شهروندان به ایراناینترنشنال: روز حکومتی قدس نسبتی با ایرانیان ندارد
تظاهرات حکومتی روز قدس در ایران، جمعه ۱۷ فروردین همراه با تشییع جنازه هفت فرمانده و عضو کشتهشده سپاه پاسداران در سوریه برگزار شد. برخی شهروندان با ارسال پیامهایی به ایراناینترنشنال، این روز را بیگانه با ایرانیان خواندند و عدهای آن را «خیانت به صلح منطقهای» دانستند.
در پی این تهدیدها، روز جمعه ۲۸ سفارتخانه اسرائیل در برخی کشورهای جهان به طور موقت بسته شدند. وزارت امور خارجه اسرائیل روز پنجشنبه با اعلام این تصمیم، از سفیران و کادر دیپلماتیک خود خواسته بود روز جمعه به محل کارشان نروند و برای حفظ امنیت، از حضور در مراسم عمومی نیز خودداری کنند.
ایراناینترنشنال با توجه به این اوضاع و شرایط از مخاطبان خود پرسید به عنوان یک ایرانی دیدگاهشان نسبت به «روز قدس» چیست؟
محتوای مشترک بسیاری از پیامها این بود که روز قدس هیچ نسبتی با ایران و ایرانیان ندارد.
سالهاست مردم نه حکومت را قبول دارند و نه روز قدس آن را
شهروندی که خود را جانباز جنگ هشت ساله ایران و عراق معرفی کرد، گفت: «چرا اینها حتی یک روز را هم به نام و برای سیستان و بلوچستان، کرمان، بم یا نقاط محروم ایران خودمان اختصاص ندادهاند؟»
او در ادامه دلسوزی برای فلسطینیان از سوی حکومت را «ریاکاری و فریبکاری» خواند و گفت: «مردم سالهاست که دیگر نه جمهوری اسلامی را قبول دارند و نه روز قدس آن را.»
شهروندی دیگر تاکید کرد در این چهار دهه، هر سال مشارکت مردم در این نوع مراسم حکومتی کمرنگتر شده و دیگر خبری از حضور شهروندان عادی و غیروابسته به رژیم در چنین تجمعاتی نیست.
برخی شهروندان نیز به تفاوت جایگاه این مراسم نزد حکومت با نگاه آنان به مشکلات داخلی ایران اشاره کردند.
شهروندی مراسم روز قدس را «شوی تبلیغاتی برای پوشاندن گندکاری داخلی» توصیف کرد و شهروند دیگری گفت: «این مراسم و وعدهشان برای کمک مالی به مردم غزه، در واقع پوششی برای دزدیهای کلان و پرشمار مقامهای حکومتی است.»
مخاطبی در پیام صوتی خود به ایراناینترنشنال «روز قدس» را روز «کاسه داغتر از آش بودن» خواند و شهروندی هم به قدمت آن که به روی کار آمدن جمهوری اسلامی برمیگردد اشاره کرد و گفت معنای این روز شده است «نابودی و بدبختی مردم ایران».
سیاست جمهوری اسلامی به ضرر مردم تمام منطقه و حتی فلسطینیان است
شمار دیگری از پیامها به این نکته اشاره داشتند که اساس برگزاری چنین روزی با رویکردی که جمهوری اسلامی در منطقه دارد نه تنها منفعتی برای فلسطینیان یا تاثیری بر «آرمان استقلال فلسطین» ندارد، بلکه منجر به بروز مشکلاتی بیشتر برای آنان هم شده است.
شهروندی در این زمینه گفت: «جمهوری اسلامی با سیاستهای منطقهای خود فلسطینیان و لبنانیها را بیچاره کرده است. با وجود این حکومت، در کجای منطقه رنگ آسایش را میتوان دید؟»
مخاطبی دیگر روز قدس را روز «خیانت به صلح و دوستی در منطقه» دانست و گفت جمهوری اسلامی از وقتی بر سر کار آمده تنها بذر نفرت در منطقه کاشته است.
پیام یک شهروند به پیمان ابراهیم در منطقه اشاره داشت که بر اساس آن، اسرائیل در سالهای اخیر سیاست دوستی و روابط صلحآمیز با کشورهای عربی را در پیش گرفته است.
یکی از مخاطبان ایراناینترنشنال گفت راهپیمایی روز قدس در این ۴۰ سال نه تنها دستاوری برای دو ملت فلسطین و ایران نداشته بلکه «رویکرد جنگطلبانه جمهوری اسلامی در این مدت باعث فقر ایرانیان و از سویی نابودی فلسطینیان» شده است.
شهروندی هم از این مراسم با نام «کارناوال» یاد کرد و گفت چهار دهه است جمهوری اسلامی شعار میدهد میخواهد اسرائیل را از صحنه روزگار محو کند اما معلوم نیست چرا بهجای اینکه مستقیم سراغ اسرائیل برود، مردم خود ایران را «تبدیل به گوشت قربانی» کرده است؟
حضور مقامهای جمهوری اسلامی در راهپیمایی روز قدس و وعده انتقام از اسرائیل
سخن از انتقام جمهوری اسلامی از حمله اسرائیل به ساختمان کنسولی سفارت ایران در دمشق در راهپیمایی روز قدس ادامه یافت.
حسین سلامی، فرمانده کل سپاه پاسداران در این مراسم گفت: «ما هشدار میدهیم هیچ عملی از هیچ دشمنی در مورد نظام جمهوری اسلامی بدون پاسخ نخواهد ماند.»
او در ادامه گفت: «پیامهایی که از درون غزه به ما منتقل میشود این است که میگویند ما هیچ مشکلی بابت مقاومت برابر اسرائیل نداریم.»
همزمان احمد علمالهدی، امام جمعه مشهد، با رویکردی متفاوت گفت: «در مجازات دشمن نباید شتابزده عمل کرد. در چنین موقعیتهایی باید گوش جان به تدبیر رهبر فرزانه سپرد.»
محمدمهدی حسینی همدانی، امام جمعه کرج نیز گفت: «دشمنان ما فکر میکنند اگر در جایی صبر راهبردی داریم، راه مبارزه را بلد نیستیم و قصد دارند ما با احساسات ضد استکباری خود به مسئولان کشور فشار وارد کنیم که علیه دشمنان اقدامی انجام شود.»
تصاویر منتشر شده نشان میدهند گروههایی از نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی با تسلیحات گرم و سرد در راهپیمایی حکومتی «روز قدس» در تهران شرکت کردند.
در تصاویری که رسانههای حکومتی از راهپیمایی روز قدس منتشر کردند، مقامهای حشدالشعبی عراق و زیاد نخاله، رهبر جهاد اسلامی فلسطین، در تهران دیده شدند.
فرماندهان ارشد سپاه پاسداران و نیروی قدس آن، همراه با سایر مقامهای حکومتی در این مراسم شرکت کردند.
علاوه بر برگزاری راهپیمایی در شهرهای ایران، در شماری از شهرهای جهان نیز مراسم روز قدس برگزار شد.
در بریتانیا، پلیس متروپولیتن اعلام کرد بیش از ۵۰۰ افسر برای اطمینان از برگزاری امن و قانونی راهپیمایی «روز قدس» و یک تظاهرات ضد اسرائیلی دیگر در مرکز لندن مستقر شدند تا به هر گونه تخلفی رسیدگی کنند.
بر اساس گزارش رسانههای حکومتی، احمد عبدالهادی، نماینده حماس در لبنان، محمود القماطی، عضو شورای سیاسی حزبالله و سران احزاب و جریانات سیاسی لبنان در این مراسم شرکت داشتند و از ایستادگی آنچه «محور مقاومت» میخوانند، در برابر اسرائیل گفتند.
شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در قطعنامهای که در آن اصطلاح بحثبرانگیز «نسلکُشی» ذکر شده است، با انتقاد از اسرائیل، خواستار پایان دادن به هر نوع فروش تسلیحات به این کشور در حال جنگ با گروه شبهنظامی حماس در غزه شد.
قطعنامهای که روز جمعه ۱۷ فروردین به تصویب رسید، اولین قطعنامه تصویب شده در شورای حقوق بشر در مورد جنگی است که از روز هفتم اکتبر ۲۰۲۳ و در پی حمله بیسابقه گروه اسلامگرای مسلح حماس به اسرائیل آغاز شد.
این شورا ابزار الزامآوری برای اجرای قطعنامههای خود ندارد.
در رایگیریای که درباره این قطعنامه انجام شد، ۲۸ عضو از ۴۷ عضو شورا به متن پیشنهادی قطعنامه رای مثبت دادند.
این متن از سوی پاکستان ارائه شده بود.
وجود اصطلاح بحثبرانگیز «نسلکشی» در این قطعنامه موجب بیمیلی برخی کشورهای عضو شورا برای اعلام موافقت با آن شد و آنان را مجبور کرد رای ممتنع یا منفی بدهند.
اسرائیل بارها اتهام «نسلکشی علیه فلسطینیان» را رد کرده است.
ابراهیم محمد خریشه، نماینده فلسطین، پیش از رایگیری خطاب به کشورهای عضو شورای حقوق بشر گفت: «همه شما باید بیدار شوید و به این نسلکشی که به طور زنده از تلویزیون در سراسر جهان پخش میشود پایان دهید».
در مقابل، میراو شهر، سفیر اسرائیل گفت: «رای موافق، رای به حماس است. رای برای مشروعیت بخشیدن به تروریسم فلسطینی و تشویق آن. رای برای تضعیف حق اسرائیل برای دفاع از خود.»
آفریقای جنوبی که پروندهای را علیه اسرائیل در دیوان بینالمللی دادگستری، عالیترین نهاد قضایی سازمان ملل متحد در ارتباط با جنگ غزه مطرح کرده و اسرائیل را به «نسلکشی» متهم کرده است، آنچه را «استانداردهای دوگانه» خواند، محکوم کرد.
مکسولیسی نکوسی، سفیر آفریقای جنوبی در شورای حقوق بشر گفت: «ما دیگر نمیتوانیم یک سیستم موازی حقوق بینالملل را برای اسرائیل اعمال کنیم».
شش کشور از جمله آمریکا و آلمان به این قطعنامه رای منفی دادند و ۱۳ کشور از جمله فرانسه، هند و ژاپن، رای ممتنع دادند.
ژروم بونافونت، سفیر فرانسه درباره موضع این کشور در قبال قطعنامه شورای حقوق بشر توضیح داد که ارجاع به نسلکشی نمیتواند «در متنی در سطح قطعنامه این شورا گنجانده شود، بدون اینکه صلاحیت آن از سوی یک مرجع قضایی معتبر تایید شده» باشد.
میشل تیلور، سفیر آمریکا، گفت که «اسرائیل به اندازه کافی اقدام برای کاهش خسارات وارده به غیرنظامیان انجام نداده» اما در نهایت به دلیل «عناصر مشکلزای بسیار»، به ویژه محکوم نشدن حماس در این قطعنامه، به آن رای منفی داد.
در ششم فروردین، آمریکا با رای ممتنع به یک قطعنامه شورای امنیت درباره آتشبس غزه، زمینه را برای تصویب آن فراهم کرد.
قطعنامه کنونی شورای حقوق بشر نیز از همه کشورها خواسته است فروش، انتقال و تحویل سلاح، مهمات و سایر تجهیزات نظامی به اسرائیل را متوقف کنند تا از نقض بیشتر قوانین بینالمللی بشردوستانه و نقض حقوق بشر جلوگیری شود.
این قطعنامه همچنین «استفاده از سلاحهای انفجاری گسترده از سوی اسرائیل در مناطق پرجمعیت غزه» و استفاده از هوش مصنوعی «برای کمک به تصمیمگیری نظامی را که میتواند به جنایات بینالمللی کمک کند»، محکوم کرد.
این سند خواستار آن است که اسرائیل به «اشغال» سرزمینهای فلسطینی که از سال ۱۹۶۷ تصرف شده، از جمله بیتالمقدس شرقی، پایان دهد.
از اسرائیل خواسته شده است فورا «محاصره نوار غزه و سایر انواع مجازاتهای دستهجمعی» را لغو کند.
متنی که روز جمعه به تصویب رسید نامی از حماس نبرده اما شلیک موشک به مناطق غیرنظامی اسرائیل را محکوم کرده است. همچنین حملات علیه غیرنظامیان را از جمله در هفتم اکتبر ۲۰۲۳ محکوم کرده و خواستار آزادی فوری همه گروگانهای باقی مانده، افراد بازداشت شده به طور خودسرانه و قربانیان ناپدید کردنهای اجباری و نیز تضمین دسترسی فوری بشردوستانه به گروگانها و بازداشتشدگان شده است.
در هفتم اکتبر گذشته، شبهنظامیان فلسطینی حدود هزار و ۲۰۰ نفر را در حمله ناگهانی به اسرائیل کشتند و ۲۵۰ نفر دیگر را به گروگان گرفتند.
اسرائیل تخمین میزند پس از یک دور آتشبس و آزادسازی گروگانها، حدود ۱۳۰ گروگان دیگر در غزه باقی مانده باشند اما احتمال میرود ۳۴ نفر از آنان تا کنون کشته شده باشند.
حدود ۷۰۰ روز از بازداشت سیسیل کوهلر، معلم فرانسوی در ایران میگذرد. خانواده او و مقامهای فرانسوی در این دو سال نتوانستهاند به هیچ اطلاعاتی درباره پرونده و اتهاماتش دست یابند. نواِمی کوهلر، خواهر سیسیل، در مصاحبهای گفت دیدن اعتراف اجباری خواهرش، بدترین روز زندگیاش بوده است.
گاردین در گزارشی نوشت که نواِمی کوهلر برای آزادی خواهرش، ژاک پاریس (شریک زندگی و دوستپسر سیسیل) و نیز فریبا عادلخواه و بنجامین بریر تلاش کرده است اما خواهرش و ژاک پاریس همچنان زندانی هستند.
چند هفته دیگر، دومین سالگرد ناپدید و زندانی شدن سیسیل کوهلر است. خانواده این معلم فرانسوی که در زمان دستگیری ۳۷ سال داشت به گاردین گفتند شش می ۲۰۲۲ (۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۱)، آخرین روز از سفر سیسیل به همراه ژاک برای گذرندان تعطیلات در ایران بود.
سیسیل در طول سفرش در ایران همیشه با خانوادهاش در تماس بود و در واتساپ عکس و به روزرسانیهای سفر خود را برای آنها ارسال میکرد اما از دو روز قبل از موعد پروازش برای بازگشت به فرانسه، دیگر هیچ پیامی از او دریافت نکردند.
خانواده او در ابتدا فکر کردند سیسیل پس از سفر طولانی بازگشت به فرانسه آنقدر خسته بوده که پیامهایش را بررسی نکرده است اما هنگامی که متوجه غیبت او در محل کارش شدند، موضوع را با مقامهای فرانسوی در میان گذاشتند.
دو روز بعد، نواِمی، خواهر کوچکتر سیسیل، در یک جلسه کاری، پیامی از مادرش دریافت کرد.
نواِمی به گاردین گفت مادرم نوشته بود: «آنها به فرانسه برنگشتند. آنها در زندان هستند.»
نواِمی ادامه داد: «در آن لحظه دنیا روی سرم خراب شد.»
مادر نواِمی به او گفت مقامهای فرانسوی تایید کردهاند که سیسیل و ژاک هر دو دستگیر شدهاند.
گزارشهای ویدیویی منتشر شده در خبرگزاریهای دولتی ایران نشان میدهند که این زوج در طول سفر خود به ایران، «از سوی سرویسهای امنیتی تحت نظر بودهاند».
خانواده و مقامات فرانسوی به مدت دو ماه از دولت ایران خواستار ارائه اطلاعات در مورد شرایط سیسیل و دوستپسرش بودند اما پاسخی از سوی تهران دریافت نکردند.
اواخر تیر ۱۴۰۱، گروههای حقوق بشری گزارش دادند دو تبعه فرانسوی به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» دستگیر و روانه زندان اوین شدهاند.
ششم اکتبر ۲۰۲۲ (۱۴ مهر ۱۴۰۱)، خبرگزاری دولتی ایرنا ویدیویی از «اعتراف» سیسیل و ژاک منتشر کرد که گفتند «عوامل سرویسهای اطلاعاتی فرانسه هستند».
سیسیل در این ویدیو حجاب بر سر دارد.
خواهر او به گاردین گفت که سیسیل در فیلم، لاغر و خسته به نظر میرسیده است.
هم خانواده و هم مقامات فرانسوی این اعترافات را «اجباری» خواندند و این زوج را «گروگانهای دولتی» نامیدند.
وزارت امور خارجه فرانسه در بیانیهای اعلام کرد: «صحنهسازی اعترافات فرضی آنها شرمآور، نفرتانگیز، غیرقابل قبول و مغایر با قوانین بینالمللی است.»
نواِمی در این مورد به گاردین گفت: «اولین چیزی که در ویدیو دیدم این بود که خواهرم گفت "من یک جاسوس فرانسوی هستم". آن روز، بدترین روز زندگیام بود. بعد از آن خیلیها به من گفتند که حداقل اکنون میدانیم او زنده است اما برای من این اتفاق، ویرانکننده بود.»
نواِمی افزود: «من از اینکه خواهرم در سلول انفرادی و تحت فشار روانی قرار گرفته باشد بسیار میترسیدم و این ویدیو تمام ترسهایم را از آنچه که او قبل از فیلمبرداری متحمل شده بود، تایید کرد.»
اکنون نزدیک به ۷۰۰ روز از بازداشت سیسیل میگذرد. نه خانواده و نه مقامات فرانسوی نتوانستهاند به هیچ اطلاعاتی در مورد پرونده یا جزییات بیشتری در مورد آنچه که او به آن متهم شده است، دست پیدا کنند.
از زمان دستگیری، سیسیل فقط دو بار تحت نظر، اجازه ملاقات کنسولی داشته است.
نواِمی گفت که سیسیل توانسته از زندان با خانوادهاش تماسهای تلفنی گاه به گاه داشته باشد اما خواهرش نمیتواند آزادانه صحبت کند.
او ادامه داد: «تماشای رنج والدینم ویرانگر است. با وجود سیسیل پشت میلههای زندان، خانواده ما در هم شکسته شده است. کریسمس ما مانند قبل نیست و هر بار با فکر کردن به او گریه میکنیم. ما سعی میکنیم به خاطر برادرزاده و خواهرزادهمان که سیسیل آنها را بسیار دوست دارد، دورهمیهای خانوادگیمان را عادی بگذرانیم.»
خانواده هنوز نمیدانند که چرا سیسیل و ژاک بازداشت شدهاند.
رسانههای دولتی ایران میگویند که این زوج با کانون صنفی معلمان ایران ارتباط داشتهاند که خانواده آن را تکذیب میکند.
نواِمی گفت: «او به تعطیلات رفت و دستگیر شد. همین. او کسی را در داخل ایران نمیشناخت.»
این زوج از جمله دهها تبعه اروپایی هستند که از سوی جمهوری اسلامی در ایران زندانی شدهاند.
خانواده در تلاش برای مطلع نگه داشتن افکار عمومی از وضعیت سیسیل، یک کمپین در رسانههای اجتماعی به نام «Liberté pour Cécile» (سیسیل را آزاد کنید) راهاندازی و اعتراضات عمومی را سازماندهی کرده است.
نواِمی گفت میداند که مقامات فرانسه برای بازگرداندن اعضای خانوادهاش سخت در تلاش هستند اما: «بیش از ۶۹۰ روز است که خواهرم در زندان اوین است. آنها باید کارهای بیشتری برای آزادی او انجام دهند.»
او افزود: «اتحادیه اروپا برای بازگرداندن خواهرم و دیگران به خانه باید اقدامات بیشتری بکند. من هنوز امیدوارم که خواهرم را دوباره در خانه در فرانسه ببینم. من از مقامات ایرانی میخواهم خواهرم را آزاد کنند. ما نمیدانیم حال او چطور است یا در چه شرایطی زندگی میکند. زندگی بدون او فوقالعاده سخت است.»
در شهر آنکارا، پایتخت ترکیه، کارمند یک سوپرمارکت به گربهای که در حال وارد شدن به مغازه بود لگد زد و او را به بیرون پرت کرد. این صحنه که از سوی دوربین امنیتی ثبت شده است، واکنش دوستداران حیوانات را به همراه داشت و به تعلیق او انجامید.
بنا بر گزارش وبسایت هالک، با پخش شدن ویدیوی ضبط شده از رفتار کارمند یک سوپرمارکت با گربهای در محله کچیاُرِن آنکارا در رسانههای اجتماعی، دوستداران حیوانات به رفتار این فرد واکنش نشان داده و از او شکایت کردند.
تولای داناجیاولو، رییس کنفدراسیون اطلاعات حفاظت از محیط زیست، انسان و حیوانات و حیدر اوزکان، رییس کنفدراسیون حقوق حیوانات، گربهای را که هدف آزار قرار گرفته است پیدا کردند و برای معاینه به کلینیک دامپزشکی بردند.
اوزکان و داناجیاولو شکایتی تنظیم کرده و به اداره حفاظت از طبیعت و پارکهای ملی ارائه کردند و گفتند این موضوع را پیگیری خواهند کرد.
داناجیاولو گفت آنها با مدیران سوپرمارکت ملاقات کردهاند و متوجه شدهاند که این کارمند از کار تعلیق شده است.
داناجیاولو گفت: «لگد زدن و بیرون راندن این موجود بیضرر از مغازه به این شکل غیرقابل قبول است. ما اقدامات قانونی لازم را در این زمینه آغاز کردهایم و تا زمانی که نتیجه مطلوب اعلام شود، پیگیر خواهیم بود.»
او افزود: «داشتن احساس امنیت بیرون از خانه بسیار مهم است. در حال حاضر این گربه خوشحال است و اطرافیانش از او مراقبت میکنند. ما او را مورد معاینات پزشکی قرار میدهیم و سپس او را به محل زندگیاش برمیگردانیم.»
اوزکان نیز گفت از تماشای این گزارش ویدیویی متعجب شده است: «یکی از کارکنان فروشگاه گربهای بیگناه را هنگام بیرون کردن از فروشگاه به زمین پرتاب میکند و سپس به او را لگد میزند. این قابل قبول نیست.»
او افزود: «اگر حکم زندان بازدارندهای برای جلوگیری از بروز این دست خشونتها وجود داشت، این اتفاقها رخ نمیداند. از طرفی متذکر شدیم که این فرد دوباره به همان سمت منصوب نشود.»
گربهها در ترکیه از اهمیت ویژهای برخوردارند و یکی از القاب ابرشهر استانبول، «شهر گربهها» است.
نام شرکت ابرآروان از فهرست تحریمهای حقوق بشری اتحادیه اروپا حذف شد. ابرآروان آبان سال ۱۴۰۱ از سوی اتحادیه اروپا به دلیل نقش داشتن در توسعه اینترنت ملی و قطع و سانسور اینترنت در ایران، به عنوان ناقض حقوق بشر تحریم شد.
بر اساس مصوبه شورای اتحادیه اروپا، تصمیم خارج کردن ابرآروان از فهرست تحریمهای اتحادیه اروپا، از زمان تصویب لازمالاجرا خواهد بود.
شادی صدر، از مدیران سازمان «عدالت برای ایران»، در واکنش به این تصمیم شورای اتحادیه اروپا، با انتشار مطلبی در رسانه اجتماعی ایکس نوشت اتحادیه اروپا با وجود تمامی اعتراضها و تلاشها، ابرآروان را از فهرست تحریمهای حقوق بشری خارج کرد.
این حقوقدان با اشاره به اینکه برخی به نام دفاع از حقوق بشر و همراستا با تلاشهای جمهوری اسلامی و سفارتخانههایش در اروپا، ابرآروان را قهرمان دور زدن فیلترینگ معرفی کردند، نوشت: «یک روز توام با غم و خشم برای باقی ما.»
سوران منصورنیا، برادر برهان منصورنیا و از اعضای انجمن خانوادههای دادخواه آبان، با اشاره به این مصوبه شورای اتحادیه اروپا در رسانه اجتماعی ایکس نوشت که این مصوبه به قتل خاموش هزاران نفر در ایران منجر خواهد شد.
منصورنیا این تصمیم را مایه شرمساری اروپا دانست و تاکید کرد: «ما کوتاه نخواهیم آمد و همراه با متخصصان آیتی و فعالان حوزه اینترنت این مبارزه را ادامه میدهیم.»
پس از آن وزارت امور خارجه آلمان درباره قصد اتحادیه اروپا برای لغو تحریمهای ابرآروان به ایراناینترنشنال گفت پرونده در دیوان دادگستری اروپا در حال بررسی است.
خبرنگار آلمانی پیگیر موضوع، از لابی اعضای اندیشکده علوم و سیاست آلمان به نفع ابرآروان و جایگاه صنعت فولاد ایران در اقتصاد این کشور گفت.
ابرآروان شرکتی در حوزه فنآوری ابری است که کار خود را از سال ۱۳۹۴ آغاز کرد.
این شرکت در آبان سال ۱۴۰۱ از سوی اتحادیه اروپا به دلیل نقش داشتن در توسعه اینترنت ملی و قطع و سانسور اینترنت، به عنوان ناقض حقوق بشر تحریم شد.
به دنبال این اقدام، ابرآروان به دادگاه عدل اروپا (European Court of Justice) شکایت کرد و همزمان، از طریق فشارهای سیاسی و لابیگری با دولتهای اروپایی، پیگیر لغو این تصمیم شد.
بسیاری از ایرانیان به ویژه پس از خیزش انقلابی، به صراحت تاکید کردهاند از خطرات راهاندازی شبکه ملی اطلاعات و قطع اینترنت آزاد آگاه هستند و میدانند که ابرآروان به احتمال زیاد در اعتراضات بعدی، اطلاعات کاربران را در اختیار حکومت قرار خواهد داد.
سرمایهگذار اصلی ابرآروان، هلدینگ فناپ، وابسته به گروه مالی پاسارگاد است که زیر نظر سپاه پاسداران کار میکند.
ابرآروان مدعی شده قرارداد خود را با وزارت ارتباطات و فنآوری اطلاعات جمهوری اسلامی لغو کرده است.
به گفته ناظران، خروج ابرآروان از فناپ و شبکه ارتباطی آن با سپاه پاسداران و دولت جمهوری اسلامی، در این مدت زمان کوتاه پس از تحریم بعید به نظر میرسد.
گروه هکری «انانیموس» پیشتر اسنادی را از سرور ایمیلهای کمیته فیلترینگ جمهوری اسلامی افشا کرده بود که نشان میدادند شرکت ابرآروان با دستور این کمیته، سایتهای مختلفی را مسدود کرده است.
در یک مورد، مسئولان ابرآروان فراتر از دستور داده شده، علاوه بر تارنمای یک سایت، آیپی سرور آن را هم مسدود کرده بودند.
اسناد منتشر شده از سوی نریمان غریب، پژوهشگر اینترنت در بهمن ۱۴۰۱ نیز نشان میداد عیسی زارعپور، وزیر ارتباطات از ابراهیم رئیسی خواسته بود از طریق وزارت امور خارجه اقداماتی را در تعامل با کشورهای اتحادیه اروپا انجام داد تا ابرآروان از فهرست تحریمها خارج شود.
در همین نامه از رئیسی خواسته شده با این موضوع موافقت کند که دفاتر وکالتی مرتبط با سفارتخانههای جمهوری اسلامی، پرونده دفاع از ابرآروان را با خرج دولت بر عهده بگیرند.
ابرآروان ۴۹ درصد از بازار فضای ابری ایران را در اختیار دارد و همچنان میزبان بسیاری از مهمترین وبسایتهای جمهوری اسلامی از جمله وبسایت دفتر ریاستجمهوری، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و خبرگزاری دولت جمهوری اسلامی (ایرنا) است.
یکی از مراکز اطلاعات این شرکت در فرودگاه پیام نصب شده که متعلق به وزارت ارتباطات است.
عبدالحمید اسماعیلزهی، امام جمعه اهل سنت زاهدان، با بیان اینکه باید حرف مردم شنیده شود و اصلاحات مورد نظرشان انجام شود، گفت وقتی شهروندان اصلاحات میخواستند اصلاحطلبان موفق نشدند و مردم از اصلاحات بریدند. او تاکید کرد اکنون کشور تغییرات عمیق میخواهد.
مولوی عبدالحمید در خطبههای نماز جمعه ۱۷ فروردین خود از مسوولان جمهوری اسلامی خواست «با مردم و مخالفان بنشینند» و با کسانی که تند هم هستند، گفتوگو کنند.
او در بخشی از خطبههای خود به حمله روز گذشته جیشالعدل به مقرهای نظامی جمهوری اسلامی در استان سیستان و بلوچستان اشاره کرد و گفت: «ما همیشه از ناامنی هراس داریم و با خونریزی موافق نیستیم.»
اسماعیلزهی به هر دو طرف توصیه کرد به جای برخورد و درگیری، «با گفتوگو و نه با گلوله»، مشکلات را حل کنند.
روز پنجشنبه ۱۶ فروردین گروه جیشالعدل به مقرهای نظامی در شهرهای چابهار و راسک حمله کرد.
پس از این حملات، روابط عمومی قرارگاه امنیتی جنوب شرق نیروی زمینی سپاه پاسداران از کشته شدن ۱۰ تن از نیروهای نظامی جمهوری اسلامی و ۱۸ تن از اعضای گروه جیشالعدل خبر داد و اعلام کرد تعدادی دیگر در نتیجه این درگیریها مجروح شدهاند.
مولوی عبدالحمید در بخش دیگری از خطبههای خود با اشاره به بحران اقتصادی موجود در کشور، اقتصاد ایران را رها شده خواند و گفت اقتصاد کشور نه دست مردم است و نه دست دولت و مشخص نیست این وضعیت به کجا برسد.
او در خطبههای نماز جمعه ۱۰ فروردین خود نیز گفته بود اقتصاد چنان ضربه خورده که شب میخوابیم و فردا صبح میبینیم ارزش پول افت کرده است.
اسماعیلزهی در خطبههای نماز جمعه سوم فروردین از همگان خواسته بود به مردمی که از نظر اقتصادی در وضعیتی نامناسب هستند و نیز به خانوادههای زندانیان، کمک کنند.
امام جمعه اهل سنت زاهدان در بخش دیگری از صحبتهای روز ۱۷ فروردین خود با اشاره به ممانعت ماموران امنیتی از سفر او به چابهار برای بازدید از زلزلهزدگان گفت: «تنگنظری کردند اما ما برگشتیم و گلایه نکردیم. این برای این بود که امنیت استان را میخواهیم.»
اسماعیلزهی در خطبههای نماز جمعه ۱۱ اسفند گفته بود مدیریت کشور نتوانسته است برنامهریزی کند و زیرساختها را برای منحرف کردن سیل فراهم آورد.
سه روز پس از این اظهارات و در روز ۱۴ اسفند، نیروهای امنیتی خودروی او و همراهانش را در پلیس راه زاهدان-خاش متوقف کرده و از سفر او به مناطق سیلزده دشتیاری در چابهار جلوگیری کردند.
روز جمعه ۱۷ فروردین، نیروهای نظامی و سرکوبگر همچون هفتههای گذشته همزمان با برگزاری نماز جمعه زاهدان در خیابانهای این شهر حضور گستردهای داشتند.
رسانه حالوش که خبرهای استان سیستان و بلوچستان را پوشش میدهد، با انتشار ویدیویی در کانال تلگرام خود نوشت نیروهای نظامی از جمله ماموران سپاه پاسداران در اطراف مصلی و مسجد مکی زاهدان و خیابانهای منتهی به آن، حضور پر رنگی داشته و با ایجاد ایستهای بازرسی، اقدام به تفتیش بدنی و کنترل نمازگزاران کردند.
در ماههای گذشته، شهروندان زاهدانی پس از یک سال اعتراض و تجمع خیابانی پیوسته، به توصیه مولوی عبدالحمید راهپیمایی سکوت برگزار کردند.
جمعههای اعتراضی زاهدانیها از هشتم مهر سال ۱۴۰۱ و پس از وقایع جمعه خونین این شهر آغاز شد.
در جریان جمعه خونین زاهدان، ماموران نظامی و امنیتی با گلولههای جنگی به سمت شهروندان و نمازگزاران شلیک کردند و بیش از ۱۰۰ نفر را کشته و دهها تن دیگر را نابینا، قطع نخاع و مجروح کردند.