در آستانه سال تحصیلی جدید، دانشآموزان هنرستان پسرانه شهر انار در استان کرمان بهدلیل نبود فضای آموزشی مناسب بلاتکلیف مانده و با خطر ترک تحصیل مواجه شدهاند. این موضوع با اعتراض خانوادهها، احضار شماری از والدین به اداره اطلاعات و استعفای مدیر هنرستان زیر فشارهای امنیتی منجر شد.
روزنامه هممیهن دوشنبه ۳۱ شهریور گزارش داد که خانوادههای ۱۴۰ دانشآموز هنرستان فنی رئیسی انار، طی هفتههای گذشته در اعتراض به وضعیت بیثبات مدرسه فرزندانشان، به دفعات به اداره آموزشوپرورش مراجعه کردند و خواستار تعیین تکلیف فضای آموزشی هنرستان شدند.
این اعتراضات که بهصورت تجمعات مسالمتآمیز انجام گرفت، به برخوردهای امنیتی منجر شد و چند تن از والدین به نهادهای امنیتی احضار و بازجویی شدند و برای برخی نیز پرونده قضایی تشکیل شد؛ اقدامی که بهگفته خانوادهها، بهجای پاسخگویی به مطالبات آموزشی، آنان را با تهدید و فشار روبهرو کرده است.
از سوی دیگر، حسین میرکی، مدیر پیشین هنرستان فنی رئیسی که مورد اعتماد دانشآموزان و خانوادهها بوده، در فشارها بر والدین دانشآموزان و پس از احضار به اداره اطلاعات، از سمت خود استعفا کرده است.
میرکی در گفتوگو با هممیهن گفت که هدفش حفظ شان مدرسه و دانشآموزان بوده، اما با نگاه تحقیرآمیز مسئولان آموزشوپرورش به خانوادهها، دخالتهای سیاسی و نبود شفافیت در تصمیمگیریها، ادامه کار برایش ممکن نبوده است.
همزمان با این فشارها، کمپین حقوق بشر ایران گزارش داد که در آستانه شروع سال تحصیلی جدید در ایران، مقامهای جمهوری اسلامی سرکوب معلمان و اعضای تشکلهای صنفی معلمان را تشدید کردهاند.
بنا بر یافتههای این کمپین، در بازه زمانی نیمه خرداد تا ۲۸ شهریور دستکم ۴۵ معلم و فعال صنفی فرهنگیان بهطور خودسرانه بازداشت، احضار یا بازجویی شده و در محاکم غیرقانونی «انقلاب»، بدون رعایت حداقل موازین آیین دادرسی و حق دفاع، محکوم شدهاند.
بحران فضای آموزشی
هنرستان رئیسی از مهرماه سال گذشته شروع بهکار کرد و بهدلیل کمبود جا قرار بود به ساختمان اداره آموزشوپرورش منتقل شود اما به فاصله کمی مانده تا بازگشایی مدارس، مسئولان این اداره اعلام کردند ساختمان را برای تبدیلشدن به مدرسه تحویل نخواهند داد.
در پی اعتراض والدین، وعدههایی درباره انتقال هنرستان به ساختمان اداره آموزشوپرورش مطرح شد، اما اجرای آن بارها به دلیل مخالفت مسئولان و فشارهای بیرونی، متوقف شد.
نهایتا در تصمیمی موقت، ساختمان یکی از مدارس دخترانه شهر به هنرستان اختصاص یافت و دانشآموزان دختر به مدرسهای دیگر با
این اقدام که بدون نظرخواهی از خانوادهها صورت گرفت، به نارضایتی گسترده خانوادههای دانشآموزان دختر نیز منجر شده است.
جمیله زعیمحسینی، رییس انجمن اولیا و مربیان این هنرستان که در جریان این اعتراضات به اداره اطلاعات احضار و با پروندهسازی برای خود مواجه شد، به هممیهن گفت: «ما فقط برای پیگیری حق فرزندانمان مراجعه کردیم، اما به جای پاسخ، برخورد امنیتی دیدیم.»
او تاکید کرد که خانوادهها تنها خواهان تامین فضای مناسب و انتصاب مدیری شایسته هستند و در صورت بیپاسخ ماندن این خواستهها، تصمیم به خروج فرزندانشان از مدرسه خواهند گرفت.
مادر یکی دیگر از دانشآموزان این هنرستان نیز به هممیهن گفت هیچکس به خواستههای آنها و حتی اعتراضات والدین دانشآموزان دختری که حالا با جمعیت زیادی مجبورند در یک مدرسه درس بخوانند، توجهی نکرده است.
به گفته یکی دیگر از مادران، فشارهای اقتصادی خانوادهها نیز مانع از آن است که فرزندانشان را در مدارس غیردولتی ثبتنام کنند یا به مدارس دورتر بفرستند.
بحران کمبود فضاهای آموزشی در ایران، طی هفتههای گذشته به نقطهای بحرانی رسیده و برآوردهای کارشناسان سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس از کمبود بیش از ۱۰۲ هزار کلاس درس حکایت دارد.
کمبود فضا و ضعف مزمن زیرساختهای مدرسهسازی سالهاست به یکی از محرکهای اصلی ترکتحصیل در استانهای مختلف کشور بدل شده است.
همزمان، برخوردهای امنیتی با معلمان و خانوادههای معترض به وضعیت آموزش، نگرانیها درباره محدود شدن آزادیهای اجتماعی و حق دسترسیِ برابر به آموزش را تشدید کرده است.
شهناز خسروی، مادر این زندانی سیاسی، دوشنبه ۳۱ شهریور با انتشار پستی در اینستاگرام اعلام کرد فرزندش در یک تماس تلفنی اطلاع داده از پنجشنبه ۲۷ شهریور در اعتصاب غذاست.
خسروی تاکید کرد نه او بهعنوان مادر و نه وکیل، هیچکدام از دلیل بازداشت و اتهامات فرزندش اطلاعی ندارند.
او با انتقاد از ادامه بازداشت و نگهداری کاظمی در بازداشتگاهی وابسته به وزارت اطلاعات در قم، نوشت این در حالی است که طبق قانون فرد بازداشتشده باید «در اختیار سازمان زندانها» باشد و البته «در حوزه قضایی محل زندگی یا محل وقوع جرم» نگهداری شود.
خسروی افزود: «این یعنی ماهها نگهداری [کاظمی] در یک بازداشتگاه غیررسمی بدون حق ملاقات با خانواده و بدون دسترسی به وکیل.»
بسیاری از زندانیان در ایران بهناچار از اعتصاب غذا بهعنوان آخرین راه برای رسیدن به خواستههایشان استفاده میکنند و جان خود را به خطر میاندازند.
آنها اغلب در اعتراض به برآورده نشدن مطالبات خود، از جمله تاخیر در رسیدگی به پرونده و مراعات نشدن حقوقشان بهعنوان زندانی، دست به اعتصاب میزنند.
در حال حاضر علاوه بر کاظمی، شمار دیگری از زندانیان سیاسی از جمله حسین رونقی در زندان قزلحصار کرج و محمد معیدی شکیب در زندان اوین در اعتصاب غذا هستند.
جلسه بازپرسی کاظمی اواسط مردادماه بدون حضور وکیلمدافع در شعبه پنج بازپرسی دادسرای ناحیه ۳۳ تهران برگزار شد.
خسروی ۱۴ مرداد با بیان اینکه در پایان این جلسه برای پسرش وثیقه چهار میلیارد تومانی صادر شد اما ضابط پرونده با آزادیاش مخالفت کرد، نوشت: «برای سپردن وثیقه در دادسرای مذکور حاضر شدم که به من اعلام شد پسرت به همین راحتی آزاد نمیشود.»
کاظمی ۳۰ دی ۱۴۰۳ با یورش چندین مامور امنیتی به منزلش در شهرستان کوهدشت و پس از تفتیش خانه و توقیف تمامی لوازم الکترونیکی او و اعضای خانواده، بازداشت شد.
او که در سال ۱۳۹۹ نیز بازداشت و دو سال زندانی شده بود، در بازداشت تازهاش از حقوق قانونی خود بهعنوان یک متهم سیاسی محروم مانده و طی هشت ماه گذشته در بازداشتگاههای مختلف از جمله بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین، بازداشتگاه امنیتی تازه راهاندازی شده در زندان تهران بزرگ و بازداشتگاه وزارت اطلاعات در قم، نگهداری شده است.
ایراناینترنشنال ۱۵ بهمن ۱۴۰۳ در گزارشی اختصاصی نوشت ماموران امنیتی کاظمی را به اتهام ارتباط با کشتهشدن علی رازینی و محمد مقیسه، دو قاضی ناقض حقوق بشر در دیوان عالی کشور، بازداشت کرده و تلاش دارند از او اعتراف اجباری بگیرند که اسلحه ضارب را تامین کرده است.
مقیسه و رازینی، ۲۹ دی ۱۴۰۳ در محل کار خود در دیوان عالی کشور با تیر جنگی هدف قرار گرفتند و کشته شدند. فردی که این دو قاضی ناقض حقوق بشر را به قتل رساند، فرشید اسدی، آبدارچی این مجتمع قضایی بود که پس از کشتن آنها اقدام به شلیک به خود کرد و جان باخت.
اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهد که وزرات اطلاعات در ماههای گذشته بیش از ۲۰ شهروند را در رابطه با این پرونده بازداشت کرده است.
در این بیانیه که دوشنبه ۳۱ شهریور منتشر شد، به اعمال محدودیتهایی در تردد و جابهجایی این هیات نیز اشاره شده و آمده است: «در حالی که مردم ایران در فقر به سر میبرند و با کمبود شدید آب و برق و زیرساختهای در حال فروپاشی مواجهند، ما اجازه نخواهیم داد که حکومت ایران به کارگزاران خود امکان دهد در نیویورک خرید و ولخرجی کنند.»
ساعاتی پیش از انتشار این بیانیه، خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد که دولت دونالد ترامپ، دیپلماتهای جمهوری اسلامی را که در نیویورک مستقر هستند یا برای بازدید و بهطور موقت به این شهر میآیند، از خرید در فروشگاههای عمدهفروشی مانند «کاستکو» و تهیه کالاهای لوکس، بدون مجوز مشخص وزارت خارجه آمریکا، منع کرده است.
طبق بیانیه وزارت امور خارجه آمریکا تردد هیات اعزامی جمهوری اسلامی به نیویورک به مناطقی محدود شده که برای رفت و آمد آنها به مقر سازمان ملل و انجام امور رسمی «ضروری» است.
این بیانیه میافزاید: «ایالات متحده اجازه نخواهد داد رژیم ایران از مجمع عمومی سازمان ملل به عنوان بهانهای برای گشتوگذار آزادانه در نیویورک برای پیشبرد دستورکار تروریستی خود استفاده کند.»
گزارش آسوشیتدپرس نسبت به بیانیه اخیر وزارت خارجه آمریکا حاوی جزئیات بیشتری از اعمال محدودیتها است.
بر اساس این گزارش، عضویت دیپلماتهای ایرانی در فروشگاههای عمدهفروشی و همچنین توانایی آنها برای خرید کالاهایی نظیر ساعت، خز، جواهرات، کیفهای دستی، عطر، دخانیات، الکل و خودرو «امتیاز» به شمار میآید و نیاز به تایید دولت آمریکا دارد.
آسوشیتدپرس افزود فروشگاههایی مانند کاستکو برای دیپلماتهای جمهوری اسلامی مقیم یا بازدیدکننده نیویورک محبوباند، زیرا میتوانند حجم زیادی از کالاهایی را که بهدلیل انزوای اقتصادی در کشورشان در دسترس نیست، با قیمت نسبتا پایین خریداری کنند و به ایران بفرستند.
به نوشته آسوشیتدپرس، طبق دستورالعمل جدید، دیپلماتهای جمهوری اسلامی و خانوادههایشان برای عضویت در فروشگاههای عمدهفروشی و خرید کالاهای لوکس بالای هزار دلار یا خودروهای بیش از ۶۰ هزار دلار، به تایید وزارت خارجه آمریکا نیاز دارند.
کالاهای لوکس شامل ساعت، جواهرات، کیف، عطر، فرش، آثار هنری، لوازم الکترونیک و مشروبات الکلی است.
این محدودیتها که بهطور دائمی برای نمایندگان ایران در سازمان ملل اعمال میشود، بخشی از سختگیریهای تازه دولت ترامپ علیه دیپلماتها و ویزاهای خارجی است.
۱۳ شهریور، آسوشیتدپرس گزارش داد که وزارت خارجه ایالات متحده در حال بررسی محدودیتهای ویژهای برای سفر هیات جمهوری اسلامی به سازمان ملل در ماه جاری است.
عمدهفروشی چیست و چرا مقامهای جمهوری اسلامی به آن علاقه دارند؟
در ایالات متحده، مفهوم عمدهفروشی به مدلی از کسبوکار اشاره دارد که در آن کالاها در حجم بالا و با قیمت پایینتر عرضه میشوند.
عمدهفروشی در بیشتر کشورها مورد توجه خردهفروشان، رستورانها یا کسبوکارهای کوچکتری است که کالا را با تغییری اندک، ماننده بستهبندی در تعداد کمتر، به مشتری نهایی میفروشند، اما در آمریکا فروشگاههای بزرگی مانند کاستکو یا سَمزکلاب به مصرفکنندگان عادی هم امکان خریده عمده با قیمت پایینتر میدهند.
در این فروشگاهها که به بخشی از فرهنگ خرید خانوار آمریکایی تبدیل شده است، مشتریان با پرداخت حق عضویت سالانه میتوانند اجناس را در بستهبندیهای بزرگ و با صرفهجویی قابل توجه نسبت به خرید خُرده تهیه کنند.
فروشگاهی مانند کاستکو علاوه بر خوراکی و کالاهای ضروری، باقی ملزومات مورد نیاز خانوار مانند مبلمان، انواع لباس و منسوجات، وسایل سفر و کمپینگ، وسایل باغبانی و طلا و جواهر هم عرضه میکند و با بسیاری از برندهای شناختهشده قراردادهایی دارد که به سبب میشود قیمت عرضه محصولات آنها در این فروشگاهها بسیار ارزانتر از نمونههای مشابه در فروشگاههای دیگر باشد.
همین اختلاف قیمت توجه مقامها و دیپلماتهای مقیم و مسافر جمهوری اسلامی را به مفهوم عمدهفروشی جلب کرد.
دو سال پیش، انتشار ویدیویی از هیات جمهوری اسلامی در نیویورک در حال بارگیری و جابهجایی انبوهی از کالاهای خریداری شده با برچسب شرکتها و فروشگاههای آمریکایی در شبکههای اجتماعی مورد توجه قرار گرفت.
این ویدیو تیم همراه ابراهیم رئیسی، رییس دولت وقت جمهوری اسلامی را نشان میداد که در حال بار زدن بستههای بزرگ در کامیونی در مقابل در هتل محل اقامتشان در نیویورک بودند.
همان روزها، تصاویر دیگری نیز از جابهجایی چمدانها و بستههای متعدد در مقابل هتل محل اقامت هیات جمهوری اسلامی در رسانههای اجتماعی بازتابهای فراوانی در پی داشت.
سال گذشته نیز ویدیوی دیگری از خردی هیات اعزامی دولت پزشکیان مورد توجه قرار گرفت.
۱۵ شهریور، ۴۰ نماینده کنگره آمریکا از رییسجمهوری آمریکا خواستند تا مانع ورود آزادانه مقامات جمهوری اسلامی به ایالات متحده در جریان نشست مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک شود.
آنان در نامهای به کاخ سفید، با اشاره به «نقض حقوق بشر و حمایت تهران از تروریسم»، خواستار محدودیت صدور ویزا و محدودسازی تردد اعضای هیات ایرانی شدند.
وزارت خارجه آمریکا، بیش از سه هفته پیش اعلام کرد هنگام صدور ویزا برای هیاتهای خارجی، اطمینان حاصل خواهد کرد این افراد تهدیدی برای امنیت ملی ایالات متحده ایجاد نکنند.
سخنگوی وزارت خارجه در پاسخ به پرسش ایراناینترنشنال گفته بود: «آمریکا در فرآیند صدور ویزا از قوانین کشور و بالاترین استانداردهای امنیت ملی و ایمنی عمومی عدول نخواهد کرد.»
باراک دوشنبه ۳۱ شهریور در گفتوگو با اسکای نیوز عربی گفت که ماهانه حدود ۶۰ میلیون دلار «از جایی» به حزبالله لبنان منتقل میشود.
این دیپلمات آمریکا از دولت لبنان انتقاد کرد که در مقابل حزبالله اقدام قاطعی نکرده و خواستار اعلام و اقدام روشن برای خلع سلاح این گروه شد.
او در عین حال ارتش لبنان را «سازمانی خوب اما کمتجهيزات» خواند.
باراک که در ماه می امسال به عنوان نماینده آمریکا در امور سوریه منصوب شد، هدایت تغییر سیاست منطقهای آمریکا را بر عهده دارد که از یک سوریه واحد تحت ریاستجمهوری احمد الشرع، رییسجمهوری موقت سوریه، حمایت میکند.
اظهارات اخیر او یک روز پس از آن مطرح شد که الشرع با بیان اینکه شبهنظامیان جمهوری اسلامی و حزبالله از منطقه بیرون شدهاند، گفت: «جهان در قبال سوریه کوتاهی کرده اما امروز میتواند کمک کند.»
الشرع ۳۰ شهریور با تاکید بر اینکه دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، گامهای بزرگی در قبال سوریه برداشته است، گفت: «با او دیدار و در مورد روابط بین سوریه و ایالات متحده گفتوگو خواهم کرد.»
ایندیپندنت عربی ۲۶ شهریور به نقل از منابع دیپلماتیک نوشت سوریه و اسرائیل در حال انجام مذاکرات پیشرفته برای امضای توافق امنیتی در روزهای آینده هستند.
بر اساس این گزارش، دمشق در این توافق متعهد میشود از حضور جمهوری اسلامی و گروههای وابسته به آن در خاک سوریه جلوگیری کند.
آلون اویاتار، افسر اطلاعاتی پیشین ارتش اسرائیل، ۲۷ شهریور پیشبینی کرد بخشی از توافق با سوریه شامل ایجاد «یک کریدور پروازی در مسیر به سوی ایران» خواهد بود.
اوایل شهریور، سه قانونگذار ارشد آمریکایی پس از بازگشت از سفری نادر به دمشق و دیدار با مقامهای بلندپایه سوری، با صدور بیانیهای خواستار توقف فوری حملات اسرائیل به سوریه شدند و تاکید کردند: «یک سوریه باثبات و امن، تنها مسیر رهایی از نفوذ [حکومت] ایران در منطقه و مهار تهدید داعش است.»
باراک نیز در مرداد ماه اعلام کرد حمایت از الشرع برای مقابله با نفوذ جمهوری اسلامی و جلوگیری از سر بر آوردن دوباره داعش در سوریه حیاتی است.
