با وجود دو برابر شدن سطح عمومی قیمتها، دستمزدها تنها ۳۰ درصد افزایش مییابد
وزیر کار ایران اعلام کرد سال آینده حداقل دستمزد متناسب با نرخ تورم افزایش خواهد یافت که به معنی افزایش حداکثر ۳۰ درصدی دستمزدها خواهد بود، افزایشی که با پیشنهاد ۷۰ درصدی کارگران، فاصلهای بسیار زیاد دارد.
عدم افزایش دستمزد متناسب با تورم واقعی، کسری بودجه خانوارها را افزایش داده است، به طوری که بر اساس آمارها، اکنون در ایران ۱۴۰۳، تنها ۳۰ درصد جمعیت برای تامین حداقلها، از کمکهای دولتی بینیاز هستند.
سمیه گلپور، رییس کانون انجمنهای صنفی کارگری، که از تشکلهای صنفی مورد تایید جمهوری اسلامی است، اعلام کرد که نسبت به ۱۳ سال گذشته، قدرت خرید کارگران ۱۹۰ درصد کاهش یافته است.
پیشتر نیز تشکلهای کارگری نسبت به اختلاف فاحش میان دستمزد و هزینههای معیشتی هشدار داده بودند. نمایندگان کارگران، با در نظر گرفتن نرخ تورم، خواهان افزایش حداقل ۷۰ درصدی حقوق در سال آینده هستند.
با این حال، احمد میدری، وزیر کار دولت چهاردهم، صراحتا اعلام کرده است: «قرار نیست دستمزد کارگران دو بار در سال افزایش پیدا کند.»
او بدون توجه به سالها عدم تطابق افزایش حداقل مزد با نرخ تورم و درخواستهای مکرر تشکلهای کارگری، تاکید کرده که افزایش حقوق سال آینده نزدیک به نرخ تورم اعلامی خواهد بود.
در لایحه بودجه سال ۱۴۰۴، نرخ تورم ۳۰ درصد در نظر گرفته شده است. بر این اساس، احتمال میرود حداقل دستمزد نیز ۳۰ درصد افزایش یابد، موضوعی که از قبل نیز پیشبینی میشد.
وضعیت کارمندان دولت نیز تفاوت چندانی با کارگران ندارد. بر اساس احکام کارگزینی سال ۱۴۰۴، حداقل دریافتی ماهانه کارمندان بخش دولتی و عمومی حدود ۱۲ میلیون تومان خواهد بود که نشاندهنده افزایش ۲۰ درصدی است.
در همین حال، نرخنامههای سایر بخشها نیز نشاندهنده افزایش قیمتها در همین حدود است. بر اساس مصوبه شورای شهر تهران، نرخ کرایه تاکسی در سال ۱۴۰۴ بهطور میانگین ۳۷ درصد افزایش خواهد یافت. این افزایش از ابتدای اردیبهشت اعمال میشود.
عدم افزایش متناسب مزد، حقوق و نرخ خدمات در حالی است که باوجود گزارشهای رسمی مرکز آمار جمهوری اسلامی—که اعتبار آنها با ابهامات جدی مواجه است—گزارشهای بازار و اظهارات مقامات رسمی از افزایش کسری بودجه خانوارها حکایت دارد.
دولت درحالی نرخ مزد و بخشهای خدماتی را به طوری دستوری، با استناد به نرخ تورم ۳۰ درصدی مرکز آمار، در محدوده ۲۰ تا ۴۰ درصدی افزایش داده است، که تعرفههای دولتی در لایحه بودجه سال ۱۴۰۴، تا ۶۵۰ درصد افزایش یافته است.
رضا کنگری، رئیس اتحادیه بنکداران مواد غذایی، اعلام کرده است: «امسال چای، حبوبات و برنج افزایش قیمت ۱۰۰ درصدی داشتهاند.» او همچنین تاکید کرده که «فروش مواد غذایی نسبت به سال گذشته ۳۵ درصد کاهش یافته است.»
کاهش ۳۵ درصدی فروش مواد غذایی، نشان میدهد که شهروندان برای حفظ تعادل دخلوخرج خود، هزینههای بخش مواد غذایی را کاهش دادهاند.
درآمد شهروندان، که با سیاستهای دولت و گزارشهای مرکز آمار بهطور مصنوعی پایین نگه داشته شده، به دلیل عدم افزایش متناسب دستمزدها با واقعیتهای بازار سبب شده است بودجه خانوارهای ایرانی، به طور فزایندهای با کسری روبرو شود.
در این بین، با وجود افزایش قیمت شدید در بخشهایی نظیر مسکن، سوخت و روشنایی و بهداشت و درمان، بخش خوراکیها، اولین قربانی کاهش تبعات کسری بودجه خانوارهای ایرانی است.
هرچند کار از بخش خوراکیها هم گذشته است و گزارشهایی از فروش داروی بیماران خاص به دلیل فقر نیز منتشر شده است.
شرایط بهگونهای رقم خورده که میدری، وزیر کار، صراحتا اعلام کرده است که حدود ۷۰ درصد از جامعه برای تأمین ۱۱ قلم کالای اساسی، نیازمند دریافت کوپن هستند.
در حال حاضر، حدود ۲۰ میلیون نفر در دهکهای یک تا سه قرار دارند و ۴۰ میلیون نفر دیگر نیز در دهکهای چهار تا هفت جای میگیرند. بهعبارتدیگر، از جمعیت ۸۵ میلیونی کشور، تنها ۲۵ میلیون نفر در سه دهک بالای اقتصادی قرار دارند و نیازی به کمک دولتی برای تامین معاش خود ندارند.
بر اساس اعلام نرخ میوه شب عید که از ۲۳ اسفند اجرایی خواهد شد، نرخ رسمی پرتقال و سیب نسبت به «شب عید» سال گذشته به ترتیب ۱۸۰ و ۱۱۲ درصد افزایش داشته است.
سازمان جهاد کشاورزی استان تهران اعلام کرد میوه از پنجشنبه ۲۳ اسفند در تهران با نرخ مصوب عرضه خواهد شد.
جبرئیل برادری، رئیس این سازمان، در حاشیه سیزدهمین جلسه ستاد تنظیم بازار استان تهران از آغاز توزیع میوه از پنجشنبه ۲۳ اسفندماه خبر داد و گفت که پرتقال با قیمت هر کیلو ۴۲ هزار تومان و سیب با قیمت هر کیلو ۵۳ هزار تومان در سطح استان توزیع میشود.
در اسفندماه ۱۴۰۲، نرخ هر کیلو پرتقال و سیب به ترتیب ۱۵ هزار و ۲۵ هزار تومان اعلام شده بود.
بر این اساس، نرخ رسمی تنظیم بازار امسال برای پرتقال، که از ۱۵ هزار تومان به ۴۲ هزار تومان رسیده، افزایش ۱۸۰ درصدی و نرخ رسمی سیب، که از هر کیلو ۲۵ هزار تومان به ۵۳ هزار تومان رسیده، افزایش ۱۱۲ درصدی را نشان میدهد.
با وجود اعلام این نرخهای رسمی، تجربه نشان داده است که بازار توجه چندانی به این قیمتها ندارد.
در حالی که قیمت هر کیلو سیب تنظیم بازار در اسفندماه سال گذشته ۱۵ هزار تومان اعلام شد، گزارش مرکز آمار از قیمت خردهفروشی میوه، قیمت هر کیلو پرتقال در اسفندماه ۱۴۰۲ را حداقل ۱۹ هزار و حداکثر ۳۹ هزار تومان ثبت کرده است. در واقع، پرتقال ۱۵ هزار تومانی اعلامشده حتی در گزارش مرکز آمار هم به چشم نمیخورد.
درباره سیب نیز نرخ تنظیم بازار سال گذشته ۲۵ هزار تومان بود، اما در گزارش خردهفروشی مرکز آمار مربوط به اسفندماه ۱۴۰۲، حداقل قیمت سیب ۳۵ هزار تومان و حداکثر آن ۵۳ هزار تومان ثبت شده است.
علاوه بر این، قیمتهای بازار نیز با نرخهای اعلامی از سوی سازمان جهاد کشاورزی فاصله زیادی دارد.
اکنون در فروشگاههای اینترنتی که امکان خرید مستقیم از کشاورز در آنها وجود دارد، پرتقال مجلسی مناسب پذیرایی، هر کیلو بالای ۱۰۰ هزار تومان به فروش میرسد.
حتی پرتقالهای مناسب آبگیری، که برای پذیرایی مناسب نیستند، به قیمت هر کیلو ۵۰ هزار تومان در بازار عرضه میشوند.
سیب زرد نیز در فروشگاههای اینترنتی هماکنون هر کیلو ۹۵ هزار تومان به فروش میرسد که تقریباً دو برابر نرخ رسمی اعلامشده از سوی سازمان جهاد کشاورزی است.
الناز رکابی، دارنده مدال برنز قهرمانی جهان در سال ۱۴۰۱ که همزمان با جنبش «زن، زندگی، آزادی» در فینال مسابقات سنگنوردی آسیا با «پیراهن تیم ملی» و «بدون حجاب اجباری» حضور یافت، به دلیل فشارهای امنیتی مجبور به ترک ایران شد.
داود رکابی، برادر الناز رکابی با انتشار مطلبی در اینستاگرام از مهاجرت قهرمان سنگنوردی از ایران خبر داد و نوشت: «ای کاش، اینجا جای بهتری برایت بود، تا دلتنگی اینگونه بر دلمان سنگینی نمیکرد.»
الهام یزدیها، عضو تحریریه ایراناینترنشنال سهشنبه ۲۱ اسفند در گفتوگو با تلویزیون ایراناینترنشنال گفت: «مطلع شدیم که الناز رکابی با اسپانسر شدن یک شرکت مربوط به لوازم سنگنوردی توانسته برای ادامه زندگی به اسپانیا مهاجرت کند. ولی در همین اواخر با اینکه در مسابقات آسیایی حضور داشت و در چند مسابقه دیگر هم برای کسب سهمیه المپیک شرکت کرده بود، به تیم ملی هم دعوت نشد.»
او اضافه کرد: «در این شرایط فدراسیون سنگنوردی ایران و وزارت ورزش جمهوری اسلامی ترجیح دادند که او و برادرش را حذف کنند و به تیم ملی دعوت نکنند. همین موضوع هم باعث شد الناز رکابی ایران را ترک کند.»
یزدیها با اشاره به اینکه تصمیم رکابی برای مهاجرت به هیچ وجه تصمیم آسانی نبود، گفت: «الناز دوست داشت در ایران بماند. برای ایران مسابقه بدهد.
الناز رکابی که مدال برنز قهرمانی جهان مسکو را در کارنامه دارد، همزمان با خیزش انقلابی ایران در سال ۱۴۰۱ در فینال مسابقات قهرمانی سنگنوردی آسیا در کره جنوبی بدون حجاب اجباری شرکت کرد و به رتبه چهارم آسیا رسید.
تصاویر رقابت او به صورت گسترده در شبکههای اجتماعی منتشر شد و تحسین مردم ایران را در پی داشت.
رکابی پس از بازگشت به ایران تحت تدابیر شدید امنیتی قرار گرفت و حتی مدتی در حصر خانگی بود. در ادامه هم ویلای خانوادگی رکابی تخریب شد.
این نخستین بار نیست که یک ورزشکار ایرانی با دلایل مشابه ایران را ترک میکند و به کشورهای دیگر مهاجرت میکند.
در سالهای گذشته و بهویژه از زمان آغاز خیزش «زن، زندگی، آزادی»، شمار زیادی از قهرمانان رشتههای مختلف ورزشی، با فزایش فشارهای امنیتی، به ناچار از ایران مهاجرت کردهاند.
در مرداد ماه سال جاری المپیک ۲۰۲۴ پاریس درحالی برگزار شد که تیم جمهوری اسلامی ایران با ۴۰ ورزشکار، تیم پناهندگان با ۱۴ ورزشکار ایرانی و همچنین سه ورزشکار ایرانی با پرچم کشورهای دیگر، در این دوره از بازیها شرکت دارند.
تصویری از تیم ورزشکاران پناهنده در مراسم افتتاحیه المپیک ۲۰۲۴ پاریس که ورزشکاران ایرانی با ۱۴ نفر، اکثریت این تیم را تشکیل دادند، در حافظه تاریخی مردم ایران ثبت شده است.
جمعی از خانوادههای زندانیان سیاسی محکوم به اعدام همزمان با پنجاهونهمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» که در ۳۸ زندان کشور در جریان است، مقابل زندان اوین تجمع کردند.
ویدیوی رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهد سهشنبه ۲۱ اسفند این گروه از خانوادهها با در دست داشتن عکسهایی از زندانیان سیاسی محکوم به اعدام و پارچهنوشتههایی با شعارهایی از جمله «نه به اعدام» و «لغو فوری حکم اعدام»، خواستار لغو احکام اعدام برای تمامی زندانیان در ایران شدند.
پیش از این، در ۱۴ اسفند، ۳۰ بهمن و ۲۳ بهمن نیز تجمعات مشابهی در مقابل زندان اوین شکل گرفت.
پنجاهونهمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، ۲۱ اسفند با اعتصاب غذای زندانیان عضو این کارزار در ۳۸ زندان کشور ادامه یافت.
اعضای این کارزار در بیانیه خود که نسخهای از آن سهشنبه ۲۱ اسفند به دست ایراناینترنشنال رسید، از تمامی زندانیان و همه وجدانهای بیدار در جامعه درخواست کردند که علیه اعدامها در ایران بایستند و صدای محکومان به اعدام باشند.
آنها با اشاره به اینکه حکومت مستبد در ایران همچنان ماشین کشتار خود را بدون توقف به پیش میبرد، آمده است که از ابتدای اسفند تا کنون حدود ۱۰۰ تن و تنها در ۱۱ اسفند ۲۸ تن اعدام شدهاند.
این بیانیه هشت مارس، روز جهانی رن را به همه زنان جهان بهویژه زنان ایران که به گفته آنها «قرنهاست مورد تبعیض فاحش قرار دارند و ۴۶ سال گذشته با وجود حکومت فاشیست مذهبی و زنستیز برای حداقل حقوق انسانی خود به پا خاستند»، تبریک گفته است.
در این بیانیه آمده که این هفته و همزمان با هشت مارس، روز جهانی زن، جمعی از زندانیان بند زنان زندان سپیدار اهواز در اعتراض به اعدامهای گسترده در ایران در بیانیهای اعلام کردند به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» میپیوندند و خواهان لغو اعدام هستند.
اعتصاب غذای زندانیان عضو کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» از نهم بهمن ۱۴۰۲ با شدت گرفتن موج اعدامها در ایران، با درخواست توقف صدور و اجرای این احکام، از سوی زندانیان سیاسی محبوس در زندان قزلحصار آغاز شد.
در هفتههای بعد، زندانهای دیگری به این کارزار پیوستند و اکنون در پنجاه و نهمین هفته، زندانیان محبوس در ۳۸ زندان سراسر ایران دست به اعتصاب غذا زدهاند.
زندانهای اراک، اردبیل، ارومیه، اسدآباد اصفهان، اوین، بانه، برازجان، بم، تبریز، تهران بزرگ، جوین، چوبیندر قزوین، حویق تالش، خرمآباد، خورین ورامین، خوی، دستگرد اصفهان، دیزلآباد کرمانشاه، رامهرمز، رشت، رودسر، سپیدار اهواز، سقز، سلماس، شیبان اهواز، طبس، عادلآباد شیراز، قائمشهر، قزلحصار کرج، کامیاران، کهنوج، گنبدکاووس، مرکزی کرج، مریوان، مشهد، میاندوآب، نظام شیراز و نقده، زندانهایی هستند که به این کارزار پیوستهاند.
زندانیان عضو این کارزار در بیانیه ۲۱ اسفند خود با یادآوری اینکه باید توجه داشت که هزاران زندانیِ جرایم عمومی و دهها زندانی سیاسی و عقیدتی زیر حکم اعدام هستند، نوشت هر لحظه زندان برای این زندانیان و همبندیهایشان با فکر طناب و چوبهدار سپری میشود.
آنها اضافه کردند: «هر لحظه ممکن است حق حیات این زندانیان از سوی دستگاه سرکوب استبداد دینی پایمال شود. بنابراین لازم است که همگان در هیاهوی اخبار گوناگون مساله اعدام زندانیان زیر حکم را یادآور شده و علیه آن موضع جدی بگیریم.»
وزارت خارجه آلمان در پاسخ به پرسش ایراناینترنشنال درباره واکنش برلین به اظهارات بیسابقه محسن رفیقدوست، نخستین وزیر سپاه پاسداران، مبنی بر نقش مستقیم حکومت جمهوری اسلامی در ترور مخالفان در خارج از کشور اعلام کرد که این سخنان را مد نظر قرار داده است.
وزارت خارجه آلمان در بیانیهای که سهشنبه ۲۱ اسفند در اختیار ایراناینترنشنال قرار گرفت، اعلام کرد: «ما بهدقت تحولات در ایران را دنبال میکنیم و در جایی که لازم و ممکن باشد، اقداماتی را انجام خواهیم داد. به دلیل نقض گسترده حقوق بشر، تاکنون تحریمهای گستردهای از سوی اتحادیه اروپا علیه ایران اعمال شده است.»
این وزارتخانه افزود پس از خیزش «زن، زندگی، آزادی»، تحریمهای اتحادیه اروپا ۱۸۱ فرد و نهاد وابسته به جمهوری اسلامی را هدف قرار داده که در میان آنها، تعداد زیادی از اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و «گشت ارشاد» دیده میشوند.
تلاش جمهوری اسلامی برای تکذیب نقش حکومت در ترورهای برونمرزی
اظهارات رفیقدوست درباره ترورهای برونمرزی جمهوری اسلامی و همچنین چگونگی تامین مالی این اقدامات، واکنشهای مختلفی را به دنبال داشته است. مقامهای حکومت میکوشند با تکذیب چندباره این سخنان، از تبعات آن شانه خالی کنند.
علیمحمد نائینی، سخنگوی سپاه پاسداران، ۲۱ اسفند سخنان رفیقدوست را «نادرست و غیرواقعی» خواند و گفت این اظهارات «بهطور قطع تکذیب میشود».
نائینی اضافه کرد: «ایشان هیچگاه در مسائل اطلاعاتی، امنیتی و عملیاتی این نهاد هیچ مسئولیت و نقشی نداشتهاند و عمده مسئولیتهای وی در حوزه تامین تدارکات و پشتیبانیهای سپاه در دوران "دفاع مقدس" بوده است.»
دفتر محسن رضایی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و فرماندهکل پیشین سپاه پاسداران، ۲۱ اسفند در بیانیهای اعلام کرد «ادعاهای» رفیقدوست درباره «ترور برخی افراد و همکاری با گروههای جداییطلب» در انجام این عملیات، «قویا تکذیب میشود».
ابراهیم عزیزی، رییس کمیسیون امنیت ملی مجلس و از فرماندهان پیشین سپاه، دیگر مقام جمهوری اسلامی بود که ۲۱ اسفند در مقام تکذیب اظهارات جنجالی رفیقدوست برآمد.
عزیزی در این رابطه گفت: «در نظام اسلامی همیشه با صراحت و صداقت با مردم صحبت کردهایم. مگر ما پنهان کردیم که از حزبالله حمایت میکنیم؟ ارتباطاتی را که داریم، پنهان نخواهیم کرد ولی مطالبی که افراد بهصورت شخصی مطرح میکنند، مبنای درستی ندارد.»
او به «مسئولان سابق» توصیه کرد از بیان سخنانی که «اولویت کشور نیست»، «دردی از مردم دوا نمیکند» و باعث «خوشحالی دشمن» میشود، پرهیز کنند.
رفیقدوست ۱۸ اسفند در گفتوگو با سایت دیدهبان ایران، جزییاتی از طرح ترور مخالفان جمهوری اسلامی پس از انقلاب ۵۷ را افشا و به نقش خود در فرماندهی این ترورها در خارج از کشور اعتراف کرد.
او افزود «گروه استقلالطلب باسک اسپانیا» در انجام شماری از این ترورها دست داشته است: «ما به آنها پول میدادیم و آنها هم برای ما ترور میکردند.»
نماینده مجلس: رفیقدوست فراموشی دارد
اسماعیل کوثری، نماینده مجلس شورای اسلامی و از فرماندهان پیشین سپاه پاسداران، ۲۱ اسفند سخنان رفیقدوست را به «مشکل فراموشی» و «عمل مغز» نسبت داد و تاکید کرد او در مصاحبههای اخیر خود «خیلی چیزها» را «اشتباه گفته» است.
کوثری در پاسخ به خبرنگاری که از او خواست درباره اطلاعات «اشتباه» در سخنان رفیقدوست توضیح دهد، گفت: «نمیتوانم.»
او افزود رفیقدوست «بهخاطر مریضی و فراموشیهایی که بعضی مواقع داشته، این مسائل را مطرح کرده و اصلا نباید نشر داده میشد؛ یعنی نباید مصاحبه میشد».
عبدالله عبدی، سردبیر رسانه مستقل عبدی مدیا، ۲۰ اسفند ویدیویی منتشر کرد که در آن، رفیقدوست اذعان میکند جمهوری اسلامی هزینه ترورهای برونمرزی خود را از محل سود حاصل از خرید و فروش اسلحه در دوران جنگ تامین میکرده است.
احمد بخشایش اردستانی، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس، ۲۰ اسفند با انتقاد از مصاحبههای اخیر رفیقدوست اعلام کرد او این سخنان را «در وقت بدی بیان کرده» است.
اردستانی گفت: «چون ایشان وزیر دفاع بوده، خارجیها این را بهعنوان یک گزاره صحیح در نظر میگیرند .... این یک نوع عدم مشروعیت بینالمللی به وجود میآورد و به نظر من کار بسیار زشتی است.»
این نماینده مجلس افزود: «بیان این مباحث حاکی از این است که هرچه غربیها ادعا میکردند، درست میگفتند. ما مرتب میگفتیم که نه ما نبودیم، در قضیه ترور [شاهپور] بختیار ایران مقصر نبوده، اپوزیسیون این کار را کردهاند. حالا این آقا میگوید که نه، اصلا خود ایران اینکاره است.»
در پی شدت گرفتن انتقادات رسانهها و چهرههای حکومتی از نخستین وزیر سپاه، دفتر او ۲۰ اسفند در بیانیهای اعلام کرد رفیقدوست «جراحی مغز با عوارض گسترده» داشته و اظهارات او از نظر حقوقی و تاریخی «قابل استناد نیست».
همزمان، شهروندان و فعالان سیاسی و مدنی ضمن گرامیداشت یاد قربانیان ترورهای حکومت ایران، از نهادهای بینالمللی خواستهاند مقامهای جمهوری اسلامی را در این خصوص پاسخگو کنند.
نرگس نصری، عباس سوری و مهران شاملوئی، سه نوکیش مسیحی، از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران مجموعا به ۴۱ سال و هشت ماه زندان، ۹۱۰ میلیون تومان جزای نقدی و محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شدند. نصری، سوری و شاملوئی به ترتیب به ۱۶، ۱۵ و ۱۰ سال و هشت ماه حبس محکوم شدهاند.
سایت حقوق بشری هرانا در گزارشی نوشت احکام این سه نوکیش مسیحی از سوی ایمان افشاری، رییس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران صادر و به آنها ابلاغ شده است.
نرگس نصری بابت اتهامات «فعالیت تبلیغی مغایر با شرع اسلام به لحاظ ارتباط با خارج از کشور به روش تاثیرگذار و عمق اعمال مجرمانه وسیع (با یک درجه افزایش)» به تحمل ۱۰ سال حبس تعزیری، ۱۵ سال ممنوعیت اجتماعی و پرداخت ۳۳۰ میلیون تومان جزای نقدی و به اتهام «عضویت در جمعیتهای معارض کشور» به پنج سال زندان و بابت اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به یک سال حبس محکوم شده است.
این نوکیش مسیحی که در چهارمین ماه بارداری خود بهسر میبرد، از باب مجازاتهای تکمیلی نیز به منع خروج از کشور، منع اقامت در استان تهران و استانهای همجوار و منع عضویت در دستهجات و گروههای اجتماعی به مدت دو سال، محکوم شده است.
عباس سوری بابت اتهام «فعالیت تبلیغی مغایر با شرع اسلام» به ۱۰ سال حبس تعزیری، محرومیت از حقوق اجتماعی به مدت ۱۵ سال و ۳۳۰ میلیون تومان جزای نقدی و به اتهام «عضویت در جمعیتهای معارض کشور» به پنج سال حبس محکوم شده است.
این نوکیش مسیحی از باب مجازاتهای تکمیلی به منع خروج از کشور، منع اقامت در استان تهران و استانهای همجوار و منع عضویت در دستهجات و گروههای اجتماعی به مدت دو سال محکوم شده است.
مهران شاملوئی نیز بابت اتهام «فعالیت تبلیغی مغایر با شرع اسلام» به هشت سال حبس تعزیری، ۲۵۰ میلیون تومان جزای نقدی، محرومیت از حقوق اجتماعی به مدت ۱۵ سال و به اتهام «عضویت در جمعیتهای معارض کشور» به دو سال و هشت ماه حبس محکوم شده است.
نرگس نصری، عباس سوری، مهران شاملوئی
طبق گزارش هرانا، جلسه دادگاه رسیدگی به پرونده این شهروندان در ۲۵ بهمن در دادگاه انقلاب تهران و جلسه بازپرسی آنها در دی ماه در شعبه سوم بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب تهران برگزار شده بود.
این سه نوکیش مسیحی در ۱۱ آبان به دلیل تشکیل کلیسای خانگی در تهران به دست ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و ۱۱ آذر با تودیع قرار وثیقه از بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین آزاد شدند.
سازمان ماده ۱۸، در گزارشی نوشت که دستکم ۱۰ شهروند مسیحی دیگر در همان زمان در جریان یورشهای هماهنگ به خانههای مسیحیان در شهرهای کرج، مشهد، شیراز و بندرعباس بازداشت شدند.
با وجود به رسمیت شناخته شدن مسیحیت در قانون اساسی جمهوری اسلامی، حکومت ایران با گرویدن مسلمانان به مسیحیت برخورد امنیتی میکند و در دهههای گذشته، صدها نفر از نوکیشان مسیحی را بازداشت و تعدادی از آنان را به زندان محکوم کرده است.
سرکوب نوکیشان مسیحی در ایران در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد.