مسیح علینژاد، فعال سیاسی و از چهرههای شاخص مخالف جمهوری اسلامی، در کنفرانس امنیتی مونیخ با خواندن نامهای از سپیده قلیان، زندانی سیاسی، خواستار حمایت دولتهای غربی از حق آزادی زنان ایرانی، فشار بر جمهوری اسلامی و توقف اعدامها شد.
علینژاد در پنل «صداهای مقاومت مدنی» به میزبانی هیلاری کلینتون در نشست امنیتی مونیخ گفت زنان ایران، بلاروس و میانمار که از رژیمهای دیکتاتوری زخم خوردهاند، در حال مبارزه علیه این حکومتها هستند.
این فعال حقوق زنان نامهای از سپیده قلیان را که خطاب به نشست امنیتی مونیخ نوشته شده برای حاضران در پنل خواند.
قلیان در این نامه تاکید کرده بود که انقلاب «زن، زندگی، آزادی» جنبشی است که خاموش نخواهد شد.
قلیان در نامه خود با اشاره به اینکه مردم ایران جمهوری اسلامی را به چالش کشیدهاند، افزود که انقلاب افت و خیزهای خود را دارد و جامعه بینالمللی باید صدای جامعه مدنی ایران باشد.
در نامه این زندانی سیاسی زن که علینژاد آن را خواند، آمده است: «سازمانهای حقوق بشری باید فشارها را بر جمهوری اسلامی افزایش دهند. ما به دلیل افزایش قدرتمان، بیشتر سرکوب میشویم.»
کوثر افتخاری، معترض آسیبدیده چشمی در خیزش انقلابی ۱۴۰۱، نیز به همراه علینژاد در این نشست شرکت کرد و حاضران او را تشویق کردند.
علینژاد در این نشست زنانی مانند افتخاری را مبارزان خط اول خیزش مردم ایران علیه جمهوری اسلامی خواند.
پیشتر در جلسه سخنرانی بلینکن در کنفرانس امنیتی مونیخ، علینژاد با اشاره به کوثر افتخاری او را سند زنده جنایات سپاه پاسداران و زنی توصیف کرد که در خط مقدم خیزش انقلابی ایرانیان بود و نیروهای حکومتی به چشمش شلیک کردند.
علینژاد گفت نمیشود درباره امنیت جهانی صحبت کرد و جمهوری اسلامی را نادیده گرفت.
این فعال سیاسی این پرسش را مطرح کرد که چگونه میتوانیم در جهان به صلح و امنیت برسیم، بدون آنکه سپاه پاسداران را به عنوان یک سازمان تروریستی بشناسیم.
علینژاد به این موضوع اشاره کرد که ایالات متحده سپاه پاسداران را به عنوان سازمانی تروریستی معرفی کرده اما کشورهای اروپایی بهعنوان متحدان آمریکا تاکنون از این کار سر باز زدهاند.
گروه حقوق بشری OVD-Info که در زمینه آزادی تجمعات در روسیه فعالیت میکند روز یکشنبه ۲۹ بهمن اعلام کرد بیشترین تعداد دستگیریها در سن پترزبورگ و مسکو رخ داده است؛ جایی که حمایتها از ناوالنی در سالهای اخیر بیشتر از دیگر نقاط روسیه بوده است.
بر اساس این گزارش، تا شامگاه شنبه، بیش از ۲۰۰ نفر در سن پترزبورگ بازداشت شدند.
این گروه حقوق بشری افزود که در هر اداره پلیس ممکن است تعداد بازداشتشدگان بیشتر از لیستهای منتشر شده باشد.
این گروه فقط اسامی افرادی را منتشر کرده که اطلاعات موثقی درباره آنها دارد.
این تعداد بازداشت، بزرگترین موج دستگیریهای سیاسی در روسیه از سپتامبر ۲۰۲۲ است؛ زمانی که بیش از ۱۳۰۰ نفر در تظاهرات علیه بسیج نیروهای ذخیره برای تهاجم نظامی پوتین علیه اوکراین دستگیر شدند.
همزمان با روسیه، در دیگر کشورها نیز یادبودهایی برای ناوالنی برگزار شده است.
اداره زندانهای روسیه اعلام کرده که ناوالنی، وکیل ۴۷ ساله، روز جمعه پس از پیادهروی در زندان خود، بیهوش شد و درگذشت.
مخالفان حکومت در روسیه این ادعای مقامات را زیر سوال میبرند.
خبرگزاریهای دولتی روسیه که تحت کنترل کامل کرملین هستند، گزارشی درباره مرگ ناوالنی و همچنین بازداشت صدها نفر در سراسر روسیه که با وجود هشدار مقامات برای گل گذاشتن در بناهای یادبود ناوالنی، به این کار ادامه دادند، منتشر نکردند.
لین تریسی، سفیر آمریکا در روسیه، روز یکشنبه در مقابل یک بنای یادبود اختصاص داده شده به ناوالنی در مسکو حضور یافت.
سفارت آمریکا در مسکو در حساب تلگرامی خود نوشت: «امروز ما برای مرگ الکسی ناوالنی و دیگر قربانیان سرکوب سیاسی در روسیه سوگواری میکنیم.»
پوتین برای انتخابات ریاستجمهوری آینده روسیه که در ماه مارس برگزار میشود، آماده میشود.
کشته شدن ناوالنی مخالفان او را از برجستهترین رهبر خود محروم میکند.
پوتین که پیشتر جاسوس کاگب بوده، قصد دارد با یک دور دیگر ریاست جمهوری روسیه، دستکم تا سال ۲۰۳۰ در قدرت بماند.
مرگ الکسی ناوالنی موجی از خشم کشورهای غربی را برانگیخت و بسیاری از آنها حکومت روسیه را مسئول جان باختن ناوالنی دانستهاند.
لئونید ولکوف، یکی از چهرههای مخالفان، یکشنبه گفت که این «مرگ نیست، بلکه یک قتل» است.
او از هواداران الکسی ناوالنی خواست «ناامید نشوند. این چیزی است که او اکنون از ما انتظار دارد. آنچه او زندگی خود را وقف آن کرده است باید برنده شود.»
پیکر ناوالنی هنوز به خانواده او تحویل داده نشده و مادر این منتقد سرشناس پوتین خواستار تحویل پیکر پسرش شده است.
وبسایت همشهری آنلاین، وابسته به شهرداری تهران، گزارشی از اظهارات قاتل منتشر کرد، اما پس از مدتی اظهارات قاتل از این گزارش حذف شد.
بر اساس آن چه در ابتدا همشهری گزارش کرد، قاتل در دادگاه درباره انگیزه قتل گفت: «من در حال گذر از آن مسیر بودم که ناگهان چشمم به مقتول و دوستانش افتاد. تصور کردم که آنها قصد دارند پرچمهایی که کنار اتوبان نصب شده بود را سرقت کنند.»
او افزود: «پرچمها به مناسبت ۲۲ بهمن برافراشته شده بود و من فکر کردم مقتول قصد اهانت به پرچمها را دارد و میخواهد آن را از بین ببرد. حتی به پلیس هم زنگ زدم و موضوع را گزارش کردم.»
این فرد گفته نتوانسته آرام بنشیند، از ماشین پیاده شده و پس از درگیری با مقتول او را هل داده که از پل به پایین پرت شده و جان باخته است.
بر اساس گزارش همشهری، این اتفاق ساعت ۲ بامداد جمعه ۲۰ بهمن امسال روی داده است.
مقتول مردی ۲۰ ساله و کارگر شهرداری بوده و شب حادثه به همراه همکارانش مشغول نظافت مسیر روگذر اتوبان نیایش بودند.
یکی از همکاران مقتول که شاهد صحنه درگیری بوده به کارآگاهان گفته: «ما با پیمانکار شهرداری کار میکنیم و شب حادثه مشغول شستن و نظافت دیوارههای روگذر بودیم. ناگهان خودروی پژو پرشیای مشکی مقابلمان توقف کرد. فکر نمیکردیم راننده جوان نقشه هولناکی در سر داشته باشد.»
او ادامه داد فرد قاتل بدون هیچ مقدمهای با مقتول گلاویز شده و بعد او را از بالای پل به پایین انداخته و آنها را هم تهدید کرده اگر به دنبالش بروند، آنها را هم به پایین پرت می کند.
این اولین بار نیست که نیروهای حکومتی یا هواداران حکومت شهروندان را به اتهامهایی چون توهین به پرچمها، پوسترها و بنرهای حکومتی میکشند.
در جریان خیزش سراسری ۱۴۰۱ علیه جمهوری اسلامی، عرفان رضایی، جوان معترض، ساعتی قبل از کشته شدن بنر علی خامنهای در یکی از خیابانهای شهر آمل را پاره کرده بود.
حکومت خانواده دادخواه این جوان را نیز تحت فشار قرار داد و فرزانه برزهکار، مادر عرفان رضایی، با حکم دادگاههای انقلاب و کیفری این شهر، در مجموع به ۲۴ ماه حبس، ۲۰ میلیون تومان جزای نقدی و یک سال محرومیت از فعالیت در فضای مجازی محکوم شد.
در سال ۱۳۹۸ نیز ربیس پلیس تهران از بازداشت فردی به اتهام پاره کردن عکس قاسم سلیمانی، فرمانده سابق سپاه قدس، خبر داد.
در سالهای گذشته تصاویر متعددی از آتش زدن و رنگ پاشیدن روی بنرهای حکومتی از جمله تصاویر و مجسمههای قاسم سلیمانی، علی خامنهای و روحالله خمینی منتشر شده است. در جریان خیزش انقلابی هم در موارد متعددی معترضان پرچم جمهوری اسلامی را در خیابانها پایین کشیدند و آتش زدند.