زلنسکی: اوکراینیها سرزمین خود را به اشغالگران نخواهند داد
رییسجمهوری اوکراین گفت کشورش نمیتواند در مسائل سرزمینی قانون اساسی خود را نقض کند و تاکید کرد که اوکراینیها زمینشان را به اشغالگران نخواهند داد.
رییسجمهوری اوکراین گفت کشورش نمیتواند در مسائل سرزمینی قانون اساسی خود را نقض کند و تاکید کرد که اوکراینیها زمینشان را به اشغالگران نخواهند داد.
خبرگزاری رویترز شنبه ۱۸ مرداد نوشت که ولودیمیر زلنسکی در واکنش به تصمیم دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، برای دیدار با ولادیمیر پوتین، رییسجمهوری روسیه در ۲۴ مرداد (۱۵ اوت) در آلاسکا گفت اوکراین آماده یافتن راهحلهای واقعی برای پایان دادن به جنگ است.
ترامپ با انتشار متنی در تروث سوشال اعلام کرد جمعه ۲۴ مرداد، در آلاسکا با پوتین دیدار خواهد کرد.
او گفت جزییات بیشتر درباره این نشست بعدا اعلام میشود.
دقایقی بعد روسیه نیز این خبر را تایید کرد.
پیش از این یک مقام ارشد کاخ سفید به شبکه سیبیاس نیوز گفته بود برنامه این دیدار همچنان نهایی نشده و احتمال حضور زلنسکی نیز در آن وجود دارد.
پیشتر، آکسیوس به نقل از سه منبع آگاه گزارش داده بود مقامهای ارشد آمریکا، اوکراین و چند کشور اروپایی قرار است آخر هفته جاری در بریتانیا دیدار کنند تا پیش از نشست ترامپ و پوتین، مواضعشان هماهنگ شود.
آمادگی برای صلح اما نه بدون کییف
به گفته زلنسکی، اوکراین از هر اقدامی که بتواند به صلح منجر شود استقبال میکند.
او با این حال هشدار داد هرگونه راهحلی بدون مشارکت کییف، «راهحلی علیه صلح» خواهد بود.
والاستریت ژورنال شنبه نوشت که پوتین به دولت ترامپ پیشنهاد کرده در صورت واگذاری کامل شرق اوکراین و به رسمیت شناختن ادعاهای مسکو، با آتشبس موافقت میکند. پیشنهادی که با واکنش محتاطانه واشینگتن و تردید اروپا روبهرو شده است.
به نوشته این روزنامه، طرح پوتین چهارشنبه از طریق استیو ویتکاف، فرستاده ویژه ترامپ، در مسکو به طرف آمریکایی منتقل شد و بلافاصله موجی از رایزنیهای دیپلماتیک را برای روشن شدن جزییات برانگیخت.
مقامات اروپایی و اوکراینی که طی تماسهای تلفنی از سوی ترامپ و ویتکاف در جریان موضوع قرار گرفتند، ابراز نگرانی کردند که این پیشنهاد میتواند تاکتیکی برای تعلیق تحریمها و تعرفههای جدید آمریکا باشد، بیآنکه روسیه عملا جنگ را متوقف کند.
شهر غربی ژاپن در ۹ اوت ۱۹۴۵ با پرتاب یک بمب پلوتونیوم-۲۳۹ به وزن ۱۰ هزار پوند، ملقب به «مرد چاق»، از سوی ایالات متحده با خاک یکسان شد و حدود ۲۷ هزار نفر از جمعیت تخمینی ۲۰۰ هزار نفری آن در لحظه کشته شدند.
تا پایان سال ۱۹۴۵، شمار قربانیان این بمباران بر اثر قرار گرفتن در معرض تشعشعات حاد، به حدود ۷۰ هزار نفر رسید.
سه روز پیش از آن، یک بمب اورانیوم-۲۳۵ آمریکا، شهر هیروشیما را ویران کرد.
ژاپن در ۱۵ اوت تسلیم شد و جنگ جهانی دوم پایان یافت.
پس از یک دقیقه سکوت در ساعت ۱۱:۰۲ صبح شنبه ۱۸ مرداد، همزمان با لحظه انفجار، شیرو سوزوکی، شهردار ناگازاکی، از رهبران جهان خواست به اصول منشور سازمان ملل بازگردند و مسیر مشخصی برای لغو سلاحهای هستهای ارائه دهند و هشدار داد که تاخیر «دیگر مجاز نیست».
«بحران بقا» و روایت بازماندگان
سوزوکی گفت: «این بحرانی برای بقای بشریت است که در حال نزدیک شدن بهسوی تکتک ماست.»
او برای نشان دادن واقعیت حمله هستهای به گفتههای یکی از بازماندگان استناد کرد: «اطراف من افرادی بودند که کره چشمشان بیرون زده بود ... بدنها همچون سنگ در اطراف پراکنده بودند.»
سوزوکی پرسید: «آیا این دیدگاه "شهروند جهانی" نیست که بهعنوان نیروی محرکه برای پیوند دوباره جهان ازهمگسیخته ما عمل خواهد کرد؟»
او خواستار یافتن راهحلی بر پایه تفاهم و همبستگی متقابل شد.
خبرگزاری رویترز در گزارش شنبه خود از ناگازاکی نوشت ارتش آمریکا باور داشت که انتخاب این شهر بهعنوان هدف، به دلیل اهمیت آن بهعنوان یک شهر مهم صنعتی و بندری بوده است.
ویژگیهای جغرافیایی شهر، از جمله زمین پُر فراز و نشیب نیز عاملی برای متمرکز شدن قدرت انفجار محسوب میشد.
حضور جهانی و پیام نسل جوان
نمایندگانی از ۹۵ کشور و منطقه، از جمله ایالات متحده و اسرائیل - که داشتن سلاح هستهای را رد یا تایید نمیکند - برای این سالگرد مهم در مراسم سالانه پارک یادبود صلح ناگازاکی شرکت کردند.
روسیه که بزرگترین زرادخانه هستهای جهان را در اختیار دارد نیز در این مراسم نماینده داشت.
رویترز نوشت که دایجی کاواناکا، گردشگر ۱۴ ساله از اوساکا، با تایید دیدگاه شهردار ناگازاکی گفت: «واقعا باور دارم چنین تراژدیای هرگز نباید تکرار شود.»
او تاکید کرد این سالگرد حتی میان همسالان جوان او، بحثهایی درباره صلح بهراه میاندازد: «ما فقط میتوانیم تعهد دهیم که خودمان پیشقدم برداشتن گامی بهسوی صلح باشیم.»
سازمان بازماندگان بمباران اتمی ژاپن، «نیهون هیدانکیو»، سال گذشته بهدلیل کارزار برای جهانی عاری از سلاح هستهای، برنده جایزه صلح نوبل شد.
بازماندگان، موسوم به «هیباکوشا»، همچنان از آثار تابش پرتوها و تبعیض اجتماعی رنج میبرند.
شمار آنها امسال برای نخستین بار به زیر ۱۰۰ هزار نفر کاهش یافت و روایتهایشان همچنان محرک تلاشها برای جهانی بدون سلاح هستهای است.
ژاپن، تنها کشوری که هدف حملات هستهای قرار گرفته، تعهد خود را به خلع سلاح هستهای اعلام کرده اما نه امضاکننده و نه ناظر معاهده سازمان ملل برای ممنوعیت سلاحهای هستهای است.
به گزارش خبرگزاریها و رسانهها از جمله آسوشیتدپرس، این حادثه جمعه در مجاورت دانشگاه اِموری رخ داد و به گفته مقامات، گلولههای شلیکشده شیشههای چند ساختمان این نهاد مهم بهداشت عمومی آمریکا را شکافت. هیچ فرد دیگری زخمی نشده است، اما تصاویر منتشرشده توسط کارکنان، ابعاد خسارت را در محوطهای که هزاران دانشمند و کارمند روی تحقیقات حیاتی بیماریها فعالیت میکنند، نشان میدهد.
«دارین شیرباوم» رییس پلیس آتلانتا اعلام کرد مهاجم مسلح با یک اسلحه بلند در طبقه دوم ساختمانی روبهروی مقر «مرکز کنترل و پیشگیری بیماریهای ایالات متحده» پیدا شد و در همان محل جان باخت.
او گفت هنوز مشخص نیست مرگ مهاجم ناشی از شلیک پلیس بوده یا خودکشی. یک مقام آگاه نیز گفت سه قبضه اسلحه دیگر در صحنه کشف شده است. انگیزه مهاجم هنوز روشن نیست.
«آندره دیکنز»، شهردار آتلانتا نیز در اینباره گفت: «هنوز در ابتدای تحقیقات هستیم.» پلیس از اعلام هویت افسر کشتهشده خودداری کرد، اما مدیر اجرایی شهرستان دیکلب، «لورین کاکران-جانسون»، با لحنی احساسی گفت: «امشب، همسری بدون شوهر و سه فرزند — یکی هنوز متولد نشده — بدون پدر ماندهاند.»
بر اساس گزارش آسوشیتدپرس، کارکنان یک رستوران نزدیک صحنه حادثه گفتهاند که با شنیدن رگبار گلولهها به داخل پناه بردهاند. «برندی گیرالدو»، مدیر اجرایی رستوران «جنرال مویر»، این صدا را شبیه به آتشبازی توصیف کرد و افزود که لحظاتی بعد مردم در حال دویدن از جلوی رستوران عبور میکردند و برخی هشدار میدادند که مهاجمی مسلح در نزدیکی حضور دارد.
در همین حال، «آنوراگ مهتا» و همسرش که فرزند سهسالهشان در یک مهدکودک نزدیک «مرکز کنترل و پیشگیری بیماریهای ایالات متحده» بود، تلاش کردند به او برسند اما اجازه ورود به منطقه نیافتند. او با نگرانی گفت: «فکر میکردم آیا وقتی صبح از خانه رفتم، آخرین باری بود که پسرم را دیدم؟» و بعداً فهمید که فرزندش سالم است.
این منطقه در شمالشرقی آتلانتا و در امتداد خیابان کلیفتون قرار دارد که مقر «مرکز کنترل و پیشگیری بیماریهای ایالات متحده»، پردیس اصلی دانشگاه اِموری و محلههای مرفه اطراف را در بر میگیرد. دسترسی به آن دشوار است و معمولاً ترافیک سنگینی دارد، اما روز جمعه خیابانها تقریباً خالی بود و آژیر هشدار به صدا درآمده بود.
«برایان کمپ»، فرماندار جورجیا، با قدردانی از عملکرد نیروهای امدادی گفت: «این هفته دو بار، جنایتکاران بیرحم مردم بیگناه جورجیا را هدف قرار دادند؛ یکبار در پایگاه فورت استوارت و یکبار در محوطه «مرکز کنترل و پیشگیری بیماریهای ایالات متحده». هر بار، نیروهای شجاع امدادی بیدرنگ به سوی خطر رفتند تا مهاجم را متوقف و جانها را نجات دهند و بار دیگر اهمیت حیاتی این نیروها را به ما یادآوری کردند.»
به نوشته روزنامه نیویورک پست، این توافق که روز جمعه توسط ترامپ اعلام شد، ایجاد یک کریدور ترانزیتی ۲۰ مایلی (بیش از ۳۲ کیلومتر) را در بر میگیرد که به طور رسمی «مسیر ترامپ برای صلح و شکوفایی بینالمللی» نامگذاری شده است.
این مسیر به شهروندان جمهوری آذربایجان اجازه میدهد بدون عبور از خاک ارمنستان مرکزی، مستقیماً به منطقه نخجوان — غربیترین نقطه کشورشان — دسترسی پیدا کنند.
لوک کافی، پژوهشگر ارشد اندیشکده هادسن، در گفتوگو با این روزنامه توضیح داد: «اگر به نقشه آذربایجان نگاه کنید، کشور به دو بخش مجزا تقسیم شده است؛ یک بخش آذربایجان اصلی است و بخش دیگر نخجوان که به شکل یک منطقه احاطهشده جداگانه قرار دارد. این را مانند رابطه آمریکا و آلاسکا تصور کنید، با این تفاوت که به جای کانادا، ارمنستان در میان آنها قرار گرفته است.»
به گفته کافی، آذربایجانیها از اواخر دهه ۱۹۸۰ و آغاز جنگ میان دو کشور، اجازه عبور از خاک ارمنستان را نداشتهاند و این امر مسیرهای تجاری به نخجوان را بسیار طولانیتر کرده است. در سال ۲۰۲۰، روسیه که با هر دو طرف روابط دارد، توافقی برای بازگشایی مسیر ترانزیتی از این منطقه ترتیب داد، اما این مسیر تحت کنترل آذربایجان نبود و صرفاً مشابه امکان عبور کالاهای آمریکا از طریق کانادا به آلاسکا عمل میکرد.
روابط سنتی ارمنستان با مسکو، که پیشتر بر حمایت گسترده کرملین متکی بود، در سالهای اخیر دچار تنش شد. نارضایتی ایروان بهویژه زمانی شدت گرفت که روسیه در سال ۲۰۲۳، هنگام حمله آذربایجان برای بازپسگیری منطقه قرهباغ — که بیش از دو دهه در اشغال ارمنستان بود — از مداخله به نفع ایروان خودداری کرد.
توافق جدید ترامپ که علاوه بر ایجاد مسیر، حق انحصاری آمریکا برای توسعه زیرساختها و فعالیتهای اقتصادی در طول این کریدور را نیز تضمین میکند، به گفته کارشناسان، فرصتی برای واشینگتن فراهم میآورد تا جای خالی مسکو را پر کند و نفوذ روسیه را در حیاط خلوت سنتیاش کاهش دهد؛ آن هم در حالی که ولادیمیر پوتین تمرکز خود را بر جنگ اوکراین و اهداف توسعهطلبانه در اروپا گذاشته است.
جان هاردی، مدیر برنامه روسیه در «بنیاد دفاع از دموکراسیها»، در این باره گفت: «اگر این توافق پابرجا بماند، نشانه روشنی از کاهش نفوذ روسیه در آنچه کرملین “خارج نزدیک” مینامد، خواهد بود. مسکو اکنون در مناقشهای که پیشتر نقش کلیدی در منجمد نگه داشتنش داشت و از آن به عنوان اهرم فشار بر طرفین استفاده میکرد، به حاشیه رانده شده است.»
پوتین بارها فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی را «انحلال روسیه تاریخی» و «بزرگترین فاجعه ژئوپلیتیکی قرن بیستم» خوانده است. تحقق این توافق، به گفته تحلیلگران، ضربهای نمادین و راهبردی به کرملین وارد میکند که سالها تلاش داشته نفوذ خود را در جمهوریهای سابق شوروی حفظ کند.
با این حال، هنوز روشن نیست که این توافق چه تاثیری بر جنگ اوکراین خواهد داشت. کافی در گفتوگو با نیویورک پست تاکید کرد: «روسیه از نقشآفرینی تازه آمریکا در قفقاز راضی نخواهد بود. مطمئنم این موضوع در مذاکرات میان واشینگتن و کرملین مطرح است و معلوم نیست پشت درهای بسته چه معاملههایی انجام شود.»
او افزود: «شاید بخشی از یک توافق بزرگتر برای کشاندن روسیه به میز مذاکره با اوکراین این باشد که آمریکا اجازه دهد یک شرکت روسی یا حتی خود روسیه در این مسیر ترانزیتی نقشی ایفا کند. با این کاخ سفید هیچ احتمالی را نمیتوان رد کرد — و این را به معنای منفی نمیگویم — اما نگاه آنها کاملاً معاملهمحور است. برایشان پرسش اصلی این است که چطور بهترین معامله را به دست بیاورند.»
در صورت اجرای کامل این توافق، به گفته کارشناسان، واشینگتن نه تنها یک مسیر تجاری و لجستیکی استراتژیک را به دست میآورد، بلکه کنترل بخشی از شبکه حملونقل قفقاز را در اختیار خواهد گرفت؛ منطقهای که سالها تحت نفوذ روسیه بوده و اکنون در حال تجربه تغییر موازنه قدرت به سود آمریکا است.
فرانسیسدهقانی، دختر حسن دهقانیتفتی، اسقف پیشین کلیسای انگلیکانی ایران، پس از انقلاب ۱۳۵۷ و در پی سوءقصد به والدینش و قتل برادرش، به همراه خانواده به تبعید اجباری رفت و هرگز امکان بازگشت به وطن نیافت. به نوشته تایمز، دعای پدرش در مراسم خاکسپاری برادرش ــ که در آن حتی قاتلان را مشمول بخشش قرار داد ــ از نمونههای شاخص گذشت در دوران معاصر بهشمار میرود.
به گزارش تایمز، اسقف چلمسفورد در برنامه «جزایر متروک» بیبیسی و نیز در یکی از سخنرانیهای ایام روزه رادیو ۴، با صراحت از گذشته تلخ خود، از جمله تجربه دو سقط جنین، و نیز بحرانهای کلیسای انگلستان سخن گفته است.
او با اشاره به اینکه کلیسا «واقعاً فروتن و حتی تحقیر شده»، تاکید کرده است که این نهاد باید دوباره به «حضوری ملایم و شنوا» بدل شود و کمتر نگران ساختار خود و بیشتر نگران قربانیان فقر، استثمار و آزار باشد.
تایمز یادآور شده است که سال گذشته فرانسیسدهقانی به دنبال جنجال مربوط به غسل تعمید گروهی از پناهجویان مدعی تغییر دین، به کمیته امور داخلی مجلس عوام فراخوانده شد. به گفته این روزنامه، پاسخهای او به پرسشهای تند نمایندگان، ترکیبی از صلابت و صبر مسیحگونه بود؛ ویژگیهایی که برای رهبر آینده کلیسا ضروری بهنظر میرسد.
فرانسیسدهقانی که پس از انقلاب اسلامی در نوجوانی در مدرسه «طرد» شده بود، بر لزوم آموختن از «جوامع کوچک و تحت آزار مسیحی» تاکید کرده و گفته است بخشی از روایت زندگیاش را در همین راستا بیان میکند. به نوشته تایمز، او به عنوان یک پناهنده، تجربه و مشروعیت لازم برای ورود به مباحث مهاجرت را دارد، هرچند ممکن است دیدگاههایش مخالفانی پیدا کند.
این روزنامه بریتانیایی به نقل از اسقف چلمسفورد میافزاید که کلیسا باید همواره در کنار طردشدگان و بیگانگان بایستد، حتی اگر این کار به قیمت کاهش محبوبیتش تمام شود. او بر این باور است که ایمان واقعی با هزینه همراه است، همانگونه که در کلیسای سرزمین مادریاش، تغییر دین به مسیحیت میتواند با حکم زندان یا حتی اعدام مواجه شود.
تایمز مینویسد هرچند بعید است رهبر آینده کلیسای انگلستان شخصاً با چنین بهایی روبهرو شود، اما فرانسیسدهقانی تاکید کرده است که پذیرش «هزینه ایمان» و «برداشتن صلیب» بخشی جداییناپذیر از این مسئولیت است و رهبر جدید کلیسا باید خود را برای آن آماده کند.
