تجمعات اعتراضی مخالفان پوتین در آخرین روز انتخابات ریاست جمهوری روسیه

به گزارش العربیه، حمله‌های اسرائیل انبارهای اسلحه سوریه را در شمال دمشق و منطقه قلمون هدف قرار داد.

طبق گزارش دیده‌بان حقوق بشر سوریه، حمله موشکی اسرائیل که با انفجار و آتش‌سوزی مهیب همراه شد دو سایت را هدف قرار داد که یکی از آنها انبار تسلیحات مورد استفاده ارتش سوریه و حزب‌الله لبنان بود.

طبق داده‌های دیده‌بان حقوق بشر سوریه، اسرائیل از ابتدای سال ۲۰۲۴ به سوریه ۲۴ بار حمله کرده که این حمله‌ها علاوه بر زخمی کردن افرادی در این کشور، ۴۶ هدف، از جمله انبارهای مهمات و خودروهای نظامی را منهدم کرده است.

ارتش اسرائیل از زمان آغاز جنگ داخلی سوریه در سال ۲۰۱۱، صدها حمله هوایی در سوریه انجام داده و مواضع گروهای تحت حمایت جمهوری اسلامی را هدف گرفته است.

اسرائیل به ندرت در مورد این حملات اظهارنظر می‌کند اما می‌گوید اجازه نمی‌دهد جمهوری اسلامی در نزدیکی مرزهایش حضور نظامی داشته باشد.

حملات منتسب به اسرائیل در سوریه، طی ماه اکتبر و اندکی بعد از آغاز جنگ در غزه، افزایش یافته است.

در بهمن ماه، رسانه‌های حکومتی در سوریه و ایران از یک حمله مرگ‌بار منتسب به اسرائیل به مقر سپاه پاسداران در منطقه سیده زینب در جنوب دمشق خبر دادند.

با وجود تکذیب سفیر جمهوری اسلامی، رسانه‌های دولتی سوریه اعلام کردند تعدادی از «مستشاران ایرانی» در این حمله کشته شده‌اند.

در این حملات، علاوه بر تلفات جانی، انبارهای تسلیحاتی، مراکز و وسایل نقلیه نظامی نیز از بین رفتند.

خشونت‌ها در هائیتی از روز دهم اسفند آغاز شد و با وجود استعفای آریل هانری، نخست‌وزیر این کشور شرایط همچنان رو به وخامت می‌رود.

جیمی شریزیه، با نام مستعار باربیکیو، رهبر یکی از گروه‌های مسلح است که از تداوم درگیری‌ها و مبارزه برای «آزادی هائیتی» خبر داده است.

باربیکیو در گفت‌وگو با رادیوی کلمبیا گفت استعفای آریل هنری برای او اهمیتی ندارد.

سی‌بی‌سی نیوز در گزارشی نوشت با وجود فشار آمریکا، اتاوا از اعزام نیروهای نظامی به هائیتی سر باز زده است.

چرا بازسازی یک دولت شکست‌خورده‌ وظیفه کاناداست؟

با گذشت بیش از دو هفته از آغاز درگیری‌ها در هائیتی، دولت جاستین ترودو، نخست‌وزیر کانادا برای بازسازی این کشور داوطلب نشده است؛ هر چند به اتاوا گفته‌ شد برای وظیفه دشوار بازگرداندن نظم در هائیتی «داوطلب» شود.

این دولت جو بایدن بود که تلاش داشت کانادا را وارد مناقشه هائیتی کند؛ با این استدلال که واشینگتن با مسایل جهانی مهم‌تری مانند جنگ در اوکراین و مساله تایوان روبه‌رو است.

نزدیک به دو سال پیش، آنتونی بلینکن، وزیر امور‌ خارجه ایالات‌متحده شروع به گفت‌وگو با رهبران حوزه کارائیب و سایر کشورها در مورد رهبری کانادا برای یک «نیروی بین‌المللی تثبیت‌کننده» در هائیتی کرد.

بر خلاف ژان کرتین، نخست‌وزیر سابق کانادا که درخواست واشینگتن را برای مشارکت در حمله به عراق رد کرد، ترودو تصمیم گرفت در مقابل درخواست دولت بایدن برای اعزام نیرو به هائیتی وقت‌کُشی کند.

کانادا به جای سرباز، یک هواپیما برای پرواز بر فراز پورتو پرنس، پایتخت هائیتی و کمک اطلاعاتی به پلیس ملی این کشور فرستاد.

اوتاوا همچنین دو کشتی دفاعی ساحلی نیروی دریایی سلطنتی خود را برای گشت‌زنی در خلیج پورتو پرنس به هائیتی اعزام کرد تا مانع از حمله باندهای مسلح به کشتی‌ها یا کشورهای همسایه شوند.

به عبارت دیگر، دولت ترودو هر کاری به جز اعزام نیروهای زمینی خود به هائیتی انجام می‌دهد.

باب ری، نماینده دائم کانادا در سازمان ملل اعلام کرد کشورش نمی‌خواهد اشتباهات گذشته را در اعزام نیروی نظامی [به دیگر نقاط جهان] تکرار کند.

ترودو هفته گذشته با تکرار این پیام گفت که تغییرات در هائیتی باید از درون جامعه این کشور سرچشمه بگیرد و به دست پلیس و دیگران اجرا شود.

ترودو گفت: «ما باید کمی با تاریخچه مداخلات نظامی روبه‌رو شویم؛ زمانی که اساسا شما همه نهادهای هائیتی را کنار می‌زنید و می‌گویید "ما این کار را انجام خواهیم ‌داد"، اما در ادامه با فشارهایی از داخل روبه‌رو می‌شوید که می‌گویند: "خب، این نیروها تا کی قرار است آنجا بمانند؟"»

ری سال گذشته در نشست کاریکام (جامعه و بازار مشترک کارائیب) در باهاما گفت: «ما معتقدیم نهادهای هائیتی، خود باید نقش رهبری را ایفا کنند.»

او افزود: «ما برای ارائه کمک‌های مناسب و هر چیزی که آن‌ها به آن نیاز داشته ‌باشند آماده‌ایم اما بسیار مهم است که نخبگان سیاسی هائیتی مسوولیت آنچه را که در حال وقوع است به عهده بگیرند.»

با وجود فشار از سوی آمریکا، دولت ترودو بیش از یک سال است به این موضع پای‌بند مانده ‌است.

کانادا نیروی نظامی به هائیتی اعزام نمی‌کند

کانادا به جز کمک‌های بشردوستانه، ۸۰ میلیون و ۵۰۰ هزار دلار به «ماموریت نیروی امنیتی چندملیتی» اختصاص می‌دهد اما مانند گذشته نیروهای حافظ صلح خود را برای مشارکت مستقیم در هائیتی نمی‌فرستد.

در حال حاضر تعداد بسیار کمی از افسران پلیس سلطنتی کانادا به هائیتی اعزام شده‌اند که عمدتا نقش‌های آموزشی را بر عهده‌ دارند.

وزن نمادگرایی

نیروهای «ماموریت امنیتی چند ملیتی» را سربازان و نیروهای پلیس از کنیا، بنین، جامائیکا، ترینیداد، گویان، باربادوس و چند کشور جزیره‌ای کارائیب تشکیل خواهند ‌داد.

کنیا به عنوان اولین کشوری که نیروهایش در خاک هائیتی مستقر می‌شوند این ماموریت را رهبری خواهد ‌کرد و این اولین ماموریت مهم امنیتی چند ملیتی خواهد ‌بود که از سوی یک کشور آفریقایی، خارج از آفریقا رهبری می‌شود.

تفاوت این عملیات با ماموریت‌های قبلی سازمان ملل در این است که تقریبا به طور کامل از مستعمرات سابق آفریقایی و کارائیب گرد‌آوری شده ‌است.

این کشورها در حالی که تلاش می‌کنند هائیتی، اولین جمهوری رنگین‌پوست جهان و کشوری که از شورش موفق بردگان به وجود آمده ‌است را روی پاهای خود بازگردانند، وزن سنگین نمادگرایی را احساس خواهند کرد.

اگر کنیا بتواند این ماموریت را با موفقیت انجام دهد، شانس کسب اعتبار بین‌المللی قابل توجهی را به دست خواهد‌ آورد.

مردم هائیتی مخالف حضور نیروهای خارجی در کشورشان هستند

مردم هائیتی نارضایتی بسیاری از مداخلات گذشته سازمان ملل دارند.

نیروهای حافظ صلح سازمان ملل شهرت نامطلوبی میان مردم دارند زیرا برخی گزارش‌ها در سال ۲۰۱۹ مشخص کرد بعضی از این نیروها، از دختران آسیب‌پذیر هائیتی سوء‌استفاده کرده‌اند.

همچنین نیروهای حافظ صلح ارتش نپال در سال ۲۰۱۰ با بی‌توجهی به روند دفع فاضلاب در پایگاه خود، بیماری وبا را که بیش از یک قرن قبل ریشه‌کن شده ‌بود به این کشور بازگردانند.

این ماموریت شبیه هیچ ماموریت امنیتی دیگری نیست

از نظر عملی این ماموریت دشوارتر از هر ماموریت قبلی در هائیتی خواهد ‌بود چرا که باندهای ۲۰ سال پیش به اندازه باندهای امروزی سازمان‌یافته و مسلح نبودند.

امروز صحبت از باندهایی است که بیش از ۸۰ درصد پایتخت هائیتی را به کنترل خود درآورده‌اند.

آنچه طی دو هفته گذشته رخ داده است حملات خشونت‌آمیز هماهنگ ‌شده به دست باندهایی است که معمولا با یکدیگر همکاری نمی‌کردند.

این گروه‌ها دو فرار بزرگ از زندان را ترتیب دادند. در نتیجه در حال حاضر هزاران قاتل، آدم‌ربا و انواع دیگر جنایت‌کاران در خیابان‌های هائیتی حضور دارند.

کارشناسان نظامی کانادایی به سی‌بی‌سی نیوز گفتند هر ماموریتی برای آرام‌سازی و بازپس‌گیری پایتخت از دست این گروه‌ها به نیرویی نیاز دارد بسیار قوی‌تر از آنچه در حال حاضر پیشنهاد می‌شود.

سوال نخست‌وزیر ترودو نیز همچنان بدون پاسخ باقی مانده‌است: وقتی نیروهای خارجی هائیتی را ترک کنند، چه اتفاقی خواهد ‌افتاد؟

تظاهرکنندگانی که در میدان اصلی ادلب در شمال غربی این کشور تجمع کردند، پرچم «انقلاب» سوریه را که توسط مخالفان در آغاز قیام برافراشته شده بود، به اهتزاز درآوردند.

معترضان با خطاب قرار دادن رییس‌جمهوری سوریه و ابومحمد جولانی، رهبر شبه‌نظامیانی که ادلب را کنترل می‌کنند، تکرار کردند: «بشار، برو بیرون! جولانی، برو بیرو!»

در جریان جنگ داخلی سوریه که با اعتراضات مسالمت‌آمیز علیه بشار اسد آغاز شد، شش میلیون سوری به خارج از کشور گریختند و میلیون‌ها نفر نیز در داخل کشور آواره شدند.

سرکوب شدید قیام مردم سوریه باعث آغاز جنگ داخلی شد که منجر به کشته شدن بیش از ۵۰۷ هزار نفر شد.

با وجود فروکش کردن درگیری‌ها، کشور سوریه همچنان در یک بحران عمیق اقتصادی و انسانی فرو رفته است.

ادلب یکی از آخرین شهرهایی است که مخالفان اسد همچنان در آن به سر می‌برند و توسط شبه‌نظامیان گروه اسلام‌گرای حیات تحریر الشام به رهبری ابومحمد الجولانی کنترل می‌شود.

او از گروه القاعده جدا شده و می‌گوید اعضای افراطی‌ گروه خود را اخراج کرده است.

حدود سه میلیون نفر در ادلب زندگی می‌کنند. بسیاری از آنان آواره‌هایی گریخته از مناطقی هستند که با حمایت مسکو و تهران دوباره به تسخیر دولت سوریه درآمدند.

در سال‌های گذشته تظاهرات مشابهی در ادلب برگزار شده و مخالفان حکومت بشار اسد شعارهای «آزادی، آزادی، آزادی»، «بشار برو بیرون» و «مردم خواهان سقوط نظام هستند» سر دادند.

شهریور امسال نیز صدها معترض سوری برای چند روز متوالی در شهرهای مختلف سوریه تجمع کردند و خواستار برکناری بشار اسد شدند.

این اعتراضات که از سویدا در جنوب سوریه آغاز شد، به شهرهای دیگر در جنوب و شمال غرب از جمله درعا، دیرالزور، جبله و بخش‌های تحت کنترل دولت در استان حلب گسترش یافت.

به گزارش رویترز، جنگ اوکراین بر رای‌گیری سه‌روزه انتخابات ریاست جمهوری روسیه سایه افکنده است.

پیش‌بینی می‌شود ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهوری کنونی روسیه، بدون هیچ مشکلی برنده انتخابات اعلام شود و شش سال دیگر در کرملین باقی بماند.

پوتین، ولودیمیر زلنسکی، رییس‌جمهوری اوکراین را به تلاش برای ایجاد اختلال در این انتخابات متهم کرد.

هم‌زمان فرماندار منطقه بلگورود که حملات اوکراین به این منطقه به بخشی از زندگی روزمره ساکنانش تبدیل شده، روز شنبه، خبر کشته شدن یک مرد و یک زن را اعلام کرد.

خبرگزاری رویترز بر اساس ویدیویی که به دست آورده، از آتش‌سوزی و آژیر حمله هوایی در خیابان‌های خالی شهر بلگورود خبر داد.

دیمیتری آزاروف، فرماندار منطقه سامارا در ۸۵۰ کیلومتری جنوب شرقی مسکو، گفت که یک پالایشگاه آتش گرفت اما حمله به پالایشگاه دوم خنثی شد.

وزارت دفاع روسیه اعلام کرد تلاش نیروهای اوکراینی برای عبور از مرز به منطقه بلگورود را دفع کرده است.

هم‌زمان فرماندار گلادکوف گفت با توجه به وضعیت فعلی، مدارس در بسیاری از نقاط منطقه در روزهای دوشنبه و سه‌شنبه تعطیل خواهند شد.

مراکز خرید در شهر بلگورود در روزهای یک‌شنبه و دوشنبه تعطیل خواهند بود.

اوکراین در این هفته حملات مکرری را در خاک روسیه به ویژه علیه پالایشگاه‌های نفت انجام داده است.

روسیه نیز مرگ‌بارترین حمله چند هفته اخیر خود به اوکراین را در روز جمعه انجام داد؛ زمانی که موشک‌هایش به یک منطقه مسکونی در شهر بندری اودسا در جنوب اوکراین و در حاشیه دریای سیاه اصابت کرد.

این حمله حداقل ۲۰ نفر را کشت و بیش از ۷۰ نفر را زخمی کرد.

با آغاز انتخابات ریاست جمهوری در روسیه، کرملین امیدوار است شاهد مشارکت بالایی باشد تا اعلام کند روسیه حامی پوتین است.

به گزارش رویترز، مشارکت کلی در بعدازظهر روز شنبه، روز دوم انتخابات، به ۴۰ درصد رسید.

بر اساس این گزارش، برخی از بالاترین نرخ‌های مشارکت تا ۷۰ درصد در منطقه بلگورود که در آن حمله موشکی رخ داد و نیز در مناطق تحت کنترل روسیه در اوکراین گزارش شده است.

کی‌یف می‌گوید برگزاری رای‌گیری در مناطق اوکراین که به کنترل روسیه درآمده‌اند، غیرقانونی و باطل است.

با آغاز رای‌گیری انتخابات ریاست جمهوری روسیه، گزارش‌ها حاکی از حملات معترضان ضدحکومتی به شعبه‌های اخذ رای در سراسر این کشور است.

نیروهای امنیتی تعدادی از معترضان را بازداشت کرده‌اند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، در روز جمعه، اولین روز انتخابات ریاست جمهوری روسیه، اقداماتی علیه مراکز رای‌گیری رخ داد.

به گفته مقامات، حداقل ۱۳ نفر به دلیل خسارت وارد کردن یا آتش زدن این مراکز دستگیر شدند.

شرکت امنیتی کسپرسکی در گزارش سالانه جدید خود با بررسی روند استفاده از نرم‌افزارهای جاسوسی در کشورهای مختلف از شناسایی دست‌کم هزار و ۵۷۸ قربانی تعقیب‌افزار در سال ۲۰۲۳ در ایران خبر داد.

سال گذشته میلادی نیز ایران جایگاه نخست قربانیان تعقیب‌افزار در این منطقه را به خود اختصاص داده بود.

ترکیه، یمن، مصر و عربستان سعودی به ترتیب در جایگاه‌های بعدی فهرست امسال قرار دارند.

کارشناسان کسپرسکی تاکید کرده‌اند نظارت بر رفتار افراد به واسطه تعقیب‌افزارها معضلی جهانی است.

این شرکت در سال ۲۰۲۳ بیش از ۳۱ هزار فرد آسیب‌دیده از این پدیده را در ۱۷۵ کشور مختلف شناسایی کرد.

در این میان روسیه با ثبت رکورد ۹ هزار و ۸۹۰ مورد، بیشترین قربانیان تعقیب‌افزار را در جهان به خود اختصاص داده است.

برزیل و هند به ترتیب با چهار هزار و ۱۸۶ و دو هزار و ۴۹۲ قربانی در رده‌های دوم و سوم این فهرست قرار گرفته‌اند.

جایگاه چهارم جهان به ایران اختصاص یافت.

ایران در حالی در میان چهار کشور با بیشترین قربانی تعقیب‌افزار در جهان قرار گرفته است که نسبت به دیگر کشورهای این فهرست جمعیت کمتری دارد.

در منطقه اروپا، آلمان، فرانسه و بریتانیا بیشترین قربانیان تعقیب‌افزار را در سال ۲۰۲۳ داشته‌اند.

تعقیب‌افزار (Stalkerware) به برنامه‌هایی گفته می‌شود که با نصب و اجرا روی دستگاه موبایل یا کامپیوتر کاربر، داده‌های او را برای فرد تعقیب‌کننده ارسال می‌کنند.

استفاده از این‌گونه ابزارها به‌خصوص در «روابط عاطفی ناسالم» رو به رواج است.

این برنامه‌ها که بدون رضایت و اطلاع قربانی روی دستگاه او نصب می‌شوند قابلیت‌های جاسوسی مختلفی دارند و می‌توانند مواردی مانند موقعیت مکانی، تصاویر، ویدیوها و پیام‌های رد و بدل شده را شنود کنند.

شناسایی این‌گونه برنامه‌ها روی گوشی‌های هوشمند ممکن است دشوار باشد چرا که بیشتر آن‌ها ویژگی‌های مخفی‌سازی دارند.

با وجود این، کارشناسان شرکت کسپرسکی تاکید کرده‌اند کاربران گوشی‌های آیفون «بسیار کمتر» در معرض تعقیب‌افزارها قرار می‌گیرند که این موضوع به دلیل بسته‌تر بودن محیط سیستم‌عامل آی‌اواس است.