رسانههای فرانسه: دو مظنون به دست داشتن در سرقت از موزه لوور دستگیر شدند
روزنامه لو پاریزین به نقل از منابع نزدیک به تحقیقات گزارش داد که دو مظنون به سرقت جواهرات از موزه لوور پاریس، عصر شنبه دستگیر شده و تحت بازجویی هستند.
روزنامه لو پاریزین به نقل از منابع نزدیک به تحقیقات گزارش داد که دو مظنون به سرقت جواهرات از موزه لوور پاریس، عصر شنبه دستگیر شده و تحت بازجویی هستند.
به نوشته این نشریه فرانسوی، یکی از این دو مظنون قصد خروج از کشور را داشت و حدود ساعت ۱۰ شب شنبه به وقت محلی در فرودگاه شارل دوگل پاریس دستگیر شد.
بر اساس این گزارش، مظنون دیگر نیز اواخر شب در حومهای در شمال پایتخت فرانسه به دست پلیس افتاد.
سرقت از موزه لوور ساعت ۹:۳۰ صبح (به وقت محلی) در تاریخ ۲۷ مهر و تنها طی هفت دقیقه به وقوع پیوست.
خبرگزاری فرانسه نوشت سارقان هنگام گریختن از موزه، تاجی جواهرنشان را جا گذاشتند و سپس با اسکوتر از محل متواری شدند.
کارآگاهان با بررسی تصاویر دوربینهای مداربسته اطراف موزه و بزرگراههای منتهی به پاریس در تلاش بودند ردی از سارقان بیابند.
در حالی که تحقیقات درباره این سرقت از سوی اداره مبارزه با سرقت و اداره مرکزی مبارزه با قاچاق اموال فرهنگی ادامه دارد، قرار است ضعفهای سامانه امنیتی موزه مورد ارزیابی قرار گیرد تا حداکثر امنیت برای آثار باقیمانده تضمین شود.
انتقال شماری از جواهرات لوور به بانک مرکزی فرانسه
پس از این سرقت، بخشی از جواهرات گرانبهای مجموعهای که از دزدی در لوور جان سالم به در بردند، به بانک مرکزی فرانسه و عمق ۲۶ متری زمین منتقل شدند.
به گزارش رسانههای فرانسوی، باارزشترین جواهرات موزه بهطور محرمانه و تحت تدابیر شدید امنیتی، به صندوقهای فوقامن بانک فرانسه انتقال یافت. این عملیات با اسکورت پلیس صورت گرفت.
ژانویه ۲۰۲۵، مدیر موزه لوور در نامهای به وزیر فرهنگ فرانسه نسبت به «میزان نگرانکننده فرسودگی» این موزه هشدار داده و بر ضرورت اقدام فوری برای بازسازیهای اساسی تاکید کرده بود.
سارقان در مجموع هشت قطعه گرانبها را ربودند؛ از جمله گردنبند زمرد و الماسی که ناپلئون اول به همسرش هدیه داده بود و تاجی متعلق به ملکه اوژنی، همسر ناپلئون سوم که با حدود دو هزار الماس آراسته شده است.
موزه لوور ۲۹ مهر در پاسخ به انتقادها درباره شکننده بودن ویترینهای نگهداری جواهرات اعلام کرد این محفظهها در سال ۲۰۱۹ نصب شدهاند و «از نظر امنیتی پیشرفت چشمگیری نسبت به گذشته داشتهاند».
پکک که از سال ۱۹۸۴ علیه دولت ترکیه شورش کرده، در اردیبهشت پس از درخواست پایان مبارزه مسلحانه از سوی عبدالله اوجالان، رهبر زندانی خود، تصمیم به خلع سلاح و انحلال گرفت.
پکک پس از آن برای نشان دادن حسن نیت، مقداری سلاح را به آتش کشید.
هموار شدن پیگیری مطالبات از مسیر سیاسی و دموکراتیک از دیگر اهداف فراخوان اوجالان بوده است.
پکک یکشنبه چهارم آبان در بیانیهای اعلام کرد که تصمیم گرفته تمام نیروهای خود را برای پایهگذاری آنچه که آن را «زندگی آزاد، دموکراتیک و برادرانه» خواند، خارج کند و در عین حال فرآیندهای خلع سلاح و ادغام را به مرحله بعدی ببرد.
این بیانیه اعلام کرد که این اقدام نشاندهنده تعهد پکک به این روند است و دولت ترکیه اکنون باید بدون تأخیر گامهای «قانونی و سیاسی» بردارد. در ادامه این بیانیه آمده که آنکارا باید از طریق قوانین مربوط به ادغام، راه را برای گذار پکک به یک «سیاست دموکراتیک» هموار کند.
ترکیه از اعلام عقبنشینی نیروهای پکک به شمال عراق استقبال کرد.
عمر چلیک، سخنگوی حزب حاکم عدالت و توسعه، در حساب ایکس خود نوشت تصمیم عقبنشینی پکک نتیجه ملموس ناشی از هدف «ترکیه عاری از تروریسم» دولت این کشور است و به شکلگیری «چارچوب مثبتی» که قرار است از جانب کمیسیون پارلمانی برای بخش قانونی این روند ایجاد شود، کمک خواهد کرد.
پکک پس از آنکه در سالهای اخیر به ورای مرزهای جنوب شرقی ترکیه رانده شد، در شمال عراق مستقر شد. ارتش ترکیه حملات منظمی را به پایگاههای پکک در منطقه انجام میدهد و چندین پاسگاه نظامی در آنجا تأسیس کرده است.
در طول سالها، اهداف پکک از تلاش برای تشکیل یک کشور مستقل به تلاش برای حقوق بیشتر برای کردها و خودمختاری محدود در جنوب شرقی ترکیه که عمدتا کردنشین است، تغییر کرده است.
ترکیه میگوید از حقوق کردها محافظت میکند اما اجازه اقدامات جداییطلبانه را نخواهد داد.
پایان درگیری ترکیه که عضو ناتوست، با پکک میتواند پیامدهایی در سراسر منطقه، از جمله در سوریه، داشته باشد؛ جایی که ایالات متحده با نیروهای کرد سوری که آنکارا آنها را شاخهای از پکک میداند، متحد است.
ترامپ در سخنرانی یکشنبه چهارم آبان خود در اجلاس ایالات متحده و اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا (آسهآن) در کوالالامپور پایتخت مالزی گفت که آمریکا دوران طلایی خود را سپری میکند.
او افزود: «پیام ما به کشورهای جنوب شرقی آسیا این است که ایالات متحده ۱۰۰٪ با شماست و ما قصد داریم برای نسلهای متمادی شریکی قوی باشیم.»
امضای توافق صلح میان تایلند و کامبوج با حضور ترامپ
رهبران تایلند و کامبوج یکشنبه در حضور ترامپ، یک توافق آتشبس گسترده امضا کردند.
این توافق بر پایه آتشبس سه ماه پیش قرار دارد، زمانی که ترامپ با رهبران وقت دو کشور تماس گرفت و از آنها خواست به خصومتها پایان دهند، در غیر این صورت ممکن است مذاکرات تجاری آنها با واشینگتن را به حالت تعلیق دربیاید.
هر دو طرف یکدیگر را به خاطر شروع تبادل پنج روزه آتش راکت و توپخانه سنگین که منجر به کشته شدن حداقل ۴۸ نفر و آوارگی موقت حدود ۳۰۰ هزار نفر شد، سرزنش میکنند.
ترامپ در دوره دوم ریاست جمهوری خود را به عنوان یک رهبر صلحطلب جهانی معرفی کرده و تصمیم او برای حمایت از تلاشهای میانجیگری انور ابراهیم، نخست وزیر مالزی، منجر به نامزد شدنش از جانب هان مانت، نخست وزیر کامبوج، برای دریافت جایزه نوبل شد.
تعهد جدی به ثبات و صلح
در مراسمی در جریان اجلاس سران کشورهای آسهآن، ترامپ این دو رهبر را شجاع خواند و افزود آتشبس حاصل از میانجیگری او «میلیونها نفر را نجات داده است».
ترامپ با توصیف این توافق به عنوان یک پیمان صلح گفت: «به دلیل تعهد قوی آمریکا به ثبات و صلح در این منطقه و هر منطقهای که بتوانیم این کار را انجام دهیم، دولت من بلافاصله شروع به تلاش برای جلوگیری از تشدید درگیری کرد.»
رییس جمهوری آمریکا با اشاره به اینکه سازمان ملل متحد در این امر دخیل نبوده، گفت: «ما همین الان توافق را انجام دادیم و آن را گزارش کردیم. همه از اینکه ما این کار را به سرعت انجام دادیم، شگفتزده شدند.»
توافق برای خروج سلاحهای سنگین، آزادی بازداشتشدگان
دو کشور در یک بیانیه مشترک، متعهد به ایجاد یک تیم ناظر آسهآن، کاهش تنش نظامی و خروج سلاحهای سنگین از منطقه مرزی خود شدند و تایلند موافقت کرد در صورت اجرای این اقدامات، ۱۸ اسیر جنگی کامبوجی را آزاد کند.
آنها همچنین توافق کردند که در مورد حذف مینهای زمینی که پس از مجروح شدن یک سرباز تایلندی در حین گشت مرزی، عامل شروع درگیری بودند، هماهنگی کنند. تایلند، کامبوج را که یکی از آلودهترین کشورهای جهان به مینهای زمینی است، به کاشت مهمات جدید متهم کرده است؛ اتهامی که کامبوج را رد میکند.
آنوتین چارنویراکول، نخست وزیر تایلند، گفت: «این بیانیه نشاندهنده اراده ما برای حل مسالمتآمیز اختلافات با احترام کامل به حاکمیت و تمامیت ارضی است.»
هون مانت هم گفت که این توافق نشان میدهد که اختلافات باید به صورت مسالمتآمیز حل و فصل شوند، «مهم نیست که اختلاف ما چقدر دشوار یا پیچیده باشد».
این توافق برای ترامپ که دولتش در سال جاری درگیر تلاشهای میانجیگری در غزه، بین ارمنستان و آذربایجان و یک درگیری کوتاه بین هند و پاکستان بوده و در عین حال برای پایان دادن به جنگ روسیه در اوکراین کوشیده یک امتیاز مثبت خواهد بود.
در مراسم رسمی که روز یکشنبه در کوالالامپور برگزار شد، پرچم تیمور شرقی در کنار پرچم ۱۰ کشور عضو آسهآن برافراشته شد و این کشور بهطور رسمی یازدهمین عضو این اتحادیه شد. زانانا گوسمائو، نخستوزیر تیمور شرقی، در سخنرانی خود گفت: «امروز تاریخ ساخته شد. برای مردم تیمور-لسته، این نهتنها تحقق یک رویا، بلکه تاییدی بر مسیر استقلال و پیشرفت ماست.»
انور ابراهیم، نخستوزیر مالزی و رئیس دورهای آسهآن، این عضویت را تکمیلکننده «خانواده آسهآن» دانست و گفت این گام «نمادی از سرنوشت مشترک و پیوند عمیق منطقهای» است. او تاکید کرد هدف آسهآن «رشد پایدار، منصفانه و تضمین رفاه نسلهای آینده» است.
تحلیلگران میگویند پیوستن جوانترین و فقیرترین کشور منطقه – با جمعیتی حدود ۱.۴ میلیون نفر – نشانگر شمولگرایی و انعطافپذیری آسهآن در دوران تحولات ژئوپلیتیکی است. آنجلین تان، کارشناس مؤسسه مطالعات راهبردی مالزی، گفت: «در زمانی که حمایتگرایی در حال افزایش است، گسترش آسهآن نشانهای از تعهد این اتحادیه به همکاری منطقهای و مشارکت برابر است.»
تیمور شرقی، کشوری میان اندونزی و استرالیا، پس از قرنها استعمار پرتغال و ۲۴ سال اشغال اندونزی، در سال ۲۰۰۲ به استقلال رسید. این کشور اکنون با رهبری زانانا گوسمائو و خوزه راموس-هورتا، رئیسجمهوری و برنده جایزه صلح نوبل، با چالشهای بیکاری، فقر و وابستگی به درآمدهای نفت و گاز روبهروست.
عضویت در آسهآن دسترسی تیمور شرقی به بازارهای منطقهای، توافقهای تجاری آزاد و فرصتهای سرمایهگذاری را فراهم میکند. گوسمائو در پایان مراسم گفت: «این پایان راه نیست، آغاز فصلی الهامبخش برای ماست؛ فصلی برای یادگیری، نوآوری و حکمرانی شایسته.»
رسانههای سوریه گزارش دادند نیروهای اسرائیلی شنبه به شهر جبا در حومه قنیطره در جنوب سوریه وارد شدند.
بر اساس گزارشها، یک واحد نظامی دیگر اسرائیل شامل پنج خودرو، بامداد شنبه به روستای الصمدانیه در حومه قنیطره حمله کردند، اما جزییات بیشتری در این مورد منتشر نشده است.
دیدهبان حقوق بشر سوریه به نقل از منابع محلی نوشت که یک نیروی اسرائیلی جمعه دوم آبان به سوی روستای طرنجه در حومه شمالی قنیطره پیشروی کرد، برای مدت کوتاهی در نزدیکی بئر السربخ مستقر شد و سپس به بلندیهای جولان بازگشت.
پیش از این، نیروهای اسرائیلی به روستای الحمیدیه در حومه جنوب غربی قنیطره حمله کرده بودند.
رسانههای سوریه همچنین گزارش دادند نیروهای ارتش و نیروهای دموکراتیک سوریه در مناطق «محکان» و «کشمه» در استان دیرالزور در شرق این کشور با یکدیگر درگیر شدهاند.
از سوی دیگر، اداره امنیت استان لاذقیه در غرب سوریه با هشدار درباره اینکه نهادهایی مرتبط با بازماندگان حکومت بشار اسد در تلاش برای بیثباتکردن این استان هستند، از ساکنان لاذقیه خواست برای مقابله با این عوامل، با نیروهای امنیتی همکاری کنند.
در همین حال، گروههای شبهنظامی وابسته به وزارت دفاع سوریه مستقر در روستای والغه، گروههای مسلح محلی در شهر سویدا را با سلاحهای سنگین هدف قرار دادند.
از سویی، ولید جنبلاط، رهبر دروزیهای لبنان، شنبه گفت که سویدا باید بخشی از سوریه باقی بماند و هشدار داد که موضع دروزیها در سوریه پس از درگیریهای سویدا یکپارچه نیست و احمد الشرع، رییسجمهوری موقت سوریه در دوره انتقال قدرت، باید برای اطمینان یافتن از این موضوع، اقدامات بیشتری انجام دهد.
