طرح دو مقام پیشین اسرائیلی و فلسطینی برای آتش‌بس در غزه و تشکیل کشور فلسطین

به گزارش خبرگزاری رویترز، برخورد یک بمب هدایت‌شونده روسیه به ساختمانی مسکونی و یک زمین بازی در شهر خارکیف در شمال شرقی اوکراین، جان پنج نفر را گرفت که در میان آنان، یک کودک دیده می‌شود.

دست‌کم ۴۰ تن دیگر نیز در این رویداد مجروح شدند.

آندری یِرماک، رییس دفتر رییس‌جمهوری اوکراین، با انتشار ویدیویی از شلعه‌ور شدن آتش در این ساختمان مسکونی نوشت: «روس‌ها مجددا غیرنظامیان را هدف قرار دادند.»

خارکیف که دومین شهر بزرگ اوکراین است، در ۲۰ کیلومتری مرز روسیه قرار دارد.

ارتش روسیه عملیات خود در خارکیف را در اردیبهشت‌ماه آغاز کرد و از آن زمان توانسته است موفقیت‌های قابل توجهی در این منطقه به دست آورد.

در رویدادی دیگر، دو زن در حمله بامداد جمعه روسیه به یک کارخانه در شهر سومی در شمال اوکراین کشته شدند. این حمله دست‌کم ۱۱ زخمی نیز بر جای گذاشت.

دفتر دادستانی کل اوکراین اعلام کرد این کارخانه برای غذای کودک، آبمیوه‌ و محصولات خانگی، بسته‌بندی‌ تولید می‌کرد.

سومی با جمعیتی بالغ بر ۲۵۰ هزار نفر، بیست و سومین شهر بزرگ اوکراین به شمار می‌رود. سومی در نزدیکی منطقه کورسک روسیه قرار دارد که در روزهای اخیر، شاهد پیشروی نظامیان اوکراین بوده است.

اولکساندر سیرسکی، فرمانده کل نیروهای مسلح اوکراین روز ششم شهریور اعلام کرد ارتش این کشور کنترل حدود هزار و ۳۰۰ کیلومتر مربع از خاک روسیه در منطقه کورسک را در دست دارد.

به دنبال تداوم عملیات نظامی روسیه، ولودیمیر زلنسکی، رییس‌جمهوری اوکراین روز ۹ شهریور بار دیگر از کشورهای غربی خواست مجوز حملات دوربرد اوکراین به پایگاه‌های نظامی روسیه در عمق خاک این کشور را صادر کنند.

او در پیامی در پیام‌رسان تلگرام نوشت «اگر نیروهای دفاعی ما توانایی نابود کردن هواپیماهای نظامی روسیه در محل استقرارشان را داشتند»، حملات مرگبار اخیر روسیه رخ نمی‌داد.

سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه روز ششم شهریور به احتمال موافقت کشورهای غربی با حمله اوکراین به عمق خاک روسیه با استفاده از موشک‌های ساخت این کشورها واکنش نشان داد و افزود غرب در حال بازی با آتش است.

لاوروف همچنین به ایالات متحده هشدار داد جنگ جهانی سوم تنها محدود به اروپا نخواهد شد.

روزنامه وال استریت ژورنال روز ۹ شهریور به نقل از مقام‌های آمریکایی و اوکراینی نوشت یک خلبان ارتش اوکراین به دنبال سقوط جت جنگنده اف-۱۶ خود جان باخت. این جت ساخت ایالات متحده بود.

خلبان در زمان وقوع حادثه در روز پنجم شهریور، در حال انجام ماموریت برای دفع حمله موشکی گسترده روسیه بود.

جوزپ بورل، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا روز ۹ شهریور اعلام کرد این اتحادیه برای آموزش ۶۰ هزار سرباز اوکراینی در سال جاری برنامه‌ریزی کرده و می‌خواهد کارهای بیشتری انجام دهد، اما در مورد امکان انجام این کار در خاک اوکراین اختلاف نظر وجود دارد.

مقام‌های آلمانی خبر دادند ۲۸ شهروند افغانستان که «مجرمان محکوم‌شده» بودند، روز جمعه در پروازی به مقصد کابل، به کشور خود بازگردانده شدند.

این در حالی است که دولت آلمان پس از مستقر شدن حکومت طالبان، اخراج شهروندان افغانستان را به دلایل بشردوستانه، از دستور کار خارج کرده بود.

در پی حمله مرگبار اخیر در شهر زولینگن، اولاف شولتس، صدراعظم آلمان و دولت ائتلافی او، به شدت تحت فشار احزاب راست‌گرای این کشور قرار گرفته‌اند تا سیاست‌های مهاجرتی خود را تغییر دهند.

روز دوم شهریور، فردی با چاقو به حاضران در جشنواره‌ای در غرب آلمان حمله کرد. این رویداد زمانی به وقوع پیوست که چند گروه در حال اجرای موسیقی زنده به منظور گرامی‌داشت تاریخ ۶۵۰ ساله زولینگن بودند.

حمله مهاجم با سلاح سرد به این جشنواره سه کشته و هشت زخمی بر جای گذاشت.

داعش روز سوم شهریور با انتشار بیانیه‌ای مسوولیت این حمله را بر عهده گرفت و اعلام کرد یکی از اعضای این گروه برای «گرفتن انتقام مسلمانان در فلسطین و دیگر نقاط» دست به این اقدام زده است.

آلمان روز چهارم شهریور اعلام کرد فرد مظنون به دست داشتن در حمله شهر زولینگن، یک مرد ۲۶ ساله اهل سوریه است و تحقیقات در مورد ارتباط احتمالی او با داعش همچنان ادامه دارد.

استفن هبستریت، سخنگوی دولت آلمان روز جمعه، ۹ شهریور، درباره تصمیم برلین برای اخراج تعدادی از مهاجران افغان گفت تمامی این افراد «مجرمان محکوم‌شده‌ای بودند که حق ماندن در آلمان را نداشتند و علیه آنها احکام اخراج صادر شده بود».

مجله اشپیگل به نقل از منابع اطلاعاتی نوشت این ۲۸ تبعه افغانستان روز جمعه از فرودگاه شهر لایپزیش، با پرواز چارتر هواپیمایی قطر به کشور خود بازگردانده شدند.

اشپیگل افزود دیپورت این افراد حاصل دو ماه «مذاکرات مخفیانه» میان برلین و مقام‌های طالبان بود که در آن، قطر نقش میانجی را ایفا می‌کرد.

آلمان حکومت طالبان را به رسمیت نمی‌شناسد و با آن روابط دیپلماتیک ندارد.

کابل، پایتخت افغانستان روز ۲۴ مرداد ۱۴۰۰ به دست نیروهای طالبان افتاد و این گروه پس از ۲۰ سال مجددا قدرت را در این کشور به دست گرفت.

صدراعظم آلمان روز پنجم شهریور در واکنش به حمله با سلاح سرد در زولینگن وعده داده بود برلین سیاست‌های مهاجرتی سخت‌گیرانه‌تری در پیش خواهد گرفت و مهاجران غیرقانونی بیشتری را اخراج خواهد کرد.

شولتس تاکید کرد: «باید هر کاری که می‌توانیم انجام دهیم تا اطمینان حاصل کنیم کسانی که اجازه اقامت در آلمان را ندارند، به کشورشان بازگردانده و اخراج شوند».

برخی رسانه‌های افغانستان گزارش دادند به هر یک از شهروندان این کشور که از آلمان اخراج شده‌اند، هزار یورو داده شده است.

به گفته سخنگوی دولت آلمان، برلین خواستار حمایت «شرکای منطقه‌ای کلیدی» خود برای تسهیل فرآیند اخراج مهاجران غیرقانونی شده است.

نقش مهاجران در چند حمله اخیر در آلمان واکنش‌های بسیاری را در این کشور برانگیخته است و بسیاری خواستار وضع قوانین سخت‌گیرانه‌تر برای جلوگیری از ورود مهاجران به آلمان شده‌اند.

در خردادماه نیز فردی با چاقو به تجمع راست‌گرایان منتقد اسلام در شهر مانهایم آلمان حمله کرد و یک نیروی پلیس را کُشت. چند تن دیگر نیز در این حمله زخمی شدند.

مهاجم یک مرد ۲۵ ساله و اصالتا افغانستانی بود. وزیر دادگستری آلمان در آن زمان اعلام کرد «نشانه‌های روشنی از انگیزه اسلام‌گرایانه» در این رخداد به دست آمده است.

بلومبرگ روز جمعه، ۹ شهریور، نوشت وقتی دو سال پیش گروه میلاووس یک طبقه را در یک برج مجلل دبی اجاره کرد، کمتر کسی نام این شرکت را شنیده بود. با این حال، ظرف چند ماه، این شرکت نفوذ زیادی در بازارهای جهانی انرژی به دست آورد و از آن به عنوان یکی از سلطان‌های فروش نفت ایران در سراسر جهان یاد می‌شود.

بر اساس این گزارش که از اظهارات بیش از ۱۲ منبع مطلع تهیه شده، پسر شمخانی در بالاترین سطوح مدیریتی این شرکت قرار دارد، ولی تعداد کمی از تاجران هویت واقعی حسین شمخانی اطلاع دارند و او را فقط با نام «هکتور» می شناسند.

همچنین حتی تعداد کمی از تاجران به‌طور کامل ابعاد گسترده شبکه بین‌المللی او را درک می‌کنند.

به گفته افرادی که به‌طور مستقیم از فعالیت‌های حسین شمخانی اطلاع دارند، امپراتوری شمخانی مقادیر قابل توجهی از صادرات جهانی نفت خام ایران و روسیه را در دست دارد.

بر اساس اظهارات منابع مطلع، شرکت‌های موجود در شبکه او همچنین نفت و محصولات پتروشیمی‌ کشورهای غیر تحریمی را می‌فروشند و گاهی اوقات نفت خام از حوزه‌های مختلف را مخلوط می‌کنند و بنابراین حتی خریدارانی که بشکه‌ها را آزمایش می‌کنند، ممکن است نتوانند کشور مبدا را شناسایی کنند.

گزارش بلومبرگ بر اساس مصاحبه با بیش از ۳۶ نفر که با عملیات شبکه شرکت‌های شمخانی – چه در داخل و چه در خارج از ایران – آشنایی دارند و همچنین بر پایه اسنادی که به رویت بلومبرگ رسیده، تهیه شده است.

بلومبرگ نوشت که فعالیت‌های پسر شمخانی همچنین نشان‌دهنده افزایش همکاری بین تهران و مسکو است؛ آن هم در شرایطی که قدرت‌های جهانی، تحریم‌ها علیه هر دو کشور را تشدید کرده‌اند.

قدرت یافتن شمخانی همچنین نشان‌دهنده پدید آمدن اقتصاد در سایه و ناوگان نفتی «سیاه» پس از آغاز مناقشه اوکراین است.

این خبرگزاری افزود که واشینگتن برای محدود کردن این تجارت با چالش‌هایی مواجه است. حسین شمخانی تحت تحریم‌های آمریکا نیست و قانون امارات متحده عربی شرکت‌ها را از خرید نفت خام ایران یا روسیه منع نمی‌کند.

همچنین برخی از افراد مطلع به بلومبرگ گفتند که نهادهای موجود در شبکه شمخانی تجارت قابل توجهی با خریداران چینی انجام می‌دهند و بسیاری از این معاملات به یوان و فراتر از محدوده تحریم‌های آمریکا است.

افراد مطلع گفتند که با این حال، ایالات متحده قبلا کشتی‌هایی را که گمان می‌رود تحت کنترل شمخانی هستند، تحریم کرده و دفتر تحقیقات فدرال و وزارت خزانه‌داری آمریکا در حال بررسی بخش‌هایی از شبکه تجاری او از جمله میلاووس هستند که در داخل سیستم دلاری تجارت می‌کنند.

محمد الهاشمی، مدیر عامل میلاووس، در پاسخ به بلومبرگ گفت که این شرکت هیچ ارتباطی با شمخانی ندارد.

حسین شمخانی نیز در بیانیه‌ای که از سوی وکیلش صادر شده، با اشاره به اینکه او عمدتا در زمینه لجستیک فعالیت می‌کند، گفت: «من آن طور که بلومبرگ گزارش داده در صنعت کالا دخالتی ندارم. در مورد تجارت، من در کشورهایی فعالیت می‌کنم که تحت تحریم نیستند.»

به گفته افراد آشنا و بروشور میلاووس که بلومبرگ آن را بررسی کرده، نفوذ شمخانی به حدی گسترده است که محصولات عرضه شده از سوی نهادهای موجود در شبکه او به شرکت‌های بزرگ جهانی مستقر در ایالات متحده و بریتانیا نیز رسیده است.

سعید آگنجی، محقق ایرانی به بلومبرگ گفت: «شبکه شمخانی را می‌توان یکی از سه شرکت بزرگ نفتی در ایران دانست. آنها یک ناوگان دریایی با ده‌ها نفتکش و تجارت پنهان با شرکت‌های بزرگ نفتی دارند. اگر هر یک از نهادهای آنها تحریم شود، کل بازار نفت مختل می‌شود.»

افرادی که با فعالیت‌های شمخانی آشنا هستند، گفتند که او به‌طور موثر شبکه‌ای به‌هم‌پیوسته از شرکت‌ها را مدیریت می‌کند و شرکت میلاووس در این مجموعه یکی از شرکت‌های مادر محسوب می‌شود.

این افراد آگاه افزودند اطلاعات مربوط به مالکیت تجاری، سهام‌داری و کنترل اطلاعات به‌راحتی قابل پنهان کردن است و سایر مدیران به‌صورت رسمی به عنوان صاحبان و مدیران شرکت‌ها ثبت شده‌اند.

حسین شمخانی که در تهران به دنیا آمده، اکنون دهه پنجم زندگی خود را سپری می‌کند.

بر اساس اطلاعات پروفایل آرشیو شده لینکدین شمخانی، او تحصیلات دانشگاهی خود را در مسکو و بیروت به انجام رساند و پس از بازگشت به تهران، مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت کسب‌ و کار اخذ کرد.

حسین شمخانی گفته است: «پدرم هرگز هیچ ارتباطی با فعالیت‌های تجاری من نداشته و ندارد.»

سال گذشته، ایران اینترنشنال گزارش داد که حسین شمخانی با استفاده از رانت پدر، سالانه بیش از یک میلیارد دلار از تجارت نفت، گاز و پتروشیمی ایران سود می‌برد.

بورل روز جمعه کمی پیش از نشست وزرای دفاع اتحادیه اروپا در بروکسل گفت: «ما در مورد راه‌های توسعه ماموریت خود برای آموزش» سربازان اوکراینی بحث خواهیم کرد.

او افزود: «ما در حال بررسی ایجاد یک مرکز هماهنگی در کی‌یف هستیم، اما توافقی برای آموزش سربازان اوکراینی در خاک اوکراین در چارچوب ساختارهای اروپایی وجود ندارد.»

این موضوع، میان بیست و هفت عضو اتحادیه اروپا اختلاف ایجاد کرده و در حالی که چندین کشور از جمله فرانسه، استونی و سوئد از آموزش سربازان اوکراینی در خاک اوکراین حمایت می‌کنند، اما برخی دیگر از تشدید درگیری‌ها به دلیل این برنامه نگرانند.

فرانسه در پایان ماه فوریه با تاکید بر این که برنامه اعزام نیروهای غربی به اوکراین حذف نشده، جنجال به پا کرد اما افزود که در حال حاضر «اجماعی» در این زمینه وجود ندارد.

یک منبع دیپلماتیک به خبرگزاری فرانسه گفت که تمدید ماموریت آموزشی اتحادیه اروپا برای سربازان اوکراینی روی میز وزیران دفاع قرار دارد، اما در متن برنامه فعلا اشاره‌ای به امکان انجام این ماموریت در خاک اوکراین نشده است.

بورل همچنین بار دیگر خواستار تسریع تحویل تسلیحات به اوکراین توسط کشورهای اتحادیه اروپا شد.

این درخواست یک روز پس از تماسش با دیمیترو کولبا وزیر خارجه اوکراین مطرح شده است.

بورل گفت: «از ژوئن تاکنون به ویژه در مورد دفاع ضدهوایی در برابر حملات گسترده به شهرهای اوکراین وعده‌های زیادی داده شده و واضح است که باید واکنش نشان دهیم.»

او خواستار لغو محدودیت‌های اعمال شده توسط غرب برای صادرات تسلیحات به اوکراین شد و ترس برخی کشورها از تشدید تنش‌ها بر اثر لغو این محدودیت‌ها را «مضحک» ارزیابی کرد.

بورل گفت: «من فکر می‌کنم مضحک است که بگوییم صدور مجوز برای هدف قرار دادن مواضعی در داخل خاک روسیه، به معنای جنگ با مسکو است.»

در مواجهه با حملات هوایی اخیر روسیه، اوکراین بارها از متحدان خود خواسته که محدودیت‌های این کشور برای استفاده از سلاح‌های مختلف را لغو کنند.

برلین و واشینگتن به دلیل نگرانی از افزایش رویارویی با مسکو با این خواسته کی‌یف مخالف هستند.

در تحولی دیگر، کرملین روز جمعه اعلام کرد که «هیچ نگرانی» در مورد بازداشت احتمالی ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهور روسیه در جریان سفر قریب‌الوقوع او به مغولستان ندارد.

پیشتر دیوان بین‌المللی کیفری حکم بازداشت پوتین را صادر کرده و مغولستان، یکی از کشورهای عضو دیوان کیفری بین‌المللی عالی‌ترین نهاد قضایی سازمان ملل متحد است.

دمیتری پسکوف سخنگوی ریاست جمهوری روسیه به خبرنگاران گفت: «هیچ نگرانی وجود ندارد. البته تمام جنبه‌های این سفر با دقت آماده شده است.»

انتظار می رود ولادیمیر پوتین در روز سه‌شنبه آینده به مغولستان سفر کند که اولین سفر او به یکی از کشورهای امضاکننده اساسنامه رم از زمان صدور حکم بازداشتش در مارس ۲۰۲۳ است.

مغولستان در سال ۲۰۰۰ اساسنامه رم را امضا کرد و سپس در سال ۲۰۰۲ آن را تصویب کرد.

کرملین که دیوان کیفری بین‌المللی را به رسمیت نمی‌شناسد، همواره اتهامات مطرح شده علیه رییس‌جمهور روسیه در ارتباط با جنایات علیه بشریت در جریان جنگ اوکراین را قاطعانه رد کرده است.

با این حال، پوتین طی یک سال و نیم گذشته از انجام برخی سفرهای خارج از کشور خودداری کرده است.

به عنوان مثال، او از شرکت در اجلاس سران بریکس در آفریقای جنوبی در تابستان سال گذشته و همچنین اجلاس سران گروه ۲۰ در هند در سپتامبر گذشته خودداری کرده است.

او در این مدت از چین، کره شمالی و جمهوری آذربایجان بازدید کرد که هیچ یک از این کشورها عضو دیوان بین‌المللی کیفری نیستند.

از نظر جغرافیایی، جمهوری آذربایجان شرایط خاصی دارد. نخجوان، بخشی از خاک این کشور، با بخشی از خاک ارمنستان از آن جدا شده است. دو کشور سال‌هاست بر سر مسایل مرزی، از جمله مساله قره‌باغ با هم در نزاع هستند. در این نزاع، جمهوری اسلامی به دلیل هم مرز بودن با دو کشور و منطقه نخجوان، طبیعتا درگیر است.

در چالش موجود، جمهوری اسلامی همواره ترجیح داده است همراه با ارمنستان باشد و با احداث دالان زنگزور که نخجوان و سایر مناطق جمهوری آذربایجان را به هم پیوند می‌دهد، مخالفت کند.

احداث این دالان برای جمهوری آذربایجان دسترسی دائمی به نخجوان، بدون پست‌های بازرسی ارمنی را فراهم خواهد کرد اما از سوی دیگر، مرز مشترک ایران و ارمنستان را قطع می‌کند و مرزهای ارمنستان را محدود‌تر خواهد کرد.

به این ترتیب جمهوری آذربایجان موافق احداث آن است و آمریکا هم از آن پشتیبانی می‌کند.

ارمنستان مخالف احداث این دالان است و در این مخالفت، از حمایت جمهوری اسلامی برخوردار است.

اکنون آن‌چه وزن این رویارویی را عوض کرده، تغییر موضع روس‌ها درباره این دالان است. آن‌ها که در گذشته، همراه با تهران و ایروان با احداث آن مخالف بودند، حالا به طرز بی‌سابقه‌ای موافق آن شده‌اند.

دو دیدار در سه ماه

در یک دوره سه ماهه و از زمان مرگ ابراهیم رئیسی تاکنون، نیکول پاشینیان، نخست‌وزیر ارمنستان، دو بار با علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی دیدار کرده است.

نهم مرداد ۱۴۰۳، در دومین دیدار، خامنه‌ای بر حفظ تمامیت ارضی ارمنستان تاکید کرد و گفت: «جمهوری اسلامی ایران مسیر زنگزور را به ضرر ارمنستان می‌داند و همچنان بر این موضع خود ایستادگی دارد.»

رهبر جمهوری اسلامی با اشاره به اینکه «بیگانگان» نباید برای روابط کشور‌ها با همسایگان خود محدودیت ایجاد کنند، افزود: «آن چیزی که امنیت و صلاح کشور‌ها را تامین می‌کند، اتکا به خود و نزدیکان خود است و اقدامات برخی‌ها که از راه دور می‌آیند و در امور دیگر کشور‌ها دخالت می‌کنند، به ضرر آن‌ها تمام می‌شود.»

علاوه بر موضوع احداث گذرگاه، در ماجرای مرگ رئیسی، برخی تحلیل‌گران جمهوری اسلامی، تلویحا جمهوری آذربایجان را به دست داشتن در ساقط شدن بالگرد رئیسی متهم کردند.

این کشور با اسرائیل روابط گسترده‌ای دارد که جمهوری اسلامی از آن خشنود نیست.

بین جمهوری اسلامی و آذربایجان، در ماجرای حمله زمستان ۱۴۰۱ به سفارت این کشور در تهران نیز تنش‌هایی ایجاد شد.

سفر صمیمانه پوتین و شفاف‌سازی برای پذیرش ایران

پوتین، اواخر مرداد ۱۴۰۳ به باکو، پایتخت آذربایجان سفر کرد.

در این سفر کم‌سابقه، الهام علی‌اف در خانه شخصی خود از پوتین پذیرایی کرد.

هر چند شخص پوتین در این سفر اظهارات مشخصی درباره تاسیس دالان زنگزور نداشت، اما پس از این سفر، سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه در روز هفتم شهریور، صراحتا به این موضوع پرداخت.

ماریا زاخارووا با اشاره به گفت‌وگوهای صلح سه‌جانبه، گفت: «ما نگرانی طرف ایرانی را در مورد کریدور زنگزور دیده‌ایم که باید برای شفاف‌سازی با تهران تماس بگیریم اما موضع مسکو در این مورد کاملا قطعی است. ما بر اساس این واقعیت پیش می‌رویم که راه حل باید برای ارمنستان، آذربایجان و همسایگان منطقه قابل قبول باشد.»

سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه تاکید کرد: «برای ایران شفاف‌سازی می‌کنیم تا آن را بپذیرد.»

وب‌سایت اصلاح‌طلب خبرآنلاین به تازگی تحلیلی درباره این شرایط نوشته است.

در این تحلیل، نکته‌ قابل تامل در فهم سیاست‌ورزی مسکو و واشینگتن در برابر جمهوری اسلامی -که تصمیم‌سازان در ایران را غافلگیر می‌کند- فهم شبکه‌ای منافع سیاسی و ژئوپلتیکی دانسته شده است. به این ترتیب که نمی‌توان مساله زنگزور را جدا از چالش غرب با روسیه بر سر اوکراین ارزیابی کرد، همان گونه که نمی‌توان آن را بی‌ارتباط با نظر روسیه در شورای امنیت بر سر مساله جنگ غزه دانست.

بر پایه این دیدگاه، در چنین شرایط پیچیده‌ای در صورتی که فهم سیاستگذاران ایرانی، «فهمی سنتی و صرفا مبتنی بر رویکرد واقع‌گرایی کلاسیک و نه مبتنی بر رویکرد سازه‌انگارانه باشد»، آنان قادر به تحلیل شرایط بازی نخواهند بود.