مسیح علینژاد، روزنامهنگار و فعال سیاسی، در دومین روز از کنفرانس امنیتی مونیخ و در جلسه سخنرانی وزرای خارجه آمریکا و آلمان از مماشات کشورهای اروپایی با جمهوری اسلامی انتقاد کرد و خواستار این شد که سپاه پاسداران به عنوان سازمانی تروریستی معرفی شود.
علینژاد روز شنبه ۲۸ بهمن همراه با کوثر افتخاری، از آسیبدیدگان چشمی در خیزش انقلابی ایرانیان در جلسههای سخنرانی آنتونی بلینکن، وزیر خارجه آمریکا و آنالنا بربوک، وزیر خارجه آلمان حاضر شد و سوالاتی انتقادی را طرح کرد.
او در جلسه سخنرانی بلینکن با اشاره به کوثر افتخاری او را سند زنده جنایات سپاه پاسداران و زنی توصیف کرد که در خط مقدم خیزش انقلابی ایرانیان بود و نیروهای حکومتی به چشمش شلیک کردند.
علینژاد گفت نمیشود درباره امنیت جهانی صحبت کرد و جمهوری اسلامی را نادیده گرفت.
این فعال سیاسی این پرسش را مطرح کرد که چگونه میتوانیم در جهان به صلح و امنیت برسیم، بدون آنکه سپاه پاسداران را به عنوان یک سازمان تروریستی بشناسیم.
علینژاد به این موضوع اشاره کرد که ایالات متحده سپاه پاسداران را به عنوان سازمانی تروریستی معرفی کرده اما کشورهای اروپایی بهعنوان متحدان آمریکا تاکنون از این کار سر باز زدهاند.
او خطاب به بلینکن یادآور شد: «جمهوری اسلامی به پوتین، حماس، حوثیهای یمن و تمام گروههای نیابتی خود در منطقه کمک میکند و به نظر میرسد دیکتاتورها اکنون متحدتر از کشورهای دموکراتیک هستند. آیا استراتژی مشترکی با اروپا برای منزوی ساختن خامنهای و گروه قاتلان او دارید؟»
بلینکن در این جلسه بیشتر بر جنگ اسرائیل و حماس تاکید کرد و در بخشی از سخنانش در پاسخ به سوالات علینژاد گفت که جمهوری اسلامی با تمام گروههای نیابتیاش منزوی خواهد شد.
علینژاد روز شنبه این سوالات را در جلسه سخنرانی آنالنا بربوک نیز مطرح کرد.
بربوک در یک سال و نیم اخیر و در جریان خیزش انقلابی ایرانیان بارها وعده داده بود که آلمان قرار است سپاه را در فهرست سازمانهای تروریستی خود قرار دهد.
اواسط مهر امسال نمایندگان پارلمان فدرال آلمان در بیانیهای از دولت این کشور خواستند تا تحریمهای بیشتری علیه جمهوری اسلامی اعمال کرده و سپاه پاسداران را تروریستی بخواند.
زمستان سال گذشته این خواستهها در آلمان از سوی نمایندگان پارلمان و فعالان سیاسی شدت گرفت. با اینحال تاکنون سپاه در فهرست سازمانهای تروریستی این کشور قرار نگرفته است.
علینژاد در نشست روز شنبه در کنفرانس مونیخ گفت عمل به قانون اولویت اصلی آلمان و اتحادیه اروپاست و بنابراین برای تروریستی شناختن سپاه پاسداران، باید محملی قانونی وجود داشته باشد.
وزیر خارجه آلمان در عینحال تاکید کرد که پایبندی به قانون در این زمینه، به معنای چشم بستن آلمان یا اتحادیه اروپا بر جنایتهای سپاه نیست.
به گفته بربوک، آلمان و اتحادیه اروپا سال گذشته و به ویژه بعد از خیزش انقلابی تحریمهایی حقوق بشری را علیه سپاه وضع کردند که مشابه تحریمهای آمریکاست.
او خاطرنشان کرد که با این تحریمها، از فعالیت مالی اعضای سپاه پاسداران در اتحادیه اروپا و سفرشان به کشورهای اروپایی جلوگیری خواهد شد.
در هفتههای گذشته رسانههای آلمانی افشا کردند شرکت جیآیسی اینترنشنال در دوسلدورف بهعنوان زیرمجموعه هولدینگ سرمایهگذاری غدیر، وابسته به نهادهای امنیتی حکومت ایران فعالیت میکند.
هولدینگ غدیر به دلیل ارتباط با نهادهای امنیتی ایران از جمله سپاه از سوی ایالات متحده تحریم شده است.
علینژاد که قرار است در کنفرانس امنیتی مونیخ جلسه سخنرانی داشته باشد، روز شنبه به ایراناینترنشنال گفت این رویداد اکنون زیر سایه جنگ غزه و جنایات پوتین قرار گرفته و همه فراموش کردهاند عامل اصلی شرارت در منطقه و در قلب اروپا و اوکراین، جمهوری اسلامی است.
او افزود که در پنل خود در این کنفرانس خطاب به رهبران جهان خواهد گفت اگر الان در مورد کمک به اوکراین حرف میزنید، اما پرونده ایران را دفن میکنید، به جایی نمیرسید.
در همین زمینه، بیش از ۲۷ نهاد و انجمن مستقل و فراجناحى بیانیهای خطاب به شرکتکنندگان در کنفرانس منتشر کردند و خواهان حمایت آنان از مردم ایران و جنبش «زن، زندگى، آزادى» و قطع کامل رابطه جهان با تمام ارگانهای وابسته به جمهوری اسلامی شدند.
شصتمین کنفرانس امنیتی مونیخ درحالی روز جمعه ۲۷ بهمن آغاز شد که بهجای نمایندگان جمهوری اسلامی، از جامعه مدنی ایران و چهرههایی چون مسیح علینژاد، فعال سیاسی و حقوق زنان برای حضور در این گفتوگوها دعوت شده است.
سال گذشته نیز، پنجاه و نهمین دوره کنفرانس مونیخ به جای دعوت از مقامات جمهوری اسلامی و روسیه، از اپوزیسیون دولتهای این دو کشور برای شرکت در این کنفرانس دعوت کرده بود.
در کنفرانس سال گذشته شاهزاده رضا پهلوی، نازنین بنیادی و مسیح علینژاد در پنلی به نام «زن، زندگی، آزادی» و تحولات ایران صحبت کردند و هانا نیومن، نماینده پارلمان اروپا و باب منندز، رییس کمیسیون روابط خارجی سنای آمریکا از لزوم پایان مذاکره با جمهوری اسلامی گفتند.
در این بیانیه که روز ۲۷ بهمن صادر شده، با اشاره به اینکه چند جوان بهائی برای شرکت در یک امتحان، به عنوان بخشی از دورههای غیررسمی دانشگاهیشان در این خانه بودند، تاکیدشده حکومت ایران جوانان بهائی را از ورود به دانشگاههای کشور منع میکند و آنها برای تحصیلات عالی مجبور به تحصیل از طریق گروههای غیررسمی در منازل شخصیاند.
در بخشی از این بیانیه آمده که رفتار خشن و توهینآمیز ماموران نسبت به ذبیحی، اعتراض بهامین زمانی، پسر او را برانگیخت که به دنبال آن ماموران او را با خشونت و وحشیانه در مقابل چشم مادرش و سایرین مورد ضرب و شتم قرار دادند.
ایران اینترنشنال روز سهشنبه ۲۴ بهمن در گزارشی اختصاصی خبر داده بود ماموران وزارت اطلاعات روز ۲۳ بهمن منازل بابک زمانی و مریم ذبیحی، زوج بهائی و بنفشه اسدیان، شهروند بهائی در قائمشهر را تفتیش و وسایل شخصی آنها را ضبط کردند.
در این گزارش آمده بود که همزمان ذبیحی، اسدیان و دو شهروند بهائی دیگر به اداره اطلاعات قائمشهر احضار شدند.
جامعه جهانی بهائی با یادآوری اینکه ایران یکی از امضاکنندگان معاهدات بینالمللی است که از دسترسی به آموزش و سایر حقوق بشر محافظت میکند، تاکید کرد بهائیان، بزرگترین اقلیت مذهبی غیرمسلمان در ایران، از زمان انقلاب سال ۱۳۵۷ و انقلاب فرهنگی در دهه ۶۰، از دسترسی به دانشگاهها محروم و در همه زمینههای زندگیشان سرکوب شدهاند.
این بیانیه با یادآوری محرومیت ۴۵ ساله بهائیان در ایران از حق تحصیل به دلیل مذهبشان، به نقل از سیمین فهندژ، نماینده جامعه جهانی بهائی در سازمان ملل آمده: «تصور کنید در منزلی شخصی برای شرکت در امتحان حاضر شوید. سپس ماموران حکومت به آن منزل یورش برده، شما را مورد ضرب و شتم قرار داده و دستگیر کنند و همه اینها تنها به دلیل تحصیل کردن یا تلاش شما برای دنبال کردن رویاهایتان و داشتن حرفه و شغلی باشد.»
فهندژ با طرح این مساله که تحصیل کردن برای بهائیان از نظر حکومت ایران غیرقانونی محسوب می شود، این پرسش را طرح کرده که چرا باید جوانان بهائی از تحصیلات یا دور هم جمع شدن برای آموختن محروم و ممنوع شوند.
هر ساله گزارشهای زیادی از محروم شدن شهروندان بهائی از ادامه تحصیل در دانشگاههای ایران منتشر میشود و این موضوع افرادی را که در آستانه فارغالتحصیلی هستند نیز در بر میگیرد.
گزارشگران حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، بارها به بهائیستیزی جمهوری اسلامی به خصوص محروم کردن دانشجویان بهائی از حق تحصیل اعتراض کردهاند.
این گزارشگران اقدامات جمهوری اسلامی در این زمینه را مصداق بارزی از بیتوجهی تهران به معاهدات حقوق بشری دانستهاند.
در ماههای گذشته فشار نهادهای امنیتی و قضایی بر شهروندان بهائی تشدید شده است.
در همین رابطه جامعه جهانی بهائی روز ١٣ آذر در بیانیهای به شرح «روشهای جدید و بسیار خشنتر» پرداخت که «جمهوری اسلامی برای سرکوب بهائیان» از آنها استفاده میکند.
منابع غیررسمی میگویند بیش از ۳۰۰ هزار شهروند بهائی در ایران زندگی میکنند، اما قانون اساسی جمهوری اسلامی تنها ادیان اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتیگری را به رسمیت میشناسد.
بهائیان بزرگترین اقلیت دینی غیرمسلمان ایران هستند که از زمان انقلاب سال ۱۳۵۷ و استقرار جمهوری اسلامی به طور سیستماتیک هدف آزار و اذیت قرار گرفتهاند.
دومین روز از هفتادوچهارمین جشنواره فیلم برلین ۲۷ بهمن با نمایش فیلم کیک محبوب من برگزار شد.
ویدیوهای منتشر شده از این رویداد نشان میدهند که تماشاگران پس از پایان فیلم هفت دقیقه ایستاده آن را تشویق کردند.
شماری از کاربران رسانههای اجتماعی با انتشار بخشهای کوتاهی از کیک محبوب من که در آن زنان بدون حجاب اجباری حضور دارند نمایش تصاویری از زندگی عادی ایرانیان مانند لمس بدن زن و مرد و دست دادن و بغل کردنشان، نوشیدن شراب و حضور زنان در خانه بدون روسری را در این فیلم سینمایی ستودند.
کاربری با اشاره به صحنهای از فیلم که چند زن بدون بر سر داشتن روسری دور میز صبحانه در خانه نشستهاند، آن را تصویری «غریب و در عینحال آشنا» توصیف کرد.
نشست خبری این فیلم روز جمعه بدون حضور مقدم و صناعیها برگزار و قاب عکسی از این دو کارگردان روی صندلیهای خالیشان گذاشته شد.
لیلی فرهادپور یکی از بازیگران فیلم، بیانیه این دو سینماگر ممنوعالخروج شده را خواند که در آن گفتند سینماگران ایرانی از سالها پیش با قوانین دست و پاگیر و خطوط قرمزی مواجهاند که رد کردنشان میتواند توقیف، ممنوعالکاریهای طولانی و پروندههای پیچیده را برایشان همراه داشته باشد.
صناعیها و مقدم در این بیانیه از تلاش خود برای نمایش واقعیتی از جامعه ایرانی گفتند که سالهاست در لایههای مختلف سانسور گم شده است.
در بخشی از این بیانیه آمده است: «ما به این باور رسیدهایم که دیگر نمیتوان داستان یک زن ایرانی را با رعایت قوانین سختگیرانهای مانند حجاب اجباری روایت کرد. زنانی که خطوط قرمز، مانع نشان دادن زندگی واقعی آنها بهعنوان یک انسان کامل میشود.»
آنها گفتند تصمیم به عبور از این همه این خطوط قرمز گرفتهاند و عواقب تصمیم خود را میپذیرند.
کیک محبوب من به گفته این دو فیلمساز روایتی از واقعیت روزمره زنان طبقه متوسط ایران و نگاهی به تنهایی یک زن در آستانه سالمندی است.
این فیلم داستان یک زن ۷۰ ساله با بازی لیلی فرهادپور است که پس از مرگ همسرش در دوران سالمندی دوباره زندگی عاشقانه تازهای را تجربه میکند.
لیلی فرهادپور در نشست خبری فیلم، یکی از حذفیات و سانسورهای معمول در فیلمهای ایرانی را عاشق شدن دوباره زنان سالمند خوانده و درباره حجاب اجباری گفته بود: «زنان هنگام خواب حجاب ندارند و وقتی در فیلمها با حجاب به رختخواب میروند تماشاگران میخندند.»
به گفته او، اواسط فیلمبرداری خیزش انقلابی ایرانیان شکل گرفت اما کیک محبوب من از ابتدا قرار بود به همین شکل و بدون اینکه بازیگرانش حجاب اجباری داشته باشند، ساخته شود.
کیک محبوب من در دو سال گذشته به گفته کارگردانهایش به شکل پنهانی و زیرزمینی در خیابانهای تهران ساخته شد.
اواسط مهر امسال نیروهای امنیتی برای دستیابی به فایلهای فیلم به خانه تدوینگر آن هجوم برده و تمام بایگانیهای کامپیوتری و الکترونیکی اثر را ضبط کردند.
روز هشت مهر هم این زوج سینماگر برای ادامه کار روی فیلم کیک محبوب من قصد سفر به فرانسه را داشتند که گذرنامههایشان از سوی نیروهای انتظامی ضبط و برایشان پرونده قضایی تشکیل شد.
کارلو چاتریان و ماریت ریسنبیک، مدیران برلینانه در هفتههای گذشته ضمن ابراز خشم و نگرانی از ممنوعالخروجی مقدم و صناعیها، از جمهوری اسلامی خواستند به این دو سینماگر اجازه سفر به آلمان را برای شرکت در این جشنواره بدهد.
با اینحال نمایش کیک محبوب من در جشنواره بدون حضورشان برگزار شد و فرهادپور و اسماعیل محرابی، بازیگران این فیلم به همراه تعدادی از دیگر فیلمسازان، قابی از عکس آنها را در دست گرفتند.
کیک محبوب من یکی از ۲۰ اثری است که برای جوایز اصلی در در هفتادوچهارمین دوره برلیناله رقابت میکند.