ترامپ: تعرفه‌ها بر کالاهای مکزیک و کانادا طبق برنامه اعمال می‌شود

رویترز پنجشنبه نوشت که به طور اختصاصی به گزارش مرکز عدالت و پاسخگویی سوریه دست یافته است.

این مرکز گفته که محل گورها را بر اساس شهادت شاهدان عینی، تصاویر ماهواره‌ای و اسنادی که پس از سرنگونی حکومت اسد از فرودگاه نظامی المزه واقع در حومه دمشق به دست آمده، شناسایی کرده است.

برخی از گورها در محوطه فرودگاه و برخی دیگر در سراسر دمشق بودند.

رویترز نوشت که مستقلا این اسناد را بررسی نکرده و نتوانسته به طور مستقل وجود گورهای دسته‌جمعی را از طریق بررسی تصاویر ماهواره‌ای تایید کند.

اما رویترز در تصاویر بسیاری از مکان‌هایی که توسط این مرکز مشخص شده، نشانه‌هایی از زمین دستکاری‌شده مشاهده کرده است.

بیشتر بخوانید: زندان نظامی مخوف صیدنایا؛ رازهای ناگفته پس از سقوط اسد

دو تا از این مکان‌ها، یکی در محوطه فرودگاه المزه و دیگری در قبرستانی در نجها، نشانه‌های واضحی از قبرهای طولانی حفر شده در دوره‌هایی مطابق با شهادت شاهدان عینی مرکز عدالت و پاسخگویی سوریه را نشان می‌دهند.

شادی هارون، یکی از نویسندگان گزارش، گفت که او در میان زندانیان این زندان بوده است و طی چندین ماه در سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ به دلیل سازماندهی اعتراضات در این زندان نگهداری می‌شد. او از بازجویی‌های روزانه با شکنجه‌های جسمی و روانی خبر داد و گفت که مقامات سوریه قصد داشتند او را مجبور به اعتراف‌های بی‌اساس کنند.

او به رویترز گفت که در این زندان مرگ زندانیان به اشکال مختلف رخ داد. اگرچه زندانیان چیزی جز دیوار سلول یا اتاق بازجویی نمی‌دیدند، اما می‌توانستند « هر چند روز یکبار تیراندازی‌های گاه‌به‌گاه و شلیک‌های گلوله» را بشنوند.

همچنین گزارش شده که شکنجه‌گران جراحاتی را به زندانیان وارد کردند.

هارون در تشریح وضعیت اسفبار یکی از هم‌سلولی‌های خود گفت: «زخم کوچکی در پای یکی از بازداشت‌شدگان درمان نشد و به تدریج وضعیت او بدتر شد و مجبور شدند که کل پا را قطع کنند.»

او افزود که این زخم بر اثر شلاقی که در حین شکنجه خورد، ایجاد شده بود.

پیشتر، درهای زندان‌های سوریه از جمله زندان نظامی صیدنایا که سازمان عفو بین‌الملل سرکوب بی‌رحمانه، شکنجه‌های وحشیانه و اعدام‌های دسته‌جمعی را در آن‌جا مستندسازی کرده است، یک‌شنبه ۱۸ آذر گشوده‌ شد و شمار بسیاری از زندانی‌های سیاسی و عقیدتی، پس از سال‌ها بی‌خبری آزاد شدند.

پس از آن، گروه امداد داوطلبانه سوری معروف به کلاه‌سفیدها اعلام کرد مخالفان حاکم بر دمشق از طریق یک میانجی بین‌المللی از سازمان ملل متحد درخواست کرده‌اند از روسیه بخواهد بر بشار اسد فشار آورد تا نقشه‌ محل زندان‌های مخفی و فهرست بازداشت‌شدگان را تحویل دهد.

علاوه بر به دست آوردن اسناد، مرکز عدالت و پاسخگویی سوریه و انجمن افراد بازداشت‌شده و مفقود در زندان صيدنايا با ۱۵۶ نفر از بازماندگان و هشت تن از اعضای سابق سازمان اطلاعات نیروی هوایی و سرویس امنیتی سوریه که وظیفه نظارت و زندانی کردن منتقدان رژیم را بر عهده داشت، مصاحبه کردند.

دولت جدید سوریه فرمانی صادر کرده که بر اساس آن، مقامات رژیم سابق از صحبت علنی منع شده‌اند و رویترز نوشت که هیچکس برای اظهارنظر در دسترس نبود.

یک سرهنگ در وزارت کشور دولت جدید که خود را با نام مستعار نظامی‌اش ابوبکر معرفی کرده، به رویترز گفت: «اگرچه برخی از قبرهای ذکر شده در گزارش، قبلا کشف نشده بودند، اما خود کشف ما را شگفت‌زده نمی‌کند.»

بیشتر بخوانید: فرد «زندانی» در گزارشی از سی‌ان‌ان، افسر اطلاعات نیروی هوایی سوریه بود

او افزود: «همانطور که می‌دانیم بیش از صد هزار مفقود در زندان‌های اسد وجود دارد که در روزهای آزادی در اوایل دسامبر بیرون نیامدند.»

او گفت: «کشف سرنوشت این افراد ناپدیدشده و جست‌وجو برای قبرهای بیشتر، یکی از بزرگترین میراث به جا مانده از رژیم اسد است.»

تخمین زده می شود که صدها هزار سوری از سال ۲۰۱۱، زمانی که سرکوب اعتراضات توسط اسد به یک جنگ تمام عیار تبدیل شد، کشته شده‌اند.

هم بشار اسد و هم پدرش حافظ که تا سال ۲۰۰۰ رییس‌جمهور سوریه بود، مدت‌هاست از سوی گروه‌های حقوق بشری، دولت‌های خارجی و دادستان‌های جنایات جنگی به قتل‌های فراقانونی گسترده، از جمله اعدام‌های دسته‌جمعی در داخل زندان‌های کشور و استفاده از سلاح‌های شیمیایی علیه مردم سوریه متهم شده‌اند.

کلودیا تنی، از حزب جمهوری‌خواه، و برد اشنایدر، از حزب دموکرات، قطعنامه‌ای را که پیش‌تر در کنگره تصویب شده بود، بار دیگر ارائه کرده‌اند، اما در این نسخه جدید بر ضرورت اقدام فوری ترامپ تاکید شده است.

تنی در بیانیه‌ای به روزنامه هیل گفت: «این قطعنامه از متحدان ما می‌خواهد که در مقابله با سپاه پاسداران به ما بپیوندند و فورا این گروه را به عنوان یک سازمان تروریستی معرفی کنند.»

او افزود: «این اقدام پیامی روشن و قاطع ارسال می‌کند که غرب در برابر اقدامات مخرب سپاه متحد است و ما آن‌ها را برای فعالیت‌های تروریستی‌شان پاسخگو خواهیم کرد.»

درخواست از ترامپ برای فشار بر اتحادیه اروپا در این زمینه در شرایطی است که در دوره اول ریاست‌جمهوری ترامپ، دولت او سپاه پاسداران را در فهرست گروه‌های تروریستی قرار داد.

در فروردین ۱۳۹۸، کاخ سفید در بیانیه‌ای اعلام کرد که سپاه پاسداران را در فهرست گروه‌های تروریستی قرار داده است.

در آن زمان، ترامپ، این اقدام را «بی‌سابقه» توصیف کرد و گفت بدین ترتیب وزارت خارجه آمریکا، «این حقیقت را که ایران صرفا دولت حامی تروریسم نیست بلکه سپاه پاسداران فعالانه در تامین مالی و استفاده از تروریسم به‌عنوان ابزار کشورداری به کار می‌گیرد به رسمیت می‌شناسد».

ترامپ همچنین گفت سپاه پاسداران «ابزار اولیه هدایت و اجرای نهضت تروریست جهانی» حکومت ایران است.

به گفته ترامپ، اضافه شدن سپاه پاسداران به فهرست گروه‌های تروریستی بر این واقعیت تاکید دارد که «اعمال ایران با دیگر حکومت‌ها فرق اساسی دارد».

درخواست‌های فزاینده از اتحادیه اروپا

از آن زمان تاکنون، فشار بر اتحادیه اروپا، کانادا و بریتانیا برای تروریستی اعلام کردن سپاه حتی از سوی برخی از کشورهای عضو اتحادیه اروپا افزایش یافته است.

اتحادیه اروپا اعضای خاصی از سپاه پاسداران را در فهرست تحریم‌های خود گذاشته، اما با درخواست‌های فزاینده‌ برای معرفی کل سپاه به عنوان یک سازمان تروریستی موافقت نکرده است.

پیشتر، اعضای پارلمان اروپا قطعنامه‌ای را ارائه کردند که در آن از اتحادیه اروپا خواسته شد تا این گروه نظامی را تحریم کند. پارلمان فرانسه نیز در ابتدای سال میلادی جاری قطعنامه‌ای را تصویب کرد که از اتحادیه اروپا خواست سپاه پاسداران را در لیست سیاه قرار دهد.

بیشتر بخوانید: تاکید اعضای پارلمان‌های اروپا و کانادا بر تروریست شناختن سپاه و حمایت از معترضان ایران

در مهرماه گذشته و در پی حملات اخیر در نزدیکی سفارت اسرائیل،‌ نخست‌وزیر سوئد گفت کشورش خواستار این است که اتحادیه اروپا سپاه پاسداران را رسما سازمان تروریستی اعلام کند.

کمی قبل از آن، سرویس امنیتی سوئد و موساد اعلام کردند که تهران باندهای جنایتکار را برای حملات خشونت‌آمیز علیه منافع اسرائیل در سوئد به کار گرفته است.

سه‌شنبه گذشته نیز دولت سوئد برای اولین بار از «اقدامات تروریستی» جمهوری اسلامی از طریق نیروهای نیابتی سخن گفت.

‍ ماریا مالمر، وزیر خارجه این کشور، جمهوری اسلامی را «عامل اصلی بی‌ثباتی در منطقه» خواند و تاکید کرد که جمهوری اسلامی از طریق نیروهای نیابتی خود امنیت خاورمیانه و حتی اروپا را تهدید می‌کند.

معلمان معترض مقامات اقلیم را به صادرات غیرقانونی سوخت به ایران و سایر کشورها و عدم واریز این مبالغ به خزانه برای پرداخت حقوق آنان متهم کردند.

مدارس دولتی اقلیم کردستان عراق از دو ماه پیش و پس از اعتصاب معلمان و اعتراض به پرداخت نشدن حقوقشان تعطیل شده است.

مقامات اقلیم کرستان عراق مسئولیت پرداخت نشدن حقوق معلمان را متوجه دولت عراق کرده اما دولت مرکزی این موضوع را رد کرده است.

معلمان معترض از بازداشت چند ساعته برخی معترضان و همچنین حمله به خبرنگاران خبر داده‌اند.

با این حال اداره کل امنیت سلیمانیه اعلام کرد که فردی بازداشت نشده و نیروهای آنها برای کاهش تنش بین معلمان و رانندگان کامیون حضور داشتند و افراد را از این منطقه دور کردند.

خبرگزاری رویترز در تیر ماه به نقل از چندین منبع آگاه و مقام دولتی در عراق گزارش داده بود که روزانه صدها تریلر نفتکش دست‌کم ۲۰۰ هزار بشکه نفت ارزان قیمت را از کردستان عراق به ایران و در مواردی به ترکیه حمل می‌کنند. بنا بر این گزارش، ارزش ماهانه این محموله‌های نفتی نزدیک به ۲۰۰ میلیون دلار است.

همزمان با اعتراضات معلمان، حیان عبدالغنی، وزیر نفت عراق روز دوشنبه اعلام کرد که خط لوله عراق-ترکیه آماده از سرگیری صادرات نفت از منطقه اقلیم کردستان به بندر جیهان ترکیه است.

از سرگیری صادرات نفت شمال عراق گامی حیاتی برای رسیدگی به مشکلات اقتصادی این منطقه تلقی می‌شود.

در همین حال همزمان با کمپین فشار حداکثری دولت ترامپ برای به صفر رساندن صادرات نفت ایران، از سرگیری صادرات نفت اقلیم کردستان عراق می‌تواند کاهش احتمالی صادرات نفت ایران را تا حدودی جبران کند.

خبرگزاری رویترز جمعه سوم اسفند به نقل از منابع آگاه ناشناس گزارش داد که دولت آمریکا فشارهای خود بر عراق را برای ازسرگیری صادرات نفت از اقلیم کردستان عراق افزایش داده و دولت مرکزی را تهدید کرده که در غیر این صورت، تحریم‌هایی مشابه جمهوری اسلامی را علیه عراق اعمال می‌کند.

به گزارش کانال ۱۲ تلویزیون اسرائیل، شین بت معتقد است مهاجم یک فلسطینی ۵۳ ساله اهل جنین از شمال کرانه باختری است که با یک زن عرب اسرائیلی ازدواج کرده و مدتی بدون مجوز در اسرائیل زندگی کرده است.

همزمان رسانه‌های عربی تصویری از جمیل زیود، ۵۳ ساله، منتشر کردند که به‌عنوان عامل حمله با خودرو در پردیس حنا-کرکور شناسایی شده است.

مقام‌های پزشکی گزارش دادند که از بیش از ۱۰ مجروح حمله، یک نفر در وضعیت بحرانی و دو نفر دیگر به‌شدت زخمی هستند.

به گزارش پلیس، این افراد در یک ایستگاه اتوبوس منتظر ایستاده بودند که هدف حمله مهاجم قرار گرفتند. بنا بر این گزارش، مهاجم پس از آن به یک اتومبیل پلیس کوبید و در ادامه پلس او را تعقیب کرده و با شلیک گلوله متوقف کرد.

حملات کور در شهرهای اسرائیل

این شکل از حملات فلسطینی‌ها یا عرب‌های اسرائیلی در این کشور بی‌سابقه نیست. پیشتر در ۹ آذر ۱۴۰۲ یک زن ۲۴ ساله و دو فرد حدود ۷۰ ساله در جریان تیراندازی به سوی غیرنظامیان اسرائیلی در ایستگاه اتوبوس در اورشلیم کشته شدند. در جریان این حمله شش تن نیز زخمی شدند که حال چهار نفرشان وخیم گزارش شد.

دو مهاجم این حمله به دست نیروهای امنیتی اسرائیل کشته شدند، اما هویت آن‌ها و ارتباطشان با جنگ اسرائیل و حماس در غزه اعلام نشد.

۲۳ مرداد ۱۴۰۱ هم درپی تیراندازی یک فرد مهاجم به یک اتوبوس در نزدیکی منطقه قدیمی اورشلیم، هفت نفر از جلمه چهار گردشگر آمریکایی مجروح شدند.

طبق اعلام پلیس اسرائیل، این حمله تروریستی بود و عامل این حمله که یک نفر بوده از محل متواری شده است. در پی این حمله، پلیس اسرائیل برای یافتن فرد مهاجم عملیات بازرسی خانه‌به‌خانه را در محله سلوان در شرق بیت‌المقدس به اجرا درآورد.

از سوی دیگر، رسانه‌های اسرائیل گزارش دادند که رییس سازمان جنایی شهر عرب‌نشین باقه الغربیه اسرائیل نیز در یک حمله دیگر در تیراندازی به ماشینش به شدت زخمی شد.

۹ فروردین ۱۴۰۱ هم سرویس آمبولانس ملی اسرائیل اعلام کرد که یک مرد مسلح عرب بعد از آن که پنج نفر را در حومه تل‌آویو کشت به ضرب گلوله کشته شد.

پلیس اسرائیل با تایید کشته شدن مهاجم، این حمله را تروریستی توصیف کرد. شمار زخمی‌های این حمله هم شش نفر اعلام شد.

ویدیوی منتشر شده از این حمله، مردی را نشان می‌داد که لباس سیاه پوشیده و با تفنگ در خیابانی در شهر بنی براک در حومه تل‌آویو حرکت می‌کند.

شاهدان گفتند که او شروع به تیراندازی به سمت بالکن آپارتمان‌ها و سپس به سمت مردم در خیابان و داخل یک خودرو کرد.

سرویس آمبولانس «‌ماگن، دیوید آدوم» گفت که فرد مسلح حداقل پنج نفر را کشته است.

رسانه‌های اسرائیلی در ابتدا گفتند که سرویس‌های امنیتی مظنون بودند که فرد مسلح عضو اقلیت عرب اسرائیل باشد. آنها بعدا گزارش دادند که مقام‌های امنیتی معتقدند او یک فلسطینی از کرانه باختری است.

هفته پیش از آن هم یک شهروند عرب اسرائیلی در یک حمله با چاقو و ضرب و شتم خودرو در شهر بئرشبا در جنوب این کشور، چهار نفر را کشت و سپس به دست یک رهگذر به قتل رسید. مقام‌های اسرائیلی اعلام کردند که او از هواداران داعش بود

یکشنبه هفتم فروردین ۱۴۰۱ هم، همزمان با آغاز نشست اسرائیل و کشورهای عربی در جنوب اسرائیل، یک مهاجم عرب دو افسر پلیس را در شهر حضره، در ۵۰ کیلومتری شمال تل‌آویو به ضرب گلوله کشت و سپس به دست ماموران کشته شد.

رهبر پ‌ک‌ک در سال ۱۹۹۹ میلادی دستگیر و به حبس ابد محکوم شد و مدت‌هاست در شرایط انزوا، در زندان امرالی نگهداری می‌شود.

او نخستین ملاقات خود را پس از چهار سال، دوم آبان امسال و در روز حمله اعضای پ‌ک‌ک به صنایع هوایی ترکیه در استان آنکارا انجام داد و گفت قادر است دستور پایان دادن به مبارزه مسلحانه را صادر و به جای آن یک مسیر قانونی و سیاسی را پیگیری کند.

پیام اوجالان این امید را در ترکیه برانگیخت که شاید درگیری‌ که طی چهار دهه گذشته بیش از ۴۰ هزار کشته در این کشور بر جای گذاشته است سرانجام پایان یابد.

به نوشته نیویورک تایمز، با توجه به نفوذ عمیق اوجالان بر اعضای پ‌ک‌ک در ترکیه و عراق و همین‌طور احزاب کُرد نزدیک به آن در سوریه و ایران، این پیام ممکن است در آن سوی مرزهای ترکیه نیز بازتاب داشته باشد.

نامشخص بودن مراحل عملیاتی

با این حال، مشخص نیست مراحل عملیاتی کردن این درخواست چه خواهد بود و نشانه چندانی از اقدامات بعدی دیده نمی‌شود.

معاون رییس حزب «عدالت و توسعه» ترکیه،‌ حزب حاکم در این کشور، اعلام کرد که دولت انتظار دارد گروه «پ‌ک‌ک» سلاح‌های خود را زمین بگذارد و از فراخوان عبدالله اوجالان، رهبر زندانی این گروه، تبعیت کند

اما هنوز هم هیچ بحث عمومی قابل‌توجهی هم در مورد این‌که چه‌کسی بر اجرای درخواست اوجالان نظارت خواهد کرد، یا سرنوشت نیروهایی که از آن تبعیت کنند چه خواهد بود، و این‌که دولت ترکیه در قبال خلع سلاح احتمالی چه امتیازی (اگر وجود داشته باشد) ارائه می‌کند، مطرح نشده است.

درخواست اوجالان پس از مجموعه‌ای از مذاکرات مطرح شد که در آن، مقامات ترکیه، اوجالان و اعضای حزب اصلی حامی کُردها در ترکیه، یعنی حزب برابری و دموکراسی مردم، موسوم به دم‌ پارتی در آن حضور داشتند.

مسائل حل ناشده

رجب طیب اردوغان، رییس‌جمهوری ترکیه، در سخنرانی‌ای که ژانویه گذشته در جمع اعضای حزبش داشت گفت دولت هیچ امتیازی به گروه اوجالان نداده است، اما پایان درگیری، هم به نفع تُرک‌ها و هم به نفع کُردها خواهد بود.

او گفت که هدف مذاکرات، «انحلال گروه تروریستی و تسلیم بدون قید و شرط سلاح‌ها» است.

اما در مصاحبه‌ای که خبرگزاری فرات، نزدیک به پ.ک.ک هفته گذشته منتشر کرد، دوران کالکان یکی از اعضای کارد رهبری این حزب گفت بسیاری از مسائل همچنان حل‌نشده باقی مانده است.

کالکان، گفت: «هیچ‌کس نباید تصور کند که به‌راحتی پشت میز مذاکره می‌نشینیم، امضا می‌کنیم و همه‌چیز حل می‌شود. طرف مقابل می‌خواهد پ.ک.ک. را از میان بردارد.»

مبارزه مسلحانه این حزب از اوایل دهه ۱۹۸۰ علیه دولت ترکیه شروع شد و شامل حمله به پاسگاه‌های پلیس و مراکز نظامی و بمب‌گذاری‌هایی بود که در مواردی جان غیرنظامیان را گرفته است.

این حزب در ابتدا به‌دنبال ایجاد یک کشور مستقل برای کُردهای ترکیه بود، اما اکنون می‌گوید به‌دنبال حقوق بیشتری برای کُردها در داخل ترکیه است.

ترکیه و پ.ک.ک. طی این سال‌ها بارها تلاش کردند تا این درگیری را حل کنند که آخرین مورد، مذاکرات صلحی بود که در سال ۲۰۱۱ آغاز شد. اما در سال ۲۰۱۵، این مذاکرات فروپاشید و مرحله جدیدی از خشونت آغاز شد.

در اکتبر سال گذشته میلادی، یکی از متحدان سیاسی قدرتمند اردوغان، با درخواستی علنی به سراغ اوجالان رفت و از او خواست پ‌.ک‌.ک را وادار به زمین گذاشتن سلاح و پایان درگیری کند.

پیشنهادی که به دیدارهای محدود بستگان و همراهان سیاسی آقای اوجالان منجر شد تا امکان آغاز دوباره یک روند صلح بررسی شود.