فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، از اعدام گروهی ۲۹ نفر در ایران در روز ۱۷ مرداد به شدت ابراز نگرانی کرد و آن را وحشتناک خواند. او اضافه کرد با احتساب این اعدامها، تعداد اعدامهای گزارش شده در زندانهای ایران از ابتدای سال جاری میلادی تاکنون به دستکم ۳۴۵ تن رسید.
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل با اشاره به اینکه اغلب این افراد بابت اتهامات مرتبط با مواد مخدر و قتل اعدام شدند، تقریبا نیمی از اعدامها در ایران از ابتدای سال ۲۰۲۴ تا به امروز در ارتباط با جرایم مرتبط با مواد مخدر بوده است.
تورک با بیان اینکه بارها تاکید شده است اعمال مجازات اعدام برای جرایمی که شامل «قتل عمدی» نمیشود، با هنجارها و استانداردهای بینالمللی حقوق بشر به شدت ناسازگار است، نسبت به عدم دادرسی عادلانه در پروندههای زندانیان اعدام شده در ایران ابراز نگرانی کرد و گفت مطلع شده است چندین اعدام بدون اطلاع خانواده زندانی یا وکیل قانونی او انجام شده است.
او اضافه کرد دستکم ۱۵ تن از شهروندان اعدام شده از ابتدای سال جاری میلادی در ایران، زن بودند.
ایراناینترنشنال روز ۱۸ مرداد در گزارشی با استناد به گزارشهای منابع حقوق بشری نوشت روز چهارشنبه ۱۷ مرداد دستکم ۲۹ زندانی به صورت گروهی در زندانهای قزلحصار و مرکزی کرج به دار آویخته شدند.
از میان این افراد ۲۶ تن در زندان قزلحصار و سه تن در زندان مرکزی کرج اعدام شدند.
سازمان حقوق بشر ایران در گزارشی اتهامات این زندانیان را «قتل، مواد مخدر و تجاوز به عنف» عنوان کرد و نوشت در بین آنها دو شهروند تبعه افغانستان نیز وجود داشتهاند که با اتهام «تجاوز به عنف» به اعدام محکوم شده بودند.
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل تاکید کرد: «اقلیتها از جمله کردها، عربها و بلوچها همچنان به طور نامتناسبی تحت تاثیر اعدامها در ایران قرار میگیرند.»
تورک در پایان صحبتهای خود اضافه کرد زمان آن فرا رسیده که ایران به اجماع رو به گسترش در سراسر جهان برای لغو یا تعلیق اعدامها، با هدف لغو نهایی مجازات مرگ بپیوندد.
سازمان حقوق بشر ایران در گزارش روز ۱۷ مرداد خود با اشاره به اینکه اعدام دستهجمعی ۲۶ زندانی در یک روز و در یک زندان طی دو دهه اخیر بیسابقه بوده، نوشت آخرین اعدام گروهی در این سطح در تاریخ ۱۲ تیر ۱۳۸۸ و در بحبوحه اعتراضات جنبش سبز رخ داد که طی آن ۲۰ زندانی با «اتهامات مربوط به مواد مخدر» در یک روز در زندان رجاییشهر کرج اعدام شدند.
این نهاد حقوق بشری، بار دیگر نسبت به اعدامهای بیسابقه زندانیان زیر سایه تنش بین ایران و اسرائیل از سوی جمهوری اسلامی هشدار داد و خواهان توجه فوری جامعه جهانی به ماشین کشتار در ایران شد.
محمود امیریمقدم، مدیر این سازمان گفت: «جمهوری اسلامی با سوءاستفاده از توجه جامعه جهانی به تنش جمهوری اسلامی با اسرائیل، در حال کشتار دستهجمعی زندانیان و تشدید فضای اختناق در ایران است.»
امیریمقدم با بیان اینکه در صورت فقدان واکنش فوری جامعه جهانی، صدها نفر در ماههای آینده میتوانند قربانی ماشین کشتار جمهوری اسلامی شوند، از تمام کشورهایی که با تهران روابط دیپلماتیک دارند، خواست در قبال این جنایات و برای پیشگیری از جنایات بیشتر، واکنش نشان دهند.
سازمان عفو بینالملل در آخرین گزارش سالانه خود درباره مجازات اعدام در جهان به افزایش چشمگیر اعدام در ایران اشاره و تاکید کرد نزدیک به ۷۵ درصد از کل اعدامهای ثبتشده در سال گذشته میلادی در جهان، در ایران رخ داده است.
بر اساس این گزارش، بعد از جنبش «زن، زندگی، آزادی»، جمهوری اسلامی استفاده از مجازات اعدام را برای القای وحشت در میان مردم و تشدید کنترل خود بر قدرت افزایش داده است.
- ناهید کیانی از کیمیا علیزاده انتقام گرفت و صعود کرد.
- کیمیا علیزاده کشور ندارد.
- علیزاده به ملتش پشت کرد، نمک خورد و نمکدان شکست.
- به کدام پرچم میخواهد افتخار کند؟
اینها مجموعهای از تیترها و صفاتی هستند که رسانههای حامی جمهوری اسلامی و کارشناسان صدا و سیما در ۲۴ ساعت اخیر درباره علیزاده به کار بردند.
او که در مرحله مقدماتی مسابقات تکواندوی المپیک ۲۰۲۴ پاریس به ناهید کیانی باخت، به مدال برنز رسید. کیانی در مسابقه فینال در برابر حریفی از کره جنوبی شکست خورد و دوم شد.
کیمیا علیزاده کیست؟
علیزاده، متولد سال ۱۳۷۷ است و زمانی که ۱۸ سال داشت، در المپیک ۲۰۱۶ برزیل، توانست مدال رشته تکواندو را از آن خود کند و لقب جوانترین مدالآور تاریخ ایران و اولین زن مدالآور ایران در المپیک را به خود اختصاص دهد.
پس از این پیروزی، ۳۱ مرداد ۱۳۹۵، صفحات اجتماعی علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، تصویری از علیزاده را با این جمله از خامنهای منتشر کردند: «من از صمیم قلب از همه زنان ورزشکاری که در عرصه بینالمللی با حجاب حضور دارند، تشکر میکنم.»
متعاقب پیام خامنهای، رسانهها و صدا و سیما به قدردانی از پیروزی علیزاده با حجاب پرداختند؛ به خصوص این که خامنهای در اظهارات دیگری گفت: «به بانوان ورزشکاری که نشانه افتخارآمیز پوشش زن ایرانی را به رخ همگان کشیدند، به بانوی شجاعی که با حجاب کامل در پیشانی کاروان درخشید و به مربیان و پیشکسوتان ورزش کشور خوشآمد میگویم و از همه شما سپاسگزاری میکنم. قدر شما را میدانیم.»
جوایز زیادی به علیزاده داده شد. نوجوان ۱۸ ساله، به واسطه همین رسانهها به سیاست کشیده شد. او مدالش را به شهدای گمنام تقدیم کرد و برای مظلومیت محسن حججی، از نیروهای اعزامی جمهوری اسلامی به سوریه، کشته شده تحت عنوان «مدافع حرم» نوشت.
اما بعد، در دی ماه ۱۳۹۸، پس از آبان خونین آن سال و شلیک سپاه پاسداران به هواپیمای اوکراینی، علیزاده از کشور خارج شد. او که به هلند سفر کرده بود، به ایران بازنگشت. علیزاده حالا جوانی ۲۱ ساله شده بود.
او در اینستاگرام از «تبعیضها» و «پولهای کثیف» در ایران حرف زد و گفت نمیخواهد جزیی از «سیستم سرکوب، فساد و دروغ» باشد.
علیزاده در نامهای که خطاب به مردم ایران نوشت، خود را یکی از میلیونها زن سرکوب شده در ایران خواند که هر زمان صلاح دیدند، مصادرهاش کردند.
سوءاستفاده از وطن و پرچم
در پی اظهارات کارشناسان تلویزیون جمهوری اسلامی و رسانههای حامی آن علیه علیزاده پس از شکست او در مقابل کیانی، شهروندان ایرانی در فضای مجازی از این قهرمان تکواندو دفاع کردند.
در شبکه اجتماعی ایکس و اینستاگرام، تصاویری از کمربند علیزاده منتشر شد که روی آن سه رنگ پرچم ایران مشاهده میشود.
برخی رسانهها و روزنامهنگاران ساکن ایران به اتهاماتی که حامیان حکومت به علیزاده زدند واکنش نشان دادند.
از سوی دیگر، تصاویر مراسم اهدای مدالها که صداوسیمای جمهوری اسلامی بخشهایی از آن را سانسور کرد منتشر شد که علیزاده، کیانی را در آغوش کشید و در تصویری دیگر، او به شانه علیزاده بوسه زند.
این صحنهها از سوی کاربران، به عشق و علاقهای تعبیر شد که با وجود خطکشیهای جمهوری اسلامی، میان شهروندان وجود دارد.
حمیدرضا ابک، روزنامهنگار سابق و از حامیان دولت حسن روحانی، به بهانه مسابقه علیزاده و کیانی در فیسبوک خود مطلبی منتشر کرد.
ابک با اشاره به مشکلات اقتصادی سالهای اخیر نوشت: «ما هم به اضطرار آنقدر به این مفهوم زیبا و بی در و پیکر (وطن) اندیشیدهایم که اوضاعمان به هم ریخته است. تقی به توقی میخورد مجبوریم بلافاصله چرتکه بیندازیم که آیا این اتفاق احیانا به وطن ربط نداشت؟ این بابا وطندوست است یا دارد سرمان کلاه میگذارد؟ تکلیف مسابقه تکواندوی کیمیا و ناهید چه میشود؟ "سمت درست وطن" کجاست؟»
محمد جواد روح، سردبیر روزنامه هممیهن نیز در نوشتهای به این مسابقه و حاشیههای آن اشاره کرد.
روح نوشت: «به نظرم هر دو باری سنگینتر از تمرینات و تلاشها و مبارزات را بر دوش کشیدهاند. بار سنگین قضاوت هموطنان خود را. از تندروترینهای دو طرف که هر یک، یکی از دو دختر را خائن و خودفروخته میخواند تا قضاوتهای میانهروتری که سعی میکرد سبکوسنگین کند و همه ابعاد و زوایای مساله را ببیند.»
جمهوری اسلامی یا ایران؟
کاربران شبکههای اجتماعی مشخصا به همدلی کیانی و علیزاده اشاره داشتهاند. آنها مرز بین علیزاده و کیانی را نه ایران، بلکه جمهوری اسلامی میدانند. این دو جوان، همدیگر را در آغوش کشیدند، علیزاده سه رنگ پرچم ایران را روی کمربندش دارد و کیانی به شانه علیزاده بوسه میزند.
اینها نشان میدهند، مرز بین این دو، ایدئولوژی جمهوری اسلامی است نه آنچه کارشناسان صدا و سیما میگویند.
پس از انتشار صحنه در آغوش گرفتن کیمیا و ناهید، شاهزاده رضا پهلوی با اشاره به رقابت این دو نوشت: «جمهوری اسلامی قهرمانان ایران را وادار میکند تا وطنشان را ترک و بر خلاف میل زیر پرچم دیگر کشورها در رقابتها شرکت کنند.»
او افزود: «ناهید و کیمیا هر دو برنده هستند و بازنده، رژیم پلید و اهریمنی جمهوری اسلامی است.»
