همزمان با استقرار گسترده نیروهای آمریکایی در منطقه، گزارشهایی از تلاش ترکیه، مصر و قطر برای انجام دیداری بین عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، و استیو ویتکاف، نماینده ویژه رییسجمهوری آمریکا، در آنکارا و نیز انتقال اورانیوم غنیشده ایران به ترکیه منتشر شده است.
وبسایت آکسیوس بهنقل از یک مقام ارشد آمریکایی گزارش داده است که دولت دونالد ترامپ از چند کانال به جمهوری اسلامی پیام داده که برای دیدار و مذاکره بر سر یک توافق احتمالی آمادگی دارد.
این وبسایت همچنین بهنقل از دو منبع منطقهای، نوشت که ترکیه، مصر و قطر در حال تلاش برای هماهنگی برگزاری نشستی میان استیو ویتکاف و عباس عراقچی در پایتخت ترکیه تا اواخر هفته جاری هستند.
یک مقام از یکی از این سه کشور به آکسیوس گفته است: «این روند در جریان است. ما تمام تلاش خود را میکنیم.»
این سه کشور که پیشتر با دولت ترامپ در دستیابی به توافق آتشبس غزه همکاری کرده بودند، اکنون بهدنبال آغاز مذاکرات آمریکا و جمهوری اسلامی برای جلوگیری از گسترش جنگ در منطقه هستند.
پیشنهاد انتقال اورانیوم غنیشده به ترکیه
در همین حال، روزنامه واینت گزارش داده است که ترکیه در چارچوب تلاشهای تازه برای میانجیگری میان جمهوری اسلامی و ایالات متحده، احتمال میزبانی از اورانیوم غنیشده ایران را مطرح کرده است؛ پیشنهادی که یادآور ایدههایی است که در مذاکرات هستهای گذشته نیز مطرح شده بود.
به گزارش منابع مطلع و به نقل از مقامهای ترکیه، آنکارا در حال بررسی طرحی است که بر اساس آن، اورانیوم غنیشده ایران به خاک ترکیه منتقل شود.
یک مقام ارشد ترکیه نیز به روزنامه هاآرتص گفته است آنکارا ممکن است پیشنهاد دهد تمام اورانیوم غنیشده ایران، از جمله حدود ۴۴۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای ۶۰ درصد، به ترکیه منتقل شود، با این تضمین که این مواد به ایران بازگردانده نشود.
براساس این گزارش، این پیشنهاد در بحبوحه گفتوگوها درباره احتمال آغاز مذاکرات جدید بر سر برنامه هستهای ایران مطرح شده است.
ترکیه پیشتر نیز طرحهای مشابهی ارائه کرده بود. در سال ۲۰۱۰، ترکیه، برزیل و جمهوری اسلامی توافقی امضا کردند که بر اساس آن قرار بود ایران ۱۲۰۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای ۳.۶۷ درصد را به ترکیه منتقل کند و در مقابل، میلههای سوخت هستهای برای اهداف تحقیقاتی دریافت کند. این توافق اما پس از مخالفت اعضای کلیدی آژانس بینالمللی انرژی اتمی کنار گذاشته شد.
در اواخر سال ۲۰۱۵ نیز، در چارچوب توافق هستهای، روسیه حدود ۱۱ هزار کیلوگرم اورانیوم کمغنیشده ایران را تحویل گرفت. در ماههای اخیر، مسکو اعلام کرده در صورت دستیابی به توافقی جدید، آمادگی دارد باقیمانده اورانیوم غنیشده ایران را نیز نگهداری کند.
سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، بار دیگر روز جمعه تاکید کرد مسکو همچنان آماده است در چارچوب هر توافقی در آینده، اورانیوم غنیشده ایران را تحویل بگیرد.
به گفته یک مقام ترکیه، آنکارا معتقد است ممکن است این کشور از نظر واشینگتن گزینهای قابلاعتمادتر از روسیه برای نگهداری این مواد باشد؛ موضوعی که به روابط نزدیک رجب طیب اردوغان با دونالد ترامپ نسبت داده شده است.
جمهوری اسلامی تاکنون بهطور علنی به این پیشنهاد واکنشی نشان نداده است.
مواضع تهران و واشینگتن
بهنوشته آکسیوس، مقامهای کاخ سفید میگویند ترامپ هنوز تصمیم نهایی درباره حمله به جمهوری اسلامی را نگرفته و همچنان راهحل دیپلماتیک را باز میداند. با این حال، به گفته مقامهای آمریکایی، مشخص نیست علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، به دیپلماتهایش اجازه خواهد داد به توافقی تن دهند که از نظر واشینگتن قابل قبول باشد.
به گفته منابع آکسیوس، قطر، مصر و ترکیه همزمان با هر دو طرف در تماس هستند و تلاشهای خود را هماهنگ میکنند.
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، در گفتوگویی که یکشنبه ۱۲ بهمن از شبکه سیانان پخش شد، گفت «کشورهای دوست» در حال تلاش برای ایجاد اعتماد میان تهران و واشینگتن هستند. او این تلاشها را «سازنده» توصیف کرد.
عراقچی افزود: «اگر تیم مذاکرهکننده آمریکا همانطور که آقای ترامپ گفته عمل کند و به دنبال یک توافق منصفانه و عادلانه باشد که تضمین کند ایران به سلاح هستهای دست نمییابد، امکان گفتوگوی دیگری وجود دارد.»
دیدارهای منطقهای
محمد بن عبدالرحمن آل ثانی، نخستوزیر قطر، شنبه برای ساعاتی در تهران حضور یافت و با علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی و از نزدیکان خامنهای، دیدار کرد. لاریجانی پس از این دیدار در شبکه اجتماعی ایکس نوشت «شکلگیری چارچوب مذاکرات در حال پیشرفت است».
همچنین عبدالفتاح السیسی، رییسجمهوری مصر، شنبه در تماس تلفنی با مسعود پزشکیان، رییس دولت در جمهوری اسلامی، از او خواست با برگزاری دیدار با مقامهای دولت ترامپ موافقت کند.
یک روز پیش از آن، هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه، میزبان وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی بود و با او درباره محل و دستور کار احتمالی نشستی با مقامهای کاخ سفید گفتوگو کرد.
واکنش تهران
با این همه، علی خامنهای یکشنبه در یک سخنرانی بار دیگر مواضعی تند اتخاذ کرد و گفت: «آمریکاییها بدانند که اگر این دفعه جنگی راه بیندازند، این جنگ، جنگ منطقهای خواهد بود.»
او در سخنرانی خود هیچ اشارهای به مذاکرات نکرد.
ساعاتی بعد دونالد ترامپ، در پاسخ به پرسش خبرنگاران درباره اظهارات علی خامنهای و تهدید او به آغاز «جنگ منطقهای» گفت: «چرا چنین حرفی نزند؟»
او افزود آمریکا بزرگترین مجموعه ناوهای جهان را در فاصله چند روزه از منطقه مستقر کرده است.
ترامپ ابراز امیدواری کرد که توافقی با جمهوری اسلامی حاصل شود، اما همچنین هشدار داد در صورت عدم توافق، «خواهیم دید که آیا او درست میگفت یا نه».
از سوی دیگر ایال زمیر، رییس ستاد ارتش اسرائیل، پس از بازگشت از سفری محرمانه و از پیش اعلامنشده به واشینگتن، با یسرائیل کاتس، وزیر دفاع اسرائیل دیدار و گفتوگو کرد.
او روزهای جمعه و شنبه برای گفتوگو با دن کین، رییس ستاد مشترک ارتش آمریکا، درباره سناریوهای حمله احتمالی آمریکا به ایران، به واشینگتن سفر کرده بود.
والاستریت ژورنال یکشنبه ۱۲ بهمن در گزارشی نوشت اعتراضات سراسری ایران در زمستان امسال، پس از پیوستن گسترده نوجوانان و جوانان، به چالشی بیسابقه علیه موجودیت حکومت جمهوری اسلامی تبدیل شد.
این گزارش که با استناد به گفتوگو با خانوادههای قربانیان و فعالان حقوق بشر تهیه شده، از گستره سرکوبی خونین پرده برمیدارد که هنوز ابعاد کامل آن روشن نشده است.
نوجوانی که هرگز به خانه بازنگشت
پرویز افشاری، پدر سام افشاری، به وال استریت ژورنال گفت آخرین پیامهای پسرش را ۱۷ دی با این مضمون دریافت کرده است: «فردا میخواهم به اعتراضات بروم، ولی به مامان نگو.»
چهار روز بعد، خانواده جسد او را در سردخانهای در شهر کرج یافتند. سام که تازه ۱۷ ساله شده بود، یکی از نوجوانانی بود که در جریان انقلاب ملی ایراانیان به دست نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی جان باختند.
به گفته پدرش، خانواده ابتدا تصور میکردند سام بازداشت شده است. اما مسئولان محلی اعلام کردند نام او در فهرست بازداشتیها نیست. خانواده شروع به جستجو در بیمارستانها کردند. در نهایت یک پزشک به آنها گفت سام با اصابت گلوله به پشت سرش در وضعیت بحرانی بستری شده بود، اما نیروهای امنیتی او و چند بیمار دیگر را با خود بردند.
خانواده سپس به سردخانهها مراجعه کردند و پیکر سام را پس از چهار روز در کاور جسد یافتند؛ با آثار اصابت گلوله دوم، که نیمی از صورتش را متلاشی کرده بود. سام مجروح با شلیک تیر خلاص به قتل رسیده بود.
پیشتر نیز مستنداتی به ایراناینترنشنال رسیده بود که از شلیک «تیر خلاص» به مجروحان در جریان انقلاب ملی ایران حکایت داشت.
بر اساس گزارشهایی از کرج، اهواز و زنجان، نیروهای امنیتی پس از تیراندازی به معترضان، با محاصره بیمارستانها و مراکز درمانی مانع انتقال مجروحان میشدند و برخی زخمیها را از داخل بیمارستان ربوده و هدف شلیک دوباره قرار میدادند.
شاهدان عینی از کرج گفتند ماموران در جریان اعتراضات ۱۹ دی بهطور مستقیم به سوی زخمیها شلیک کردند و اجازه امدادرسانی ندادند. پیامهای رسیده از اهواز نیز حاکی است ماموران به معترضان میگفتند «حکم تیر خلاص» دارند.
مرکز اسناد حقوق بشر ایران هم گزارش داد یک معترض مجروح، سه روز از ترس شلیک تیر خلاص نیروهای امنیتی در کیسه مخصوص حمل اجساد پنهان شد تا سرانجام خانوادهاش او را در کهریزک پیدا کردند.
همچنین به گفته رییس یکی از بیمارستانهای زنجان، دستکم ۱۴ پیکر با آثار اصابت گلوله به سر و نشانههای تیر خلاص به این مرکز منتقل شدند.
آیندهای که با گلوله متوقف شد
افشاری به والاستریت ژورنال گفت: «پسرم میتوانست آینده این کشور را بسازد. این حکومت بچههایی را میکشد که فقط آزادی میخواهند.»
سام عاشق شنا کردن بود و در کرج زبان انگلیسی و آلمانی میخواند و قصد داشت برای ادامه تحصیل در رشته فناوری اطلاعات به آلمان نزد پدرش برود. به گفته پدرش تماسهای ویدیویی واتساپ میان آنها گاهی هفتهای سه بار انجام میشد و سام تنها فرزند او بود.
او افزود: «پسرم فقط آزادی میخواست. این حکومت به جای گوش دادن، با گلوله پاسخ او را داد.»
نسلی که به خیابان آمد
بر اساس دادههای سازمان ملل، حدود ۴۲ درصد جمعیت ایران زیر ۳۰ سال سن دارند. این نسل نخستین گروهی است که با دسترسی گسترده به اینترنت و شبکههای اجتماعی رشد کرده و بیش از هر زمان دیگری با جهان خارج ارتباط داشته است.
این ویژگی، به نوشته والاستریت ژورنال نسل زد ایران را به گروهی بدل کرده است که دیگر محدودیتهای اجتماعی و بنبست اقتصادی را نمیپذیرد.
والاستریت ژورنال گزارش داد اعتراضات ابتدا با مشارکت بازاریان و در واکنش به سقوط شدید ارزش پول ملی آغاز شد و مقامهای جمهوری اسلامی با وعده اصلاحات اقتصادی کوشیدند آن را مهار کنند.
اما اعتراضات، پس از ورود گسترده نسل زد، از مطالبات اقتصادی فراتر رفت، شعارها تغییر کرد و به انقلابی ضدحکومتی تبدیل شد، حاکمیت در پاسخ با سرکوبی سریع و گسترده واکنش نشان داد.
قطع اینترنت و پنهانسازی ابعاد جنایت
بهنوشته والاستریت ژورنال، در شب ناپدید شدن سام اینترنت در بیشتر مناطق ایران قطع شد. برای هفتهها ارتباطات بهشدت محدود بود و انتقال اطلاعات با دشواری انجام میشد. بسیاری از گزارشها تنها از طریق استارلینک یا سیمکارتهای خارجی به بیرون از کشور منتقل شد.
شورای سردبیری ایراناینترنشنال پیشتر اعلام کرد: «بزرگترین کشتار تاریخ معاصر ایران» که در جریان آن، دستکم دستکم ۳۶ هزار و ۵۰۰ شهروند ایرانی در ۱۸ و ۱۹ دی عمدتا به دست نیروهای سپاه پاسداران و بسیج به قتل رسیدند، «با دستور شخص علی خامنهای» صورت گرفت.
این در حالی است که مقامهای جمهوری اسلامی اعلام کردند بیش از ۳۱۰۰ نفر کشته شدهاند و بدون ارائه مدرک، این مرگها را به «اقدامات تروریستی» نسبت دادند.
به گفته سازمان «فعالان حقوق بشر در ایران» دستکم ۱۲۴ نفر از جانباختگان زیر ۱۸ سال بودهاند. این در حالی است که بر اساس گزارش والاستریت ژورنال برآورد گروههای دیگر نشان میدهد حدود نیمی از قربانیان متعلق به نسل زد بودهاند.
روایت سه نوجوان دیگر
خانواده سه نوجوان دیگر نیز داستانهایی مشابه روایت کردهاند. یکی از آنها، پسر ۱۶ سالهای از کرمانشاه است که به خانوادهاش گفت «به کتابخانه میرود»، اما هرگز بازنگشت.
دیگری، ربین مرادی، بازیکن ۱۷ ساله فوتبال است که هنگام ترک زمین بازی با خانوادهاش تماس گرفت و گفت قصد دارد در راه بازگشت به اعتراضات بپیوندد. جسد او چهار روز بعد در سردخانه کهریزک تهران پیدا شد.
نوجوان دیگری به نام امیرعلی حیدری، چند روز مانده به تولد ۱۸ سالگیاش، در کرمانشاه در اعتراضها شرکت کرد. به گفته یک خویشاوند پس از گریز از کشور که شاهد قتل امیرعلی بوده است، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ابتدا به سینه او شلیک کردند و سپس با قنداق تفنگ امیرعلی را تا سر حد مرگ زدند.
هالی داگرس، پژوهشگر موسسه واشینگتن، در این ارتباط به وال استریت ژورنال گفت: «جوانان ایرانی میدانند ممکن است با گلوله روبهرو شوند، اما باور دارند آیندهشان ارزش جنگیدن دارد. آنها میخواهند بخشی از جهان باشند، آزادانه خودشان را بیان کنند و با کرامت زندگی کنند.»
گزارش والاستریت ژورنال تاکید میکند که ابعاد کامل این سرکوب خونین هنوز روشن نشده است و با وجود محدودیتهای ارتباطی، روایتها بهتدریج از داخل ایران بیرون میآید. آنچه تاکنون آشکار شده، تصویری است از نسلی که برای آیندهای متفاوت به خیابان آمد و با سرکوبی بیسابقه روبهرو شد.
ارتش اسرائیل یکشنبه ۱۲ بهمن اعلام کرد ایال زمیر، رییس ستاد کل ارتش اسرائیل، در واشینگتن با مقامهای ارشد نظامی و امنیتی آمریکا دیدار کرد.
این دیدار با هدف ارائه اطلاعات محرمانه، بررسی گزینههای نظامی علیه جمهوری اسلامی و ارزیابی پیامدهای احتمال ازسرگیری مذاکرات دیپلماتیک میان واشینگتن و تهران انجام شد.
رسانههای اسرائیلی گزارش دادند در این سفر گروهی از فرماندهان ارشد ارتش دفاعی اسرائیل زمیر را همراهی کردند و این سفر بدون اعلام قبلی انجام شده است.
افزایش هماهنگی نظامی اسرائیل و آمریکا
مقامهای اسرائیلی میگویند سطح هماهنگی نظامی میان اسرائیل و واشینگتن در هفتههای اخیر افزایش یافته است؛ موضوعی که همزمان با بررسی گزینههای احتمالی آمریکا برای اقدام نظامی علیه ایران صورت میگیرد.
به گفته این منابع، اسرائیل انتظار دارد در صورت تصمیم آمریکا برای حمله، از پیش در جریان قرار گیرد.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، پیشتر اعلام کرد جمهوری اسلامی در حال «گفتوگوی جدی» درباره امکان دستیابی به توافق است. او در عین حال تاکید کرد هرگونه توافق باید به «حذف کامل توان هستهای جمهوری اسلامی» منجر شود.
ترامپ همچنین از استقرار یک ناوگان عظیم نظامی آمریکا در منطقه خبر داد؛ اقدامی که نشانهای از افزایش فشار نظامی ارزیابی میشود.
نگرانی از توان موشکی جمهوری اسلامی
مقامهای امنیتی اسرائیل هشدار دادهاند تهدید تهران تنها به برنامه هستهای محدود نمیشود.
بهگفته منابع ارشد دفاعی اسرائیل، جمهوری اسلامی پس از جنگ ۱۲ روزه، توان موشکی خود را بهطور قابل توجهی گسترش داده و اکنون قادر است حملات هماهنگ و گسترده با موشکهای بالستیک انجام دهد.
یک مقام اسرائیلی به کاننیوز گفت: «اسرائیل نمیتواند با تهدید موشکی ایران کنار بیاید» و هر پاسخ موثر باید هم زیرساختهای هستهای و هم سامانههای پرتاب موشک را هدف قرار دهد.
در این رابطه روزنامه والاستریت ژورنال به نقل از مقامهای آمریکایی گزارش داد پنتاگون سامانههای پدافند هوایی بیشتری برای حفاظت از اسرائیل، نیروهای آمریکایی و متحدان عرب خود در منطقه مستقر میکند.
بر اساس این گزارش، ایالات متحده علاوه بر ناوشکنهای مجهز به رهگیری موشکی و ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن، یک سامانه تاد و چند سامانه پاتریوت را به پایگاههای خود در اردن، کویت، بحرین، عربستان سعودی و قطر منتقل کرده است. تصاویر ماهوارهای نشان میدهند هفته گذشته یک سامانه پاتریوت به پایگاه العدید قطر افزوده شده است.
واکنش سپاه به شایعات پس از انفجار بندرعباس
در ادامه فضای پرتنش میان جمهوری اسلامی، اسرائیل و آمریکا، رسانههای حکومتی ایران به شایعات درباره کشته شدن فرمانده نیروی دریایی سپاه پاسداران واکنش نشان دادند.
علیرضا تنگسیری یکشنبه در نخستین اظهارنظر علنی خود پس از انتشار این شایعات گفت «دشمنان در حال جنگ رسانهای» هستند و از مردم خواست «وحدت» خود را حفظ کنند.
این واکنش پس از آن مطرح شد که شنبه گزارشهایی از وقوع انفجار در بندرعباس و کشته شدن تنگسیری در این حادثه منتشر شد. خبرگزاری تسنیم و مقامهای جمهوری اسلامی با رد این اخبار اعلام کردند انفجار ناشی از نشت گاز بوده است. حادثهای که در آن دو نفر جان باختندند و ۱۳ نفر زخمی شدند.
این تحرکات در ادامه سفر هفته گذشته رییس اطلاعات نظامی اسرائیل، به واشینگتن انجام شد؛ سفری که طی آن او با مقامهای پنتاگون، سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا و کاخ سفید دیدار کرد.
بر اساس گزارش رسانههای اسرائیلی، محور اصلی این گفتوگوها برتری هوایی بر فراز ایران با توجه به تجربه عملیات «طلوع شیران» بود؛ عملیاتی که در آن اسرائیل ظرف ۴۸ ساعت بر بخشهایی از غرب ایران برتری هوایی به دست آورد.
در همین راستا، فرمانده سنتکام نیز هفته گذشته به اسرائیل سفر کرد و با ایال زمیر دیدار داشت. بنا بر گزارش رسانههای اسرائیلی، این گفتوگوها بر آمادگیهای دفاعی در صورت حمله احتمالی آمریکا به ایران و احتمال شلیک موشکهای بالستیک به سوی اسرائیل متمرکز بود.
کارزار همبستگی ایرانیان خارج از کشور با هدف بازتاب صدای انقلاب ملی ایران و جلب حمایت بینالمللی، در سراسر جهان ادامه دارد.
ایرانیان یکشنبه ۱۲ بهمن در شهرهایی اروپا دست به تظاهرات زدند.
همچنین ایرانیان مقیم آدلاید استرالیا یکشنبه راهپیمایی گستردهای برگزار کردند. آنها مقابل پارلمان ایالت استرالیای جنوبی سرود «ای ایران» را خواندند.
در داخل ایران، به گزارش کانال تلگرامی دانشجویان پیشرو، دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز، یکشنبه ۱۲ بهمن در اعتراض به بازداشت اعضای کادر درمان و در واکنش به مرگ مشکوک دو دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی تهران تجمع کردند.
رضا رئیسکرمی، رییس دانشگاه علوم پزشکی تهران، صبح ۱۲ بهمن در گفتوگو با خبرگزاری ایلنا از درگذشت دو دانشجوی رشته پزشکی در کوی دانشگاه علوم پزشکی تهران در شب گذشته خبر داد و گفت: «دانشگاه علوم پزشکی تهران در اینباره بیانیهای صادر کرده است، اما در حال حاضر علت دقیق حادثه مشخص نیست و موضوع در دست بررسی قرار دارد.»
همزمان، مطهره گونهای، زندانی سیاسی پیشین، در مطلبی در شبکه اجتماعی ایکس نام این دو دانشجو را فرهاد سالاری و عرفان طاهرخانی اعلام کرد و نوشت: «چه جانهایی، چه جوانهایی، چه زندگیهایی… همهمان در بهت و ناباوری فرو رفتیم، آنقدر که این دو رفیق پرانرژی بودند.»
دستکم ۳۲ نفر از اعضای کادر درمان بازداشتشدهاند
بر اساس گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال دستکم ۳۲ نفر از اعضای کادر درمان بازداشتشدهاند و از وضعیت پرونده آنان اطلاعی در دست نیست.
بر پایه این گزارشها، پزشکانی که در شهرهایی چون قزوین، رشت، تبریز، مشهد و گرگان به درمان مجروحان پرداختهاند، بازداشت یا ناپدید شدهاند و خانوادههایشان تحت فشار قرار گرفتهاند تا درباره وضعیت آنها سکوت کنند.
خامنهای: اگر جنگ شود، این بار منطقهای خواهد بود
علی خامنهای، دیکتاتور تهران، یکشنبه درباره احتمال جنگ گفت که اگر آمریکا علیه جمهوری اسلامی جنگ کند « این بار جنگ، منطقهای خواهد بود.»
خامنهای گفت: «اینکه گاهی صحبت جنگ میکنند و از هواپیما و ناو و اینها صحبت میکنند، حرف جدیدی نیست. در گذشته هم آمریکاییها بارها در حرفهایشان تهدید میکردند و میگفتند همه گزینهها روی میز است؛ ازجمله گزینه جنگ.»
او افزود: «ملت ایران را از این چیزها نباید ترساند، مردم ایران با این تهدیدات، تحت تاثیر قرار نمیگیرند. ما شروعکننده نیستیم و نمیخواهیم به کشوری حمله کنیم اما ملت ایران در مقابل کسی که حمله و اذیت کند، مشت محکمی به او خواهد زد.»
دیکتاتور تهران تهدید کرد: «البته آمریکاییها بدانند اگر جنگی راه بیندازند، اینبار جنگ منطقهای خواهد بود.»
او انقلاب ملی ایرانیان را «فتنه شبیه کودتا» خواند.
عزل مدیر شبکه افق پس از توهین مجری به کشتهشدگان انقلاب ملی ایرانیان
مدیر شبکه افق صداوسیمای جمهوری اسلامی، نزدیک به سپاه پاسداران، پس از توهین یکی از مجریان این شبکه به نحوه نگهداری پیکر کشتهشدگان انقلاب ملی ایرانیان عزل شد.
پیشتر ویدیو پخششده از شبکه افق، وابسته به سپاه پاسداران، نشان میداد که مجری با لحنی تمسخرآمیز و حرکاتی اغراقشده، نگهداری پیکر کشتهشدگان در «کانتینر» و «یخچال» را به یک سوال تبدیل کرده است.
احضار و تهدید خانواده خبرنگاران ایرانی خارج از کشور از سوی نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی
دادبان، یک مرکز مشاوره و آموزش حقوقی ویژه کنشگران، گزارش داد نهادهای اطلاعاتی و امنیتی جمهوری اسلامی در روزهای اخیر اقدام به احضار و تهدید اعضای خانواده شماری از خبرنگاران، روزنامهنگاران و فعالان سیاسی و حقوق بشری ایرانی خارج از کشور کردهاند.
بنا بر اطلاعات رسیده به دادبان، نهادهای امنیتی، از جمله وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه، به این افراد گفتهاند از رابطه خانوادگی خود برای پایان دادن به فعالیت این فعالان و روزنامهنگاران استفاده کنند.
یک منبع مطلع در این زمینه به دادبان گفت که ماموران اطلاعاتی و امنیتی به ویژه به پدر و مادرها گفتهاند که در تماس با فرزندان خود میبایست آنها را وادار به توقف فعالیت و حتی ترغیب به بازگشت به ایران یا همکاری با نهادهای امنیتی کنند؛ در غیر این صورت، محدودیتهای جدی برای خانواده آنها در ایران ایجاد خواهد شد.
به گفته این منبع مطلع، ماموران اطلاعاتی و امنیتی به خانوادهها گفتهاند که در صورت تداوم فعالیت عضو خانواده آنها، محدودیتهایی از جمله توقیف گذرنامه و ممنوعیت خروج از کشور علیه خانواده آنها در ایران اعمال خواهد شد.
قالیباف: ارتش کشورهای اروپایی «گروه تروریستی» محسوب میشوند
محمد باقر قالیباف، رییس مجلس شورای اسلامی، در واکنش به تروریستی اعلام شدن سپاه پاسداران از سوی اتحادیه اروپا گفت: «طبق قانون اقدام متقابل، ارتش کشورهای اروپایی گروه تروریستی محسوب میشوند و عواقب این اقدام به عهده اتحادیه اروپا خواهد بود.»
قالیباف یکشنبه در نطق پیش از دستور خود در مجلس گفت: «اروپاییها با تلاش برای ضربه زدن به سپاه که خود بزرگترین مانع در برابر گسترش تروریسم به اروپا بود، به پای خود شلیک کردند و یک بار دیگر با اطاعت کورکورانه از آمریکاییها، علیه منافع مردمشان تصمیم گرفتند.»
او همچنین گفت کمیسیون امنیت ملی مجلس درباره اخراج وابستگان نظامی کشورهای عضو اتحادیه اروپا رایزنی و این موضوع را با وزارت خارجه جمهوری اسلامی پیگیری خواهد کرد.
سپاه پاسداران که پس از انقلاب ا برای حفاظت از جمهوری اسلامی تاسیس شد، بخشهای وسیعی از اقتصاد و نیروهای مسلح ایران را در کنترل خود دارد.
۹ بهمن، وزیران امور خارجه کشورهای عضو اتحادیه اروپا توافق کردند که سپاه پاسداران را در کنار گروههایی چون دولت اسلامی (داعش) و القاعده در فهرست سازمانهای تروریستی این اتحادیه قرار دهند. این اقدام تغییر رویکرد اروپا نسبت به جمهوری اسلامی را نشان میدهد.
کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «سرکوب نمیتواند بدون پاسخ بماند. هر رژیمی که هزاران نفر از مردم خود را میکشد، در واقع در مسیر نابودی خود گام برمیدارد.»
در حالی که پیشتر آمریکا، کانادا و استرالیا، سپاه پاسداران را یک گروه تروریستی اعلام کردهاند، هنوز بریتانیا دست به چنین اقدامی نزده است.
پروژه «تحقیر معترض» که از خیزشهای پیشین آغاز شد و در اعتراضات ۱۴۰۴ به اوج رسید، نشان میدهد هدف قدرت حاکم دیگر فقط کنترل خیابان یا خاموش کردن اعتراض نیست، بلکه بهدنبال زدودن انسانیت معترض و قطع پیوندهای عاطفی و اخلاقی جامعه با اوست.
ویدیوی پخششده از شبکه افق، وابسته به سپاه پاسداران، که در آن مجری با لحنی تمسخرآمیز و حرکاتی اغراقشده، نگهداری پیکر کشتهشدگان در «کانتینر» و «یخچال» را به یک سوال تبدیل کرده، در همین چارچوب فهمیده میشود.
این ویدیو نه لغزش زبانی است و نه شوخی فردی یک مجری. آنچه میبینیم، بیانیه تصویری یک نظم سیاسی است. لحظهای که سرکوبگران، تحقیر را از میدان سرکوب به قاب رسمی رسانه منتقل میکنند و مرگ معترضان به موضوع خنده بدل میشود.
اینجا با عادیسازی خشونت طرف نیستیم. با مبتذل کردن مرگ روبهرو هستیم.
مرگ در این رویکرد، نه فاجعه است، نه تراژدی، نه حتی رویدادی که نیازمند توجیه باشد. مرگ به «اطلاعات»، «حاشیه» یا بدتر از آن، به شوخی تنزل یافته است.
زبان: نقطه آغاز پروژه تحقیر
پروژه تحقیر، پیش از هر چیز، از زبان آغاز میشود.
نامگذاری معترضان با برچسبهایی چون «اغتشاشگر»، «اشرار»، «تروریست» یا «عامل خارجی» تنها ابزار تبلیغاتی نیستند.
این واژهها میکوشند مرز اخلاق را جابهجا کنند: کسی که «تروریست» نامیده میشود، دیگر شهروند نیست؛ دیگر دارای حق نیست؛ دیگر سزاوار همدلی یا سوگ نیست. زبان اینجا نقش دیگری دارد: خشونت فیزیکی را ممکن و مشروع میکند.
در چنین چارچوبی است که شلیک مستقیم به سر و سینه، نه استثنا بلکه قاعده میشود.
گزارشها و ویدیوهای متعدد نشان میدهند در اعتراضات اخیر، هدفگیری مرگبار و عمدی بوده است. تصادفی نیست که این واقعیت را به نمایش میگذارند: وقتی بدن معترض پیشاپیش از حیث اخلاقی تهی شده، نابودیاش نیز «مساله» تلقی نمیشود.
بدن زنده: تحقیر بهمثابه تکنیک قدرت
پس از زبان، نوبت به بدن میرسد.
بدن معترض در بازداشتگاهها، خیابانها و مراکز امنیتی، به سطح نمایش قدرت تبدیل میشود. لخت کردن، ضربوشتم، شکنجه، تجاوز، شوک الکتریکی و هدفگیری چشمها یا اندام جنسی با ساچمه، همه واجد بار نمادیناند. اینها فقط ابزار سرکوب نیستند؛ پیاماند. پیام این است که بدن معترض، نه حریم دارد و نه حرمت.
در این مرحله، تحقیر دیگر همراه خشونت نیست، خود خشونت است. هدف، شکستن بدن نیست؛ شکستن تصور کرامت انسانی است. بدنی که تحقیر میشود، قرار است حامل پیام شکست به جامعه باشد.
مرگ: آغاز مرحلهای تازه از تحقیر
اما آنچه این دوره را از بسیاری از سرکوبهای پیشین متمایز میکند، متوقف نشدن پروژه در لحظه مرگ است. در بسیاری از رژیمهای اقتدارگرا، مرگ مخالف، به معنی پایان خشونت است؛ امروز در جمهوری اسلامی، مرگ آغاز مرحلهای تازه از سرکوب است.
پنهانسازی اجساد، تحویل ندادن پیکرها به خانوادهها، انبار کردن بدنهای زخمی در سولهها، دفنهای اجباری و شبانه، دفن در مناطق دورافتاده و حتی تخریب قبرها، همگی در خدمت یک هدف هستند: قطع رابطه میان مرگ و معنا.
قدرت میداند که آیین سوگواری، مزار و حضور جمعی بر گرد جسد، میتواند مرگ را به واقعهای سیاسی بدل کند. بنابراین، جسد باید از دسترس خارج شود، باید تبعید شود، باید بیصدا دفن شود.
در اینجا، دالهایی مانند «سوله»، «کانتینر»، «سردخانه» و «کامیون»، اهمیت نشانهشناسانه پیدا میکنند.
اینها فقط مکان یا وسیله نیستند؛ نشانههای کالاییسازی انساناند.
بدن مرده از «پیکر یک شهروند» به «محموله» تنزل مییابد. چیزی که میتوان انبار کرد، جابهجا کرد و از دید پنهان نگه داشت.
قاب تلویزیون، اوج پروژه تحقیر
ویدیوی شبکه افق، این منطق را از سطح عمل به سطح نمایش رسمی میآورد.
خنده مجری هنگام اشاره به «کانتینرها» و «یخچالها»، نه نشانه بیاطلاعی است و نه یک طنز اتفاقی. این خنده، حامل یک پیام سیاسی است: «مرگ شما جدی نیست.»
تلویزیون رسمی در اینجا نقشی آیینی دارد: قدرت، تحقیر را قانونی، علنی و عادی میکند.
انتقال قدرت سرکوب به قاب رسمی، اهمیت حیاتی دارد. وقتی تحقیر در تلویزیون دولتی پخش میشود، پیام روشن است: این رفتار سیاست ماست، نه تخلف یک فرد یا یک شبکه. اینجا دیگر با انکار یا پنهانکاری مواجه نیستیم. بیاعتنایی به کرامت انسانی اعلام عمومی میشود.
میتوان گفت که جمهوری اسلامی در این نقطه از «حکومت با ترس» به «حکومت با تحقیر» گذار کرده است. ترس، نیازمند حداقلی از مشروعیت است؛ تحقیر اما نه. تحقیر زمانی به ابزار اصلی سرکوب بدل میشود که قدرت میداند دیگر نمیتواند اقناع کند، اما هنوز میخواهد سلطه را حفظ کند.
تحقیر و حافظه جمعی
هدف اصلی این پروژه، نه فقط معترض که حافظه جمعی جامعه است.
ممانعت از سوگواری، حمله به مراسم یادبود، تخریب سنگقبرها و بازداشت عزاداران، همگی تلاشی است برای جلوگیری از تبدیل مرگ به خاطرهای مشترک.
قدرت میکوشد مرگها را منفرد، خاموش و بیاثر نگه دارد.
همینجاست که پروژه تحقیر با تناقض درونی خود مواجه میشود: هرچه تحقیر عریانتر و علنیتر میشود، فاصله اخلاقی میان حکومت و جامعه عمیقتر میشود.
خنده بر جنازه، شاید لحظهای به سکوت و شوک بیننده منجر شود اما در بلندمدت نفرت میسازد. نفرتی که با ترس مهارشدنی نیست.
تحقیر بهعنوان سند فروپاشی
ویدیوی شبکه افق را نه نشانه قدرت، بلکه باید سند فروپاشی اخلاقی و معنایی جمهوری اسلامی دانست. حکومتی که کشتار شهروندانش را به شوخی تلویزیونی بدل میکند، دیگر به کرامت، دین یا اخلاق تظاهر نمیکند.
این لحظه، لحظهای است که قدرت از خود اعتراف میگیرد: اعتراف به ناتوانی از اقناع و اتکا به تحقیر عریان.
تاریخ نشان داده است چنین پروژههایی، هرچند در کوتاهمدت ویرانگر هستند، در نهایت به بومرنگ تبدیل میشوند. زیرا تحقیر، برخلاف ترس، قابل درونیسازی نیست. تحقیر یا پذیرفته نمیشود، یا به خشم بدل میشود و خنده بر مرگ، دیر یا زود، به یادآوری جمعی همان مرگها منتهی میشود.
کانتینرها، یخچالها و شوخیهای تلویزیونی، قرار بود مرگ را بیمعنا کنند؛ اما همین تصاویر، به اسنادی بدل میشوند علیه نظمی که انسان را به شیء تقلیل میدهد و این اسناد، اگر در حافظه عمومی بمانند، همان چیزی هستند که قدرت از آن میترسد: بازگشت به معنا، از دل تحقیر.
