قدرت الله محمدی، مدیرعامل سازمان آتشنشانی تهران در سالگرد حادثه پلاسکو گفت یکی از دلایل آن حادثه، تبدیل فضای نمایشگاهی پلاسکو به «انباری از مواد نفتی» بود. او هشدار داد هم اکنون بخشی از پایتخت به انبار کارگاههای تولیدی تبدیل شده است.
همزمان با سالروز آتش سوزی در ساختمان پلاسکوی تهران، محمدی با اشاره به اینکه ۵۰ درصد ساختمانهای دولتی پایتخت ایمنی ندارند تاکید کرد هیچ بودجهای هم برای ایمن سازی آنها اختصاص نمی یابد.
محمدی با اشاره به آتش سوزی ساختمان پلاسکو که در سال ۱۳۹۵ رخ داد، تاکید کرد اگر ضوابط ایمنی در ساختمان پلاسکو رعایت میشد، آن ساختمان هنوز پابرجا بود.
به گفته مدیرعامل سازمان آتشنشانی شهر تهران، علاوه بر ایمنی، در تهران استفاده نامتناسب از اماکن، خود خطری بالقوه است. به گفته او ساختمان پلاسکو برای استفاده نمایشگاهی ساخته شده بود، اما در زمان حادثه، عملا به انباری از مواد نفتی تبدیل شده بود.
او در مثالی دیگری با اشاره به حادثه آتش سوزی در بازار آهن شادآباد، گفت: «در شادآباد مغازهای با ۲۰۰ هزار اسپری گاز وجود داشت، در آن حادثه اسپریها منفجر و به اطراف پرتاب میشد.»
مدیرعامل سازمان آتش نشانی شهر تهران با بیان اینکه روزانه ۹۰۰ کامیون در تهران تخلیه بار دارند که اجناس آن از تهران به سایر نقاط کشور توزیع میشود، گفت: «بخشی از شهر تهران به انبار و کارگاههای تولیدی تبدیل شده در حالی که باید برای آنها شهرکهای صنعتی ایجاد شود.»
ایمنی از ترس پلمب
جلال ملکی، سخنگوی سازمان آتش نشانی نیز با بیان اینکه حادثه پلاسکو برای ما یک دانشگاه بود، اما از آن عبرت نگرفتیم، اظهار کرد: «حوادثی مانند کلینیک سینا اطهر و متروپل آبادان نشان داد از حادثه پلاسکو درس عبرت نگرفتهایم.»
جلالی با اشاره به کاهش تعداد ساختمانهای ناایمن از ۱۲۹ به ۶۸ ، گفت علت این کاهش از روی ارادت به فرهنگ ایمنی نبود بلکه ورود دستگاه قضا و استفاده از اختیارات قانونی این نهاد مانند پلمب بود که مالکان را ملزم به ایمنسازی کرد.
ایران اینترنشنال با دستکم ۱۵ بیمار مبتلا به دیابت در شهرهای مختلف ایران گفتوگو کرده و دریافته به بیماران در شهرهای کوچک گفته شده به تهران مراجعه کنند در حالی که بیماران در تهران هم با کمبود دارو مواجهند.
چند برابر شدن قیمت نوار قند و کمیابی انسولین
مهرناز زن ۶۳ سالهای است که ۱۱ سال است دیابت دارد و در روز باید بین دو تا سه بار قندش را اندازهگیری کند و براساس آن انسولین تزریق کند. او میگوید سال گذشته که قلم انسولین کمیاب شد مجبور بوده چندین بار از سوزن آن استفاده کند و در نتیجه دستش عفونت کرده و یک هفته در بیمارستان بستری شده است.
مهرناز میگوید امسال مشکل فقط نبود نوار قند نیست هزینه خرید نوار قند «در طول چند ماه از ۸۰ هزار تومان به ۴۰۰ هزار تومان رسیده است». هر بسته نوار اندازهگیری ۵۰ نوار دارد و برای یک بیمار که باید در روز چندین بار قند خون اندازه بگیرد عملا کمتر از یک ماه این بسته ماندگاری دارد. یعنی اگر بیماری باید روزی دو تا سه بار نوار مصرف کند این ۵۰ عدد بین ۱۷ تا ۲۰ روز او را تامین میکند و برای بقیه ماه باید دوباره نوار خریداری کند. حسین که از ساری برای خرید دارو به تهران آمده بود و نتوانسته انسولین تهیه کند به ایران اینترنشنال گفت به داروخانههای هلال احمر و ۱۳ آبان مراجعه کرده اما به او گفته شده انسولین کمیاب است و اگر میتواند نامش را در لیست انتظار وارد کنند.
بیمه نیمی از هزینه انسولین بیماران را تامین میکند و نیم دیگر را باید بیمار پرداخت کند که با توجه به افزایش قیمت عملا شرایط تامین دارو برای بیماران دیابتی سخت شده است . زهرا از تهران میگوید «قیمت نوار اندازهگیری قند در طول دو ماه شش برابر شده است». او بازنشسته فرهنگیان است و نمیداند چطور باید هزینه۴۰۰ تا ۵۰۰ هزارتومانی نوار قند را تامین کند
سمیه در رشت زندگی میکند و برای دیابت نوع دو باید داروی گلوکوفاژ مصرف کند. به گفته او «این دارو طی یک ماه از ۱۰۰ هزارتومان به بیش از ۳۸۰ هزارتومان افزایش قیمت داشته است»
سمیه میگوید به عنوان یک بیمار دیابتی تنها یک دارو مصرف نمیکند و با توجه به افزایش قیمت داروها در دیماه نزدیک به یک میلیون هزینه قرص، سوزن و انسولین او میشود که عملا توانایی تامین آن را ندارد
روایت داروخانهها از خشم بیماران
رها یک دکتر داروساز در داروخانهای در کرج میگوید بیمار مبتلا به قند نباید استرس داشته باشد وعملا این کمبود انسولین باعث استرس بیمار میشود او با یادآوری یکی از برخوردهای اخیر مراجعه کننده به داروخانه گفت: «وقتی به او گفتم نوار قند نداریم و قیمت نوار چند برابر شده با مشت روی میز کوبید گفت خب چطوری باید پولش رو بدهم و انقدر خودش را زد که مجبور شدیم از رهگذران کمک بگیریم تا او را کنترل کنیم.»
حسین در داروخانهای در مرکز تهران کار میکند و مادر و پدرش هر دو مبتلا به بیماری قند هستند. او میگوید: «قیمتها بین ۴ تا شش برابر شده است. تامین انسولین، قلم و نوار قند برای ما هم سخت شده است. هزینه داروها برای پدر و مادر او برای یک ماه بیش از دو میلیون میشود».
ناصر داروساز است و میگوید بیمار مبتلا به قند باید داروهایش را مرتب مصرف میکند حالا هر بار قیمت بالا و پایین میشود بیماران به دلایل مختلف از جمله کمبود و گرانی، داروهایشان را سر خود کم میکنند و این میتواند خطرات جدی به همراه داشته باشد.ناصر با اشاره به اظهارات ضد و نقیض وزارت بهداشت درباره دارو گفت: «ما هر روز با بیمارانی مواجهیم که امکان تهیه دارو ندارند، یک بار بیمار یقه پیراهن من را گرفت و فریاد میزد که چرا گران فروشی میکنی؟ داروی ما رو احتکار کردی»؟
ابتلای ۱۰ درصد جمعیت ایران به دیابت
بر اساس آمار انجمنهای دیابت در ایران حدود ۱۰ درصد از جمعیت کشور مبتلا به دیابت هستند که حدود ۸ تا ۱۰ میلیون نفر میشوند انجمن دیابت سال گذشته عنوان کرد که تغییر نوع انسولین و تجویز داروهای مشابه میتواند اثرات مختلفی روی بیمار داشته باشد. هنگامی که انسولین بیمار عوض میشود احتمال دارد کنترل قندش به هم بریزد. بخش غذا و دارو وزارت بهداشت حاضر به پاسخگویی در این باره به ایران اینترنشنال نشد. بیماران مبتلا به دیابت نوع اول و دوم در این روزها با مشکلات متعددی دست و پنجه نرم میکنند و به گفته یکی از بیماران آنها «جانشان را کف دستشان گرفته به دنبال دارو از این داروخانه به آن داروخانه میروند».