حکم اعدام محمدجواد وفایی ثانی، ورزشکار معترض، برای بار دوم نقض شد
بابک پاکنیا، وکیل محمدجواد وفایی ثانی، خبر داد که حکم اعدام این ورزشکار معترض برای بار دورم از سوی دیوان عالی کشور نقض شده است.
بابک پاکنیا، وکیل محمدجواد وفایی ثانی، خبر داد که حکم اعدام این ورزشکار معترض برای بار دورم از سوی دیوان عالی کشور نقض شده است.
این وکیل دادگستری عصر روز جمعه ۱۸ خرداد در شبکه ایکس نوشت شعبه نهم دیوان عالی کشور دادنامه بدویرا «اصراری تلقی نکرد» و ضمن مخالفت با حکم اعدام، پرونده وفایی ثانی را برای رسیدگی مجدد به شعبه همعرض ارجاع داد.
وفایی ثانی بوکسوری ۲۸ ساله و از زندانیان اعتراضات خونین آبان ۱۳۹۸ است. نیروهای امنیتی او را در اسفند ۹۸ در مشهد بازداشت و به زندان وکیلآباد منتقل کردند.
حدود دو سال بعد و در دی سال ۱۴۰۰، وفایی ثانی از سوی دادگاه انقلاب مشهد به اعدام محکوم شد.
پاکنیا همان زمان اعلام کرد که این زندانی سیاسی به مواردی مانند «افساد فیالارض از طریق تحریق و تخریب عمدی اماکن خاص از جمله ساختمان تعزیرات حکومتی» متهم شده است.
حکم دادگاه بدوی برای اعدام پس از فرجامخواهی از سوی دیوان عالی کشور نقض و پرونده وفایی ثانی به شعبه همعرض ارجاع شد.
شعبه دو دادگاه انقلاب مشهد اوایل آبان سال ۱۴۰۲ و در محاکمهای مجدد این ورزشکار معترض را به اعدام محکوم کرد.
کانون مدافعان حقوق بشر ایران اواسط اسفند سال گذشته درباره خطر اجرای حکم اعدام او ابراز نگرانی کرده بود.
پیشتر برخی منابع حقوق بشری گفته بودند که وفایی ثانی از زمان بازداشت برای اخذ اعتراف اجباری، تحت شکنجه قرار داشته است.
تجمعهای سال ۱۳۹۸ با اعتراض به افزایش ۲۰۰ درصدی نرخ بنزین در ۲۴ آبان شکل گرفت اما خیلی زود ماهیت ضدحکومتی به خود گرفت.
طی یک هفته، تجمعات اعتراضی علیه جمهوری اسلامی در ۲۹ استان و صدها شهر برپا شدند.
همان زمان برخی منابع خبر دادند هزار و ۵۰۰ نفر در جریان سرکوب این اعتراضات کشته شدند.
علاوه بر این، دستکم شش هزار مرگ با «منشا نامعلوم» در آبان ۹۸ ثبت شده است.
بر اساس گزارش نهادها و سازمانهای حقوق بشری، در جریان این اعتراضات دستکم هشت هزار و ۶۰۰ نفر در استانهای مختلف بازداشت و بسیاری از آنان پس از مدت کوتاهی با قرار وثیقه آزاد شدند.
سازمان عفو بینالملل در گزارش دیگری «اعدام نمایشی، شوک الکتریکی و القای حس خفگی با آب» را از روشهای شکنجه جمهوری اسلامی برای گرفتن اعتراف اجباری از معترضان بازداشتشده اعلام کرد.
در جریان دادرسیهای ناعادلانه، برخی از بازداشتشدگان بدون دسترسی به وکیل انتخابی به حبسهای طولانیمدت هفت و هشت ساله محکوم شدند.
شمار دیگری از معترضان نیز در پروندههای مختلف و بدون وجود ادله و شواهدی که حتی از سوی مراجع قضایی جمهوری اسلامی معتبر باشند به اعدام محکوم شدند اما این احکام در دادگاههای تجدیدنظر شکسته و لغو شدند.
شورای سردبیری وال استریت ژورنال این یادداشت را با تیتر «دو محکومیت برای رژیم ایران، یکی از سوی آژانس بینالمللی انرژی اتمی و دیگری از سوی مردم ایران» در بخش نظرات سایت منتشر کرده است.
یادداشتهای نوشته شده توسط شورای سردبیری وال استریت ژورنال به دلیل نفوذ و اعتبار این رسانه، تحلیلهای دقیق و جامع و تاثیرگذاری بر افکار عمومی و تصمیمگیران، از اهمیت ویژهای برخوردار هستند.
در بخش نخست این یادداشت، نویسندگان با اشاره به تاخیر در صدور قطعنامه آژانس بینالمللی انرژی اتمی علیه جمهوری اسلامی به خاطر مخالفتهای ایالات متحده، نوشتهاند که در نهایت اعتبار بریتانیا، فرانسه و آلمان برای پیش بردن این قطعنامه موجب تصویب آن شد، زمانی که بایدن با بی میلی به آن تن داد چون دیگر هیچ راهی برای دفاع از جمهوری اسلامی نداشت، بیآنکه بابتش شرمسار شود.
شورای سردبیری وال استریت ژورنال معتقد است رییسجمهوری آمریکا مصمم بود چشمانش را بر زورگویی جمهوری اسلامی نسبت به آژانس بینالمللی انرژی اتمی و نزدیکی حکومت ایران به آستانه هستهای ببندد.
آنها یادآوری کردهاند حتی پس از اینکه آژانس نتیجهگیری کرد که جمهوری اسلامی ذخایر اورانیوم غنیشده خود را به اندازه کافی برای ساخت یک بمب در یک هفته و تقریبا هشت بمب در یک ماه افزایش داده است، دولت بایدن از اروپاییها خواست از صدور قطعنامه محکومیت تهران خودداری کنند.
سردبیران وال استریت ژورنال با اشاره به اینکه حتی در شرایطی که جمهوری اسلامی تعهدی به حفظ آرامش ندارد، واشینگتن فکر میکند بهتر است تنشها تشدید نشود، نوشتهاند منطق پشت این رفتار، همان منطق عدم اجرای تحریمهای نفتی جمهوری اسلامی از سوی بایدن است که این حکومت را با دهها میلیارد دلار درآمد غنی کرده است.
نویسندگان در پایان بخش نخست یادداشت خود بااشاره به اینکه قدرتهای اروپایی نمیخواهند رژیم عدم اشاعه هستهای به مضحکه تبدیل شود و رییسجمهوری ایالات متحده نیز نباید این اجازه را بدهد، گفتهاند که گام بعدی برای آژانس بینالمللی انرژی اتمی، تایید عدم پایبندی جمهوری اسلامی به توافقاتی است که به ایالات متحده یا اروپاییها اجازه میدهد مکانیسم ماشه را فعال کنند تا تمامی تحریمهای شورای امنیت به صورت خودکار بازگردند، بدون آن که اعضا شورا بتوانند آن را وتو کنند.
در بخش دوم این این یادداشت، شورای سردبیری وال استریت ژورنال به موضوعی پرداخته است که در تیتر با عنوان محکومیت رژیم ایران از سوی مردم به آن اشاره کرده است.
نویسندگان میگویند بازداشت حسین شنبهزاده که ماه گذشته زیر یک پست توییتری علی خامنهای صرفا با درج یک نقطه نظر داده بود، ماهیت جمهوری اسلامی را به ما یادآوری میکند.
سردبیران وال استریت ژورنال با اشاره به اینکه این اعتراض مینیمالیستی این ویراستار ایرانی در شبکه ایکس وایرال شد، نوشتهاند حسین شنبهزاده به خاطر نقدهای هوشمندانهاش علیه حکومت ایران، از جمله افشای آزار و ستمکاری در زندان اوین {احتمالا اشارهای به رشته توییت حسین شنبهزاده از قطع دست و انگشت در بهداری زندان اوین و دیگر نوشتههای او از شرایط زندان اوین} شناخته شده است.
شورای سردبیری وال استریت ژورنال در پاراگراف پایانی یادداشت خود با اشاره به اینکه دنیای آزاد میتواند با متوقف کردن مقامهای جمهوری اسلامی میتواند به مردم کمک کند نوشته است: «گروه حاکم در تهران با بازداشت آقای شنبهزاده و مطرح کردن اتهامات جاسوسی علیه او، درستی صحبتهای او را تایید میکنند. رژیم آنقدر از مردم خود میترسد که حتی برای نگفتن چیزی، آنها را بازداشت میکند.»
حسین شنبهزاده، مترجم، ویراستار ادبی، زندانی سیاسی سابق و فعال شبکههای اجتماعی که بسیاری او را به خاطر نوشتههای انتقادی طنازانه و زبان صریحش در شبکه اجتماعی ایکس دنبال میکنند، سهشنبه ۱۵ خرداد در تماسی تلفنی با خانوادهاش تایید کرده که در جریان سفرش به اردبیل بازداشت شده است.
دادستانی اردبیل عصر روز چهارشنبه بدون نام بردن از حسین شنبهزاده از بازداشت فردی خبر داد که با «افسران رده بالای سرویس جاسوسی موساد در ارتباط بود و تحت پوشش فعالیت ویراستاری اقدام به جمعآوری اطلاعات مورد نیاز موساد از داخل کشور میکرد».
خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه پاسداران فرد مورد اشاره دادستانی را شنبهزاده خواند و با تکرار همان اتهامات، گفت او «سابقه توهین به ائمه اطهار و مقدسات» را داشته است.
پس از انتشار این گزارشها خانواده شنبهزاده در بیانیهای اتهامات سنگین علیه او را با توجه به فعالیتش با هویت حقیقی در فضای مجازی، غیر قابل توجیه دانسته و ضمن ابراز نگرانی از وضعیت سلامتی او گفتند که از نهاد دستگیرکننده و محل نگهداریاش مطلع نیستند.
آن ها در این بیانیه ادعای متواری شدن حسین شنبهزاده را رد کرده و اعلام کردند که او از مدتها قبل در شبکه ایکس از قصدش برای سفر به اردبیل سخن گفته بود و حتی تا ساعتی قبل از دستگیری نیز در همین شبکه از شهر اردبیل سخن میگفت و از خودش عکس منتشر میکرد.
ایراناینترنشنال روز پنجشنبه ۱۷ خرداد در گزارشی نوشت حسین شنبهزاده در سه ماه اخیر بهطور ویژه هدف تهدید و آزار و اذیت امنیتیها بوده و از ابتدای امسال با موجی از تهدیدهای جانی علیه خود مواجه شد.
حسین شنبهزاده، پیشتر به صورت ناشناس و با اسم «اسب شاخدار ویراستار» در ایکس فعالیت میکرد و از جمله کارهای منتشر شده او ویراستاری «میراث و مرگ و زندگی با اوست» نوشته «نجیب محفوظ» است.
این ویراستار ادبی پس از شناسایی از سوی نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی و با اتهامات امنیتی در سال ۱۳۹۸ بازداشت شد و مدتی را در انفرادی گذارند.
شنبهزاده پس از آزادی موقت، در اردیبهشت ۱۴۰۰، در مجموعه توئیتی در ایکس، ماجرای هشتاد ضربه شلاقی را که به اتهام «نوشیدن مشروبات الکلی» به او زده بودند روایت کرد که بسیار دیده شد.
حسین شنبهزاده بعدتر در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران با اتهامهای توهین به مقدسات و رهبر جمهوری اسلامی و تبلیغ علیه نظام به ۵ سال و ۱۰ ماه زندان محکوم شد که ۳ سال و ۶ ماه آن قابل اجرا بود.
او ۹ تیر ۱۴۰۱ به زندان رفت و پیش از موعد و پس از نزدیک به ۱۰ ماه حبس، ۲۹ فروردین ۱۴۰۲ با نوشتن توئیتی خبر از آزادی زودهنگامش داد و نوشت که او مشمول عفو شده است اما اینکه رهبر هم مشمول عفو شده است یا نه، حکایت دیگری است.
