مجتبی هاشمی
روزنامهنگار
روزنامهنگار
دومین سالگرد روزهای خیزش سراسری «زن، زندگی، آزادی» در حالی پیدرپی میگذرد که تشکلهای دانشجویی و دانشجویان یادآوری میکنند که جمهوری اسلامی «دیر یا زود توسط ما نابود خواهد شد و این نابودی با پیروزی انقلابی رقم خواهد خورد که همین امروز در رگهای جامعه ایران در جریان است.»
مسعود پزشکیان، رییس دولت چهاردهم در مراسم معارفه وزیر جدید علوم، خواستار بازگشت دانشجویان معترض اخراجشده از دانشگاهها و بازنگری در پرونده استادان اخراجی شد؛ سخنانی در راستای وعدههای او و اصلاحطلبان در انتخابات اما از لحاظ عملی به غایت سخت و دور از امکان.
پسلرزههای انتشار فهرست اسامی کابینه مورد نظر مسعود پزشکیان، هم در میان اصلاحطلبان و هم در دولت در حال تولد چهاردهم ادامه دارد.
کشته شدن اسماعیل هنیه، رییس دفتر سیاسی حماس در تهران، آن هم پس از حضور او در مراسم تحلیف و دیدار با خامنهای، پیام مهمی برای جمهوری اسلامی داشت که نگرانیها را از وقوع یک جنگ بزرگ منطقهای بیش از هر زمان دیگری دوباره افزایش داده است.
مسعود پزشکیان پس از مراسم تنفیذ، محمدرضا عارف را به سمت معاون اول خود منصوب کرد و در حکمش نوشت: «میثاق مشترک ما، سند چشمانداز، سیاستهای کلی و برنامه هفتم است که باید با تمام توان و جلب مشارکت و همکاری همگان و استفاده از همه ظرفیتها در دستور کار قرار گیرد.»
با کنارهگیری جو بایدن ۸۱ ساله از رقابتهای انتخابات ریاستجمهوری آمریکا، احتمال پیروزی دونالد ترامپ و جمهوریخواهان بیش از پیش قوت گرفته است.
اگر از آن بخش از اصلاحطلبان یا افراد مرددی که تصمیم گرفتند در رایگیری برای تعیین جانشین رئیسی به مسعود پزشکیان رای بدهند، پرسیده میشد چرا؟ اغلب به امید اندکی تغییر، میگفتند «حتی یک درصد بهبود اوضاع هم کافی است». امیدی که به نظر میرسد پیش از جوانهزدن در حال پژمردن است.
مسعود پزشکیان که تصویرش در یونیفورم سپاه، به بخشی از هویت او در افکار عمومی بدل شده است، در سومین روز ریاستجمهوریاش دست به قلم شد و برای چهره شماره یک گروههای نیابتی جمهوری اسلامی نامه نوشت تا از تعهدش به ادامه مسیر حکومت ایران در منطقه بگوید.
اولین انتخابات ریاستجمهوری پس از خیزش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» در حالی به دور دوم کشید که اکثریت جامعه حاضر به شرکت در مرحله اول نشدند و کمترین میزان مشارکت در تاریخ انتخابات ریاست جمهوری اسلامی را رقم زدند.
جمهوری اسلامی سالهاست با گفتمان ستیز با غرب و آمریکا، به روسیه و چین نزدیک شده و بهرغم شعار «نه شرقی، نه غربی» در اوایل تشکیل حکومت، حالا کاملا در آغوش شرق قرار گرفته است.
