کشته شدن یکی از فرماندهان ارشد حزب‌الله در حمله هوایی اسرائیل به جنوب لبنان

خبرگزاری رویترز با گزارش این موضوع نوشت اسناد واکاوی شده نشان می‌دهد دادگاه‌های روسیه این شرکت‌ها را از فهرست بدهکاران مالی خارج کرده است.

با این حال جریمه مالی سایر شرکت‌های بزرگ حوزه فناوری مانند ایکس (توییتر سابق) و توییچ همچنان در پایگاه داده قضایی روسیه وجود دارد.

روسیه پیش از این شرکت ایکس را در مجموع ۵۱ میلیون روبل، معادل ۵۶۰ هزار و ۷۳۰ دلار و پلتفرم پخش ویدیوی توییچ را ۲۳ میلیون روبل، معادل ۲۵۲ هزار و ۸۷۹ دلار جریمه کرده بود.

گوگل، متا و تیک‌تاک هنوز واکنشی نسبت به این موضوع نشان نداده‌اند.

سخنگوی تلگرام به رویترز گفت از دلیل لغو جریمه‌های این شرکت و دیگر شرکت‌های فناوری اطلاعی ندارد.

این شرکت همچنین تاکید کرده است هیچ‌گونه دارایی، تجهیزات، دفتر و یا کارمندی در این کشور ندارد و بدون حضور قانونی در آن مکان امکان بررسی علت این موضوع ممکن نیست.

به گفته سخنگوی این مجموعه برخی رسانه‌های روسی دلیل لغو جریمه شرکت‌های فناوری را عدم امکان دسترسی ضابطان قضایی روسیه به دارایی‌های این مجموعه‌ها جهت توقیف آن‌ها عنوان کرده‌اند.

تلگرام که شهروندان روسی از آن به عنوان پیام‌رسان و منبعی برای پیگیری اخبار استفاده می‌کنند یکی از محبوب‌ترین پلتفرم‌های آنلاین در این کشور به شمار می‌رود.

پاول دورف، مدیرعامل و موسس این شرکت پس از آن‌که در سال ۲۰۱۴ مالکیت شرکت قبلی خود را از دست داد روسیه را ترک کرد و هم‌اکنون شهروند امارات و فرانسه است.

این پیام‌رسان که دسترسی به آن در سال ۲۰۱۸ توسط دولت روسیه مسدود شده بود پس از حدود دو سال از فهرست سیاه فیلترینگ این کشور خارج شد.

با این حال روسیه سال‌ها است با شرکت‌های فناوری خارجی بر سر محتوای غیرقانونی ادعایی و محل ذخیره‌سازی داده‌های کاربران درگیر اختلاف است.

این اختلافات از زمان آغاز جنگ این کشور علیه اوکراین در اسفند ۱۴۰۰ تشدید شده است.

مقامات این کشور از ابتدای این تهاجم دسترسی شهروندان خود به پلتفرم‌های توییتر، اینستاگرام و فیسبوک را مسدود کرده‌اند.

سیاست گوگل در قبال مدیریت محتوای یوتوب نیز همواره مورد انتقاد دولت روسیه قرار گرفته است اما با این وجود دسترسی به آن کماکان ممکن است.

اواخر سال گذشته میلادی یک دادگاه در روسیه گوگل را ۴،۶ میلیارد روبل، معادل ۵۰،۴ میلیون دلار جریمه کرد.

در سال ۲۰۲۲ شرکت متا، مالک پلتفرم‌های اینستاگرام، فیسبوک و واتس‌اپ که روسیه آن را «افراطی» می‌نامد نیز مشمول جریمه شد.

فارین افرز در گزارشی به بررسی آثار جنگ اسرائیل و حماس از این منظر پرداخته است.

بر اساس این گزارش، کمتر مساله‌ای مانند جنگ در اسرائیل و فلسطین هست که می‌تواند این گونه افکار عمومی جهانی را آزرده کند.

پس از حمله حماس در هفتم اکتبر به اسرائیل که بیش از هزار و ۲۰۰ کشته برجای گذاشت، مردم در سراسر جهان در واکنش‌هایی متفاوت به خیابان‌ها آمدند؛ برخی برای ابراز همبستگی با اسرائیل و برخی دیگر به منظور محکوم کردن پاسخ نظامی و تنبیهی اسرائیل در نوار غزه که منجر به کشته شدن بیش از ۲۲ هزار فلسطینی شد.

این جنگ به طور قابل توجهی موجب افزایش تنش‌ها در خاورمیانه شده و میدان نبرد را به لبنان، عراق، سوریه و دریای سرخ گستردانده است.

پیامدهای دامنه‌دار این درگیری، فراتر از خاورمیانه در سراسر جهان دیده می‌شود. پیامدهایی که منجر به مشاجره بر سر آزادی بیان، کشمکش‌های دیپلماتیک شدید در سازمان ملل و افزایش جنایات ناشی از نفرت علیه یهودیان، مسلمانان و اعراب شده است.

همه این اتفاقات در حالی رخ می‌دهند که در سال پیش‌رو حدود ۴۰ درصد از جمعیت جهان در بیش از ۴۰ کشور به پای صندوق‌های رای خواهند رفت.

در بسیاری از این کشورها، جنگ اسرائیل و حماس در حال ایجاد یا تشدید شکاف‌هایی سیاسی است که می‌تواند پیامدهای انتخاباتی به همراه داشته باشد.

ایالات متحده

پیامدهای سیاسی جنگ، فراتر از غزه و به احتمال زیاد در ایالات متحده به شدت احساس خواهد شد. چراکه درگیری‌های اسرائیل و فلسطین از آن دسته موضوعات حوزه سیاست خارجی است که برای رای‌دهندگان آمریکایی اهمیت خاصی دارد.

جو بایدن، رییس‌جمهوری کنونی آمریکا، از زمان حمله هفتم اکتبر، قاطعانه کنار اسرائیل ایستاده و با افزایش کمک‌های نظامی به این کشور، به تقویت دفاع موشکی گنبد آهنین اسرائیل کمک کرده است.

بایدن در این مدت کنگره را تحت فشار قرار داده تا بسته‌های کمکی قابل توجهی برای اسرائیل تصویب کنند و از سوی دیگر، از حق وتوی ایالات متحده برای جلوگیری از تصویب قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل استفاده کرده است. قطعنامه‌ای که خواستار آتش‌بس فوری بشردوستانه در غزه بود.

از آن‌جایی که انتقادهای بین‌المللی و درون‌حزبی به رفتار اسرائیل در جنگ و تلفات بالای غیرنظامیان در غزه رو به افزایش است، بایدن در واکنش به آنچه او به‌عنوان بمباران «نسنجیده» اسرائیل در غزه توصیف می‌کند، موضع سخت‌تری در پیش گرفته است.

با این وجود بایدن، قاطعانه ضمیمه کردن هرگونه شرط به کمک‌های نظامی ایالات متحده به اسرائیل را به عنوان ابزاری برای تغییر تاکتیک‌های این کشور رد کرده است.

بایدن در دورانی بزرگ شد که با حقایق هولوکاست همراه بود و برای همین، حمایت از اسرائیل برای او مساله‌ای عمیقا شخصی و ریشه‌دار است. او پیش‌تر خود را فردی «قلبا صهیونیست» توصیف کرده است.

با این حال او ریاست کشور و حزبی را بر عهده دارد که بر سر چگونگی واکنش به این جنگ اختلاف دارند. حمایت تزلزل‌ناپذیر حزب دموکرات از اسرائیل به‌طور فزاینده‌ای از سوی جناح مترقی این حزب زیر سوال رفته است.

در میان رای‌دهندگان نیز، شرایط به همان اندازه پیچیده است. نتایج یک نظرسنجی که با همکاری نیویورک تایمز و موسسه تحقیقاتی کالج سی‌نا انجام گرفت و در ماه دسامبر منتشر شد، نشان داد که ۵۷ درصد از پاسخ‌دهندگان با رویکرد مدیریت بایدن در مناقشه غزه مخالف بودند.

این رقم در میان رای‌دهندگان جوان به ۷۲ درصد می‌رسید.

به نظر می‌رسد حمایت قاطع بایدن از اسرائیل می‌تواند به قیمت آرای گران‌بهای او در ایالت‌هایی مانند میشیگان تمام شود که دارای جمعیت زیادی عرب و مسلمان است.

حمایت ایالات متحده از اسرائیل همچنین تلاش‌های واشینگتن را برای متقاعد کردن جنوب جهانی برای ایستادن در کنار اوکراین در بحبوحه جنگ جاری این کشور با روسیه، پیچیده کرده است.

بایدن به دنبال گره زدن این دو جنگ به یکدیگر بوده و اوکراین و اسرائیل را به‌عنوان دو دموکراسی در حال جنگ با دشمنانی معرفی کرده است که به دنبال نابودی آن‌ها هستند.

او در ماه اکتبر در یک سخنرانی در کاخ سفید گفت: «تاریخ به ما آموخته است که وقتی تروریست‌ها بهایی برای اعمال و تجاوزهای خود نمی‌پردازند، باعث هرج و مرج و مرگ و ویرانی بیشتر می‌شوند.»

هندوستان

صدها میلیون هندی فصل بهار برای شرکت در انتخابات عمومی خود به‌عنوان بزرگترین دموکراسی جهان، به پای صندوق‌های رای می‌روند.

هرچند مانند ایالات متحده، بعید است که سیاست خارجی عامل اصلی در تعیین نتیجه رای این کشور باشد، اما این بدان معنا نیست که اصلا تاثیری در نتیجه آن نخواهد داشت.

هند پس از چندین دهه پرهیز از روابط دیپلماتیک با اسرائیل، در نهایت در دهه ۱۹۹۰ به صورت رسمی روابط خود را با این کشور آغاز کرد.

روابط هند با اسرائیل در سال‌های اخیر به ویژه از زمانی که نارندرا مودی در سال ۲۰۱۴ نخست‌وزیر شد و به دنبال شرکای بیشتری در خاورمیانه می‌گشت، عمق پیدا کرد، به‌طوری‌که اسرائیل امروز دومین تامین‌کننده تسلیحات هند، پس از مسکو است.

حرکت اسرائیل به سمت ناسیونالیسم مذهبی نیز توسط برخی از پیروان مودی الهام گرفته شده است.

دانیل مارکی از موسسه صلح ایالات متحده به فارین افرز گفت: «شوونیست‌های هندو، اسرائیل را به‌عنوان یک کشور قومیتی که با تهدید وجودی تروریسم اسلام‌گرا مواجه است بسیار شبیه به هند می‌بینند.»

حزب بهاراتیا جاناتا (BJP) به رهبری مودی از مدت‌ها پیش به «دامن زدن به اسلام‌هراسی در هند» متهم است. این حزب ساعاتی پس از حملات حماس به اسرائیل، ویدیویی را در شبکه ایکس منتشر کرد که حاکی از مقایسه و بررسی شباهت‌هایش با مبارزه «تروریسم اسلام‌گرا» با هند بود.

استقبال حزب بهاراتیا جاناتا از اسرائیل همچنین بر یک تمایز کلیدی در سیاست خارجی با اپوزیسیون اصلی آن یعنی حزب کنگره ملی هند تاکید داشت؛ این حزب مدت‌هاست که با مبارزات فلسطینی‌ها برای تشکیل یک کشور هم‌دردی می‌کند.

حزب کنگره ملی حمله حماس به جنوب اسرائیل را محکوم کرد اما در عین‌حال به انتقاد از رای ممتنع هند در رای‌گیری ماه اکتبر سازمان ملل مبنی بر آتش‌بس فوری بشردوستانه در غزه پرداخت.

امت پاتس، مدیر عملیات دیده‌بان منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا در موسسه مشاوره مدیریت ریسک «کرایسس ۲۴»، در ایمیلی به فارین پالیسی گفت: «واکنش هند به این درگیری ممکن است به اختلاف در میان رای‌دهندگان هند تبدیل شود.»

آلمان

زمانی که آنگلا مرکل، صدراعظم وقت آلمان در سال ۲۰۰۸ از اسرائیل بازدید کرد، امنیت اسرائیل را Staatsräson یا «اولویت دولت آلمان» اعلام کرد.

این عبارت به معنای بخشی از تعهد عمیق آلمان به اسرائیل به دلیل اتفاقاتی بود که در زمان رهبری هیتلر و نازی‌ها علیه یهودیان رخ داد.

با این‌حال در سال‌های اخیر، آرام آرام بحث‌هایی در این مورد آغاز شده که آیا حمایت قاطع آلمان از اسرائیل منجر به زیر پا گذاشتن آزادی بیان شهروندان آلمانی در انتقاد مشروع از دولت اسرائیل شده است یا نه.

ایالت زاکسن-آنهالت که در شرق آلمان قرار دارد از متقاضیان جدید تابعیت آلمان می‌خواهد تا به صورت کتبی حق موجودیت اسرائیل را تایید و «هرگونه تلاشی را که علیه موجودیت کشور اسرائیل انجام می‌شود محکوم کنند».

یهودی‌ستیزی و انکار حق موجودیت اسرائیل به صراحت توسط قانون اساسی آلمان ممنوع شده است و از همه شهروندان انتظار می‌رود از آن تبعیت کنند.

با این حال، روشنفکران آلمانی نامه‌های سرگشاده‌ای درباره نحوه مدیریت این کشور در جنگ مبادله کرده‌اند. صحنه هنری مشهور این کشور نیز شاهد موجی از رویدادها و همکاری‌های لغو شده بود. چراکه برخی هنرمندان به انتقاد از اسرائیل یا استفاده از کلمه «نسل‌کشی» برای توصیف اقدامات آن در غزه پرداخته بودند.

برخی میزان پوشش رسانه‌ای بین‌المللی این بحث را بیش از حد می‌دانند.

یورگ لائو، خبرنگار بین‌المللی روزنامه آلمانی دی‌سایت، گفت: «من از ارتباطی که مردم در مورد کنار آمدن با گذشته آلمان و قضاوت نادرست دولت درباره موضع مناسب در ارتباط با اقدام‌های اسرائیل در غزه ایجاد می‌کنند، خشمگینم.»

توجه به «فرهنگ یادآوری آلمان» که به یادآوری واقعه هولوکاست اشاره دارد، می‌تواند همراه با هزینه باشد. این ماجرا می‌تواند به روایت «اولویت، آلمان است» حزب راست افراطی «آلترناتیو برای آلمان» کمک کند. طبق پیش بینی‌ها، این حزب می‌تواند در کنار جناح جدید چپ پوپولیست در انتخابات منطقه‌ای اواخر سال جاری پیروز شود.

لاو گفت: «این احزاب به دلایل مختلف در این عقیده اشتراک نظر دارند که ما باید محدودیت‌های گذشته آلمان را از بین ببریم.»

تونس

در اواخر اکتبر، قانون‌گذاران پارلمان تونس قانونی را ارائه کردند که طبق آن هرگونه تلاش برای عادی‌سازی روابط با اسرائیل جرم‌انگاری می‌شود.

تصویب این قانون قبل از حمله حماس، در تلاش برای جلوگیری از ایجاد روابط دیپلماتیک نزدیک بین اسرائیل و کشورهای عربی که قبل از جنگ در جریان بود در مجلس تونس مورد بحث قرار گرفت، اما با توجه به شروع جنگ با سرعت بیشتری بررسی و تصویب شد.

هم‌دردی با فلسطینیان در تونس که در دهه ۱۹۸۰ میزبان سازمان آزادی‌بخش فلسطین بود، امری عمیق و دیرینه است.

این لایحه برای محکومان مجازات‌های سختی از جمله تا ۱۰ سال حبس در نظر دارد. همچنین هرگونه تماس با شهروندان یا شرکت‌های اسرائیلی در این قانون جرم‌انگاری شده که البته به اجرا گذاشتنش، امری دشوار و سخت خواهد بود.

با این‌حال، در یک تغییر موضع شگفت‌انگیز، قیس سعید، رییس‌جمهور این کشور که قبلا هرگونه تلاش برای عادی‌سازی روابط با اسرائیل را خائنانه توصیف کرده بود، با تصویب این لایحه مخالفت کرد.

سعید که سابقه بیان اظهارات علنی یهودی‌ستیزانه را دارد، درباره دلیل مخالفت خود گفت لازم نیست در ارتباط با کشوری که تونس آن را به رسمیت نمی‌شناسد، جرم‌انگاری صورت گیرد.

با این حال، برخی از قانون‌گذاران تونس مدعی شده‌اند که چرخش سعید به دلیل دخالت ایالات متحده برای توقف این لایحه بوده است.

یکی از نمایندگان پارلمان که در این روند شرکت داشت، با اشاره به آنچه که وی «مکاتبات رسمی سفارت آمریکا در تونس به وزارت امور خارجه» خواند، به لوموند گفت که ایالات متحده تهدید کرده است در صورت تصویب این لایحه، تونس را تحریم کند.

سعید بارها متهم به از بین بردن نهادهای دموکراتیک تونس شده است، بنابراین بعید است که گوشمالی غافلگیرکننده پارلمان در تصویب این لایحه بتواند بر نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری اواخر سال جاری تاثیر بگذارد.

طبق یک نظرسنجی بی‌طرف که موسسه عرب برومتر پس از حمله هفتم اکتبر انجام داد، رتبه‌بندی کشورهایی که روابطی قوی با اسرائیل دارند، با شروع کارزار نظامی تل‌آویو به شدت کاهش یافته است.

تونس تنها یکی از این کشورهاست، اما برگزارکنندگان این مطالعه در مقاله‌ای برای فارین افرز خاطرنشان کردند که این کشور از لحاظ تاریخی نماینده اصلی افکار عمومی در سراسر جهان عرب بوده است.

فاضل علیرضا، محقق غیر مقیم در موسسه خاورمیانه گفت: «این حوادث تاثیرات ماندگاری به دنبال خواهند داشت.»

او افزود: «افرادی را دیده‌ایم که جوایز دریافتی از اتحادیه اروپا و افتخاراتی که از غرب به آن‌ها داده شده را رد می‌کنند. آن‌ها معتقدند که غرب در این جنگ، شریک بوده است.»

در اطلاعیه انجمن خانواده‌های قربانیان پرواز پی‌اس۷۵۲ آمده که در روزهای یک‌شنبه و دوشنبه بر مزار جان‌باختگان شاخه‌گلی خواهیم گذاشت و به یاد هزاران قربانی سال‌های گذشته در ایران شمعی روشن خواهیم کرد.

بنا بر اطلاعیه این انجمن، در تورنتو این برنامه ساعت ۱۴ از آرامگاه دارالسلام و مزار علی‌عسگر دیرانی (از جان‌باختگان کانادایی پرواز) آغاز می‌شود و پس از حضور حاضران بر مزار دیگر جان‌باختگان پرواز در آرامگاه‌های دیگر، به درخت یادبود ندا آقاسلطان و سهراب اعرابی، در نزدیکی میدان مل‌لستمن ختم خواهد شد.

انجمن خانواده‌های قربانیان پرواز در این باره نوشت: «در هر شهری مزاری هست. در ایران و در جای جای دنیا. جمهوری اسلامی تا توانسته جان انسان‌های بی‌گناه را گرفته است و مزار قربانیان جنایات این دیکتاتوری فاسد و ویرانگر در سراسر دنیا پراکنده است.»

در اطلاعیه‌های این انجمن برای معرفی شهرهایی که مراسم سالگرد جان‌باختگان در آن‌ها برگزار می‌شود از عنوان «مرا یاد آر» استفاده شده است.

حامد اسماعیلیون، عضو هیات مدیره انجمن خانواده‌های جان‌باختگان پرواز اوکراینی در شبکه اجتماعی ایکس با بازنشر فراخوان‌های این انجمن نوشت: «من هم شمعی روشن خواهم کرد.»

کوروش دوست‌شناس، سخنگوی انجمن دادخواهان پرواز پی‌اس۷۵۲، روز جمعه ۱۵ دی‌ ماه در گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال از آخرین تلاش‌های قضایی این انجمن برای رسیدگی به پرونده سرنگون شدن هواپیمای اوکراینی با موشک‌های سپاه پاسداران گفت.

ادمنتون، کبک، ونکوور، ویندزور، اتاوا و مونترال در کانادا، واشینگتن، نیویورک، سانفرانسیسکو، سیاتل، باتون‌روژ، شیکاگو و مینیاپولیس در آمریکا، آمستردام در هلند، برگن در نروژ، برلین، نورمبرگ، ینا، مونیخ و ماینز در آلمان، وین در اتریش، ولینگتون و کرایست‌چرچ در نیوزیلند، رم، فلورانس، تورین و میلان در ایتالیا، پاریس و گرنوبل در فرانسه، لندن در انگلستان و سیدنی در استرالیا، از جمله شهرهایی هستند که مراسم چهارمین سالگرد جان‌باختگان پرواز پی‌اس۷۵۲ که با موشک‌های سپاه کشته شدند، در آن‌ها برگزار می‌شود.

پرواز مسافربری شماره ۷۵۲ هواپیمایی بین‌المللی اوکراین، از مبدا تهران به مقصد کی‌یف، روز ۱۸ دی ۱۳۹۸ هدف شلیک پدافند هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قرار گرفت و تمامی سرنشینان آن جان باختند.

فاجعه هواپیمای اوکراینی که منجر به کشته شدن ۱۷۶ نفر و یک جنین شد، نمونه‌ای روشن از انتشار دروغ و جعل اخبار در جمهوری اسلامی است.

یک گزارش ایران‌اینترنشنال نشان می‌دهد از لحظه سرنگون شدن این هواپیما تا سه روز بعد که مقام‌های جمهوری اسلامی مجبور به پاسخگویی شدند، مسوولان حکومت با همراهی تیم رسانه‌ای‌ در رسانه‌ها و شبکه‌های مجازی، واقعیت را انکار و حقیقت را مسخره می‌کردند.

مجیدرضا حریری، رییس اتاق بازرگانی مشترک ایران و چین بعد از ظهر شنبه ۱۶ دی به خبرگزاری ایرنا گفت تخفیفات فروش نفت ایران به چین «جزو اسرار» است.

او در ادامه افزود که «خبرسازی‌ها» تاثیری در فروش نفت ایران ندارد و با توجه به تحریم‌ها، اکنون صادرات نفت ایران «در شرایط حداکثری» است.

روز جمعه رویترز به نقل از منابع پالایشگاهی و تجاری خبر داد تجارت نفت چین با ایران متوقف شده است زیرا تهران خواهان پرداخت رقم‌های بالاتری از سوی مشتری اصلی خود شده است.

کاهش صادرات نفت ایران که حدود ۱۰ درصد واردات نفت خام چین را تشکیل می‌دهد و در ماه اکتبر به بالاترین حد خود رسیده بود، می‌تواند سود پالایشگاه‌های چینی را کاهش دهد.

یک مدیر صنعت نفت به رویترز گفت که این «اقدام ناگهانی» در توقف ارسال محموله‌های نفتی می‌تواند «کوتاهی و نکول» طرف ایرانی باشد.

اصطلاح نُکول به معنای خودداری کردن از پرداخت وجه حواله، برات و مانند آن در معاملات و قراردادهای مالی است.

رویترز به نقل از پنج تاجر نفتی نوشت که در اوایل ماه گذشته میلادی، فروشندگان ایرانی به خریداران چینی گفته‌اند از تخفیف‌های محموله‌های ماه‌های دسامبر و ژانویه خود می‌کاهند و نفت خام سبک را تنها پنج تا شش دلار در هر بشکه زیر قیمت نفت برند می‌فروشند.

به گفته آنان، این معاملات در ماه نوامبر با تخفیف‌های حدود ۱۰ دلار در هر بشکه منعقد شده بود.

دلیل افزایش قیمت از سوی طرف ایرانی چیست؟

یک مدیر بازرگانی مستقر در چین گفت ظاهرا دستور افزایش قیمت‌ها از سوی دفتر مرکزی تهران صادر شده است چرا که آنان از عرضه نفت به واسطه‌ها جلوگیری می‌کنند.

مدیر یکی از شرکت‌های واسط چینی که مستقیم از ایران خرید می‌کند از بن‌بست به وجود آمده میان خریداران چینی و تامین‌کنندگان ایرانی خبر داد و گفت معلوم نیست اوضاع چگونه پایان می‌یابد.

به گفته او باید منتظر ماند و دید آیا پالایشگاه‌های چین حاضر به پذیرش قیمت‌های جدید از سوی ایران هستند یا نه.

بنا بر گزارش رویترز، این تصمیم می‌تواند نشان‌دهنده نتیجه معکوس تصمیم آمریکا در ماه اکتبر مبنی بر معافیت ونزوئلا از تحریم‌های نفتی باشد.

این معافیت باعث شده است محموله‌های این تولیدکننده آمریکای جنوبی به‌جای چین، راهی آمریکا و هند شوند.

در نتیجه با کاهش حجم محوله‌های دریافتی چین، قیمت‌ها برای این کشور افزایش می‌یابد.

دست خریداران چینی در مذاکره بسته است

دو واسطه فروش نفت به رویترز گفتند که تاکنون دست‌کم یک مشتری چینی در منطقه شاندونگ، نرخ جدید ایرانی‌ها را پذیرفته است.

به گفته آنان، ممکن است تخفیف ایران حتی به کمتر از رقم اعلام شده و تا چهار و‌ نیم دلار زیر قیمت برنت هم برسد. این در حالی است که میانگین تخفیف ایران طی سال گذشته، ۱۳ دلار روی هر بشکه نفت خام سبک بود.

یک خریدار چینی در شاندونگ به رویترز گفت که مشتری‌ها همچنان در پی یافتن راه‌حلی برای قیمت‌های بسیار بالای جدید هستند.

به گفته او، از آنجا که آنان انتخاب‌های محدودی در خرید نفت دارند و طرف ایرانی هم بسیار سرسخت است، فضا برای مذاکرات و چانه‌زنی در زمینه تعیین قیمت دشوار و به ضرر خریداران چینی است.

«قوری‌»های چینی، اصلی‌ترین مشتریان نفت تحریمی ایران

پالایشگاه‌های کوچک و مستقل چین که از آن‌ها با عنوان «قوری» یاد می‌شود، از اواخر سال ۲۰۱۹ به مشتریان اصلی نفت ایران تبدیل شده‌اند.

آن‌ها جایگزین پالایشگاه‌های بزرگ دولتی شدند که به دلیل نگرانی در مورد نقض تحریم‌های آمریکا، معامله با ایران را متوقف کردند.

منابع تجاری می‌گویند این قوری‌ها حدود ۹۰ درصد از کل صادرات نفت ایران را جذب می‌کنند که عمدتا به نام محموله‌های ارسالی از سوی مالزی یا امارات متحده عربی خریداری می‌شوند.

برخی شرکت‌های ردیاب نفت‌کش تخمین می‌زنند چین در ماه گذشته میلادی در روز حدود ۱/۱۸ میلیون بشکه نفت از ایران وارد کرده است.

این رقم نسبت به عدد ۱/۲۲ میلیون بشکه‌‌ای واردات نفت روزانه در نوامبر سیری کاهشی داشته و از رکورد واردات روزانه ۱/۵۳ میلیون بشکه در اکتبر ۲۳ درصد کمتر است.

کپلر، شرکت رصد اطلاعات اقتصادی نیز اعلام کرد حجم نفتی که ایران روی نفت‌کش‌ها نگهداری می‌کند از حدود دو میلیون بشکه به بیش از ۱۵‌و‌نیم میلیون بشکه در هفته اخیر افزایش یافته است.

یک مدیر تجاری در پالایشگاهی مستقل به رویترز گفت ایرانی‌ها می‌خواهند به قیمتِ نفت روسیه برسند اما آن‌ها نمی‌دانند که ابعاد و میزان تحریمشان به‌طور کلی با روسیه متفاوت است.

آمریکا از سال ۲۰۲۱ بیش از ۱۸۰ فرد و نهاد مرتبط با بخش‌های نفت و پتروشیمی ایران را تحریم و ۴۰ کشتی را به‌عنوان اموال مسدود شده شرکت‌هایشان شناسایی کرده است.

این وزیر کره جنوبی روز شنبه در یک مصاحبه تلویزیونی گفت بعید است ایالات متحده نیروهای خود را در کره جنوبی کاهش دهد؛ حتی اگر ترامپ دوباره در انتخابات پیروز شود.

او به تلویزیون کی‌بی‌اس گفت ارزیابی‌اش بر این مبناست که کنگره ایالات متحده در یک لایحه دفاعی که اخیرا تصویب کرده، در مورد این موضوع تصمیم گرفته است.

کیم افزود: «یکی از نگرانی‌های بسیاری از مردم [کره جنوبی] این است که در صورت انتخاب مجدد ترامپ، موضوع خروج نیروهای آمریکایی از کره مطرح باشد.»

او ادامه داد که قانون «مجوز دفاع ملی» آمریکا که در ماه دسامبر به تصویب رسید، می‌گوید که دولت ایالات متحده برای کاهش ۲۸ هزار و ۵۰۰ سرباز خود در کره جنوبی به تصویب این کاهش در کنگره نیاز دارد.

این وزیر کره جنوبی تاکید کرد تقویت روابط بین ایالات متحده، کره جنوبی و ژاپن به غلبه بر هر گونه تغییر سیاسی در ایالات متحده کمک می‌کند.

تابستان گذشته، در کمپ دیوید آمریکا، جو بایدن، رییس‌جمهوری ایالات متحده و رهبران کره جنوبی و ژاپن درباره تقویت همکاری نظامی و اقتصادی این سه کشور توافق کردند.

در آذر ماه، مشاوران امنیت ملی این سه کشور در سئول با یکدیگر ملاقات کردند.

در آن زمان، جیک سالیوان، مشاور امنیت ملی کاخ سفید اعلام کرد واشینگتن، سئول و توکیو توافق کردند ابتکارات جدیدی را برای مقابله با تهدیدهای کره شمالی در زمینه سایبری، از جمله سوء‌استفاده از ارزهای دیجیتال و ماهواره‌های جاسوسی به کار ببندند.

هم‌زمان پیونگ‌یانگ هشدار داد ماهواره‌های جاسوسی بیشتری در فضا مستقر خواهد کرد.

خبرگزاری رویترز نوشت اظهارات وزیر کره جنوبی در پاسخ به سوالی درباره گزارش پولیتیکو بوده است مبنی بر اینکه ترامپ در حال بررسی اجازه دادن به کره شمالی برای حفظ تسلیحات هسته‌ای خود است.

بر اساس این گزارش پولیتیکو، در صورت پیروزی ترامپ در انتخابات آمریکا، این کشور ارائه مشوق‌های مالی در قبال توقف ساخت بمب‌های جدید کره شمالی را بررسی می‌کند.

ترامپ این گزارش را به عنوان «اخبار جعلی» رد کرده است.

وزیر کره جنوبی در امور کره شمالی گفت: «به رسمیت شناختن کره شمالی به عنوان یک قدرت هسته‌ای به این معنی است که کره جنوبی و ژاپن چاره‌ای جز توسعه سلاح هسته‌ای نخواهند داشت.»

کیم افزود که نه ایالات متحده نه کره جنوبی نمی‌توانند چشم‌انداز به رسمیت شناختن کره شمالی را به عنوان یک کشور هسته‌ای بپذیرند، زیرا این امر باعث ایجاد یک اثر دومینویی می‌شود که منجر به فروپاشی چارچوب معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای خواهد شد.

در روزهای اخیر بار دیگر تنش‌های نظامی در مرز دو کره افزایش یافته است.

کره شمالی روز جمعه ۱۵ دی بیش از ۲۰۰ گلوله توپ جنگی را در نزدیکی مرز دریایی مورد مناقشه با همسایه جنوبی خود به سمت دریا شلیک کرد.

این اقدام پیونگ‌یانگ موجب شد کره جنوبی با شلیک‌هایی به سمت دریا واکنش نشان دهد.

شلیک گلوله‌های توپ از سوی کره شمالی باعث شد ارتش کره جنوبی به ساکنان دو جزیره دورافتاده در مرز دریایی غربی خود دستور دهد تا به پناهگاه‌ها بروند.

آمریکا شامگاه شنبه این اقدام کره شمالی را محکوم کرد.

از زمانی که جنگ کره (۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳) با یک معاهده صلح به پایان رسید، این دو کشور همسایه «از نظر فنی» در وضعیت جنگی هستند.