با این که علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی از نیروهای هوادارش خواست «شیرینی مجلس جدید» را نابود نکنند، رسانههای حکومتی و وابسته به سپاه پاسداران حملات خود را به برخی نیروهای راهیافته به مجلس شدت بخشیدهاند.
در تازهترین اقدام، خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران روز جمعه کارزاری را با عنوان «درخواست عدم تایید اعتبارنامه حمید رسایی در مجلس دوازدهم» به راه انداخت.
این خبرگزاری درباره دلیل راهاندازی چنین کارزاری در حساب خود در تلگرام نوشت: «حمید رسایی اخیرا اقدام به اتهامزنی علیه نمایندگان مجلس کرده بود که موجب واکنش برخی از مردم شد.»
در واکنش به راهاندازی چنین کارزاری، رسایی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «بعد از فحاشی روزنامه جوان و توهینهای خبرگزاری تسنیم، خبرگزاری فارس با اشتراک گذاشتن یک پست، خواستار رد اعتبارنامه حمید رسایی شد. اگر این طلبه از این ادا و اطوارها میترسید، رسایی میشد؟!»
این چهره تندرو اصولگرایان افزود که او مگر وارد چه منطقه ممنوعهای شده است: «مگر زیر چه میزی زده که برآشفتهاید؟! این رسانهها از کجا خط میگیرند؟»
حذف کارزار خبرگزاری فارس برای جلوگیری از کاهش «حلاوت انتخابات»
خبرگزاری فارس پس از این پیام رسایی، در پیام دیگری در تلگرام نوشت که «پویش رد اعتبارنامه رسایی در "فارس من" برای دامن نزدن به تنشهای غیرضروری که میتواند از حلاوت انتخابات و تشکیل مجلس جدید بکاهد، مطابق قواعد فارس من بلافاصله بعد از اطلاع مسوولین سامانه، به حالت تعلیق درآمد.»
کاربرد عبارت «حلاوت انتخابات» از سوی خبرگزاری فارس، اشاره به اظهارات اخیر علی خامنهای است که از رسانهها و نیروهای حکومتی خواست «شیرینی مجلس جدید» را نابود نکنند.
«شیرین بودن» انتخابات ۱۱ اسفند برای خامنهای در شرایطی است که میزان مشارکت در انتخابات ششمین دوره مجلس خبرگان رهبری و دوازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی پایینترین میزان در تاریخ جمهوری اسلامی بود اما رهبر جمهوری اسلامی در سخنان خود به این کاهش بیسابقه مشارکت اشاره نکرد.
او پس از برگزاری انتخابات مجلس در اسفند ۱۳۹۸ و حضور ۴۲ درصدی مردم که تا آن زمان کمترین میزان مشارکت در تاریخ جمهوری اسلامی به شمار میرفت، با ادبیاتی مشابه کارزار تحریم را به دشمنان نسبت داد و حضور مردم در انتخابات را به مثابه شکست مخالفان توصیف کرد.
در روزهای اخیر نزاعها در میان رسانههای حکومتی و برخی نمایندگان جدید مجلس افزایش یافته است.
روزنامه جوان، نزدیک به سپاه پاسداران با حمله به رسایی، نفر دوم انتخابات مجلس در تهران از او خواست به تفرقهافکنی، جسارت و توهم قدرت و ریاست بر مجلس پایان دهد.
رسایی پس از پیروزی در انتخابات گفته بود: «امیدوارم در دورههای بعد شاهد باشیم که کسانی نتوانند با روابط فامیلی و نزدیک شدن به چهرهها و شخصیتها و کیفکشی بدون اینکه صلاحیت لازم را داشته باشند در عرصه سیاست رشد کنند.»
او بدون ذکر نام کسی افزود: «کسانی که چهار سال قبل منتخب اول مردم تهران بودند در این انتخابات دو-سوم آرایشان کاهش پیدا کرد و این کاهش دو-سومی منتخب اول مجلس یازدهم برای این مجلس پیام دارد.»
محمدباقر قالیباف، رییس مجلس فعلی، تنها ۴۴۷ هزار رای در انتخابات مجلس در حوزه تهران کسب کرد و رتبهای بهتر از چهارمی نیافت.
او سال ۱۳۹۸ با بیش از یک میلیون و ۲۰۰ هزار رای به عنوان نفر اول از تهران وارد «مجلس انقلابی» و مورد تایید خامنهای شد.
امیرحسین ثابتی، مجری صدا و سیمای جمهوری اسلامی و حمید رسایی، چهره افراطی جبهه پایداری، رای بالاتری نسبت به قالیباف کسب کردند که نشانهای از افول قدرت رییس کنونی مجلس است.
نامزدهای نزدیک به قالیباف نیز آرای چندانی در انتخابات امسال به دست نیاوردند.
در طول سالهای اخیر نام قالیباف در ارتباط با چندین پرونده فساد به گوش رسیده و ماه گذشته درخواست پسرش برای دریافت اقامت دائم کانادا افشا شد.
میلاد محمدی، برادر شهریار محمدی از جانباختگان خیزش زن، زندگی، آزادی در بوکان خبر داد که مادر او به همراه مادر چهار جانباخته دیگر در روز هشت مارس، روز جهانی زن، حجاب اجباری از سر برگرفتهاند.
میلاد محمدی، با انتشار ویدیویی در شبکههای اجتماعی نوشت: «در سالروز تولد آسمانی جاویدنام هیمن آمان و هشت مارس، روز جهانی زن، مادران جانباختگان شهریار محمدی، هیمن آمان، هیوان جان جان، امجد عنایتی و میلاد معروفی به نشانه همبستگی گردهم آمدند.»
دایه مینا، مادر شهریار و میلاد محمدی، در سخنانی در این ویدیو گفت:«امروز روز جهانی زنان است.همیشه در حق زنان ظلم شده.هیچ وقت زن و مرد برابری نداشتهاند و بچههایمان را هم برای دفاع از حقوق زنان به قتل رساندندند. به نشان اعتراض به ظلم و نابرابری حجابمان را از سر برمیداریم.»
کانادا، همزمان با روز جهانی زن دو مقام دیگر جمهوری اسلامی را به اتهام مشارکت در سرکوب خشونتآمیز زنان و دختران در ایران، مورد تحریم قرار داده است. در همین حال، فرمانده سابق سپاه نیز تاکید کرده که فعالیت حجاببانان به همه ایستگاههای مترو گسترش خواهد یافت.
ملانی جولی، وزیر امور خارجه کانادا، روز جمعه هشت مارس، همزمان با روز جهانی زن اعلام کرد که دولت این کشور دو مقام دیگر جمهوری اسلامی را به اتهام مشارکت در سرکوب خشونتآمیز زنان و دختران در ایران، مورد تحریم قرار داده است.
دفتر وزیر امور خارجه کانادا، با انتشار اعلامیهای، گفت:« مسعود درستی، مدیر عامل مترو تهران و زهره الهیان، نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی، از موقعیت و نفوذ خود برای فراخوان یا اجرای اقدامهای سرکوبگرانه فزاینده علیه زنان و دختران در ایران سوءاستفاده کردهاند.»
همزمان با این اقدام، عزیز جعفری، فرمانده سابق سپاه پاسداران تاکید کرده جمهوری اسلامی میخواهد با توسعه اقدامات خود، «بساط فتنه بیحجابی را زودتر خنثی کند.»
در بیانیه وزیر امور خارجه کانادا گفته شده است:« مسعود درستی، قانون حجاب اجباری در حمل و نقل عمومی را اجرا میکند و زهره الهیان، خواهان مجازات اعدام برای معترضان دستگیرشده در خیزش «زن، زندگی، آزادی» است.
در بیانیه وزیر امور خارجه کانادا تاکید شده است که زنان و دختران ایرانی با سرکوب روبهرو هستند و بهدلیل ابراز وجود یا مطالبه حقوق اولیه خود، در معرض خطر آسیب و یا مرگ قرار میگیرند.
از زمان کشته شدن مهسا ژینا امینی، کانادا تا کنون ۱۵۵ فرد و ۸۷ نهاد حکومتی را تحریم کرده است. افرادی که در فهرست تحریمهای کانادا قرار میگیرند از حق سفر به این کشور محروم و از انجام هرگونه تجارت با کاناداییها منع میشوند.
مهسا ژینا امینی، روز ۲۲ شهریور ماه گذشته به اتهام «بدحجابی» از سوی پلیس بازداشت شد و سه روز بعد در ۲۵ شهریور در بیمارستان جان باخت.
کشته شدن مهسا امینی به اعتراضات گستردهای در سراسر ایران انجامید و سرآغاز خیزش زن، زندگی، آزادی شد.
در ۹ مهر ماه امسال نیز، آرمیتا گراوند، دانشآموز کلاس یازدهم هنرستانی در تهران، در مترو مورد حمله حجاببانان قرار گرفت و به کما رفت. او پس از ۲۸ روز در بیمارستان فجر جان باخت.
نیروهای وابسته به حکومت که از آنها به عنوان حجاببان یاد شده، از مردادماه امسال در مترو تهران مستقر شدند و در ماههای اخیر بر شدت فعالیتها و برخوردهای خشن خود با زنان و دختران افزودهاند.
عزیز جعفری، فرمانده سابق کل سپاه پاسداران و فرمانده کنونی قرارگاه بقیهالله الاعظم سپاه، روز جمعه ۱۸ اسفند، در اولین مراسم « تجلیل از آمران به معروف و ناهیان از منکر» گفت: «فعالیتهای آمران به معروف در مترو تئاترشهر متوقف نخواهد شد و میخواهیم با توسعه اقدامات خود، زودتر بساط فتنه بیحجابی را خنثی کنیم.»
او خطاب به اعضای قرارگاه قاسم، افزود: «به فکر توسعه اقدامات خود باشید. با همکاری شهرداری تهران در کنار مترو تئاترشهر، در سایر ایستگاههای مترو هم باید فعالیت خود را شروع کنیم. همانگونه که در انتخابات هر کس باید اطرافیان خود را به انتخابات دعوت میکرد شما هم اطرافیان خود را برای امر به معروف دعوت کنید. البته حتی اگر در سایر ایستگاهها هم کارمان را توسعه ندهیم، فعالیتهای ما در مترو تئاترشهر متوقف نخواهد شد.»
او گفت: «حسرت میخورم به دلیل مشکل جسمی نمیتوانم در کف میدان همراه شما باشم. کشف حجاب معضل بزرگ فرهنگی ماست که میتواند تیشه به ریشه انقلاب بزند.»
وزارت کشور پرو با انتشار بیانیهای اعلام کرد که مجید عزیزی، ایرانی دستگیر شده در این کشور، عضو نیروی قدس سپاه پاسداران است که قصد انجام حملهای تروریستی به یک شهروند اسرائیلی را داشت.
ویکتور تورس، وزیر کشور پرو، نیز با قدردانی از پلیس این کشور گفت دستگیری یک عضو نیروی قدس سپاه پاسداران و یک همدست پرویی او، این عملیات تروریستی را خنثی کرد.
اسکار آریولا، رییس پلیس پرو، نیز روز جمعه ۱۸ اسفند، اعلام کرد دستگیری یک شهروند ایرانی به نام مجید عزیزی، پس از انجام تحقیقات و با هماهنگی سازمانهای اطلاعاتی بینالمللی صورت گرفت.
رسانههای پرو، پیشتر گزارش داده بودند که مجید عزیز و یک شهروند پرویی، به اتهام برنامهریزی برای انجام یک حمله تروریستی به نشست سازمان همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوسیه (اپک) در لیما، پایتخت پرو، دستگیر شدهاند.
این نشست قرار بود اواخر امسال برگزار شود.
رییس پلیس پرو اعلام کرد که هدف حمله، یک شهروند اسرائیلی بوده است که به دلایل امنیتی نام او اعلام نخواهد شد.
آریولا از سازمانهای اطلاعاتی خارجی که اطلاعات مربوط به مجید عزیزی و دو همدست پرویی او را به پلیس این کشور دادهاند نام نبرد، اما گفت که آنها اطلاعاتی حساس را درباره مجید عزیزی که در اوایل ماه مارس وارد پرو شده بود، ارائه کردند.
او گفت: «ما باید به سرعت عمل میکردیم، زیرا قرار بود، شهروند ایرانی، پس از تشکیل یک هسته تروریستی برای از بین بردن یک تبعه اسرائیلی امروز جمعه به ایران بازگردد.»
رییس پلیس پرو همچنین گفت که مجید عزیزی دارای ملیت پرویی از طریق ازدواج است.
رسانههای پرویی روز جمعه به نقل از اداره مبارزه با تروریسم پلیس پرو نوشتند عزیزی در حالی که در حال برداشت پول از یک بانک در مرکز لیما بود، بازداشت شد.
او قصد داشت با کمک دو شهروند پرویی به نامهای والتر فرناندز فوکونوتو و فیلیپه تروسیوس لئون، به نشست اپک حمله کند.
فوکونوتو همراه با عزیزی بازداشت شده اما تروسیوس لئون فراری است.
بر اساس گزارش رسانهها، مقامات در حال تشدید تلاش برای یافتن محل اختفای او هستند.
این دومین بار در یک دهه گذشته است که پرو به مرکز و هدف عوامل جمهوری اسلامی یا شبهنظامیان حزبالله لبنان تبدیل میشود.
در سال ۲۰۱۴، اداره مبارزه با تروریسم در پرو به آثاری از ماده منفجره تیانتی در زبالههای خانهای دست یافت که در آن یک لبنانی ساکن بود.
فعالان صنعت بازی در واکنش به گفتههای اخیر وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی مبنی بر تدوین سند جامع بازیهای رایانهای، مشکل اصلی این حوزه را فیلترینگ گوگل پلی عنوان کردند.
بازیسازان ایرانی در گفتوگو با روزنامه دنیای اقتصاد ضمن ابراز نگرانی درباره احتمال نابودی این صنعت در کشور خاطر نشان کردند دستور حکومتی فیلترینگ فروشگاه گوگل پلی باعث از بین رفتن۳۰ تا ۴۰ درصد درآمد شرکتهای فعال این بخش شده است.
در هفته جاری محمدمهدی اسماعیلی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی که در جلسه «کمیسیون عالی ارتقای تولید محتوای فضای مجازی» شرکت کرده بود، از دستور ابراهیم رئیسی مبنی بر تدوین سند جامع بازیهای رایانهای خبر داد.
با این حال فعالان این صنعت تدوین قانون تازه برای این حوزه را بیفایده توصیف کردند.
علی نادعلیزاده، ناشر بازیهای موبایل در ایران بزرگترین دغدغه این حوزه را رفع فیلتر گوگل پلی میداند.
به گفته او از آنجایی که حوزه بازی در کشور پیش از این قانونگذاری شده است، نیازی به قوانین تازه ندارد.
ابوالفضل صادق، رئیس کمیسیون نرمافزارهای سرگرمی و بازیهای رایانهای سازمان نصر تهران، نیز با تایید این موضوع میگوید شرایط فعلی موجب شده است سرمایهگذارها تمایلی برای حضور در این صنعت نداشته باشند.
او همچنین با اشاره به پیگیریهای سازمان نصر تهران برای رفع فیلتر فروشگاه گوگل تاکید کرد هیچ کدام از نهادهای رسمی از جمله دادستانی، وزارت ارتباطات و مرکز ملی فضای مجازی اقدامی در این رابطه ترتیب ندادهاند.
به گفته کارشناسان این حوزه، قطع دسترسی کاربران ایرانی به گوگل پلی ۹۰ درصد ظرفیت تبلیغات تولیدکنندگان بازی را از میان برده است. پلتفرمهای جایگزین داخلی نیز امکان جبران این ضعف را ندارند.
بهمن ۱۴۰۱ سازمان نظام صنفی رایانهای کشور با ارسال نامهای به وزیر ارتباطات نسبت به پیامدهای فیلترینگ فروشگاه گوگل پلی هشداردادهبود.
ریزش کاربران، کاهش شدید درآمد بازیسازان و بیکاری هزاران نیروی متخصص از جمله موضوعات مطرح شده در این نامه بود.
حکومت ایران به دنبال کشته شدن مهسا امینی و آغاز خیزش مردمی در کشور محدودیتهای گستردهتری را بر روی اینترنت اعمال کرد.
فروشگاه گوگل پلی از جمله پلتفرمهایی بود که در این دوره برای مدتی فیلتر و سپس رفع فیلتر شد.
همزمان با هشتم مارس و روز جهانی زنان، دهها شهروند ایرانی پیامهایی به ایراناینترنشنال فرستادند و از نقض سیستماتیک حقوق اولیه زنان زیر سایه جمهوری اسلامی گفتند. این پیامها طیفهای موضوعی گوناگونی را از تحمیل حجاب اجباری و ازدواج اجباری تا قوانین زنستیزانه در بر میگیرند.
یکی از مخاطبان ایراناینترنشنال با ۷۰ سال سن، گفت در سنین پایین با اجبار خانواده و پس از یک سال و نیم مقاومت، مجبور به ازدواج با مردی بزرگتر از خود شد.
او گفت در این چند دهه زندگی نه خودش لذت یا خوشحالی را احساس کرد و نه توانست آن مرد را خوشبخت کند.
تمامی ابعاد زیست زنان ایرانی در چهار دهه اخیر و در سایه حکومت جمهوری اسلامی با انواع تبعیضهای جنسی و جنسیتی روبهرو بوده است.
بسیاری از فعالان حقوق زنان که به این تبعیضها معترض بودهاند اکنون در زندان به سر میبرند و برای شماری از آنان احکام حبس طولانیمدت صادر شده است.
در سالهای اخیر جمهوری اسلامی محدودیتهای گستردهای را علیه زنان اعمال و حتی ورود دختران به برخی رشتههای دانشگاهی را ممنوع کرده است.
تلاش برای خانهنشین کردن زنان شاغل، ایجاد محدودیتهای ورزشی برای زنان و حتی ممانعت از ورود آنان به ورزشگاهها برای تماشای رقابتهای ورزشی از جمله فوتبال، از دیگر اقدامات جمهوری اسلامی علیه زنان بوده است.
در سالهای گذشته نهادهای فعال در زمینه حقوق زنان و کنشگرانی چون نرگس محمدی بارها با انتشار بیانیههایی در مناسبتهای مختلف تاکید کردهاند سازمان ملل باید آپارتاید جنسی و جنسیتی را همانند آپارتاید نژادی بهعنوانی یکی از مصادیق جنایت علیه بشریت در اسناد بینالمللی جرمانگاری کند.
این فعال حقوق بشر زندانی و برنده جایزه نوبل صلح، روز ششم اسفند در نامهای از زندان اوین، از سلب هدفمند حقوق انسانی زنان از سوی جمهوری اسلامی با استفاده از ابزار و قوای حکومت به ویژه با وضع قوانین و سیاست فرودستسازی زنان گفت.
شمار زیادی از زنان نیز در پیامهای خود به ایراناینترنشنال به این موضوع اشاره کردند و از قوانینی گفتند که جمهوری اسلامی برای تحقیر سیستماتیک زنان در ایران وضع کرده است.
زن ایرانی از نظر قوانین جمهوری اسلامی هیچ حقی ندارد
یکی از مخاطبان ایراناینترنشال در پیامی صوتی گفت: «از بچگیام درباره حقوق نداشته زنان در اسلام شاکی بودم و همیشه برایم سوال بود که اصلا چرا زنان باید طرفدار این دین باشند؟ ما از نظر قوانین اسلام و جمهوری اسلامی اصلا حقوقی نداریم که بخواهند نقضش کنند.»
شماری دیگر از زنان در پیامهای خود بر همین مساله دست گذاشته و گفتند بر اساس تجربه زیستهشان بهعنوان زن ایرانی، هیچ حق و حقوقی ندارند.
در یکی از این پیامها، زنی میانسال گفت: «انگار بردههایی هستیم که فقط باید بچه را بزرگ کنیم و داخل دیوارهای خانههایمان بمانیم.»
شهروندی دیگر در پاسخ به این سوال ایراناینترنشنال که چه خاطره تلخی بهعنوان یک زن دارید، گفت: «تمام اتفاقاتی که زن ایرانی در این کشور پشت سر میگذارد عمدتا تلخ با تجربه تذکر و سرکوب است؛ چون جمهوری اسلامی همیشه زنان را بهعنوان شهروند درجه دوم دیده است.»
به گفته او، زنان در ایران نه تنها از نظر قوانین دیده نمیشوند بلکه مدام از سوی نهادهای حکومتی و بخشی از جامعه مردسالار با این پرسشها سرکوب میشوند: «چرا موهایت معلوم است، چرا روسریات را اینطور بستی، چرا رژلب قرمز میزنی، چرا کفش پاشنهبلند میپوشی، در اداره چرا آنطور رفتار میکنی، چرا با مرد حرف زدی، چرا با همکارت خندیدی؟»
این شهروند در ادامه گفت حتی اگه مردی به یک زن تعرض یا حتی تجاوز جنسی کند، حکومت و بخشی از جامعه به زن میگویند خودت مقصری که آن مرد را تحریک کردی.
اوایل آذر امسال چند نهاد و انجمن صنفی و مدنی ایرانی از جمله گروه انقلاب زنانه بیانیههای جداگانهای به مناسبت روز جهانی منع خشونت علیه زنان منتشر کردند و گفتند خشونتی که از سوی حکومتِ «ضد زن اسلامی» علیه زنان در ایران اعمال میشود دارای ساختاری دولتی، قضایی و سازمانیافته است.
کانون نویسندگان ایران نیز در بیانیهای، عبارت «زنستیزی نظاممند» را برای آنچه از سوی حکومت در ایران جاری است به کار برد و یادآور شد اگرچه ستم و خشونت، تجربه زیسته زنان بوده اما اکنون با توسل به عناصر واپسگرای فرهنگی، مذهبی و سنتی، به ابعادی تازه و فاجعهآمیز رسیده است.
اسفند سال گذشته هشت گزارشگر سازمان ملل متحد در جریان حملات شیمیایی به مدارس دخترانه تاکید کردند زنان و دختران ایرانی تحت بدترین شکل تبعیض و خشونت سیستماتیک قرار دارند.
این حملات شیمیایی از نهم آذر سال گذشته آغاز شد و صدها مدرسه و هزاران دانشآموز را درگیر کرد.
اواخر مهر ۱۴۰۱ و در اوج خیزش انقلابی، سازمان دیدهبان سازمان ملل متحد درباره ادامه خشونت سیستماتیک مقامات جمهوری اسلامی علیه زنان ابراز نگرانی کرد.
رنجی مضاعف زیر سایه محرومیت اقتصادی
مخاطبان ایراناینترنشنال در پیامهای خود به مناسبت روز هشتم مارس به نقض بنیادین حقوق زنان در قوانین جمهوری اسلامی اشاره کردند و بهعنوان مثال از نداشتن حق حضانت فرزند، حق طلاق و غیرعادلانه بودن قوانین ارث نام بردند.
به گفته این مخاطبان، حتی در امور روزمره نیز قوانین کشور، زنان را زیر سایه و قیومیت مردان قرار داده است بهطوری که زن حتی نمیتواند فرزند خود را بیمه کند.
یک زن تجربه خود را از چهار سال دوندگی در راهروهای دادگاه برای گرفتن طلاق از همسرش بیان کرد که به او خیانت کرده بوده اما او نمیتوانسته این موضوع را در دادگاه ثابت کند.
یک شهروند دیگر به ایراناینترنشنال گفت: «میتوانم از دادگاهها و موارد متعدد نقض حقوق زنان و تحقیرشان، کتابی سه جلدی بنویسم.»
همزمان بحرانهای اقتصادی در ایران و تبعاتش در سالهای گذشته بسیاری از شهروندان را دچار مشکل کرده است اما برای زنانی که عمدتا خود به تنهایی وظیفه تامین مالی خانواده را بر عهده دارند، این شرایط رنجی مضاعف به همراه داشته است.
بسیاری از زنان در ایران از دسترسی به شغل مناسب با درآمدی برابر با مردان (در شرایط برابر) محروماند.
یافتههای آخرین گزارش سازمان ملل مربوط به سالهای ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ میلادی تایید میکند ایران در میان کشورهایی با نابرابری جنسیتی بالا قرار دارد.
علاوه بر حضور کمرنگ زنان در بازار کار به دلیل نقشهای عمدتا تحمیل شده به آنان در فرزندآوری و مراقبت از کودک و خانواده، در بین جمعیت محدودی که قادر و مایل به کار هستند نیز درصد کمتری نسبت به مردان موفق به یافتن شغل میشوند.
یکی از مخاطبان ایراناینترنشنال در این زمینه گفت یک زن حتی اگر به تنهایی خانوادهاش را تامین کند، در فیش حقوقیاش برعکس مردان، حق «خواروبار و اولاد» جایی ندارد.
زنی دیگر به روایت «بیخانمانی و نداشتن سقفی بالای سر» اشاره کرد و گفت مادری بیمار است که برای خود و فرزندانش نمیتواند حتی نانی برای خوردن فراهم کند و به دلیل زن بودن، شماری از فرصتهای حمایتی و شغلی را از دست میدهد.
یک زن دیگر که خود را «سرپرست خانوار» معرفی کرد گفت که مسوولیت پنج فرزند از جمله یک کودک دارای معلولیت ذهنی بر عهدهاش است و ماهانه تنها شش میلیون تومان درآمد دارد.
او در ادامه گفت: «شکم فرزندانم را فقط با نان سیر میکنم. بیشتر وعدهها، نان خشک را با چای شیرین میخوریم .... پیش آنها شرمندهام اما با قرض و بدهی روزگار را سر میکنم.»
اواسط آبان امسال روزنامه دنیای اقتصاد در گزارشی به تبعیض جنسیتی در اقتصاد ایران و دو برابر بودن نرخ بیکاری در میان زنان نسبت به مردان پرداخت.
بر اساس آخرین گزارش مرکز آمار ایران از تحولات بازار کار در تابستان امسال، نرخ مشارکت زنان در این فصل به ۱۴/۶ درصد رسیده است.
از میان بیش از ۳۲ میلیون و ۲۰۰ هزار زن در سن کار بیش از ۲۷ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر اصلا به بازار کار وارد نشده و منفعل هستند.
حجاب اجباری، تحقیر روزمره زنان از سوی حکومت
- با ارسال پیامک حجاب، هر روز تحقیرمان میکنند ...
این محتوای مشترک پیام بسیاری از زنان است که از رنج روزمره خود به ایراناینترنشنال گفتند.
یکی از مخاطبان از تجربه برخورد تحقیرآمیز حجاببانهای مترو با خود و تلاش آنها برای گرفتن گوشی تلفن همراهش گفت.
به گفته او، این ماموران زن به کسانی که شال بر سر نداشتند تذکر حجاب میدادند و اگر با بیتفاوتی زنان مواجه میشدند از آنها عکس و فیلم میگرفتند.
در شش ماه اخیر آزار زنان از سوی حجاببانان در متروی تهران در حالی واکنشهای متعددی در پی داشته است که برای مدتها نه شهرداری تهران و نه وزیر کشور مسوولیت این نیروها را گردن نمیگرفتند.
کاربران شبکههای اجتماعی، حضور این نیروها را با اشاره به کشته شدن آرمیتا گراوند، به ساختن تونل وحشت برای زنانی تشبیه کرده بودند که در برابر حجاب اجباری مقاومت میکنند.
یک دختر نوجوان تجربه خود را از مواجهه با ماموران گشت ارشاد در خیابان گفت و به ایراناینترنشنال توضیح داد: «ما را بهخاطر بر سر نداشتن روسری از مجتمع تفریحی-تجاری بیرون کردند. در ادامه دو مامور ما را تعقیب کردند، تحقیر کردند و ترساندند.»
شهروندی دیگر گفت با وجود جمهوری اسلامی، هیچ زنی احتمالا اصلا خاطرهای خوش در زندگیاش ندارد.
او به دریافت پیامکهای «بدحجابی در خودرو و جریمه» و احضار از سوی نهادهای امنیتی اشاره کرد و گفت: «همه ما در ایران دچار سطحی از بیماری افسردگی و روانی شدهایم.»
این زن رفتوآمد در خیابان پس از تاریک شدن هوا و ترس از تعقیب شدن از سوی نیروهای امنیتی را نگرانی هر روزه خود توصیف کرد و گفت: «زندگی در ایران خیلی سخت شده .... خیلی اذیتمان میکنند.»
