جورجه سیمیون، نامزد ملیگرای راست افراطی، با کسب نزدیک به ۴۰ درصد آرا در دور نخست انتخابات ریاستجمهوری رومانی، به دور دوم راه یافت تا با یک سیاستمدار حامی اتحادیه اروپا رقابت کند.
نتایج شمارش ۹۹ درصد آرا نشان میدهد سیمیون، رهبر ۳۸ ساله حزب «اتحاد برای وحدت رومانیاییها» (AUR) و از حامیان دونالد ترامپ، با کسب ۴۰ درصد آرا و با اختلاف زیاد نسبت به نامزد دوم در صدر قرار گرفته است.
انتخابات ریاستجمهوری رومانی یکشنبه ۱۴ اردیبهشت برگزار شد.
نیکوسور دان، شهردار بخارست و از حامیان اتحادیه اروپا، با ۲۰.۹ درصد و کرین آنتونسکو، نامزد ائتلاف حاکم، با ۲۰.۳ درصد آرا رتبههای دوم و سوم را به خود اختصاص دادند.
در مجموع ۱۱ نامزد برای تصدی پست ریاستجمهوری رقابت میکردند. دور دوم انتخابات ۲۸ اردیبهشت بین دو نامزد برتر، سیمیون و دان، برگزار خواهد شد. این در حالی است که سیمیون با موفقیت چشمگیر در دور اول، از شانس بالایی برای پیروزی برخوردار است.
انتخابات ریاستجمهوری رومانی پیشتر در آذرماه ۱۴۰۳ نیز برگزار شده بود. با این حال، در پی مطرح شدن اتهاماتی درباره دخالت روسیه در این رایگیری به نفع یکی از نامزدهای راست افراطی، دادگاه قانونی اساسی رومانی رای به ابطال آن داد.
مواضع سیاسی سیمیون
سیمیون که از هواداران رییسجمهوری آمریکا به شمار میرود، بارها با کلاهی با شعار معروف حامیان ترامپ «عظمت را به آمریکا برگردانیم»، موسوم به «ماگا»، دیده شده است.
او همچنین خود را «رییسجمهور ماگای رومانی» معرفی میکند.
سیمیون مقامهای اتحادیه اروپا را به دخالت در انتخابات رومانی متهم کرده و با ارسال کمکهای نظامی به اوکراین مخالف است. او همچنین خواستار کاهش حمایت از پناهندگان اوکراینی است.
سیمون پس از اعلام نتایج انتخابات گفت: «امروز با هم تاریخساز شدیم. هدف من این است که آنچه از مردم رومانی گرفته شده، به آنها بازگردانم.»
ابطال انتخابات پیشین
انتخابات ۱۴ اردیبهشت در پی تصمیم دادگاه عالی رومانی برای ابطال نتایج انتخابات چهارم آذر سال گذشته برگزار شد. در آن زمان، کالین جورجسکو، نامزد دیگر جناح راست افراطی، در صدر قرار گرفته بود.
دادگاه عالی رومانی با استناد به گزارشها درباره دخالت روسیه و اجرای یک کارزار گسترده در تیکتاک به سود جورجسکو، حکم به ابطال نتایج آن انتخابات داد؛ اتهامی که از سوی مسکو تکذیب شد.
سیمیون با استفاده از موج نارضایتی عمومی نسبت به ابطال نتایج انتخابات قبلی، توانست حمایت گستردهای را جلب کند.
تصمیم به ابطال انتخابات پیشین و ممنوعیت نامزدی جورجسکو با واکنش تند جیدی ونس، معاون رییسجمهور آمریکا، روبهرو شد و او رهبران اتحادیه اروپا را به نقض آزادی بیان متهم کرد.
در پی این تنشها، آمریکا در اقدامی کمسابقه، گروهی از ناظران را برای ارزیابی جریان انتخابات به رومانی اعزام کرد.
سیاستهای دولت ترامپ در حوزههای گوناگون، تاثیر قابلتوجهی بر صحنه سیاسی سایر کشورهای جهان گذاشته است؛ بهگونهای که نتایج انتخابات سراسری در کانادا و استرالیا و همچنین انتخابات میاندورهای در بریتانیا، بازتابی از این نفوذ محسوس به شمار میرود.
بیشتر بخوانید: حزب کارگر استرالیا پس از پیروزی در انتخابات بر مقابله با پیامدهای جنگ تعرفهها تاکید کرد
نگرانیهای بینالمللی
تحلیلگران معتقدند پیروزی سیمیون میتواند سیاست خارجی رومانی را دستخوش تغییر کند.
اوآنا پاپسکو، مدیر مرکز اندیشه گلوبال فوکوس، گفت پرسش اصلی اکنون این است که آیا رومانی به مسیر «دموکراتیک و اروپایی» ادامه خواهد داد یا سیاست خارجی مبهمی اتخاذ میکند که پذیرای فشار از سوی دولت ترامپ است و با منافع کرملین همخوانی دارد.
به نظر کارشناسان، پیروزی سیمیون میتواند رومانی را در عرصه بینالمللی منزوی کند. این انزوا احتمالا به کاهش سرمایهگذاری خارجی و بیثباتی در جناح شرقی ناتو منجر خواهد شد.
در صورت پیروزی در انتخابات، سیمیون به گروه رهبران کشورهای عضو اتحادیه اروپا که منتقد سیاستهای کلی این نهاد هستند، خواهد پیوست، گروهی که اکنون نخستوزیران مجارستان و اسلواکی را در خود جای داده است.
ناظران بر این باورند که در صورت تداوم این روند، موضع اروپا در برابر سیاستهای دولت ترامپ تضعیف خواهد شد.
مدیا لاین در ابتدای گزارش خود نوشته است: «وقتی یک موشک ۲۰ هزار دلاری شلیکشده از سوی شورشیان حوثی یمن بتواند یک پهپاد ریپر آمریکایی به ارزش بیش از ۳۰ میلیون دلار را سرنگون کند، هزینه جنگ شکل جدید و نگرانکنندهای به خود میگیرد. این عدم تعادل اکنون بحران دریای سرخ را تعریف میکند؛ جایی که حملات مداوم تروریستهای مورد حمایت حکومت ایران، بودجههای دفاعی غرب را تحلیل برده و شریانهای تجارت جهانی را مختل کرده است.»
بهنوشته مدیا لاین، آمریکا از ۱۵ مارس به این سو، بیش از ۸۰۰ حمله به مواضع حوثیها انجام داده است، اما حوثیها همچنان به شلیک پهپاد به کشتیهای تجاری و جنگی در دریای سرخ و خلیج عدن و نیز حمله به اسرائیل ادامه میدهند.
مدیا لاین در گزارش خود تاکید کرده در حالی که نیروهای حوثی کشتیهای مرتبط با آمریکا، بریتانیا و اسرائیل را در یکی از حیاتیترین مسیرهای دریایی جهان هدف قرار میدهند، فشار نظامی و اقتصادی بر ایالات متحده و متحدانش رو به افزایش است، بدون آنکه پایانی در چشمانداز باشد.
به گفته ریچارد کمپ، سرهنگ بازنشسته بریتانیایی که فرمانده نیروهای این کشور در افغانستان بوده و مشاور مسائل امنیتی خاورمیانه است، رد پای حکومت ایران در این درگیری کاملا مشهود است.
کمپ به مدیا لاین گفته است: «این قدرتنمایی ایران است. این فقط درباره حمله به اسرائیل نیست، بلکه نمایش این امر است که تهران میتواند به غرب آسیب برساند، بهویژه از لحاظ اقتصادی، بدون آنکه حتی یک گلوله بهطور مستقیم شلیک کند.»
کمپ حوثیها را یکی از بازوهای «اختاپوس جمهوری اسلامی» نامیده و گفته که از آنها برای بازداشتن حملات غرب علیه ایران، استفاده و این پیام فرستاده میشود: «اگر به ما ضربه بزنید، ما از طریق نیابتیهایمان آشوب به راه میاندازیم. و دریای سرخ یکی از بهترین جاها برای این کار است.»
هزینه مهار
بهنوشته مدیا لاین، تفاوت اقتصادی میان اقدام تهاجمی و دفاعی در این درگیری خیرهکننده است. در حالی که حوثیها موشکها و پهپادهای نسبتا ارزان، اغلب با قطعات وارداتی از ایران شلیک میکنند، رهگیری آنها نیازمند میلیونها دلار تجهیزات پیشرفته غربی است.
جاناتان سایه، تحلیلگر مؤسسه بنیاد دفاع از دموکراسیها، به مدیا لاین گفته که این امر اتفاقی نیست، بلکه یک استراتژی است: «این جنگ نامتقارن بهطور هدفمند طراحی شده است. لازم نیست تلفات گسترده وارد کنید. فقط کافی است دشمن را مجبور به خونریزی مالی کنید.»
به گفته او حوثیها اکنون بیشتر تسلیحات خود را در داخل یمن مونتاژ میکنند و حکومت ایران دیگر موشک کامل به یمن نمیفرستد. آنها قطعات پهپادها، سیستمهای هدایت و کلاهکها را ارسال میکنند و حوثیها بر اساس دستورالعملها، آنها را مونتاژ میکنند. این سیستم رهگیری را دشوارتر و زنجیره تامین تسلیحات را برقرار نگه میدارد.»
بهنوشته مدیا لاین مختل کردن این زنجیره بسیار دشوار است. حتی اگر قطعات در دریا توقیف شوند، وقتی دانش و ابزار در داخل یمن وجود داشته باشد، سیستم میتواند بازتولید شود.
بهگفته ریچارد کمپ، «هر موشک پاتریوت یا رهگیر دریایی میلیونها دلار هزینه دارد، اما هر پهپادی که آنها پرتاب میکنند ممکن است فقط چند هزار دلار خرج داشته باشد. این وضع پایدار نیست.»
فراتر از هزینه رهگیری، حفظ حضور دائمی نظامی در منطقه فشار را دوچندان میکند. استقرار گروههای ناو هواپیمابر، گشتهای پهپادی و کارزارهای هوایی در یمن عملیاتهایی پرهزینه هستند، و میزان حملات حوثیها نشان میدهد این فشار میتواند سالها ادامه یابد.
جانان سایه در همین باره گفته است: «این جنگ دارد به جنگ فرسایشی تبدیل میشود که در آن فقط یک طرف دارد هزینههای کلان میدهد.»
آشوب دریایی و خطرات انرژی: پیامدهای اقتصادی وسیعتر
در حالی که هزینههای نظامی رهگیری حملات حوثیها تیتر اصلی رسانهها شده است، اختلال اقتصادی ناشی از این بحران به همان اندازه شدید است و همچنان در حال گسترش.
بهگفته نوام رایدان، پژوهشگر ارشد موسسه واشینگتن برای سیاست خاور نزدیک، تردد تجاری از طریق بابالمندب و حتی کانال سوئز از اواخر ۲۰۲۳، زمانی که حوثیها کارزار دریایی خود را آغاز کردند، بیش از ۵۰ درصد کاهش یافته است.
رایدان به مدیا لاین گفته است: «این فوقالعاده است. بسیاری از کشتیهای تجاری عملا نمیتوانند از دریای سرخ عبور کنند و مجبور شدهاند مسیر خود را به جنوب آفریقا تغییر دهند. این مسیر هفتهها به سفر اضافه میکند و هزینه حملونقل را بهطور چشمگیری افزایش میدهد.»
رایدان افزوده که هرچند صنعت کشتیرانی بهنوعی خود را با این وضعیت تطبیق داده اما بسیاری از کشتیهایی که به نحوی با منافع آمریکا یا اسرائیل مرتبط هستند همچنان از این منطقه دوری میکنند.
بهگفته او، «هیچ کشتیای با پرچم اسرائیل در آن آبها حرکت نمیکند. حتی کشتیهایی که بهطور غیرمستقیم به اسرائیل مرتبط هستند نیز از این مسیر اجتناب میکنند.»
این اختلال نه تنها نرخ جهانی حملونقل را افزایش داده، بلکه برای برخی شرکتها فرصتی برای سودآوری ایجاد کرده است.
رایدان گفته است: «برخی شرکتها از این بحران بهره بردهاند. یک شرکت کشتیرانی مستقر در سنگاپور حتی در طول درگیری یک سرویس جدید در دریای سرخ راهاندازی کرد. بازیگران بزرگ دیگری مانند مرسک هم از افزایش هزینه حمل و نقل سود بردهاند، هرچند شرکتهایی مثل اماسسی که کشتیهایشان هدف قرار گرفت، مجبور به عقبنشینی شدند.»
گزینههای محدود، فشار رو به افزایش
هم ریچارد کمپ و هم جاناتان سایه در گفتوگو با مدیا لاین از نحوه مدیریت بحران از سوی غرب انتقاد کرده و گفتهاند در حالی که واشینگتن و لندن هیچ تمایلی به حمله زمینی به یمن ندارد، حملات هوایی نیز به تنهایی قادر به جلوگیری از حملات حوثیها نخواهد بود.
بهنوشته مدیا لاین، تا زمانی که حکومت ایران به حوثیها اسلحه و آموزش بدهد و از آنها حمایت کند، این مشکل همچنان ادامه خواهد داشت.