در جریان یک مصاحبه در برنامه پادکستی پرمخاطب Full Send Podcast که توسط گروه Nelk Boys تهیه میشود، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، درباره حملات اسرائیل به اهداف نظامی در ایران سخن گفت و جمهوری اسلامی را یک تهدید حیاتی برای موجودیت اسرائیل خواند.
نتانیاهو در این گفتوگو که دوشنبه ۲۱ ژوئیه منتشر شد، با اشاره به حملات آمریکا به اهدافی در ایران که با مجوز دونالد ترامپ انجام شد، برنامه هستهای و موشکی حکومت ایران را «دو توده سرطانی» توصیف کرد که باید برای حفظ حیات اسرائیل برداشته میشدند.
«تهران در یک سال به بمب اتمی میرسید»
به گفته نخستوزیر اسرائیل، در زمان حمله، جمهوری اسلامی تنها یک سال با دستیابی به سلاح هستهای فاصله داشت و رهبران حکومت ایران نیز بهصراحت از نابودی اسرائیل سخن گفته بودند. او گفت: «اگر سرطان را برنداری، خواهی مُرد… ما مجبور به اقدام بودیم.»
نتانیاهو گفت حمله به تاسیسات در ایران موجب شد که تهدید هستهای و موشکی «برای سالها به عقب رانده شود.»
تهدید موشکی: معادل بمباران نیوجرسی با ۲۰ هزار موشک
او موشکهای بالستیک ایران را تهدید دوم توصیف کرد و گفت: «این موشکها مثل اتوبوسهایی هستند با یک تُن مواد منفجره که با سرعتی هشت برابر صوت فرود میآیند… اسرائیل به بزرگی نیوجرسی است، حالا تصور کنید ۲۰ هزار بمب یکتنی بر نیوجرسی فرود بیاید.»
صلح با مردم، نه با رژیم
نخستوزیر اسرائیل تأکید کرد که صلح با جمهوری اسلامی ممکن نیست اما با مردم ایران، چرا. او با استناد به شعار «زن، زندگی، آزادی» گفت: «مردم ایران، بهویژه زنان، خواهان آزادیاند. آنها از این رژیم خستهاند و فقط از پلیس مخفی میترسند.»
او افزود که اسرائیل آماده است با مردم ایران پس از سقوط جمهوری اسلامی همکاری کند؛ از جمله در زمینه بحران آب، که به گفته او ناشی از فساد و ناکارآمدی حکومت ایران است.
ویدیوهایی برای مردم ایران
نتانیاهو در ادامه گفت که گاهبهگاه ویدیوهایی کوتاه خطاب به مردم ایران منتشر میکند که میلیونها بار دیده شدهاند. او تأکید کرد که واکنش کاربران ایرانی با اسم واقعیشان نشانهای از عطش شدید آنها برای آزادی است.
نه اشغال نظامی، نه جنگ جهانی سوم
او با رد ایده مداخله نظامی آمریکا یا اسرائیل برای تغییر رژیم در ایران گفت: «ما برای نابودی دو تهدید حیاتی اقدام کردیم، اما تغییر رژیم باید از درون، از دل مردم ایران باشد.»
نتانیاهو یادآور شد که پیش از انقلاب ۱۹۷۹، روابط حسنهای میان ایران و اسرائیل برقرار بوده و گفت: «ما دو ملت باستانی هستیم و وقتی این رژیم از بین برود، صلحی شکل خواهد گرفت که باور نمیکنید.»
این اظهارات در حالی بیان میشود که تنشهای نظامی و سیاسی میان حکومت ایران و اسرائیل به بالاترین سطح خود در دهههای اخیر رسیده است و مقامهای دو کشور بارها یکدیگر را به اقدامات تلافیجویانه تهدید کردهاند.
با ادامه موج گرما و شدت گرفتن بحران آب و برق در ایران، دولت جمهوری اسلامی چهارشنبه اول مرداد را در شماری از استانهای کشور تعطیل اعلام کرد.
فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت پزشکیان، به رسانهها گفت: «در صورت شرایط بحرانی آب، احتمال ادامه تعطیلیها وجود دارد. قرار است گزارشی درباره تاثیر تعطیلیها در مدیریت مصرف آب تهیه شود.»
به دنبال این موضوع، ایراناینترنشنال از شهروندان پرسید این تصمیم دولت چقدر میتواند در حل بحران گسترده کمآبی در کشور و کاهش مصرف آب موثر باشد؟
پیامهای دریافتی نشان میدهد اکثریت مخاطبان تعطیلی را اقدامی نمایشی میدانند که تاثیری در حل بحران آب ندارد.
بسیاری از شهروندان گفتند در بیش از چهار دهه اخیر هیچ برنامهای برای مدیریت منابع آب از سوی مسئولان جمهوری اسلامی دیده نشده و قطع آب و برق بیشتر ناشی از ناکارآمدی حکومت است.
در پیامها بارها تاکید شده بحران آب با تعطیلی حل نمیشود و نیازمند تغییر سیاستهای کلان و مدیریت علمی است.
برخی هم گفتند تعطیلی کشور فقط مصرف خانگی را بالا میبرد و به اقتصاد ضربه میزند.
یکی از شهروندان با ارسال پیام صوتی به ایراناینترنشنال، گفت: «تعطیلی چهارشنبه نهتنها بحران آب را کم نمیکند، بلکه بحرانهای دیگری میآورد و تعداد تعطیلات ایران را با کشورهای جهان افزایش میدهد.»
گروهی از مخاطبان ایراناینترنشنال تاکید کردند: «اگر تعطیلی فایده داشت همان ۱۲ روز جنگ کافی بود.» شهروندی افزود: «در خانه بیشتر مصرف میکنند، حتی سفر میروند و مصرف آب بیشتر میشود.»
گروهی دیگر از مخاطبان، بحران آب را نتیجه سیاستهای جمهوری اسلامی دانستند. یکی از شهروندان با ارسال پیام صوتی به ایراناینترنشنال، گفت: «هیچ تاثیری ندارد. ۴۶ سال بیتدبیری جمهوری اسلامی، کشور را بیآب کرده است.»
مخاطب دیگری در پیام خود نوشت: «اینها هر بحران را به بهانهای برای آزار مردم تبدیل میکنند.»
برخی هم تعطیلی را ابزاری برای پنهانکاری دانستند. یکی نوشت: «قبلا هم تعطیلیها بخاطر مهمان خارجی بود. الان هم بهانه بحران آب است.»
گروهی از شهروندان تاکید کردند با تعطیلی فقط محل مصرف عوض میشود. مخاطبی نوشت: «مردم به شمال میروند و فشار روی منابع دیگر میافتد.» دیگری نوشت: «در خانه ماندن مصرف را بیشتر میکند.»
گروهی تاکید کردند ریشه بحران در ساختار مدیریتی است. یکی گفت: «با مدیر باسواد شاید بشود کاری کرد. تعطیلی فایده ندارد.» دیگری گفت: «وقتی مسئول انرژی یک آخوند بیسواد است امیدی نیست.»
برخی نیز مستقیما به فساد و مافیای آب اشاره کردند: «تا فساد و وجود مافیا در این حوزه حل نشود، بحران آب هم حل نمیشود.»
مجموع پیامها حکایت از بیاعتمادی عمیق مردم به تصمیمات مقطعی مدیران حکومت دارد.
بسیاری معتقدند بحران آب در ایران تنها با تغییر سیاستها، مدیریت علمی و پایان فساد حل میشود و تعطیلی چند روزه نه کمکی به بحران میکند و نه هیچ تاثیری در صرفهجویی دارد.
این بیانیه سهشنبه ۳۱ تیرماه منتشر شده و تاکید میکند که «حکومت اعدامی بار دیگر موجی از سرکوب و خشونت را علیه جامعه و بهویژه زندانیان سیاسی به راه انداخته است.»
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» با اشاره به اینکه در تیرماه دستکم ۷۱ نفر در سراسر ایران به دار آویخته شدند، تاکید کرد که این اعدامها «بدون رعایت دادرسی عادلانه» و «بر اساس اعترافات اجباری» صورت گرفته است.
آنها در بیانیه خود اعلام کردند: «در کنار موج فزاینده اعدامها، فشارهای امنیتی علیه زندانیان سیاسی و همراهان این کارزار تشدید شده است.»
به نوشته این بیانیه، «حکومت با تهدید، شکنجه، تبعید و بازداشت اعضای کارزار و حتی احضار و آزار خانوادههای آنها تلاش میکند صدای معترضان را خاموش کند و آنان را از حقوق اولیه انسانی محروم نگه دارد.»
بهگفته اعضای این کارزار، اعدام نه نشانه عدالت بلکه ابزاری برای ایجاد ترس است. آنها تاکید کردهاند: «جان هیچ انسانی نباید به دست حکومتها گرفته شود، بهویژه در شرایطی که دادرسی عادلانهای وجود ندارد و حقوق اساسی متهمان بهصورت آشکار و سیستماتیک نقض میشود.»
جلوهای از چهره واقعی حکومت
زندانیان عضو کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در بخش دیگری از بیانیه خود به خشونتهای مستقیم حکومت علیه مردم اشاره کرده و «گشودن آتش مستقیم» به سوی رها شیخی، دختر چهار ساله را نشانهای از جنایتهای حاکمیت خواندند.
به گفته نویسندگان بیانیه، این اقدامات چهره واقعی و ضد مردمی حکومت را عریان میسازد.
کارزار تاکید کرده هدف اصلی حکومت از این خشونتهای بیوقفه، ایجاد رعب و خاموش کردن صدای مردمی است که با وجود همه فشارها، بر خواست خود برای عدالت، آزادی و کرامت انسانی ایستادهاند.
رها، کودک چهار ساله و سه شهروند دیگر از جمله مادرش محبوبه شیخی، شامگاه ۲۶ تیرماه با تیراندازی نیروهای امنیتی و نظامی در شهرستان خمین کشته شدند.
اعتصاب غذای زندانیان عضو کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» از نهم بهمن ۱۴۰۲ با درخواست توقف صدور و اجرای این احکام آغاز شد و در هفتاد و هشتمین هفته آن زندانیان محبوس در ۴۸ زندان سراسر ایران دست به اعتصاب غذا زدهاند.
این کارزار ماههای اخیر به یکی از جریانهای اعتراضی مهم در زندانهای ایران تبدیل شده و هر هفته با اعتصاب غذا و تحصن زندانیان، صدای اعتراض به احکام اعدام و روندهای قضایی ناعادلانه را زنده نگه میدارد.
زندانیان عضو این کارزار در پایان بیانیه این هفته خود تاکید کردند: «صدای ما هر سهشنبه رساتر خواهد شد تا روزی که اعدام برای همیشه در ایران متوقف شود.»
