هدیه کیمیایی
ایراناینترنشنال
ایراناینترنشنال

در جریان انقلاب ملی ایرانیان، نوجوانان بسیاری، همراه با دوستان و خانوادههایشان یا به تنهایی، به خیابان رفتند تا فریاد اعتراض خود را برای براندازی جمهوری اسلامی به گوش جهان برسانند.

خیزش ملی ایرانیان صحنه حضور گسترده نسل زد برای بازپسگیری نمادهای ملی، هویتی و فرهنگی ایران شده است. نمادهایی که جمهوری اسلامی طی ۴۷ سال گذشته یا در تلاش برای مصادره آنها بوده، یا نمایش و استفاده از آنها را بهطور کامل ممنوع و در مواردی حتی جرمانگاری کرده است.

جمهوری اسلامی در اعتراضات آبان ۹۸ دستکم ۲۳ کودک را در شهرهای مختلف ایران با شلیک گلوله کشت و اینترنت را قطع کرد تا صدای جنایتهایش به گوش جهان نرسد.

زنان ایرانی با انتخاب نوع زندگیشان در حال مبارزه با حکومتی هستند که نان را در کاسه ایدئولوژی میگذارد و راه معاش و حق زندگی را بر شهروندانی که مطیع نباشند، میبندد. زنان سرپرست خانواده بیش از چهار دهه است که در رویارویی با قوانین زنستیزانه حکومت، برای حضور در بازار کار میجنگند.

پرستاران بیمارستان صدوقی یزد، دوشنبه ۲۲ مرداد در ادامه اعتصاب سراسری پرستاران در شهرهای مختلف ایران، تجمع اعتراضی برگزار کردند. این هشتمین روز بود که پرستاران به دلیل ماهها حقوق و کارانه پرداخت نشده، اجرا نشدن قانون تعرفهگذاری خدمات پزشکی و شیفتهای اجباری طولانی، اعتصاب کردند.

حکومت ایران در بسیاری موارد از شکنجه «اعدام مصنوعی» علیه زندانیان استفاده کرده است. حتی کودکان زیر ۱۸ سالی را که به دلایل مختلف از جمله شرکت در نزاعهای جمعی متهم به قتل شدهاند، بارها با این شکنجه پای چوبه دار بردهاند تا از آنها اعتراف اجباری بگیرد.

«وقتی صاحبخانه خبر داد باید ۵۰ میلیون تومان به پول پیش و سه میلیون به اجاره خانه اضافه کنیم، تنها راهی که به ذهنمان رسید این بود که اطراف تهران را بگردیم تا خانهای با اجاره مناسب پیدا کنیم، اما پولمان به آنجا هم نمیرسید.»

حکومت ایران در تلاش برای اجرای سیاست افزایش جمعیت، قانون موسوم به حمایت از خانواده و جوانی جمعیت را در مهر ماه ۱۴۰۱ تصویب کرد.

زهرا رحیمی، مدیرعامل جمعیت امام علی و همسر شارمین میمندینژاد که موسس این جمعیت بوده است، در گفتوگو با ایراناینترنشنال با شرح وضعیت کودکان در ایران توضیح داد که این گروه سنی چگونه در کشور قربانی قوانین جمهوری اسلامی میشوند.

آسیبدیدگان چشمی خیزش انقلابی و خانوادههای دادخواه در گفتوگو با ایراناینترنشنال درباره برگزاری مراسم یادبود ابراهیم رئیسی در سازمان ملل ابراز تاسف کردند. آنها پرسیدند چرا این سازمان که قرار بود صدای آنان باشد، برای رئیسی که در «جنایت علیه ایرانیان» دست داشت، سوگوار شد؟
