در پی قطعیهای گسترده آب و برق، مردم در شیراز، کازرون و چند شهر دیگر به خیابان آمدند و شعارهایی اعتراضی علیه جمهوری اسلامی و سیاستهای آن سر دادند و از جمله «مرگ بر دیکتاتور» گفتند.
شماری از شهروندان در شیراز و کازرون، پنجشنبه ۳۰ مرداد در اعتراض به قطع مکرر برق و آب، مقابل ساختمان استانداری تجمع کردند. این تجمعات تا پاسی از شب ادامه یافت.
بر اساس ویدیوهای رسیده به ایراناینترنشنال، معترضان به قطع برق در شیراز شعارهایی از جمله «مرگ بر دیکتاتور» و «نه شرقی نه غربی، ما ماندیم و بیبرقی» سر دادند.
تصاویری که جمعه ۳۱ مرداد به دست ایراناینترنشنال رسیده است، نشان میدهد شهروندان شیراز در تجمع خود مقابل استانداری فارس سرود «ای ایران» خواندند.
«آب، برق، زندگی/ حق مسلم ماست»، «آزادی، آزادی، آزادی» و «میجنگیم، میمیریم، ایران را پس میگیریم» از دیگر شعارهای معترضان بود.
بر اساس ویدیوهای رسیده به ایراناینترنشنال، معترضان در شیراز در تجمع خود شعارهایی از جمله «ما تماشاگر نمیخواهیم، به ما ملحق شوید» و «ایران ارث بابات نیست» سر دادند.
شامگاه پنجشنبه نیز ویدیویی به ایراناینترنشنال رسید که نشان میداد شماری از شهروندان در شیراز تجمع کرده و شعار «نه غزه، نه لبنان/ فقط ملت ایران» سر میدهند.
یکی از معترضان گفت: «ما جان دادیم، خون دادیم، جوانی دادیم؛ جان دادیم برای وطن، نه برای ایدئولوژی.»
قطع برنامهریزی شده و منظم آب و برق در ایران، امسال زودتر از سالهای گذشته و از اردیبهشت ماه آغاز شد.
بر اساس گزارش رسانههای داخلی و روایت شهروندان، در شماری از شهرهای ایران آب و برق روزانه هشت تا ۱۰ ساعت قطع میشود.
در هفتههای گذشته صدها شهروند در پیامهایی به ایراناینترنشنال یا انتشار پستهایی در شبکههای اجتماعی تاکید کردند قطع برق و آب زندگی مردم را مختل کرده است.
این بحران اکنون منجر به شکلگیری اعتراضهای خیابانی شده است.
ویدیوی رسیده به ایراناینترنشنال حاکی است معترضان به قطع آب و برق در شیراز، شعارهایی از جمله «نه غزه، نه لبنان/ جانم فدای ایران» و «فلسطین را رها کن/ فکری به حال ما کن» سر دادند.
پیش از این و در ۲۸ مرداد نیز گروهی از اهالی لامرد استان فارس در اعتراض به قطع مکرر برق، مقابل اداره برق شهرستان لامرد تجمع کردند.
با تاکید مقامهای جمهوری اسلامی بر تداوم قطع آب و برق تا پایان تابستان، به نظر میرسد دامنه این اعتراضات گسترش یافته است.
به گفته تجمعکنندگان در شیراز و کازرون، بسیاری از خانوادهها چندین شبانهروز را بدون آب شرب و برق سپری کردهاند.
ویدیویی که به تازگی از شیراز منتشر شده، نشان میدهد معترضان شعار «نیروی انتظامی برگرد به سوی ملت» سر میدهند.
عباس علیآبادی، وزیر نیرو، ۲۷ مرداد گفته بود دوره اوج مصرف برق در ایران پشت سر گذاشته شده است اما به دلیل خروج برخی نیروگاهها از مدار و قرار گرفتن در سال خشکی، خاموشیها کماکان و دستکم تا پایان تابستان ادامه خواهد داشت.
ایران از سالها پیش بهدلیل ناکارآمدی حکمرانی در جمهوری اسلامی با بحران انرژی مواجه است اما این بحران هر سال بدتر از قبل میشود.
شهروندان با ارسال ویدیوهایی به ایراناینترنشنال، مسئولان جمهوری اسلامی و در راس آنان علی خامنهای را مسئول قطع طولانیمدت برق و آب معرفی میکنند.
فایننشال تایمز جمعه ۳۱ مرداد نوشت سیلید (SeaLead ) که شرکتی مستقر در سنگاپور است، ناچار به لغو قرارداد نزدیک به یکسوم از مجموع ۵۲ کشتی تحت اجاره خود شده که آمریکا تحریمشان کرده است.
این شرکت بهتدریج در حال تخلیه کشتیها در بنادر مناسب است.
وزارت خزانهداری آمریکا هشتم مرداد ۱۶ کشتی مرتبط با شبکهای به رهبری حسین شمخانی، فرزند علی شمخانی (شامل بیش از ۱۱۵ نفر، کشتی و نهاد) را تحریم کرد.
این شبکه متهم به دور زدن تحریمها و پولشویی برای حکومت ایران است.
بریتانیا نیز پنجشنبه ۳۰ مرداد، تحریمهای جداگانهای علیه شمخانی وضع کرد.
در بیانیه وزارت خزانهداری آمریکا بهطور مستقیم نامی از سیلید برده نشده اما تحریمها باعث شد این شرکت هم درگیر پرونده شود.
به گزارش فایننشال تایمز، این موضوع نشاندهنده پیچیدگی شبکههای شرکتهای پوششی، گروههای مدیریتی و قراردادهای اجارهای است که بخش بزرگی از صنعت کشتیرانی جهانی را شکل میدهند.
سیلید پیش از تحریمها، با ناوگان کشتیهای خود در ظرف تنها هشت سال از زمان تاسیس، به سیزدهمین خط کانتینری بزرگ جهان تبدیل شده بود.
خطوط کشتیرانی معمولا برای انعطافپذیری عملیاتی و پرهیز از هزینههای سنگین خرید کشتی، ناوگان خود را از مالکان دیگر اجاره میکنند.
بر اساس گزارش وبسایت آلفالاینر، سیلید بیشتر کشتیهایش را از مالکان دیگر اجاره میکند و تنها مالک مستقیم یک کشتی است.
در فهرست تحریمهای اخیر آمریکا یک شرکت سنگاپوری دیگر به نام «دراکو بورن» (Draco Buren) نیز به چشم میخورد.
آمریکا میگوید دراکو بورن مدیریت کشتیهای مرتبط با شبکه شمخانی را بر عهده داشت و جایدیپ سایگال، بنیانگذار سیلید نیز اخیرا سمتی بالا در آن داشته است.
دراکو بورن پیش از تحریمها، بهعنوان مدیر فنی چهار کشتی از ناوگان اجارهای سیلید در پایگاههای داده کشتیرانی ثبت شده بود.
سایگال که تبعه هند است، در یک پرونده حقوقی در کالیفرنیا در سال ۲۰۲۲ بهعنوان مدیر تجاری دراکو بورن معرفی شد و در اکتبر همان سال در یک گردهمایی صنعت دریانوردی در سنگاپور به نمایندگی از این شرکت حضور داشت.
سیلید که میان آسیا، آمریکا، مدیترانه، آفریقا، استرالیا و خاورمیانه خدمات ارائه میدهد، اعلام کرد از زمان خروج سایگال در سال ۲۰۱۹ از شرکت، هیچ ارتباطی با او نداشته است.
این شرکت در ایمیلی نوشت: «... انتخاب مدیر فنی بر عهده مالک کشتی است، نه اجارهکننده. ما چارچوب سختگیرانهای برای رعایت مقررات داریم؛ از جمله بررسیهای منظم شناخت مشتری، غربالگری تحریمها و بررسی سوابق مالکان کشتی پیش از هر قرارداد اجاره.»
وزارت خزانهداری آمریکا در اعلام فهرست جدید تحریمها، به دو کشتی اجارهای سیلید به نامهای «بیگلی» و «ایس» اشاره کرد که با اسناد مشکوک در معاملات با جمهوری اسلامی درگیر بودهاند.
سیلید تاکید کرد این کشتیها تنها در مسیرهایی خارج از خلیج فارس به کار گرفته شدهاند و این شرکت طی دو سال گذشته تنها اجارهکننده این کشتیها نبوده است.
سیلید به فایننشال تایمز گفت قراردادهای اجاره خود را با مالکان کشتیهای تحریمشده خاتمه داده و مطمئن است هیچیک از کشتیهایش برای انتقال کالا به جمهوری اسلامی استفاده نشدهاند.
سیلید در بیانیه خود تاکید کرد هیچ ارتباط «مستقیم یا غیرمستقیمی» با افراد یا نهادهای مرتبط با حکومت ایران ندارد.
وزارت خزانهداری آمریکا ۱۵ کشتی اجارهای سیلید را به شرکتی مستقر در امارات متحده عربی به نام «مارویس» نسبت داده است.
گفته میشود مارویس خدمات مدیریتی برای بسیاری از شرکتهای وابسته به شبکه شمخانی فراهم کرده و او شخصا بر فعالیتهای آن نظارت داشته است.
سیلید گفت هیچ شناختی از مارویس ندارد و این شرکت طرف قرارداد اجارهاش نبوده است.
این شرکت اعلام کرد فعالیت خود را با کشتیهایی که مشمول تحریم نشدهاند ادامه میدهد.
