در پی اعتراضهای مدنی، جشن حکومتی از بستر زایندهرود به حاشیه پل خواجو منتقل شد
بهدنبال اعتراض فعالان محیط زیست به برگزاری جشن در بستر خشک رودخانه زایندهرود، شهردار اصفهان اعلام کرد مکان برگزاری این برنامه به حاشیه پل خواجو تغییر یافته است.
بهدنبال اعتراض فعالان محیط زیست به برگزاری جشن در بستر خشک رودخانه زایندهرود، شهردار اصفهان اعلام کرد مکان برگزاری این برنامه به حاشیه پل خواجو تغییر یافته است.
علی قاسمزاده، شنبه ۱۵ شهریور در گفتوگو با خبرگزاری ایرنا، خبر داد که «به احترام کنشگران محیط زیست و افرادی که دغدغه زایندهرود را دارند»، محل برگزاری برنامه جشن از بستر رودخانه به سنگفرشهای پارک مجاور منتقل خواهد شد.
شهردار اصفهان با بیان اینکه هدف از برگزاری کنسرت در محدوده زایندهرود، از ابتدا «مطالبه احیای آن» بوده است، گفت ابراز نگرانی دوستداران محیط زیست مبنی بر اینکه «اجرای جشن بر بستر رودخانه، خشکی زایندهرود را عادیسازی میکند»، قابل درک است.
در فراخوان این جشن ابتدا بستر خشک زایندهرود به عنوان مکان برگزاری در نظر گرفته شده بود و این تغییر مکان در پی واکنشهای منفی فعالان محیط زیست و نگرانیهای عمومی از آسیب به بستر رودخانه صورت گرفته است.
این جشن با عنوان «شادمانه بزرگ اصفهان»، قرار است ۱۵ شهریور با حضور داریوش فرضیایی (عموپورنگ) و حامد همایون، ۱۶ شهریور با اجرای محمد علیزاده و گروه هزار دف، ۱۷ شهریور با حضور مصطفی راغب، حسن ریوندی و گروه هزار دف و ۱۸ شهریور با اجراهای محمداصفهانی و گروه هزاردف برگزار شود.
۱۴ شهریور و پس از انتشار تصاویری در شبکههای اجتماعی از نصب داربست و گذاشتن صندلی در بستر خشک زایندهرود اصفهان، در مجاورت سیوسهپل و با هدف برگزاری کنسرت و برنامههای تفریحی، شورای هماهنگی تشکلهای مردمنهاد منابع طبیعی و محیط زیست استان اصفهان این اقدام را محکوم کرد.
این شورا با انتشار نامهای، این اقدام را «به معنای عادیسازی وضعیت بحرانی خشکی زایندهرود» دانست و نسبت به پیامدهای آن هشدار داد: «هرگونه دخل و تصرف در بستر زایندهرود تحت هر عنوان، غیرمنطقی و غیرقابل قبول است و میتواند پیامدهای زیستمحیطی و اجتماعی جبرانناپذیری به دنبال داشته باشد.»
انتشار تصاویر نصب تجهیزات جشن خیابانی بر بستر زایندهرود با واکنشهای گستردهای از سوی کاربران شبکههای اجتماعی نیز روبهرو شد.
برخی کاربران به همزمانی برگزاری این جشنها با ماه شهریور و سالگرد اعتراضات ۱۴۰۱ اشاره کردند و برخی دیگر یادآور شلیک گلولههای ساچمهای به چشم معترضان و کشاورزانی شدند که آذرماه ۱۴۰۰ به بیآبی زایندهرود اعتراض کرده بودند.
حسین آخانی، استاد دانشگاه تهران، در گفتوگو با خبرآنلاین گفت: «مگر خشکاندن زایندهرود کار کوچکی است؟ اصلا باید جشن بگیرند و از همه دنیا مهمان دعوت کنند.»
مقامهای جمهوری اسلامی در روزهای اخیر بارها بر برگزاری مراسم هنری برای «افزایش نشاط» مردم و همچنین افزایش «وحدت و وفاق» تاکید کردهاند.
این در حالی است که جمهوری اسلامی پیشتر با برنامههای هنری خیابانی همچون فستیوال کوچه در بوشهر برخورد کرده است.
رضا صالحیامیری، وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، ۱۴ شهریور در واکنش به اعتراض فعالان میراث فرهنگی نسبت به برگزاری کنسرت در اماکن تاریخی و آثار باستانی گفت: «این دغدغهها بیجهت ایجاد میشود و تقاضا میکنم از اظهارنظرهای غیرکارشناسی پرهیز شود.»
او هدف از برگزاری این کنسرتها را «معرفی جذابیتهای ایران به نسل جوان» عنوان کرد و افزود: «در این رویدادها تمام نظامهای مراقبتی و حفاظتی رعایت میشود.»
نادره رضایی، معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز با انتشار ویدیویی در رابطه با لغو کنسرت خیابانی همایون شجریان، خواننده، ضمن عذرخواهی از مردم، ابراز امیدواری کرد که «همه نهادها در آینده همراهی کنند».
او با بیان اینکه «مهم نیست [کنسرت] با چه کسی و در کجا برگزار شود»، گفت: «متاسفانه در این مورد با هم باختیم.»
در حالی که مقامهای جمهوری اسلامی از «نشاط اجتماعی» سخن میگویند، در عمل صحنه موسیقی همچنان تبعیضآمیز است و با وجود نبود منع صریح قانونی، تکخوانی زنان در ایران عملا ممنوع و همخوانیشان محدود است؛ نتیجه اینکه «نشاط عمومی» به امتیازی مردانه فروکاسته شده است.
وبسایت گورو فوکس (GruruFocus) که به تحلیل وضعیت شرکتهای بزرگ شهرت دارد، جمعه ۱۴ شهریور در یادداشتی خبر داد گروه مخابراتی امتیان (MTNOY) در ایران با بنبست نقدینگی روبهرو شده است.
بر اساس این گزارش، پس از سالها تلاش برای خروج از ایران، رالف موپیتا، مدیرعامل امتیان، سهام این شرکت در ایرانسل را «دارایی منجمد» (بلوکه شده) توصیف کرده است؛ اشارهای به تأثیر تحریمهای آمریکا که هرگونه جابهجایی پول به داخل یا خارج ایران را مسدود کرده است.
اکنون امتیان دیگر هیچ کنترلی بر عملیات ایرانسل ندارد.
امتیان که با بنیاد مستضعفان، زیر نظر علی خامنهای در ایران شریک است، سال ۱۳۹۵ بهدنبال سیاست جدید این شرکت برای خروج از خاورمیانه، اعلام کرد از بازار ایران خارج خواهد شد.
آذر سال ۱۳۹۵، برخی خبرگزاریها به نقل از منابع آگاه نوشتند که امتیان حدود ۴۳۰ میلیون دلار بازپرداخت وام و سودهای انباشته شده آن در ایران در سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۵ را از کشور خارج کرده است.
اگرچه امتیان در حال همکاری با هیات منصفه فدرال وزارت دادگستری آمریکا در تحقیقات مربوط به فعالیتهای گذشتهاش در افغانستان و ایران است و تاکنون نیز هیچ شکایتی علیه آن ثبت نشده است اما همچنان به داراییهای خود در ایران دسترسی ندارد.
با آغاز کار دونالد ترامپ برای دور دوم به عنوان رییسجمهوری آمریکا و سختگیری مجدد در تحریمهای جمهوری اسلامی، به نظر میرسد این شرکت برای دسترسی به داراییهایش مسیر دشوارتری در پیش رو دارد.
سال ۱۴۰۰، همزمان با آغاز دوره ریاستجمهوری جو بایدن و گشوده شدن پنجره فرصت برای احیای برجام، امتیان در صورتهای مالی سالانه خود اعلام کرد ۲۰۴ میلیون دلار، عمدتا مربوط به بازپرداخت وام و سود نقدی در ایران دارد.
با این حال خبری درباره نقل و انتقال این پول منتشر نشد.
شرکت امتیان در ایران مالک سهام اقلیت شرکت ایرانسل است؛ شرکتی که ۵۱ درصد سهام آن در اختیار شرکت گسترش الکترونیک سینا قرار دارد. این شرکت یکی از شرکتهای اقماری «بنیاد مستضعفان» است که زیر نظر رهبر جمهوری اسلامی فعالیت میکند.
بر اساس صورت مالی سال ۱۳۹۵ بنیاد مستضعفان، ایرانسل بالاترین سوددهی را در بین شرکتهای این بنیاد داشته.
ایرانسل از سهامداران اصلی تاکسی اینترنتی اسنپ نیز بهشمار میرود.
هوشمند عقیلی، خواننده و آهنگساز نامآشنای موسیقی سنتی و کلاسیک ایرانی، زادهٔ سوم مرداد ۱۳۱۶ در اصفهان بود، از نوجوانی شیفتهٔ موسیقی شد و با تشویق خانواده، مسیر هنریاش را در محافل موسیقی سنتی اصفهان آغاز کرد.
عقیلی تحصیلات خود را در دبیرستان ادب و سپس در رشته ادبیات انگلیسی به پایان رساند. علاقه به آواز او را به کلاسهای استادانی چون تاج اصفهانی، محمود کریمی و اسماعیل مهرتاش کشاند؛ مسیری که ورودش به رادیو و صحنههای رسمی را هموار کرد. نخستین اثر شاخص او با عنوان «ساقینامه» و آهنگسازی مهرتاش نامش را در میان علاقهمندان تثبیت کرد.
یکی از نقاط عطف کارنامه هنری عقیلی، حضور در کلاسهای استاد مهرتاش و همکاری نزدیک با محمود کریمی بود که موجب پختگی او در تکنیک آواز شد. او بعدها در برنامههای متعدد رادیویی و تلویزیونی حضور یافت و در کنار بزرگان موسیقی کلاسیک و ملی ایران آثاری ماندگار از خود بر جای گذاشت.
درخشش او به سرعت به صحنههای بزرگ کشیده شد. عقیلی در مراسم گشایش تلویزیون ملی ایران در کنار چهرههایی همچون مرتضی حنانه و حسین قوامی اجرای زنده داشت؛ اجرایی که جایگاهش را در موسیقی کشور محکمتر کرد.
عقیلی مدتی نیز در وزارت تعاون بهعنوان کارشناس مشغول به کار بود، اما عشق به موسیقی او را همواره در این مسیر نگه داشت. یک سال پیش از انقلاب به آمریکا مهاجرت کرد و در لسآنجلس اقامت گزید. انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ سبب شد او دیگر به وطن بازنگردد، اما فعالیتهای موسیقاییاش را در جمع ایرانیان مقیم آمریکا ادامه داد.
این خواننده پیشکسوت بیش از هفت دهه در عرصه موسیقی حضور داشت. صدای پرقدرت، بیان شاعرانه و تسلط بر ردیفها و دستگاههای موسیقی ایرانی باعث شد نسلهای مختلف با آثارش همراه شوند. او علاوه بر فعالیت هنری، پدر یک پسر و یک دختر بود و در سالهای پایانی زندگی بارها تاکید کرده بود بزرگترین آرزویش سلامت و خوشبختی مردم ایران است.
با درگذشت هوشمند عقیلی، یکی از صداهای شاخص موسیقی ایرانی خاموش شد. اما نام و آثار او همچنان در کنار بزرگان آواز باقی خواهد ماند و برای دوستداران موسیقی سنتی و کلاسیک ایران یادگاری ارزشمند بهشمار میرود.
