مدیرکل دفتر برنامهریزی امور اقتصادی وزارت کشور با اشاره به طرح دولت برای نظارت بر توزیع آرد و نان گفت که دولت لیستی از تراکنشهای «نامتعارف» شهروندان تهیه و سپس کارت بانکی و کد ملی آنها را استخراج کرد و به استانداران داد تا سراغ شهروندان بروند و آنها را مورد سوال قرار دهند.
رضا همایونیفر گفت به استانداران گفته شد تا سراغ شهروندان بروند تا «ببینند این حجم بالای نان را برای چه مصرفی خریداری میکنند.»
رضا همایونیفر اشاره کرد: «امروز اکثر کسانی که به صورت نامتعارف (برای مصارف غیرخانوار) در حال خرید نان بودند، شناسایی شدهاند و سراغ آنها رفتهایم.»
این دو در گزارشی مفصل که در وبسایت پرو پابلیکا منتشر شد، به شیوههای جذب و نیز عملیات نیروهایی که موساد موفق شده در داخل ایران سازمان دهد، پرداختهاند.
براساس این گزارش، در ساعات اولیه ۲۳ خرداد، اندکی قبل از آغاز حملات اسرائیل به مواضع جمهوری اسلامی در خاک ایران، تیمی به رهبری یک جوان ایرانی با نام اختصاری «س.ت.» در حومه تهران موضع گرفت تا یک سامانه پدافند ضدهوایی حیاتی را هدف قرار دهد.
همزمان، دهها کماندوی آموزشدیده موساد در نقاط مختلف ایران آماده حمله به شبکه دفاعی جمهوری اسلامی شدند.
نقشی که آسمان را برای جنگندههای اسرائیلی گشود
در ساعت ۳ بامداد، «س.ت.» و حدود ۷۰ کماندو با پهپادها و موشکها، سامانههای دفاع هوایی و پرتابگرهای موشک بالستیک را نابود کردند. روز بعد، موج دوم حملات از داخل ایران آغاز شد.
مقامهای اسرائیلی میگویند این حملات راه را برای نیروی هوایی باز کرد تا بدون از دست دادن حتی یک هواپیما، تاسیسات هستهای را بمباران، نیمی از موشکهای بالستیک ایران و ۸۰ درصد پرتابگرهای آن را نابود، و حتی اتاق خواب عوامل برنامه هستهای و فرماندهان نظامی را هدف قرار دهد.
به گفته منابع اطلاعاتی، همزمان با آغاز بمباران، نیروهای سایبری اسرائیل پیامی جعلی به فرماندهان ارشد ایران فرستادند و آنان را به جلسهای ساختگی در یک پناهگاه کشاندند.
این پناهگاه سپس در حملهای دقیق منهدم شد که به کشته شدن ۲۰ نفر، از جمله سه رییس ستاد، انجامید.
آمادهسازی برای حمله
«س.ت.» که در خانوادهای کارگری بزرگ شده بود، پس از بازداشت و شکنجه از سوی بسیج، خشمگین و تشنه انتقام شد.
یکی از بستگانش او را به موساد معرفی کرد و او پس از تضمین مراقبت از خانوادهاش، همکاری را پذیرفت. ماهها آموزش تسلیحاتی در خارج از ایران دید و پیش از آغاز عملیات بهطور مخفیانه به کشور بازگشت.
موساد از ارتباط با قاچاقچیان و سازمانهای اطلاعاتی کشورهای همسایه برای انتقال تجهیزات استفاده کرده است. این محمولهها، که میتوانند سالها در خانههای امن پنهان بماند، پیش از عملیات بهروزرسانی یا تعمیر میشوند.
دو گروه کماندویی، هر کدام شامل ۱۴ تیم، برای حمله به اهداف تعیینشده نیروی هوایی اسرائیل آماده شدند. هر تیم اسم رمز مخصوص به خود را داشت و پیش از عملیات، مدلسازی و تمرین شبیهسازی انجام داد.
یکی از تیمها در همان آغاز جنگ یک پرتابگر بالستیک را منهدم کرد؛ اقدامی که به گفته تحلیلگران اسرائیلی، باعث تاخیر جمهوری اسلامی در شلیک موشکهای تلافیجویانه شد، زیرا بیم داشت سایر پرتابگرها نیز در معرض حملات داخلی باشند.
کشتن فرماندهان ارشد و عوامل هستهای
موساد اطلاعات دقیق و پروندههایی کامل درباره زندگی و محل سکونت ۱۱ عامل هستهای ایرانی گردآوری کرد.
این پروندهها حتی محل دقیق اتاقخواب آنها را در خانههایشان مشخص میکرد.
صبح ۱۳ ژوئن، جنگندههای نیروی هوایی اسرائیل موشکهای هوابهزمین را به همان مختصات شلیک کردند و هر ۱۱ نفر را کشتند.
چند سال قبل از آن نیز، عملیاتی که به کشتن عوامل برنامه هستهای جمهوری اسلامی در خیابان منجر شد، با آموزش گسترده از سوی افسران موساد همراه بود.
این عوامل یاد گرفتند چگونه با موتورسیکلت حرکت کنند و یا از فاصله نزدیک به اهداف خود شلیک کنند یا مواد منفجره را به خودروهای آنها بچسبانند.
هدف این بود که هم برنامه هستهای ایران را از نظر تخصص علمی تضعیف کنند و هم افراد مستعد را از کار بر روی تسلیحات هستهای دلسرد سازند.
از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲، اسرائیلیها دستکم چهار عامل برنامه هستهای را کشتند و در یک مورد دیگر تنها اندکی با موفقیت فاصله داشتند.
این عملیاتها تا ریزترین جزئیات از سوی اسرائیلیها مدیریت میشد؛ گاه از کشورهای نزدیک، گاه بهطور مستقیم از مقر موساد در شمال تلآویو، و گاه نیز از سوی افسران اطلاعاتی اسرائیل که برای مدتی کوتاه وارد ایران میشدند.
در این بیانیه که جمعه ۱۷ مرداد منتشر شد، آمده است: «حاکمیت با قطعیهای آب و برق و رها کردن جامعه در اوج بیتامینی در جهنم سوزان تابستان، با تعطیل کردن شهرها و به نابودی کشاندن کار و زندگیمان و با گران کردن نان و گرانیهای کمرشکن، جنگی بیامان بر سر معیشت با ما به راه انداخته است.»
این تشکلها بحران آب و برق، معیشت و محیط زیست را پیامد «سیاستهای چپاولگری و آتشافروزیهای بحرانزای حاکمان» دانستند و تاکید کردند: «دیگر حاضر نیستیم تاوان سیاستهای حاکمانی را بدهیم که تنها به فکر پیشبرد سیاستهای جنگافروزانه و نظامیگری خود هستند و جان و زندگی همه ما مردم را به بازی خطرناکی کشانده و خطر جنگ را تا بیخ گوشمان آوردهاند.»
امضاکنندگان این بیانیه با انتقاد از تصمیم حکومت برای اعلام تعطیلی در بسیاری از استانها بهدلیل بحران انرژی گفتند این سیاست «تولید و کار و ارکان جامعه را از کار انداخته» است.
این بیانیه به امضای ۱۰ تشکل و گروه از جمله انجمن برق و فلز کرمانشاه، شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت، ندای زنان ایران و جمعی از خانوادههای زندانیان سیاسی رسیده است.
۱۴ مرداد، فعالان صنایع با توجه به خاموشیهای گسترده در ایران هشدار دادند بر اساس برآوردها، تولید فولاد در سال جاری ۳۳ درصد کاهش خواهد یافت.
در پی ناکامی جمهوری اسلامی در یافتن راهحلی برای بحران آب و برق، ۲۸ استان ایران چهارشنبه ۱۵ مرداد تعطیل شدند.
تشکلهای کارگری: بودجه گروههای نیابتی برای مردم ایران هزینه شود
تشکلهای کارگری و اجتماعی در ادامه بیانیه خود، از اختصاص بودجههای کلان به گروههای نیابتی جمهوری اسلامی انتقاد کردند و گفتند این منابع میتواند برای رفع مشکلات زیستمحیطی و معیشتی مردم صرف شود.
در این بیانیه آمده است: «سیاست جنگافروزی انتخاب ما مردم نیست. خواست ما پایان دادن به جنگافروزیهاست. موشکهای بالستیک و غنیسازی هستهای انتخاب ما نیست، غنیسازی زندگی حق مسلم ماست ... آب، برق، زندگی، حق مسلم ماست. دفاع از معیشت، حق مسلم ماست.»
امضاکنندگان این بیانیه خواستار اتحاد و حمایت از مبارزات مردمی شدند و افزودند: «بیایید تا با فریاد مشترک اعتراضمان، به این جنگافروزیها و چپاول و غارت زندگیمان پایان دهیم.»
در سالهای گذشته، شعار «انرژی هستهای حق مسلم ماست» به یکی از محورهای اصلی مراسم حکومتی در حمایت از برنامه اتمی جمهوری اسلامی بدل شده بود.
بر پایه برخی گزارشها، تاکنون هزاران میلیارد دلار صرف این برنامه شده است.
۱۶ مرداد، کانال شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت اعلام کرد کارگران در دمای ۶۰ درجه سانتیگراد، در شرایط بحرانی آب و برق، بدون تسهیلات و امکانات کار میکنند اما پیمانکاران از پرداخت حقوق و مزایای این کارگران سر باز میزنند.
ایرنا، خبرگزاری دولت جمهوری اسلامی، ۱۶ مرداد نوشت مردم ایران خود را با «قطعی دو و حتی چهار ساعته» برق در روز «وفق دادهاند».
این در حالی است که گزارشهای مردمی از نارضایتی شدید شهروندان و اختلال در زندگی روزمره آنان در پی تشدید بحران آب و برق حکایت دارند.
اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال حاکی است که زندانیان بامداد جمعه ۱۷ مرداد به بند هفت اوین منتقل شدهاند.
به گفته منابع، ماموران در مسیر انتقال قصد داشتند زندانیان سیاسی محکوم به اعدام را از دیگران جدا کنند که این اقدام با اعتراض سایر زندانیان روبهرو شد.
در پی این اعتراض، چند زندانی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.
حسین رزاق، زندانی سیاسی پیشین، با انتشار مطلبی در شبکه اجتماعی ایکس خبر داد که در جریان بازگرداندن زندانیان سیاسی به اوین، ابوالفضل قدیانی، مصطفی تاجزاده، محمدباقر بختیار، مطلب احمدیان، مهدی محمودیان و خشایار سفیدی که از زدن دستبند و پابند امتناع کرده بودند، از سوی ماموران امنیتی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.
رزاق در ادامه بیان کرد که ماموران، بابک شهبازی، پویا قبادی، وحید بنیعامریان، محمد تقوی، بابک علیپور (علیزاده) و اکبر دانشور کار، زندانیان سیاسی محکوم به اعدام را با ضرب و جرح از دیگر زندانیان جدا کرده و به زندان قزلحصار کرج منتقل کردند.
از سوی دیگر، کانال تلگرام محمودیان، در خبری شمار زندانیان منتقل شده را بیش از ۶۰۰ زندانی اعلام کرد و نوشت این انتقال که از ساعت چهار بامداد آغاز شد، بدون اطلاع قبلی خانوادهها انجام گرفت.
بر اساس این گزارش، انتقال زندانیان سیاسی به زندان تهران بزرگ، شرایط نامناسب و غیرانسانی آن محل را آشکار کرد؛ از جمله وضعیت وخیم بهداشت، کمبود امکانات اولیه و شرایط دشوار و غیر انسانی زندگی زندانیان.
خبرگزاری میزان، رسانه قوه قضاییه جمهوری اسلامی، گزارش داد حدود ۴۵ روز پس از حمله اسرائیل به زندان اوین، بخشهایی از این زندان فعالیت خود را از سر گرفته و تعدادی از زندانیان به آن بازگردانده شدهاند.
همزمان، زنان زندانی سیاسی منتقل شده به زندان قرچک ورامین همچنان در این زندان در وضعیتی نامناسب بهسر میبرند.
زندانیان محبوس در اوین از جمله صدها زندانی سیاسی زن و مرد، پس از حمله اسرائیل به این زندان در دوم تیر با خشونت به زندانهای قرچک ورامین، تهران بزرگ، قزلحصار کرج و ساحلی (مرکزی) قم منتقل شدند.
نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی نیز دهها تن از بازداشتشدگان اخیر و برخی زندانیان پیشین بندهای ۲۰۹، ۲۴۰، ۲۴۱ و دو-الف اوین را به خانههای امن در تهران، کرج و قم منتقل کردند. برخی هم به بخشی از تیپ دوم زندان تهران بزرگ که به بازداشتگاه امنیتی تبدیل شده است، منتقل شدند.
