دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، اعلام کرد به دستور او نیروهای ارتش آمریکا حملهای علیه اعضای گروه «ترن د آراگوا» انجام دادند و ۱۱ عضو آنان را کشتند. پیشتر مقامهای آمریکایی تایید کرده بودند که ارتش این کشور به یک شناور ونزوئلایی که حامل محموله مواد مخدر بود، حمله کرده است.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، سهشنبه ۱۱ شهریور در مصاحبه با خبرنگاران در کاخ سفید گفت که این گروه که از سوی آمریکا بهعنوان «سازمان تروریستی خارجی» شناخته شده و زیر نظر نیکلاس مادورو، رهبر ونزوئلا، فعالیت میکند، در «قتلعام، قاچاق مواد مخدر، قاچاق جنسی و اقدامات خشونتآمیز و تروریستی در آمریکا و نیمکره غربی» نقش داشته است.
ترامپ افزود این حمله زمانی انجام شد که این افراد در آبهای بینالمللی در حال انتقال محموله مواد مخدر بهسوی آمریکا بودند.
به گفته او، در این حمله ۱۱ نفر کشته شدند و هیچ یک از نیروهای آمریکا آسیب ندیدند.
رییسجمهوری آمریکا هشدار داد: «این پیام روشنی برای هر کسی است که حتی به فکر آوردن مواد مخدر به ایالات متحده است. مراقب باشید.»
این اظهارات در شرایطی مطرح میشود که ترامپ برای تحقق وعده خود مبنی بر تشدید مقابله با کارتلهای مواد مخدر، چندین ناو را به جنوب دریای کارائیب گسیل داشته است.
ترامپ برخورد با کارتلهای مواد مخدر را بخشی از تلاش گستردهتر دولتش برای محدود کردن مهاجرت و تامین امنیت مرزهای جنوبی آمریکا توصیف کرده است.
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، نیز ۱۱ شهریور گفت: «ارتش ایالات متحده عملیاتی مرگبار را در دریای کارائیب جنوبی علیه یک شناور حامل مواد مخدر که از ونزوئلا حرکت کرده بود، انجام داد.»
روبیو افزود این قایق تحت کنترل گروهی بود که واشینگتن آن را بهعنوان یک سازمان تروریستی قاچاق مواد مخدر طبقهبندی کرده است.
خبرگزاری رویترز نوشت به نظر میرسد این نخستین عملیات نظامی از این دست در منطقه به شمار میرود.
مادورو و بسیج شبهنظامیان
نیکلاس مادورو، رییسجمهوری ونزوئلا، ۱۰ شهریور آمریکا را متهم کرد که با اعزام ناوهای جنگی به دریای کارائیب، در پی تغییر رژیم ونزوئلا است.
مادورو خطاب به خبرنگاران، مقامهای دولتی و افسران ارتش در کاراکاس گفت: «آنها با تهدید نظامی در پی تغییر رژیم هستند.»
او افزود: «ونزوئلا با بزرگترین تهدیدی روبهرو است که در ۱۰۰ سال گذشته در قاره ما دیده شده است. وضعیتی مانند این هرگز تجربه نشده بود.»
مادورو همچنین از بسیج ۴.۵ میلیون نیروی شبهنظامی برای مقابله با اقدامات آمریکا خبر داد.
دیگر مقامهای ونزوئلا، از جمله دیوسدادو کابیو، وزیر کشور، نیز در روزهای اخیر هشدار دادهاند واشینگتن با این اقدام امنیت ونزوئلا را تهدید میکند و هدف واقعی آن توجیه مداخله نظامی علیه کاراکاس است.
مادورو از سال ۲۰۱۳ و پس از مرگ هوگو چاوز، قدرت را در ونزوئلا در دست دارد. این کشور در دوران ریاستجمهوری مادورو، شاهد فروپاشی اقتصادی و مهاجرت حدود یکسوم از جمعیت ۲۸ میلیونی خود بوده است.
ماریا کورینا ماچادو، رهبر اپوزیسیون ونزوئلا، آبانماه ۱۴۰۳ گفت سیاستهای ترامپ میتواند زمینه را برای خروج مادورو از قدرت در ونزوئلا فراهم آورد و دموکراسی را در این کشور نجات دهد.
ونزوئلا یکی از متحدان اصلی حکومت ایران به شمار میرود. در سالهای اخیر، مواضع سیاسی تهران و کاراکاس و همچنین تحریمهای نفتی واشینگتن علیه این دو، موجبات نزدیکی بیش از پیش آنها را فراهم آورده است.
روزنامه اسرائیل هیوم دیماه سال گذشته گزارش داد جمهوری اسلامی بهدنبال افزایش نفوذ خود در آمریکای لاتین، بهویژه ونزوئلا، است و توافقنامه همکاری ۲۰ ساله میان تهران و کاراکاس در ژوئن سال ۲۰۲۴ نهایی شده است.
جولیانی شنبه هشت شهریور در پی یک سانحه رانندگی در ایالت نیوهمپشایر راهی بیمارستان شد.
مدال آزادی ریاست جمهوری، عالیترین نشان غیر نظامی ایالات متحده به شمار میرود و به افرادی اعطا میشود که سهمی برجسته در پیشرفت، ارزشها یا امنیت آمریکا، صلح جهانی یا سایر دستاوردهای مهم اجتماعی، عمومی یا خصوصی داشته باشند.
ترامپ در پیامی در شبکه اجتماعی خود، تروث سوشیال، جولیانی را «بزرگترین شهردار تاریخ نیویورک و یک میهنپرست بزرگ آمریکایی» توصیف کرد و نوشت: «جزئیات مربوط به زمان و مکان مراسم بعداً اعلام خواهد شد.»
جولیانی از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۱ شهردار نیویورک بود و بهدلیل مدیریت بحران پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به «شهردار آمریکا» شهرت یافت. در سالهای اخیر او بهعنوان وکیل ترامپ در تلاشهای ناموفق برای لغو نتایج انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۰ نقشآفرینی کرد.
جولیانی در سال ۲۰۲۳ در دادگاه پذیرفت که اظهاراتی افتراآمیز علیه دو کارمند انتخابات در جورجیا بیان کرده است؛ اتهاماتی که بهدروغ آنها را به تلاش برای کمک به تقلب انتخاباتی به نفع جو بایدن، نامزد دموکرات، مرتبط میکرد.
در ژانویه امسال، یک قاضی فدرال جولیانی را بهدلیل سرپیچی از ارائه اطلاعات درباره داراییهایش برای پرداخت غرامت حکم افترا، در وضعیت «بیاعتنایی مدنی به دادگاه» قرار داد.
سانحه رانندگی شنبهشب زمانی رخ داد که خودرو اجارهای حامل جولیانی از پشت با سرعت بالا مورد اصابت قرار گرفت. به گفته مایکل راگوسا، سخنگوی جولیانی، او در این حادثه دچار شکستگی مهره ستون فقرات و همچنین جراحات سطحی شد.
راگوسا در پستی در شبکههای اجتماعی اعلام کرد جولیانی «روحیه خوبی دارد و روند بهبودیاش چشمگیر است».
او در پیامی دیگر نیز تاکید کرد این تصادف «حمله هدفمند نبوده است».
نیویورکتایمز، به نقل از چهار مقام آمریکایی که به شرط ناشناس ماندن با این رسانه مصاحبه کردهاند، نوشته است که ابلاغیه وزارت امور خارجه آمریکا روز ۱۸ اوت (۲۷ مرداد) برای سفارتخانهها ارسال شد.
به گفته آنها، بر اساس این ابلاغیه ورود بسیاری از فلسطینیهای مهاجر و فلسطینیهای ساکن در کرانه باختری به ایالات متحده با انواع ویزاهای غیرمهاجرتی دستکم بهطور موقت ممنوع شده است.
این مقامهای آمریکایی همچنین گفتند که در روزهای اخیر به افسران کنسولی دستور داده شد که ویزای غیرمهاجرتی متقاضیانِ دارای گذرنامه فلسطینی را با استناد به بند جی-۲۲۱ قانون مهاجرت و تابعیت سال ۱۹۵۲ رد کنند.
به نقل از نیویورکتایمز وقتی از این بند استفاده میشود که بررسیهای بیشتری درباره متقاضی نیاز باشد. مقامهای پیشین آمریکایی به این رسانه گفتهاند که استفاده گسترده از این بند «در عمل معادل با رد کامل» درخواست ویزای فلسطینیهاست.
این محدودیتها شامل فلسطینیهای دارای تابعیت دوگانه که از گذرنامههای دیگر استفاده میکنند یا کسانی که قبلا ویزا گرفتهاند، نمیشود.
این سیاستِ تازه فراتر از محدودیتهایی است که پیشتر برای متقاضیان دریافت ویزا از غزه اعلام شد. دولت آمریکا ۲۵ مرداد اعلام کرد که صدور ویزای بازدیدکننده برای حدود دو میلیون فلسطینی ساکن باریکه غزه را متوقف کرده است.
علاوه بر این، وزارت امور خارجه ایالات متحده هفته پیش گفت که با هدف «پاسخگو نگه داشتن تشکیلات خودگردان و سازمان آزادیبخش فلسطین» و به دلیل «پایبند نبودن آنها به تعهداتشان در مسیر چشمانداز صلح» به مقامهای فلسطینی برای حضور در مجمع عمومی سالانه سازمان ملل ویزا نخواهد داد.
این مجمع ماه آینده در شهر نیویورک برگزار میشود.
شی جینپینگ، رهبر چین، یکشنبه نهم شهریور، با استقبال از رهبرانی چون نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و ولادیمیر پوتین، رییسجمهوری روسیه، تلاش کرد این گردهمایی را به نمایشی از همگرایی غیرهمسو با غرب بدل کند.
نیویورکتایمز این نشست را که با حضور بیش از ۲۰ رهبر جهانی آغاز شد، فرصتی برای شی میداند تا «کشورهای متحد را از آمریکا دور کند» و با فراخواندن کشورهایی چون هند که در جنگ تعرفهای با ایالات متحده است، در کنار کشورهایی مانند ترکیه و مصر که شریک آمریکا به شمار میآیند، به واشینگتن بگوید: «دیگر شما تصمیمگیرنده نیستید.»
دیوید پیِرسون، خبرنگار نیویورکتایمز، که برای پوشش این رویداد مهم به تیانجین رفته، با اشاره به اینکه سیاستهای اخیر ایالات متحده در تعامل با دیگر کشورها «سیستم اتحاد آمریکا را بر هم زده است»، این تغییر را «فرصتی باورنکردنی» برای چین میداند تا «دوستان را از ایالات متحده دور کند.»
مجله تایم نیز در تحلیلی مشابه نوشته است که هرچند آمریکا سالها با این امید که هند بتواند سدی در برابر قدرت فزاینده اقتصادی و نظامی چین شود، میکوشید روابط خود با هند را بهبود دهد، اما اعمال تعرفههای سختگیرانه دونالد ترامپ علیه دهلینو، احتمال نزدیک شدن بیشتر هند به چین را افزایش داده است.
دیدار شی با مودی؛ دیدار دو شریک، نه رقیب
شی در حاشیه نخستین روز از نشست شانگهای با نارندرا مودی دیدار کرد و گفت که دو کشور پرجمعیت جهان باید یکدیگر را «شریک بدانند نه رقیب».
او بر «تقویت اعتماد متقابل» تاکید کرد و افزود: «ما نباید تهدیدی برای هم باشیم، بلکه باید فرصتهایی برای توسعه یکدیگر بیافرینیم.»
مجله تایم این اظهارات را اشارهای ظریف به تعرفههای سختگیرانه ترامپ علیه هند میداند. بهویژه که مودی در واکنش به این اظهارات شی گفت که هند و چین «باید به دنبال خودمختاری راهبردی باشند و روابطشان نباید از دریچه کشور ثالثی دیده شود.»
تعرفه ۵۰ درصدی ترامپ بر کالاهای هندی خشم گستردهای در این کشور ایجاد کرده است. پیوُش گویال، وزیر تجارت هند، جمعه هفتم شهریور، در نخستین اظهارنظر خود پس از اعمال تعرفههای ۵۰ درصدی گفت: «هند نه هرگز تسلیم خواهد شد و نه هرگز ضعیف به نظر خواهد رسید.»
به گزارش رویترز، مودی در دیدار با شی بر تعهد کشورش به بهبود روابط با چین و ضرورت حفظ صلح و ثبات در مرز مورد مناقشه دو کشور تاکید کرد.
از سوی دیگر، شی گفت: «ما نباید اجازه دهیم موضوع مرزی، کلیت روابط چین و هند را تعریف کند.»
وزارت امور خارجه هند نیز بهتازگی اعلام کرد که «وضعیت در مرز به سمت عادیسازی حرکت میکند.»
تمایل دو کشور به حل مناقشه مرزی که حدود ۷۰ سال ادامه داشته است، نشانه دیگری از قصد آنها بر صفآرایی در برابر ایالات متحده است.
جینپینگ در برابر دونالد؛ چه کسی رهبر جهان است؟
به نقل از مجله تایم، هرچند گرایش مودی به سوی چین میتواند ضربهای راهبردی به ایالات متحده تلقی شود؛ اما چین از برگزاری این نشست هدف بزرگتری را دنبال میکند: «تقویت جایگاه شی بهعنوان یک رهبر جهانی و مقابله با نفوذ غرب در امور جهانی».
نیویورکتایمز از زاویهای دیگر به این رویارویی میپردازد و رویکرد «فرش قرمز برای پوتین، تعرفهها برای مودی» را شگفتانگیز و آن را «به نفع چین» میداند.
به باور دیوید پیِرسون، چین به دلیل پایبندیاش به پوتین پس از جنگ اوکراین تحت فشار آمریکا بود،اما با حضور یافتن پوتین در خاک آمریکا و قدم گذاشتنش بر فرش قرمزی که ترامپ برای او گشود، دیگر از سوی ایالات متحده احساس فشاری نمیکند.
به گفته او، زمانی بود که ایالات متحده و اروپا عرضهکننده ثبات در جهان بودند، اما حالا، در سایه سیاستهای دولت جدید آمریکا «ثباتِ جهانی دیگر امری بدیهی نیست» و به همین دلیل، ثباتی که چین در سایه رهبری شی عرضه میکند «ارزش بالایی پیدا کرده است.»
شی در مراسم خوشامدگویی به رهبران ۲۰ کشور حاضر در نشست شانگهای به نقش چین تحت رهبری خود در ایجاد ثبات جهانی نوین اشاره کرد.
او گفت که در قرن گذشته «بیثباتی، عدم قطعیت و عوامل غیرقابل پیشبینی در جهان به شکل چشمگیری افزایش یافته» و به همین دلیل سازمان همکاری شانگهای به «نیروی مهمی در پیشبرد ساخت نوعی جدید از روابط بینالملل و جامعهای با آیندهای مشترک برای بشریت» تبدیل شده است.
محور مسکو-پکن؛ نمایش همگرایی
نمایش استقبال شی از پوتین در رسانههای دولتی روسیه و چین با نمایش خوشامدگویی به دیگر رهبران دنیا متفاوت بود.
گاردین در این باره نوشته است: «شی و پوتین، که با کاروانی از سیاستمداران بلندپایه و نمایندگان تجاری وارد تیانجین شد، یکدیگر را بهگرمی در برابر دوربینها در آغوش کشیدند و سپس با کمک مترجم وارد گفتوگویی طولانی و پُر حرارت شدند.
لیم چوآنتیونگ، پژوهشگر موسسه مطالعات پیشرفته آسیا در دانشگاه توکیو، در گفتوگو با این رسانه، این صحنهآرایی را نشانهای از تداوم مشارکت «نامحدود» شی و پوتین میداند و اینکه دو کشور هنگام مقابله با دشمن مشترک، یعنی ایالات متحده، صفوف خود را به هم نزدیکتر کردهاند.
او گفت: «تا زمانی که دشمن مشترک [ایالات متحده] شکست نخورده باشد، همکاریِ نامحدود چین و روسیه ادامه خواهد یافت. این همکاری همچنین نظمی جهانی را برجسته میکند که فراتر از ایالات متحده وجود دارد.»
ترامپ شنبه در شبکه اجتماعی تروث سوشیال نوشت: «کارت شناسایی باید بخشی از هر رای باشد، بدون هیچ استثنایی! برای این منظور فرمان اجرایی صادر میکنم.» او افزود رایگیری پستی تنها برای بیماران بدحال و نیروهای نظامی مستقر در خارج مجاز خواهد بود.
خبرگزاری رویترز ضمن انتشار این مطلب یادآوری میکند که ترامپ سالهاست اعتبار نظام انتخاباتی آمریکا را زیر سؤال برده و همچنان بهطور نادرست ادعا میکند شکستش در انتخابات ۲۰۲۰ به جو بایدن نتیجه «تقلب گسترده» بوده است.
او و متحدان جمهوریخواهاش بارها مدعی «رأیگیری غیرقانونی غیرشهروندان» شدهاند؛ ادعایی که طبق گزارش نهادهای انتخاباتی، غیرقانونی، نادر و فاقد شواهد است.
به نوشته این خبرگزاری، ترامپ همچنین بارها خواستار لغو دستگاههای رایگیری الکترونیک و جایگزینی آن با برگههای کاغذی و شمارش دستی شده است؛ روشی که مقامهای انتخاباتی آن را پرهزینه، زمانبر و کمدقتتر میدانند.
اوایل ماه اوت نیز ترامپ وعده داده بود فرمانی برای پایان استفاده از رایگیری پستی و دستگاههای الکترونیک تا پیش از انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶ صادر خواهد کرد. با این حال، انتخابات فدرال در سطح ایالتها برگزار میشود و هنوز روشن نیست رئیسجمهوری از نظر حقوقی اختیار چنین اقدامی را داشته باشد.
انتخابات سوم نوامبر ۲۰۲۶ نخستین آزمون سراسری سیاستهای داخلی و خارجی ترامپ پس از بازگشت دوباره او به قدرت خواهد بود. بهگزارش رویترز، دموکراتها امیدوارند با پیروزی در کنگره و سنا مانع از پیشبرد برنامههای داخلی ترامپ شوند.
ترامپ: فرمانی اجرایی امضا میکنم تا رایگیری پستی را حذف کنم
دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا، اعلام کرده با صدور فرمان اجرایی قصد دارد در آستانه انتخابات میاندورهای ۲۰۲۶ روند حذف رایگیری پستی و ماشینهای رایگیری را آغاز کند. او در پستی در شبکههای اجتماعی نوشت که هدفش رهبری «جنبشی برای خلاص شدن از شر رایگیری پستی» و دستگاههای «نادقیق و بحثبرانگیز» است و تاکید کرد ایالتها باید از دستور دولت فدرال تبعیت کنند.
ترامپ چندی پیش نیز پس از دیدار سهساعته با ولادیمیر پوتین در آلاسکا، گفت رئیسجمهوری روسیه با او همنظر است که رایگیری پستی شفافیت و صداقت انتخابات را زیر سؤال میبرد. پوتین همزمان مدعی شد برخی انتخابات آمریکا با تقلب همراه بوده، هرچند هیچ مدرکی ارائه نکرد.
یادآوری میشود که پوتین در انتخابات ۲۰۲۴ با کسب ۸۷ درصد آرا بار دیگر رئیسجمهوری روسیه شد؛ انتخاباتی که از سوی مخالفان و ناظران مستقل با اتهام تقلب و سرکوب سیاسی همراه بود. همان سال، الکسی ناوالنی، رهبر مخالفان روسیه، در اردوگاه کار اجباری درگذشت.
ترامپ همچنین بار دیگر انتقاد کرد که او و کارزار انتخاباتیاش بهناحق به تبانی با روسیه متهم شدهاند و از جمهوریخواهان به دلیل بیتوجهی به اصلاحات انتخاباتی ابراز نارضایتی کرد.
بر اساس این گزارش، زمانی که ترامپ در ماه ژوئن دستور حمله هوایی به تاسیسات هستهای ایران را صادر کرد، حتی دیپلماتهای ارشد وزارت خارجه آمریکا از این تصمیم بیاطلاع بودند. پس از این حملات، مقامات منطقهای در تماس با سفارتخانههای آمریکا برای کسب اطلاعات تلاش کردند، اما کارکنان وزارت خارجه پاسخی نداشتند، جز ارجاع به بیانیه عمومی رئیسجمهوری.
والاستریت ژورنال مینویسد که شورای امنیت ملی آمریکا، که در دولتهای پیشین نقشی کلیدی در طراحی سیاستها، هماهنگی بیننهادی و تعامل با دولتهای خارجی داشت، اکنون به کمتر از ۱۵۰ کارمند تقلیل یافته، در حالی که این رقم در دولتهای قبلی حدود ۴۰۰ نفر بود.
در تصمیمی بحثبرانگیز، ترامپ مشاور امنیت ملی خود، مایک والتز، را تنها پس از سه ماه برکنار کرد و وزیر امور خارجهاش، مارکو روبیو، را همزمان با حفظ سمت قبلی، بهعنوان مسئول مستقیم تصمیمات امنیت ملی منصوب کرد. این تغییرات باعث شد که عملاً تصمیمگیریها محدود به حلقهای کوچک شامل چند مشاور نزدیک رئیسجمهوری شود.
تغییر ماموریت «شورای امنیت ملی» به هماهنگکنندهای صرف
روبیو پس از تصدی این سمت در اردیبهشتماه، دستور کاهش گسترده کارکنان شورای امنیت ملی را صادر کرد تا این شورا به نقش اولیه خود یعنی هماهنگی میاننهادی بازگردد، نه ایفای نقش مشورتی مستقل. به گفته مقامات دولت، این شیوه کاملاً با سبک تصمیمگیری از بالا به پایین ترامپ هماهنگ است.
سخنگوی مطبوعاتی کاخ سفید، کارولاین لویت، ضمن دفاع از این رویکرد، گفت: «ما نیاز نداریم همه احساسات را در نظر بگیریم، بلکه فقط باید کار را انجام دهیم.»
اما منتقدان از جمله دیوید راثکاف، نویسنده تاریخچه شورای امنیت ملی، هشدار میدهند که این مدل جدید باعث از میان رفتن فرآیند تصمیمسازی شده و ترامپ را بهتنهایی در نقش وزارت خارجه، ستاد مشترک ارتش و شورای امنیت ملی قرار داده است.
پیامدهای تصمیمات آنی و بیبرنامه
در مواردی مانند تصمیم ترامپ برای بمباران مواضع حوثیها در یمن، تنها ژنرال مایکل کوریلا و مایک والتز توانستند او را متقاعد کنند، در حالی که سایر اعضای تیم امنیتی مخالف بودند. با وجود این، دو ماه پس از آغاز حملات، ترامپ ناگهان اعلام کرد که حوثیها دیگر به کشتیهای آمریکایی حمله نخواهند کرد – ادعایی که با ادامه حملات نقض شد.
از سوی دیگر، سبک مدیریت جدید باعث شده ترامپ گاهی حتی از تصمیمات کلیدی دولت خود بیاطلاع باشد. بهعنوان نمونه، او در تیرماه زمانی متوجه توقف ارسال تسلیحات به اوکراین شد که موضوع به رسانهها درز کرد؛ او سپس دستور ادامه ارسال تسلیحات را صادر کرد.
نقش کمرنگ دیپلماسی و هماهنگی خارجی
در این ساختار جدید، تماسها و دیدارهای مقامات مانند استیو ویتکاف، نماینده ویژه ترامپ، با ولادیمیر پوتین و سایر رهبران خارجی مستقیماً به رئیسجمهوری گزارش داده میشود، بدون اینکه چکیدهای از این دیدارها به سایر نهادهای دولتی منتقل شود. لویت در پاسخ به این انتقاد گفت: «ما از ویتکاف فقط انتظار جلسه توجیهی برای ترامپ و حلقه امنیتی ارشد داریم – نه بیشتر.»
این تحولات نشان میدهد که ترامپ در تلاش است فرآیند امنیت ملی آمریکا را شخصیسازی و متمرکز بر خود کند؛ شیوهای که هرچند ممکن است اجرای سریع تصمیمات را تسهیل کند، اما به نوشته والاستریت ژورنال خطر اشتباه، بیاطلاعی، و عدم هماهنگی را نیز افزایش میدهد. والاستریت ژورنال در پایان هشدار میدهد که این مدل ممکن است در شرایط بحرانی به هزینههای سنگینی برای سیاست خارجی و امنیتی آمریکا منجر شود.
