پرویز احمد پنجکی، عضو کانون عالی بازنشستگان تامین اجتماعی، هشدار داد افزایش هزینههای درمان و ناکارآمدی بیمههای پایه و تکمیلی، بسیاری از بازنشستگان و سالمندان را در موقعیتی قرار داده که برای ادامه درمان، ناچار به فروش خانه و داراییهای خود شدهاند.
پنجکی دوشنبه ۲۴ آذر در مصاحبه با خبرگزاری ایلنا تاکید کرد بازنشستگان برخلاف الزام قانونی، مجبور به خرید بیمه تکمیلی شدهاند.
سازمان تامین اجتماعی مکلف است بر اساس ماده ۵۴ قانون تامین اجتماعی و قانون الزام، مجموعه کامل خدمات درمانی بازنشستگان را بهصورت رایگان ارائه دهد، اما به گفته پنجکی، زیرساختها هنوز مهیا نشده و بیمارستانهای ملکی فرسودهاند.
او افزود منابعی که باید صرف تقویت درمان تامین اجتماعی شود، در این بخش هزینه نشده است؛ از جمله سهم درمانی که از شاغلان و همچنین دو درصدی که از حقوق بازنشستگان کسر میشود.
این عضو کانون عالی بازنشستگان هشدار داد در شرایط کنونی «بیمه پایه اساسا کارایی ندارد».
در بسته فعلی بیمه تکمیلی، حق بیمه ماهانه ۷۲۰ هزار تومان است که ۴۷۰ هزار تومان آن را بازنشسته و ۲۵۰ هزار تومان را سازمان میپردازد.
اگرچه سقف برخی تعهدات افزایش یافته، اما به گفته پنجکی، بسیاری از بازنشستگان ناچار به انتخاب طرح دوم یا «طلایی» هستند؛ طرحی که سقف ندارد و دارو و آزمایش بیماریهای خاص را پوشش میدهد.
بار مالی این طرح، فشار قابلتوجهی به خانوارهای بازنشسته وارد کرده است.
پنجکی توضیح داد هزینه بیمه تکمیلی (طرح دوم) تقریبا ماهی یک میلیون تومان برای هر نفر است.
به گفته او، بیمه کردن یک خانواده ششنفره میتواند تا شش میلیون تومان در ماه هزینه داشته باشد؛ رقمی که با حقوق ۱۰ تا ۱۵ میلیون تومانی بازنشستگان همخوانی ندارد.
ایلنا تاکید کرد حتی با ادعای پوشش ۹۸ درصدی دارو از سوی بیمه، همان سهم باقیمانده میتواند ماهانه بین ۵ تا ۲۰ میلیون تومان هزینه ایجاد کند.
در درمانهای پرهزینه مانند سرطان که برای یک دوره درمان ۹۰۰ میلیون تومانی باید ۲۷۰ میلیون تومان از سوی خود بیمار پرداخت شود، بازنشسته یا باید داراییهایش را بفروشد یا درمان را نیمهکاره رها کند.
پنجکی در همین زمینه گفت حدود ۸۰ درصد بازنشستگانی که از کانونها وام میگیرند، این پول را صرف هزینههای درمانی میکنند.
این در شرایطی است که به گفته او، حتی هزینه داروهای قند و انسولین ماهانه کمتر از دو تا سه میلیون تومان نیست و بازنشستگان با بیماریهای معمولی مثل عمل زانو، چشم یا سرماخوردگی هم در این شرایط تحت فشار قرار دارند.
خانواده محمدی، بامداد دوشنبه ۲۴ آذر به وقت ایران، با انتشار بیانیهای در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کردند که محمدی پس از حدود سه روز بیخبری در تماسی کوتاه و فشرده توضیح داد که ماموران امنیتی ۲۱ آذر مقابل مسجد محل برگزاری مراسم هفتم خسرو علیکردی به او حمله کردند و با وارد آوردن «ضربههای شدید و مداوم باتوم به سر و گردن» او را با خشونت بازداشت کردند.
بهگفته محمدی، در جریان بازداشت و پس از آن، او را به «همکاری با دولت اسرائیل» متهم کردهاند.
او در این تماس تلفنی گفت که ضربهها بهحدی شدید و محکم بود که طی سه روز گذشته دو بار به اورژانس بیمارستان منتقل شده است. ماموران هنگام حمله به محمدی گفتهاند: «مادرت را به عزایت مینشانیم.»
غزل عبداللهی، فرزند عالیه مطلبزاده نیز در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که مادرش شامگاه یکشنبه ۲۳ آذر، «تحت شنود ماموران امنیتی» با او تماس گرفته و گفته است: «بازپرس شعبه ۹۰۱ برایم قرار بازداشت یکماهه با اتهام اجتماع و تبانی صادر کرده است.»
او همچنین گفته است که ابتدا تحت بازداشت سازمان اطلاعات سپاه بوده و یکشنبه به وزارت اطلاعات (اداره اطلاعات مشهد) تحویل داده شده است.
مطلبزاده نیز پس از تحویل به اداره اطلاعات از سوی پزشک این نهاد معاینه شده و جراحتهای ناشی از ضرب و شتم شدید مورد رسیدگی اولیه پزشکی قرار گرفته است.
عبداللهی تاکید کرد که مادرش به دلیل ابتلا به سرطان سینه و سابقه جراحی، شیمیدرمانی و رادیوتراپی به مراقبت تخصصی و مصرف منظم داروهای حیاتی نیاز دارد اما این داروها و مراقبتها تاکنون در اختیار او قرار نگرفته است.
طبق بیانیه خانواده نرگس محمدی، او بر خلاف مطلبزاده نمیداند در اختیار کدام نهاد امنیتی است. او بهواسطه خانواده از تیم وکلای خود خواسته که بیدرنگ و بدون تاخیر «علیه نهاد امنیتی بازداشتکننده» او بهطور رسمی شکایت کنند.
در پایان این بیانیه آمده است که علاوه بر عالیه مطلبزاده، پوران ناظمی و هستی امیری نیز با خانوادههایشان تماس گرفتهاند.
