دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، اعلام کرد که مایل است امسال با کیم جونگاون، رهبر کرهشمالی، دیدار کند. او در دیدار با رییسجمهوری کره جنوبی، ضمن انتقاد از متحد آسیایی خود، در عین حال از آمادگی برای گفتوگوهای بیشتر تجاری با این کشور خبر داد.
ترامپ در دفتر کارش در کاخ سفید و در حضور خبرنگاران، هنگام استقبال از لی جائهمیونگ، رییسجمهوری کرهجنوبی، گفت: «مایلم امسال با کیم جونگاون دیدار کنم. امیدوارم در آیندهای مناسب با او ملاقات داشته باشم.»
کرهشمالی بلافاصله به اظهارات ترامپ واکنشی نشان نداد. رسانههای دولتی این کشور اما رزمایشهای مشترک آمریکا و کرهجنوبی را نشانه قصد واشینگتن برای «اشغال شبهجزیره کره» و هدفگیری کشورهای منطقه دانستند.
از زمان آغاز ریاستجمهوری ترامپ در ژانویه، کیم جونگاون درخواستهای مکرر او برای ازسرگیری دیپلماسی مستقیم را نادیده گرفته است. ترامپ این سیاست را از ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱ دنبال کرد اما به توافقی برای توقف برنامه هستهای پیونگیانگ دست نیافت.
روابط سئول- واشینگتن
با وجود توافق تجاری سئول و واشینگتن در ماه ژوئیه که صادرات کرهجنوبی را از تعرفههای سختتر آمریکا معاف کرد، دو طرف همچنان بر سر مسائل انرژی هستهای، هزینههای نظامی و جزئیات توافقی که شامل وعده ۳۵۰ میلیارد دلاری سرمایهگذاری سئول در آمریکا بود، اختلاف دارند.
پس از دیدار با ترامپ، لی در یک مجمع اقتصادی با حضور مقامات ارشد آمریکا و مدیران شرکتهای بزرگ کرهای و آمریکایی شرکت کرد.
همزمان با این سفر، خطوط هوایی کره بهعنوان شرکت هواپیمایی ملی کرهجنوبی، از سفارش ۱۰۳ فروند هواپیمای بوئینگ خبر داد که بزرگترین سفارش تاریخ این شرکت محسوب میشود.
در دیدار کاخ سفید، لی برخلاف رویاروییهای پرتنش ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین در فوریه و سیریل رامافوزا، رییسجمهوری آفریقایجنوبی در مه، فضایی آرامتر ایجاد کرد. او با ترامپ درباره گلف صحبت کرد و از دکوراسیون داخلی کاخ سفید و نقش ترامپ در «برقراری صلح» تمجید کرد و حتی گفت پیش از دیدار، خاطرات ترامپ با عنوان «هنر معامله» (۱۹۸۷) را مطالعه کرده است.
لی به ترامپ گفت: «امیدوارم بتوانید صلح را به شبهجزیره کره ــ تنها کشور تقسیمشده جهان ــ بیاورید، با کیم جونگاون دیدار کنید، یک مجموعه املاک ترامپ در کرهشمالی بسازید تا بتوانم آنجا گلف بازی کنم و شما نقش یک صلحآفرین تاریخی جهانی را ایفا کنید.»
به گفته دفتر ریاستجمهوری کرهجنوبی، دو طرف درباره صنایع کشتیسازی و همچنین سوءقصدهای صورتگرفته علیه هر دو رهبر گفتوگو کردند. لی از ترامپ برای شرکت در نشست سران همکاری اقتصادی آسیاـاقیانوسیه (APEC) در ماه اکتبر دعوت کرد و پیشنهاد داد او در جریان این سفر با کیم جونگاون نیز دیدار کند.
لی پس از نشست کاخ سفید در اندیشکده مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی واشینگتن گفت: «با وجود تحریمهای گسترده برای مهار کرهشمالی، نتیجه آن توسعه مداوم تسلیحات هستهای و موشکی بوده است.»
او افزود: «کرهشمالی اکنون توان ساخت ۱۰ تا ۲۰ کلاهک هستهای در سال را دارد و فقط باید فناوری بازگشت به جو برای نصب این کلاهکها روی موشکهای بالستیک دوربرد را تکمیل کند.»
مسائل دشوار و فشارهای امنیتی
اقتصاد کرهجنوبی بهشدت به آمریکا وابسته است و واشینگتن با استقرار نیرو و بازدارندگی هستهای، امنیت سئول را تضمین میکند. ترامپ بارها کرهجنوبی را «ماشین پولسازی» خوانده که از حمایت نظامی آمریکا بهرهبرداری میکند.
ترامپ در جمع خبرنگاران گفت: «فکر میکنم توافق تجاری انجام شده است. آنها کمی مشکل داشتند اما ما پای حرفمان ایستادیم.»
او جزئیات بیشتری ارائه نداد و کاخ سفید هم پاسخی به درخواست رویترز برای دریافت توضیح بیشتر نداد.
ترامپ هنگام نشستن در کنار لی گفت اطلاعاتی درباره تحقیقات داخلی کرهجنوبی دریافت کرده که کلیساها و یک پایگاه نظامی را هدف گرفته است. کاخ سفید به درخواست اطلاعات بیشتر پاسخ نداد.
ماه جاری، پلیس سئول کلیسای «سارانگ جیل» به رهبری یک کشیش انجیلی حامی رییسجمهوری برکنارشده «یون سوکیول» را مورد بازرسی قرار داد. همچنین در ژوئیه، دادستانها در جریان تحقیق درباره اعلام حکومت نظامی از سوی یون، حکم بازرسی بخش کرهای یک پایگاه نظامی مشترک با آمریکا را اجرا کردند. مقامات گفتهاند نیرو و تجهیزات آمریکایی مشمول این بازرسی نبودهاند.
جریان راستافراطی کرهجنوبی، بهویژه مسیحیان انجیلی و هواداران یون، او را قربانی «آزار کمونیستی» میدانند.
انتظار میرود ترامپ از لی بخواهد سهم بیشتری در هزینههای دفاعی، بهویژه نگهداری ۲۸ هزار و ۵۰۰ نیروی آمریکایی مستقر در کرهجنوبی، بپردازد.
در پاسخ به پرسشی درباره احتمال کاهش این نیروها برای افزایش انعطافپذیری منطقهای آمریکا، ترامپ گفت: «فعلاً نمیخواهم چیزی بگویم.»
با این حال او گفت شاید بهتر باشد سئول «مالکیت زمینی که ما پایگاه بزرگمان را در آن داریم»، به واشینگتن واگذار کند. کمپ هامفریز، بزرگترین پایگاه نظامی آمریکا در خاک کره جنوبی است.
لی پیشتر به خبرنگاران گفته بود برای سئول دشوار است خواستههای آمریکا برای «انعطافپذیری عملیاتی» ــ استفاده از نیروهای آمریکایی در عملیات گستردهتر ازجمله در قبال تهدیدات مرتبط با چین ــ را بپذیرد.
واشنیگتنپست دوشنبه سوم شهریور نوشت حدود یک ماه مانده به پایان سال مالی در نهادهای فدرال، وزارت امور خارجه ایالات متحده هنوز بودجه جدیدی برای برنامههای متمرکز بر آزادی بیان در ایران و تسهیل دسترسی کاربران ایرانی به جریان آزاد اطلاعات اختصاص نداده است.
واشینگتنپست به نقل از چند فرد آگاه که نخواستهاند نامشان فاش شود، مورا نامدار، را چهرهای کلیدی در توقف جریان عادی فعالیتهای دفتر امور خاور نزدیک وزارت امور خارجه آمریکا و مایوس شدن کارکنان این نهاد معرفی کرده است.
یکی از این افراد تصمیمهای نامدار را «وتوی شخصی» توصیف کرد.
فرد دیگری به این روزنامه گفت: «هدف نامدار در مخالفت با تامین بودجه برنامههای آزادی اینترنت در ایران گاهی اعمال قدرت بروکراتیک بود، اما بیشتر اوقات برای تحمیل و اجرای معیارهای سیاسی.»
به گفته او تلاشهای نامدار برای توقف جریان اختصاص بودجه به بهای پایان یافتن برنامههای مهم و اثرگذاری خواهد بود که دسترسی آزاد مردم ایران به اطلاعات را تضمین میکنند.
وزارت امور خارجه آمریکا نظر این منابع آگاه در خصوص نقش نامدار را رد کرد و به واشینگتنپست گفت که دستور اداره مدیریت و بودجه فدرال مبنی بر بازبینی کمکهای خارجی علت متوقف شدن بودجههای جدید است.
دفتر امور خاور نزدیک وزارت خارجه آمریکا بهار هر سال با انتشار فراخوانی، از سازمانهای غیرانتفاعیِ فعال در عرصه توسعه بینالملل دعوت میکند طرحهای پیشنهادی خود را برای پیشبرد اهدافی چون توسعه جامعه مدنی، ترویج دموکراسی، آزادی بیان و حقوق بشر در ایران به این وزارتخانه ارائه کنند.
این وزارتخانه پس از بررسی طرحهای پیشنهادی، تعدادی از آنها را انتخاب میکند و بودجه طرحهای منتخب بهتدریج از پایان بهار تا پایان تابستان -معمولا پیش از پایان سال مالی دولت فدرال، یعنی آخرین روز سپتامبر- در اختیار سازمانهای مجری این پروژهها قرار میگیرد.
اگر وزارت امور خارجه نتواند تمام بودجه تصویب شده از سوی کنگره را برای طرحهای پیشنهادی هزینه کند، بودجه باقیمانده در پایان سال مالی به خزانه دولت باز میگردد.
هر سال بخش قابل توجهی از بودجه دفتر امور خاور نزدیک وزارت خارجه آمریکا به دور زدن فیلترینگ و سانسور اینترنت که جزو سیاستهای رسمی جمهوری اسلامی است، اختصاص مییابد.
وزارت خارجه آمریکا: بودجهها به دلیل بازبینی کمکهای خارجی متوقف شدهاند
دفتر امور خاور نزدیک وزارت خارجه آمریکا زیر نظر دستیار وزیر امور خارجه در امور خاور نزدیک اداره میشود. در حال حاضر، مورا نامدار، بهطور موقت این مسئولیت را بر عهده دارد.
واشینگتنپست توقف برنامههای آزادی اینترنت در ایران را در تضاد با فشار حداکثری میداند که بهعنوان سیاست رسمی دولت آمریکا در قبال جمهوری اسلامی اعلام شده است.
تامی پیگوت، سخنگوی ارشد وزارت امور خارجه آمریکا، شبهه «نامتمرکز بودن سیاست دولت در قبال جمهوری اسلامی» را رد کرد و به این روزنامه گفت: «دولت با اجرای سیاست فشار حداکثری پس از نابودی برنامه هستهای ایران، منابع مالی جوخههای تروریستی رژیم ایران را خشک میکند.»
پیگوت، نامدار را «بخش حیاتی» از تیمی معرفی کرد که مجری سیاستهای دونالد ترامپ، رییسجمهوری این کشور در قبال جمهوری اسلامی است؛ سیاستهایی که «آمریکا را در اولویت قرار میدهد و امنیت شهروندان آمریکا را تضمین میکند.»
او همچنین با اشاره به سابقه طولانی ایالات متحده در «حمایت از جریان آزاد اطلاعات در ایران» تاکید کرد که این حمایت امروز هم ادامه دارد اما «تصمیمهای مربوط به تخصیص بودجه برای برنامههای بعدی در چارچوب سیاستهایی اتخاذ خواهد شد که آمریکا را در اولویت قرار دهد.»
آدام فیسک، مدیر اجرایی لَنتِرن، یکی از شرکتهای تحت حمایت وزارت امور خارجه که ابزارهای رایگان دور زدن سانسور برای کاربران در ایران، روسیه و چین فراهم میکند، به واشینگتنپست گفت: «بسیاری از کاربران در ایران، بهویژه کاربران عادی، در صورت قطع این بودجهها دیگر قادر نخواهند بود به وبسایتهای مسدودشده از سوی حکومت ایران دسترسی پیدا کنند.»
مورا نامدار کیست؟
وبسایت وزارت امور خارجه ایالات متحده او را «وکیل، یک تگزاسی بومی و فرزند یک زوج مهاجر ایرانی که به زبان فارسی تسلط دارد» معرفی و سِمَت او در این نهاد دولتی را «مقام ارشد دفتر» و «سرپرست موقت دفتر امور خاور نزدیک» عنوان کرده است.
نامدار، با نام رسمی مروارید نامدارخان، ابتدا در دانشگاه متدیست جنوبی در شهر دالاس در رشته علوم سیاسی تحصیل کرد، پس از آن به دانشگاه آکسفورد رفت و در نهایت مدرک دکترای حقوق را از دانشگاه آمریکایی واشینگتن دریافت کرد.
او در دولت نخست دونالد ترامپ، معاون موقت وزیر خارجه در امور کنسولی بود، سپس بهعنوان معاون رییسجمهوری در امور حقوقی، انطباق و ریسک در آژانس رسانههای جهانی ایالات متحده -نهاد بالادستی صدای آمریکا و اروپای آزاد- منصوب شد.
به نقل از وبسایت وزارت امور خارجه، او پیش از آغاز خدمت دولتیاش، «برای صدای آمریکا کار میکرد و همزمان دفتر حقوقی خود و چندین کسبوکار موفق راهاندازی کرد.»
نامدار اکنون از سوی دولت ترامپ برای سِمَت «معاون وزیر خارجه در امور کنسولی» نامزد شده است؛ جایگاهی ارشد با هدف تامین رفاه و حفاظت از شهروندان آمریکایی در خارج از مرزهای ایالات متحده.
واشینگتنپست شروع به کار او به عنوان مدیر دفتر امور خاور نزدیک وزارت خارجه را «جنجالبرانگیز» خوانده و به نقل از چندین منبع آگاه نوشته است: «چندین دیپلمات و کارمند باتجربه که سالها در وزارت خارجه حضور داشتند و شایسته ارتقا به سمت مدیریت دفتر امور خاور نزدیک بودند، کنار گذاشته شدند.»
این گزارش همچنین به «دخالت» نامدار در گردآوری اطلاعات اشاره کرده و به نقل از منابع آگاه افزوده است: «او دستور داد که یادداشتهای دفتر وزارت خارجه در دبی که تحولات ایران را رصد میکند طوری بازنویسی شوند که چشمانداز حکومت ایران را تیرهتر و بدبینانهتر نشان دهند.»
واشینگتنپست با اشاره به اظهار نظرهای مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده درباره ضرورت دسترسی آزاد به اینترنت در کشورهای اقتدارگرا، نوشته اکنون این پرسش مطرح است که آیا تصمیم به توقف بودجههای مرتبط با آزادی اینترنت در ایران به اطلاع دولت رسیده، و شخص وزیر امور خارجه و رییسجمهوری با این تصمیم موافقند یا خیر؟
المانیتور دوشنبه سوم شهریور خبر داد که دولت کانادا در گزارشی تازه اعلام کرده است که حزبالله دستکم از یکی از بنادر کانادا بهعنوان پایگاهی برای انتقال خودروهای لوکس استفاده میکند.
این گزارش نشانهای تازه از حضور فعال این گروه در آمریکای شمالی محسوب میشود. هم آمریکا و هم کانادا حزبالله را گروهی تروریستی میدانند.
در گزارش تازه وزارت دارایی که به ارزیابی وضعیت پولشویی و تامین مالی تروریسم در سال ۲۰۲۵ اختصاص دارد، آمده است که چندین گروه که طبق قوانین کانادا در فهرست گروههای تروریستی قرار دارند، از پشتیبانی مالی منشاء گرفته از کانادا برخوردار شدهاند.
در این گزارش بهطور مشخص به نام حزبالله، حماس و دو گروه سیک ملیگرا ــ «ببر خالصه اینترنشنال» و «فدراسیون بینالمللی جوانان سیک» که هر دو خواهان ایجاد کشوری مستقل برای سیکها در هند هستند ــ اشاره شده است.
ببر خالصه اینترنشنال یک سازمان شبهنظامی خالصهگرایانه است که هدف آن ایجاد یک کشور مستقل به نام «خالصتان» در منطقه پنجاب است. این گروه برای دستیابی به این هدف، دست به اقدامات مسلحانه، ترور و بمبگذاری زده است و از سوی چند دولت بهعنوان یک گروه تروریستی شناخته میشود. افزون بر هند، این سازمان در آمریکای شمالی و اروپا نیز فعالیت دارد.
بهگزارش وزارت دارایی کانادا، حزبالله در بخشی از تلاش جهانی برای تامین درآمد، خودروهای دستدوم را در کانادا خریداری و آنها را برای فروش مجدد به کشورهای مختلف ارسال میکند. مقصد این خودروها امارات متحده عربی، آفریقای جنوبی، آنگولا، ساحل عاج، جمهوری دموکراتیک کنگو، بلژیک، بریتانیا، هنگکنگ، تانزانیا، کنیا و یمن اعلام شده است و درآمد حاصل از آنها از طریق پیکها به لبنان منتقل میشود.
در این گزارش گفته شده است که حزبالله از بندر مونترال برای انتقال این خودروها استفاده میکند.
در گزارش وزارت دارایی آمده است: «بندر مونترال نقطه شناختهشدهای است که خودروهای لوکس از آنجا به لبنان ارسال میشوند و این امر موجب پشتیبانی مالی از حزبالله میشود.»
در این گزارش به مکان دیگری برای فعالیتهای مشابه حزبالله اشاره نشده اما به دیگر فعالیتهای این گروه از جمله در زمینه قاچاق مواد مخدر پرداخته شده است.
بهگفته وزارت دارایی کانادا، حزبالله ۱۲۶ شبکه قاچاق مواد مخدر در کانادا، ایالات متحده و آمریکای لاتین در اختیار دارد که بهطور مشخص در زمینه کوکائین، هروئین، فنتانیل و کپتاگون فعالیت میکنند.
براساس این گزارش، حماس و حزبالله از سازمانهای غیرانتفاعی و کمکهای خیریه در جوامع مهاجران نیز استفاده میکنند، اما این سهم نسبت به کل بودجه عملیاتی آنها «نسبتاً اندک» خوانده شده است.
حزبالله سالهاست در آمریکای شمالی فعال است و طی ماههای اخیر، شماری از افراد مرتبط با این گروه در ایالات متحده به جرایمی در زمینه حمایت مالی و لجستیکی متهم یا محکوم شدهاند.
محمد ابراهیم بَزّی، شهروند لبنانی، سپتامبر ۲۰۲۴ به اتهامات مرتبط با تروریسم اعتراف کرد؛ او فرد دیگری را وادار کرده بود اموال ملکی در ایالت میشیگان را نقد کند و درآمد حاصل را به لبنان بفرستد. وزارت دادگستری آمریکا بَزّی را «یکی از اصلیترین تامینکنندگان مالی حزبالله» نامیده است.
در سال ۲۰۲۳ نیز یک ساکن نیوجرسی به اتهام رصد اهدافی در نیویورک برای حزبالله به ۱۲ سال زندان محکوم شد. دانشگاه جورج واشینگتن در گزارشی در سال ۲۰۲۲ تاکید کرد حزبالله عمدتاً از ایالات متحده بهعنوان «مرکز مالی و لجستیکی» برای عملیات خود در لبنان و خاورمیانه استفاده میکند.
حزبالله از دهه ۱۹۸۰ بهویژه در آمریکای لاتین فعالیتی گسترده داشته و این منطقه را به مرکز اصلی فعالیتهای غیرقانونی خود از جمله در زمینه قاچاق مواد مخدر و اسلحه تبدیل کرده است.
دولت آمریکا در ماه مه ۲۰۲۴ جایزهای ۱۰ میلیون دلاری برای کسب اطلاعات درباره فعالیتهای این گروه در منطقه مرزی مشترک آرژانتین، برزیل و پاراگوئه تعیین کرد.
حزبالله همچنین در ونزوئلا حضوری گسترده دارد. دولت نیکلاس مادورو روابط نزدیکی با جمهوری اسلامی دارد.
در مارس ۲۰۲۴، گروهی از سناتورهای آمریکایی طرحی را ارائه کردند که خواستار فشار بیشتر بر دولتهای آرژانتین، برزیل، نیکاراگوئه، پاراگوئه و ونزوئلا برای مهار نفوذ حزبالله بود. این لایحه در آوریل وارد تقویم قانونگذاری شد، اما تاکنون پیشرفتی نداشته است.
این اقدام، تازهترین تلاش ترامپ و جمهوریخواهان برای قرار دادن موضوع جرم و جنایت در دستور کار ملی است.
ترامپ دوشنبه سوم شهریور در مراسم امضای چند دستور اجرایی در کاخ سفید گفت: «به آزادی بدون وثیقه نقدی پایان میدهیم. اما با شروع از واشینگتن دی.سی. این کار را انجام میدهیم.»
ترامپ کنترل نیروهای پلیس در واشینگتن را در دست گرفته و اجازه داده که نیروهای گارد ملی در حین گشتزنی مسلح باشند.
او همچنین تهدید کرده است که حضور نظامی آمریکا را در شهرهای تحت کنترل دموکراتها مانند بالتیمور و شیکاگو گسترش خواهد داد.
منتقدان اقدامات دولت را دخالت غیرضروری و فراتر از حد لازم دانستهاند.
رویترز نوشت که تمرکز بر مقابله با جرم و جنایت بهعنوان ابتکاری در برنامههای ترامپ و همحزبیهای جمهوریخواه او برای حفظ کنترل هر دو مجلس کنگره در انتخابات میاندورهای سال آینده تلقی میشود.
آزادی بدون وثیقه نقدی سیستمی است که بر اساس آن متهمان میتوانند در انتظار دادگاه بدون پرداخت مبلغی مشخص بهطور نقد و تنها بر اساس قول حضور در دادگاه آزاد میشوند.
منتقدان این سیاست میگویند این کار انگیزه متهمان برای حضور در دادگاه را کاهش داده و امنیت عمومی را به خطر میاندازد، زیرا آنها دوباره به خیابان بازمیگردند.
اما حامیان این سیاست میگویند بسیاری از افراد کمدرآمد قادر به پرداخت وثیقه نیستند.
دستور اجرایی ترامپ از دادستان کل آمریکا میخواهد فهرستی از حوزههای محلی و ایالتی که سیاست آزادی بدون وثیقه نقدی را اجرا میکنند، ارائه دهد و منابع فدرالی در این مناطق را که میتوان «تعلیق یا قطع» کرد شناسایی کند.
دستور مربوط به شهر واشینگتن دی.سی. از دادستان کل میخواهد اقدامات احتمالی شامل محدود کردن بودجه فدرال، خدمات و تاییدیهها را شناسایی کند.
ترامپ وعده داده بود که بهعنوان بخشی از رویکرد سختگیرانه خود در مورد مقابله با جرم و جنایت در رقابتهای ریاست جمهوری ۲۰۲۴، با آزادی بدون وثیقه نقدی مقابله کند.
او حمایت خود از پایان دادن به آزادی بدون وثیقه نقدی در واشینگتن دی.سی. را اوایل این ماه اعلام کرد.
پایتخت آمریکا یکی از اولین شهرهایی بود که بهطور گسترده آزادی با وثیقه نقدی را در دهه ۱۹۹۰ حذف کرد. بر اساس سیاست این شهر، قاضی بر اساس خطر عدم حضور در دادگاه، ارزیابی میکند که آیا متهم باید از زندان آزاد شود یا خیر.
ایالت ایلینوی نیز آزادی بدون وثیقه نقدی را حذف کرده است. برخی ایالتهای دیگر، از جمله نیویورک، کالیفرنیا و نیوجرسی، هم در مقایسه با گذشته کمتر حکم به آزادی بدون وثیقه نقدی میدهند.
لمی دوشنبه سوم شهریور در پستی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «از حمله اسرائیل به بیمارستان ناصر وحشتزدهام. غیرنظامیان، کارکنان بخش سلامت و روزنامهنگاران باید محافظت شوند. ما به یک آتشبس فوری نیاز داریم.»
دفتر نخستوزیری اسرائیل در بیانیهای اعلام کرد این کشور از حمله امروز به بیمارستان ناصر «عمیقا ابراز تاسف میکند».
در این بیانیه آمده است: «ما برای فعالیت خبرنگاران، کادر درمان و همه غیرنظامیان ارزش قائلیم. مقامات نظامی در حال انجام تحقیقات کامل هستند.»
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، تاکید کرد: «جنگ ما با تروریستهای حماس است. اهداف عادلانه ما شکست حماس و بازگرداندن گروگانها به خانه است.»
روزنامهنگاران کشتهشده در حملات اسرائیل برای خبرگزاریهای رویترز، آسوشیتدپرس، الجزیره و رسانههای دیگر کار میکردند.
همزمان، برهانالدین دوران، رییس اداره ارتباطات دفتر ریاستجمهوری ترکیه، در پستی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «اسرائیل که بیاعتنا به هرگونه اصول انسانی یا حقوقی به جنایات خود ادامه میدهد، در توهم است که میتواند از طریق حملات سیستماتیک به روزنامهنگاران، مانع از افشای حقیقت شود.»
وزارت ارتباطات غزه، تحت کنترل حماس، اعلام کرد در حمله اسرائیل، حسام المصری و حاتم خالد، عکاسان رویترز، محمد سلمه، عکاس الجزیره، مریم ابو دقه، خبرنگار مستقل که بیش از ۲۰۰ هزار دنبالکننده در اینستاگرام دارد و معاذ ابو طه، کشته شدند.
ارتش اسرائیل: متاسفیم
در پی این حمله، رییس ستاد کل ارتش اسرائیل دستور انجام تحقیقات فوری در این زمینه را صادر کرد و ضمن ابراز تاسف از آسیب دیدن افراد غیرنظامی، گفت: «هدف حمله خبرنگاران نبوده است.»
ارتش اسرائیل اعلام کرد حمله به این بیمارستان پس از شناسایی یک «تهدید موثق» روی پشتبام انجام شده است.
همزمان، ویدیویی از لحظه اصابت منتشر شده که نشان میدهد نقطه برخورد دقیقا در بخش بیرونی بیمارستان بوده است؛ جایی که معمولا خبرنگاران در آن مستقر میشوند.
ارتش اسرائیل گفت تحقیقات در حال انجام است و تاکید کرد «تمام اقدامات لازم را برای کاهش تلفات غیرنظامی و حفظ امنیت نیروهای خود»، انجام میدهد.
حمله بدون هشدار قبلی
دکتر عاطف الحوت، مدیر بیمارستان ناصر در غزه، اعلام کرد حمله بدون هشدار ارتش اسرائیل به طبقه چهارم این بیمارستان باعث توقف چند اتاق عمل و آسیب جدی به امکانات شد.
این در حالی است که اسرائیل همزمان در حال آماده شدن برای عملیات زمینی گستردهای در شهر غزه است که آن را آخرین پایگاه اصلی حماس مینامد.
الحوت به شبکه العربیه گفت در این حمله چند اتاق جراحی از کار افتادند.
او افزود که این مرکز هماکنون حدود هزار بیمار را پذیرش کرده؛ در حالی که تنها ظرفیت ۱۴۰ تخت را دارد.
واینت: حمله هوایی نبود
پایگاه خبری اسرائیلی واینت در گزارشی نوشت حمله ارتش اسرائیل به بیمارستان ناصر در خانیونس از سوی نیروی هوایی انجام نشده، بلکه با یک موشک زمینی یا دریایی انجام شده است.
به گزارش این رسانه، این حمله به درخواست تیپ ۳۶ انجام شده که نیروهای آن در منطقه حضور دارند و تهدیدی را از درون بیمارستان شناسایی کردهاند که به گفته ارتش، «باید تخلیه میشد».
