارشد موسسه امور بین‌الملل فنلاند، درباره میزان اثربخشی این اقدامات گفت بازگرداندن کنترل‌های مرزی ابزاری برای سیاستمداران است تا تنها به مردم خود نشان دهند که کاری انجام داده‌اند.

منطقه شنگن شامل ۲۹ کشور اروپایی با حدود ۴۵۰ میلیون شهروند، از مهم‌ترین دستاوردها در زمینه همگرایی اروپا به شمار می‌رود.

عضویت در این منطقه به معنی عدم نیاز شهروندان کشورهای عضو به ویزا در زمان سفر به دیگر کشورهای عضو است.

شهروندان کشورهای مناطق خارج شنگن نیز با دریافت ویزا از یک کشور عضو می‌توانند به‌راحتی به سایر کشورهای این منطقه سفر کنند.

این فرد که نام فامیلی‌اش اعلام نشده، گفته است که در اواخر ماه می (خرداد ماه) و پس از سفر زمینی به سوریه از لبنان، به وسیله نگهبانان مرزی بازداشت شد.

بر اساس ویدیوی منتشر شده، این فرد در روستایی در نزدیکی دمشق پیدا شده است.

پیش از این برخی خبرنگاران محلی از پیدا شدن آستین تایس، روزنامه‌نگار آمریکایی که ۱۲ سال پیش ربوده شده بود، خبر دادند اما کلاریسا وارد، خبرنگار سی‌ان‌ان در حساب ایکس خود نوشت که این فرد ۱۰۰ درصد آستین تایس نیست: «اما نمی‌دانم که او کیست.»

جو بایدن، رییس‌جمهوری آمریکا، یک‌شنبه گذشته گفته بود دولت آمریکا بر این باور است که تایس زنده است.

بایدن دو سال پیش با والدین آستین تایس دیدار کرده و وعده داده بود از هر راه ممکن برای یافتن او تلاش کند.

متیو میلر، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا، سه‌شنبه ۲۰ آذر اعلام کرد ایالات متحده از گروه تحریر شام خواسته است برای یافتن و آزاد کردن آستین تایس کمک کند.

میلر در نشستی خبری گفت: «واشینگتن به تمامی طرف‌ها در سوریه تاکید کرده است [پیدا کردن] آستین تایس که در سال ۲۰۱۲ در سوریه ربوده شد، یکی از اولویت‌های اصلی آمریکا است.»

این روزنامه‌نگار آزاد و عضو سابق نیروی دریایی آمریکا، در سال ۲۰۱۲ در یک ایستگاه بازرسی در نزدیکی دمشق ربوده شد و از آن زمان تاکنون تنها یک ویدیو از او منتشر شده که در آن زنده دیده می‌شود.

روزنامه عراقی المدی با اشاره به درز اخباری مبنی بر تماس محمد شیاع السودانی، نخست‌وزیر عراق با احمد الشرع (ابومحمد الجولانی)، رهبر گروه تحریر شام، با میانجی‌گری ترکیه نوشت که ترس از گسترش جغرافیای حوادث سوریه یا حرکت هسته‌های خفته گروه دولت اسلامی (داعش) در عراق کماکان وجود دارد.

این روزنامه همچنین با اشاره به عقب‌نشینی نیروهای کُرد از دیرالزور و البوکمال نسبت به تهدیدهای احتمالی برای عراق هشدار دارد.

گروه تحریر شام، چهارشنبه ۲۱ آذر کنترل کامل شهر مهم دیرالزور در شرق سوریه را به دست گرفت. این شهر پیش از این در اختیار نیروهای دموکراتیک سوریه، کردهای مورد حمایت آمریکا بود.

به گفته دیده‌بان حقوق بشر سوریه، نیروهای دموکراتیک پس از عقب‌نشینی از دیرالزور در چندین روستا در شرق رود فرات مستقر شده‌اند. این روستاها پیش از این تحت کنترل شبه‌نظامیان تحت حمایت جمهوری اسلامی بودند.

دیرالزور در نزدیکی مرز با عراق، یک مرکز کلیدی برای نیروهای مورد حمایت جمهوری اسلامی، از جمله نیروهای عراقی بود.

تا به حال گمانه‌زنی‌های مختلفی درباره تضعیف گروه‌های نیابتی جمهوری اسلامی در عراق پس از سقوط بشار اسد انجام شده است.

پایگاه خبری الحره با اشاره به سفر نخست‌وزیر عراق به امان و دیدار با پادشاه اردن و همچنین گفت‌وگوی تلفنی او با پادشاه عربستان سعودی، به سناریوهای مختلف درباره کاهش نفوذ جمهوری اسلامی در عراق پرداخته است.

هم‌زمان مرکز مطالعات استراتژیک عربی-استرالیایی نوشت که عراق پس از اتفاقات سوریه دو گزینه دارد: یا فعالیت گروه‌های نیابتی جمهوری اسلامی را کنترل می‌کند یا ممکن است از سوی اسرائیل هدف قرار بگیرد.

این مرکز همچنین هشدار داد که بعد از موفقیت آمریکا و اسرائیل در سوریه و لبنان، نوبت به بغداد می‌رسد.

مایکل کوریلا، رییس ستاد فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام)، سه‌شنبه از چند پایگاه آمریکا و ائتلاف نظامی بین‌المللی ضد داعش در سوریه بازدید کرد و از آخرین اقدام‌های انجام شده برای جلوگیری از سوء‌استفاده داعش از وضعیت سوریه مطلع شد.

فرمانده سنتکام پس از سوریه به عراق رفت و در بغداد با نخست وزیر عراق و فرماندهان نظامی این کشور دیدار کرد.

قربانی درباره دلایل خروج از ایران به ایران‌اینترنشنال گفت: «زمان زیادی برد تا از زیر فشار روانی و هجمه‌ای که روی خودم و خانواده‌ام بود خارج شوم و آن تریبون (گفت‌وگو با روزنامه شرق) را یک مکان امنی دانستم برای آن که صحبت کنم و آزادانه آنچه بر من گذشته را در میان بگذارم ولی همان‌طور که پیش‌بینی می‌کردم، تبعات خودش را داشت؛ فردا صبح همان‌ روز از فدراسیون فوتبال با من تماس گرفتند، گفتند نهادهای امنیتی روی این مساله ورود کردند و اداره حراست فدراسیون من را چندین بار خواست و تماس‌های مکرر با من گرفتند. من متوجه شدم که مجلس، مهدی تاج را درباره من مورد بازخواست قرار داده و تصمیم به حذف من داشته‌اند.»

این داور فوتبال در ادامه گفت: «از تلفن‌هایی که می‌شد و اخباری که دوستانم از گوشه و کنار به من می‌رساندند، احساس کردم اصلا شرایط امنی برای خودم وجود ندارد و فقط برای حفظ جان خودم تصمیم گرفتم از کشور خارج شوم.»

قربانی درباره ماجرای کنار رفتن از قضاوت دربی ۱۰۳ استقلال و پرسپولیس گفت: «حدود ۱۰ روز مانده به دربی، از رسانه‌های رسمی اعلام شد من قطعا یکی از داوران اتاق [VAR] هستم. ۴۸ ساعت بعد هم من تاییدیه حضورم را از طریق فیفا دریافت کردم و همه شرایط مهیا شده بود تا این که بعد از سه روز، تماس‌هایی از فدراسیون فوتبال دریافت کردم درباره پوشش من در بازی‌های بین‌المللی و دوباره پرونده آن را برای من باز کردند. من به آن‌ها گفتم الان این موضوع چه ارتباطی به دربی دارد؟»

این داور بین‌المللی در ادامه گفت: «آن‌ها سعی کردند من را به بهانه‌های مختلف به فدراسیون فرا بخوانند. ماجرا از جایی شروع شد که من رفتم، اول از همه موبایل من را گرفتند و گفتند کیفت بیرون از اتاق باشد. گوشی‌ام را خاموش کردند و من هیچ چیزی همراه خودم نداشتم. رفتم داخل اتاقی که دو تا از نماینده‌های حراست و چند تا از مسئولان خودمان آمدند و حتی در آن اتاق را قفل کردند.»

قربانی درباره روند این جلسه گفت: «شروع به زمینه‌چینی کردند و به اینجا رسیدند که باید بیایی مصاحبه تصویری-ویدیویی انجام بدهی و بگویی خودت شرایط روحی-روانی برای این مسابقه را نداری و بیمار هستی. زیر بار این موضوع نرفتم و گفتم برای چه باید این کار را بکنم. گفتند اگر خودت این کار را نکنی، ما خودمان این کار را می‌کنیم؛ پس بهتر است خودت این کار را بکنی یا مکتوب چیزی را بنویسی.»

به گفته قربانی، افراد امنیتی ناشناس هم او را تحت فشار می‌گذاشتند: «افرادی می‌آمدند صحبت می‌کردند و می‌گفتند این‌ها از نهادهای امنیتی هستند ولی هیچ نام و نشانی برای من نمی‌بردند.»

قربانی در ادامه گفت: «بازجویی‌های شدیدترشان جایی شروع شد که عکس‌های من را از بازی‌های بین‌المللی جلوی صورت من می‌گرفتند و می‌گفتند باید بنویسی تو در این عکس‌ها -دقیقا می‌گفتند که باید بنویسی با همین عبارت‌ها- که تو لخت بودی، تو لباس نخواستی بپوشی، تو خواستی بدنت را به نمایش بگذاری. به آن‌ها می‌گفتم اصلا چنین چیزی نبوده ولی با داد و رفتارهای توهین‌آمیز، روی میز می‌کوبیدند و می‌گفتند باید همچنین کاری بکنی و من از مواضع خودم کوتاه نمی‌آمدم.»

در نهایت تهدیدهای جانی علیه این داور زن ایرانی صورت گرفته است: «به من گفتند که می‌کشیمت. به من کاملا این لفظ‌ها را بیان کردند که تو حذف می‌شوی، ساده‌ترین راه برای نبودنت، حذف کردن تو است.»

حماس ماه‌ها اصرار داشت با توافق دیگری موافقت نخواهد کرد مگر این که شامل پایان دائمی جنگ در غزه و خروج کامل نیروهای اسرائیلی از غزه باشد.

یک دیپلمات عرب به تایمز اسرائیل گفته است به نظر می‌رسد «نشانه‌هایی» وجود دارد که طرفین مایل به انعطاف در مورد شرایط خروج ارتش اسرائیل از غزه هستند؛ به‌ویژه در مورد گذرگاه‌های فیلادلفی و نتساریم که به ترتیب در مرز و در میان نوار غزه قرار دارند.

وب‌سایت اکسیوس ۱۵ آذر به نقل از دو مقام اسرائیلی نوشت این کشور بسته به‌روز شده‌ای را برای توافق آزادی گروگان‌ها به حماس ارائه کرده است.

بر اساس گزارش وال استریت ژورنال، دو طرف در حال بررسی یک آتش‌بس ۶۰ روزه هستند که در آن حداکثر ۳۰ گروگان، از جمله شهروندان آمریکایی آزاد خواهند شد.

در این گزارش آمده است که اسرائیل در مقابل، زندانیان فلسطینی را آزاد می‌کند و اجازه می‌دهد مقادیر بیشتری کمک‌های بشردوستانه وارد غزه شود.

میانجی‌ها به این رسانه گفته‌اند گروه حماس یک‌شنبه گذشته فهرستی از گروگان‌ها شامل اتباع آمریکایی، زنان، گروگان‌های مسن‌تر و کسانی که مشکلات پزشکی دارند، ارائه کرده است. اسامی پنج گروگان کشته شده نیز در این لیست وجود دارد.

قرار است این گروگان‌ها به زودی و پس از اجرایی شدن توافق آزاد شده و حماس پس از آن محل نگهداری گروگان‌های باقی مانده و شرایط آن‌ها را تعیین کند.

بر اساس این گزارش، مذاکره‌کنندگان اسرائیلی برای آزادی گروگان‌های بیشتری در مرحله اولیه آتش‌بس تلاش می‌کنند اما هم‌زمان، با عقب‌نشینی تدریجی از کریدور فیلادلفی موافقت کرده‌اند.

اسرائیل به میانجی‌ها گفته است مکان نیروهای خود را در بخش‌هایی از غزه تغییر خواهد داد اما پیشنهاد محدود کردن حضور در مناطقی از جمله غزه را رد کرده است.

آخرین تحولات میدانی

وزارت امور خارجه اسرائیل پنج‌شنبه اعلام کرد ارتش این کشور به طور موقت وارد منطقه حائل سوریه شده است.

سال ۱۹۷۴ پس از جنگ یوم کیپور (جنگ اکتبر ۱۹۷۳)، توافق‌نامه‌ای میان اسرائیل و سوریه تحت نظارت سازمان ملل متحد امضا شد و بر اساس آن، نیروهای نظامی اسرائیل از بخش‌هایی از بلندی‌های جولان که در جریان جنگ ۱۹۶۷ اشغال کرده بودند، عقب‌نشینی کردند و در عوض، منطقه‌ای عاری از تسلیحات نظامی در امتداد خط تماس ایجاد شد که نیروهای حافظ صلح سازمان ملل در آن مستقر شدند.

صبح پنج‌شنبه هم‌زمان با تلاش ارتش اسرائیل برای رهگیری یک پهپاد، آژیرها در منطقه اشکلون به صدا در‌آمدند و یک پهپاد دیگر در جنوب اسرائیل سرنگون شد.

اسرائیل گفته است مبدا این پهپاد‌ها احتمالا یمن بوده است.

هم‌زمان ارتش اسرائیل، شین بت (آژانس امنیت داخلی) و پلیس اعلام کردند در پی تعقیب یک مرد مسلح و «اعمال فشار نظامی در منطقه»، او که شب گذشته در یک تیراندازی مرگبار به اتوبوسی در کرانه باختری یک پسر ۱۲ ساله را کشت، خود را تسلیم کرد.

در این حمله تعدادی دیگر نیز زخمی شدند.

در سوی دیگر، بنا بر اعلام وزارت بهداشت غزه، در حمله نظامی اسرائیل به نوار غزه از هفت اکتبر تاکنون، ۴۴ هزار و ۸۰۵ فلسطینی کشته و ۱۰۶ هزار و ۲۵۷ نفر زخمی شده‌اند.