اعضای اتحادیه اروپا بر سر تحریم اسرائیل بهدلیل جنگ غزه به توافق نرسیدند
وزیران امور خارجه کشورهای عضو اتحادیه اروپا در نشست خود در دانمارک، درباره اعمال تحریمهایی علیه اسرائیل بهدلیل جنگ غزه به توافق نرسیدند.
وزیران امور خارجه کشورهای عضو اتحادیه اروپا در نشست خود در دانمارک، درباره اعمال تحریمهایی علیه اسرائیل بهدلیل جنگ غزه به توافق نرسیدند.
کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، شنبه هشتم شهریور پس از برگزاری این نشست در کپنهاگ اعلام کرد وزیران خارجه کشورهای عضو این اتحادیه از دولت دونالد ترامپ خواستهاند در تصمیم خود برای ممانعت از حضور مقامهای فلسطینی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک تجدیدنظر کند.
او با اشاره به تحولات نوار غزه گفت اگر راهحل نظامی جوابگو بود، باید تاکنون به نتیجه میرسید و افزود این منطقه «نیاز به جنگ کمتر دارد، نه بیشتر».
کالاس تاکید کرد نظرات زیادی در نشست کپنهاگ مطرح شد، اما کشورهای اروپایی در خصوص اقدام علیه اسرائیل «هیچ توافقی» ندارند.
وزیران خارجه اتحادیه اروپا در این نشست بر سر جنگ غزه بهشدت دچار اختلاف شدند؛ برخی خواستار اعمال فشار اقتصادی جدی بر اسرائیل بودند، در حالی که دیگران آشکارا اعلام کردند حاضر به چنین اقدامی نیستند.
کالاس پیشتر هنگام ورود به نشست وزیران در کپنهاگ گفت: «ما در این موضوع دچار اختلاف هستیم. اگر در این زمینه صدای واحد نداشته باشیم، در عرصه جهانی هم هیچ صدایی نخواهیم داشت. این مساله واقعا مشکلساز است.»
او افزود چندان خوشبین نیست که وزیران بتوانند حتی بر سر پیشنهادی نسبتا ملایم برای کاهش دسترسی اسرائیل به برنامه تامین مالی تحقیقات اتحادیه اروپا، به توافق برسند.
جنگ غزه اختلافات عمیق و دیرینه میان ۲۷ کشور عضو اتحادیه اروپا درباره خاورمیانه را آشکار کرده است.
آشکار شدن اختلافات میان کشورهای اروپایی
بسیاری از دولتهای اروپایی رویکرد جنگی اسرائیل را، بهویژه در زمینه تلفات غیرنظامیان و محدودیت ارسال و توزیع کمکهای بشردوستانه، مورد انتقاد قرار دادهاند، اما تاکنون نتوانستهاند درباره اقدام سیاسی یا اقتصادی مشترکی علیه اسرائیل به توافق برسند.
کشورهایی چون ایرلند، اسپانیا، سوئد و هلند خواستار تعلیق توافق تجارت آزاد اتحادیه اروپا با اسرائیل شدهاند، اما متحدان سنتی اسرائیل، از جمله آلمان، مجارستان و جمهوری چک، این اقدام را رد کردهاند.
لارس لوکه راسموسن، وزیر خارجه دانمارک، پس از نشست کپنهاگ گفت اقدامات اسرائیل در غزه، راهحل دو کشوری برای بحران خاورمیانه را تضعیف میکند.
راهحل دو کشوری بر ایجاد یک دولت مستقل فلسطینی در کرانه باختری و غزه استوار است که در کنار اسرائیل موجودیت داشته باشد.
سایمون هریس، وزیر خارجه ایرلند، نیز با انتقاد شدید نسبت به این روند گفت: «اگر اتحادیه اروپا همین حالا بهطور جمعی عمل نکند و علیه اسرائیل تحریم وضع نکند، پس چه زمانی خواهد کرد؟ دیگر چه چیزی لازم است؟ کودکان دارند از گرسنگی میمیرند.»
هشتم شهریور، میرجانا اسپلاریچ، رییس صلیب سرخ، هشدار داد در شرایط کنونی، اجرای طرح تخلیه گسترده شهر غزه غیرممکن است و نمیتوان امنیت مردم را تضمین کرد.
اسرائیل اعلام کرده قصد دارد کنترل کامل نوار غزه را در دست بگیرد و این عملیات را از شهر غزه آغاز کرده است.
هدف اعلامشده نابودی حماس پس از نزدیک به ۲۳ ماه جنگ است؛ در حالی که جامعه جهانی نسبت به گرسنگی گسترده در این منطقه تحت محاصره اعتراض کرده است.
ارتش اسرائیل هفتم شهریور اعلام کرد «در کنار عملیات زمینی و تهاجمی علیه سازمانهای تروریستی در نوار غزه، به پشتیبانی از تلاشهای بشردوستانه نیز ادامه خواهد داد تا از امنیت اسرائیل محافظت کند».
اسرائیل از غیرنظامیان خواسته برای در امان ماندن از درگیریها به جنوب نوار غزه بروند.
به گفته اسپلاریچ، بسیاری از ساکنان شهر غزه بهدلیل گرسنگی، بیماری یا جراحت، قادر به اجرای دستورات تخلیه نیستند.
یک مقام امنیتی عراقی شنبه هشتم شهریور تایید کرد آخرین نیروهای آمریکایی امروز از منطقه سبز بغداد، پایگاه ویکتوریا و مقر فرماندهی عملیات مشترک خارج میشوند.
به گفته منابع امنیتی در اقلیم کردستان، بخشی از نیروها و تجهیزات ائتلاف پس از خروج از بغداد، بهطور موقت به پایگاههای اربیل منتقل میشوند و سپس عراق را ترک خواهند کرد.
این در حالی است که نمایندگان جریانهای شیعی در پارلمان عراق هشدار دادهاند که خروج این نیروها از پایگاه عینالاسد و انتقال به اقلیم کردستان همچنان حضور آنان در خاک عراق محسوب میشود.
همزمان برخی گروههای مسلح شیعه عراقی واشینگتن را به ارائه «اخبار غیردقیق» در مورد خروج نیروهای ائتلاف متهم میکنند.
پنتاگون با وجود خروج نیروهای ائتلاف تاکید دارد روابط امنیتی دوجانبه با بغداد ادامه خواهد یافت.
مقامهای سفارت آمریکا در عراق هفته گذشته اعلام کردند این تغییر بهمعنای گذار ماموریت ائتلاف به چارچوبی «سنتیتر» از «شراکت امنیتی» با بغداد است و نباید آن را پایان کامل ائتلاف بینالمللی علیه داعش دانست.
حضور نظامی آمریکا در خاورمیانه؛ «مزیتی راهبردی» یا «نقطه ضعف»؟
دو کارشناس امنیتی آمریکایی هفتم شهریور در مقالهای در روزنامه واشینگتنپست هشدار دادند چگونگی انجام عملیات اخیر علیه تاسیسات هستهای ایران مشخص کرد حضور نظامی گسترده ایالات متحده در خاورمیانه بیش از آنکه «مزیتی راهبردی» باشد، به «نقطه ضعفی پرهزینه و آسیبپذیر» بدل شده است.
دان کالدول، مشاور پیشین پنتاگون و کهنهسرباز جنگ عراق و جنیفر کاواناگ، مدیر تحلیل نظامی در اندیشکده «اولویتهای دفاعی»، با اشاره به عملیات اخیر آمریکا نوشتند: «بمبافکنهای بی-۲ از پایگاهی در ایالت میسوری بهمدت ۳۷ ساعت پرواز کردند تا تاسیسات هستهای فردو و نطنز را بمباران کنند.»
آنها افزودند: «همزمان، ۳۰ موشک کروز تاماهاوک نیز از یک زیردریایی در خلیج فارس بهسوی نطنز و اصفهان شلیک شد. این عملیات با همراهی دهها هواپیمای شناسایی، جنگنده و سوخترسان انجام گرفت.»
به گفته این دو تحلیلگر، نکته کلیدی این است که بسیاری از این هواپیماها از پایگاههای آمریکا در خاورمیانه به پرواز درنیامده بودند؛ موضوعی که میتواند ناشی از ملاحظات سیاسی کشورهای میزبان یا امتناع آنها از همکاری مستقیم با واشینگتن باشد.
این واقعیت، به باور آنها، «اعتبار عملیاتی» ۴۰ هزار نیروی مستقر آمریکا و میلیاردها دلار تجهیزات نظامی در منطقه را زیر سوال میبرد.
این حادثه حوالی ظهر شنبه هشتم شهریور رخ داد.
ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس، قتل پاروبی را «هولناک» توصیف کرد و گفت از طریق دادستانی و وزیر کشور اوکراین، در جریان جزییات کشته شدن او قرار گرفته است.
زلنسکی ضمن ابراز همدردی با خانواده پاروبی وعده داد تمام امکانات دولت برای انجام تحقیقات و دستگیری عامل این قتل بسیج خواهد شد.
بر اساس گزارش نیروهای امنیتی، پاروبی در اثر تیراندازی جان خود را در محل حادثه از دست داد و عامل مسلح این حمله همچنان متواری است.
پاروبی از چهرههای شاخص سیاسی اوکراین و از رهبران اعتراضات «انقلاب کرامت» در سالهای ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ بود و بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ نیز ریاست پارلمان این کشور را بر عهده داشت.
آخرین تحولات جنگ اوکراین
زلنسکی هشتم شهریور اعلام کرد روسیه شب گذشته با بیش از ۵۰۰ پهپاد و ۴۵ موشک، ۱۴ منطقه اوکراین را هدف قرار داد.
او افزود مسکو از زمان در نظر گرفتهشده برای تدارک نشست احتمالی رهبران روسیه و اوکراین استفاده نکرده و بهجای آن حملات گسترده تازهای را سازماندهی کرده است.
رییسجمهوری اوکراین خواستار اعمال تحریمهای جدید علیه بخش بانکی و انرژی روسیه شد.
مقامهای اوکراینی اعلام کردند حمله گسترده روسیه به شهر زاپوریژیا، به کشته شدن یک نفر و زخمی شدن دستکم ۲۴ تن دیگر، از جمله سه کودک، منجر شد.
ایوان فدوروف، فرماندار این منطقه، گفت حمله روسیه زیرساختها و ساختمانهای مسکونی را تخریب کرد و برق ۲۵ هزار نفر قطع شد.
نیروی هوایی اوکراین خبر داد پنج موشک و ۲۴ پهپاد به هفت نقطه در این کشور اصابت کرد و قطعات سقوطکرده این پرتابهها نیز در ۲۱ مکان فرود آمد.
در سوی دیگر، وزارت دفاع روسیه هشتم شهریور تایید کرد نیروهایش با «سلاحهای دقیق» به تاسیسات موشکی و هوایی اوکراین و چند پایگاه نظامی حمله کردهاند.
به گفته این وزارتخانه، ارتش روسیه کنترل روستای «کومیشواخا» در شرق منطقه دونتسک را به دست گرفته است.
روزنامه نیویورکتایمز شنبه هشتم شهریور در گزارشی به نقل از پنج مقام ارشد ایرانی، دو عضو سپاه پاسداران و ۹ مقام نظامی و اطلاعاتی اسرائیل نوشت: «استفاده بیملاحظه محافظان از موبایل، از جمله پستگذاری در شبکههای اجتماعی، نقشی مرکزی در شکار عوامل برنامه هستهای ایران و فرماندهان نظامی جمهوری اسلامی در هفته نخست جنگ داشت.»
حمله به شورای عالی امنیت ملی
۲۶ خرداد، شورای عالی امنیت ملی با حضور مسعود پزشکیان، رؤسای قوه قضاییه و مقننه، وزیر اطلاعات و فرماندهان ارشد نظامی در پناهگاهی در غرب تهران تشکیل جلسه داد.
به گزارش نیویورکتایمز، شرکتکنندگان بدون تلفن همراه وارد شدند اما «جتهای اسرائیلی اندکی پس از آغاز نشست، شش بمب بر سقف پناهگاه فرو ریختند و دو درِ ورود و خروج را هدف گرفتند».
منابع ایرانی به این رسانه گفتند که هنگام خروج اعضای شورای عالی امنیت ملی از پناهگاه، «پیکر چند محافظ» در بیرون دیده شد و بعدا روشن شد اسرائیل با «هک تلفنهای محافظانی که بیرون پناهگاه منتظر بودند»، به محل جلسه رسیده است.
ساسان کریمی، معاون پیشین سیاسی معاونت راهبردی ریاستجمهوری، به نیویورکتایمز گفته است: «فرماندهان ارشد گوشی همراه نمیبردند اما همراهانشان، محافظان و رانندگان گوشی داشتند ... و اینگونه رد بسیاری از ایشان زده شد.»
هشدار ترور پیش از جنگ داده شده بود
دو مقام ایرانی به نیویورکتایمز گفتهاند محمدجواد اسدی، فرمانده نیروهای «انصارالمهدی» که مسئول حفاظت از مقامات و عوامل برنامه هستهای در ایران است، «حداقل یک ماه پیش از جنگ» نسبت به «خطر ترور» هشدار داده و خواستار تشدید تدابیر شده بود.
به گفته این دو مقام، در ابتدا ممنوعیت موبایل شامل محافظان نمیشد و پس از موج ترورها این قاعده تغییر کرد: «محافظان باید فقط بیسیم حمل کنند و فقط سرگروههایی که همراه مقام سفر نمیکنند مجاز به داشتن موبایلاند.»
با این حال، مقامهای مطلع از جلسات امنیتی با اسدی گفتند: «کسی مقررات را نقض کرده و گوشی را به نشست شورای عالی امنیت ملی برده است.»
پیشتر محسن حاجیمیرزایی، رییس دفتر پزشکیان، حمله اسرائیل به جلسه شورای عالی امنیت ملی را طرحی «حسابشده» برای کشتن رییس دولت خواند و گفت در اثر برخورد موشک، شکافی در بتن ایجاد شد که از طریق همان، حاضران توانستند از محل انفجار خارج شوند.
در این گزارش آمده است اسرائیل از سال ۲۰۲۱ تمرکز خود را از خرابکاری در تجهیزات غنیسازی به «گروه سلاح» شامل گروهی از عوامل برنامه هستهای ایران که بهباور اسرائیل برای ساخت سازوکار انفجاری گرد هم میآمدند، معطوف و «عملیات نارنیا» را برای حذف آنان در روزهای نخست جنگ اجرا کرد.
والاستریت ژورنال ۹ تیر در گزارشی درباره چگونگی هدف قرار گرفتن گردانندگان هستهای جمهوری اسلامی از سوی اسرائیل، به نقل از منابع آگاه نوشت حملات بهطور تقریبا همزمان صورت گرفت تا مانع مخفی شدن آنان شود.
نیویورکتایمز به نقل از حمزه صفوی (فرزند یحیی رحیم صفوی، فرمانده سابق سپاه پاسداران و مشاور ارشد نظامی علی خامنهای) نوشت: «برتری تکنولوژیکی اسرائیل بر ایران یک تهدید وجودی است.»
او گفت که ایران چارهای جز انجام یک بازنگری امنیتی، بازنگری در پروتکلهای خود و اتخاذ تصمیمات دشوار، از جمله دستگیری و پیگرد قانونی جاسوسان سطح بالا، ندارد.
صفوی که با عنوان تحلیلگر سیاسی با نیویورکتایمز گفتوگو کرده، تاکید کرد: «ما باید هر کاری که لازم است برای شناسایی و مقابله با این تهدید انجام دهیم. ما یک اشکال امنیتی و اطلاعاتی بزرگ داریم و هیچ چیز فوریتر از ترمیم این حفره نیست.»
دهها نفر در بازداشت و حصر
به گزارش نیویورکتایمز، مقامهای ایرانی این شکاف امنیتی را بخشی از «نفوذ» گستردهتر دانستهاند.
آنان «دهها نفر» از نیروهای نظامی، اطلاعاتی و دولتی مظنون به جاسوسی برای اسرائیل را بازداشت کردهاند یا در حصر خانگی قرار دادهاند.
در سوی دیگر، بهگفته مقامات اسرائیلی و بر اساس «آرشیو هستهای» که موساد در سال ۲۰۱۸ از ایران خارج کرد، از پایان سال ۲۰۲۴ تیمی موسوم به «گروه قطع سر»، پرونده ۴۰۰ عامل مرتبط با پروژه هستهای ایران را مرور و فهرست هدف را به ۱۰۰ نفر کاهش داده است.
بنا بر روایت جمهوری اسلامی، در نهایت ۱۳ «دانشمند هستهای» در روزهای آغازین جنگ کشته شدند.
همزمان اسرائیل برنامهای برای هدف گرفتن فرماندهان ارشد نظامی تحت عنوان «عملیات عروسی خونین» طراحی کرده بود.
یک مقام اسرائیلی گفت که «هدف نخست» امیرعلی حاجیزاده، فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران بود و او در «حمله نقطهزن به پناهگاه» همراه چند فرمانده کشته شد.
رویترز داستان زندگی شخصی به نام «شما» را روایت کرده و نوشته است: وقتی سیلاب از آن سوی مرز هند وارد روستای او در شرق پاکستان شد، «شما» میدانست باید چه کند؛ چهار فرزندش را جمع کرد و آماده رفتن شد.
امسال این دومین بار بود که «شما» مجبور به فرار شد؛ بار نخست در اردیبهشت، هنگام درگیریهای مرزی میان هند و پاکستان، او خانهاش را ترک کرده بود.
رویترز به نقل از این مرد ۳۰ ساله نوشت: «چند بار باید خالی کنیم و برویم؟ در جنگ خیلی چیزها را از دست دادیم؛ بچهها نتوانستند به مدرسه بروند. حالا هم سیل مجبورمان میکند دوباره برویم.»
رنج این شهروند، در سراسر منطقه سیلزده «کاسور» تکرار میشود؛ جایی که خانوادهها از اردیبهشت تاکنون، خسته و درمانده، ناچار به جابهجاییهای پی در پی شدهاند؛ اول بهدلیل جنگ و اکنون بهدلیل سیل.
کاسور تنها چند کیلومتر با مرز هند فاصله دارد. جایی که اهالی از پشتبام خانهها یا روی قایقهای امدادی، میتوانند پاسگاههای مرزی هندوستان را ببینند.
«بیبی زبیده» ۲۷ ساله، از شهروندان این منطقه، با اشاره به سیلابی که از یک ماه پیش آغاز شده، میگوید: «وقتی اینجا زندگی میکنی، زندگی را همراه با تهدید جنگ و سیلاب انتخاب کردهای. اما کجا میشود رفت؟»
او اکنون همراه هفت عضو خانوادهاش در خانهای سه اتاقه مقابل مسجدی زندگی میکند که از بلندگوهایش به جای اذان، پیام تخلیه پخش میشود.
دو کشور هندوستان و پاکستان، رودخانههایی مشترک دارند که بیش از شش دهه بر اساس «پیمان آبهای سند» مدیریت میشد اما هند اوایل امسال پس از حملهای که به کشته شدن ۲۶ نفر انجامید و دهلینو آن را کار شبهنظامیان مورد حمایت اسلامآباد دانست – ادعایی که پاکستان رد میکند – این پیمان را تعلیق کرد.
آن حمله به نبردهای کوتاه اما شدید مرزی میان دو کشور هستهای منجر شد و خانوادههایی چون اهالی روستای کاسور را به فرار واداشت.
رویترز گزارش داده اهالی، موتورسیکلت، وسایل خانه و دامهای خود را در قایقهای چوبی باریک کنار بچههایشان جا دادهاند و نیروهای امداد آنها را از میان زمینهای کشاورزی که به رودخانه تبدیل شدهاند، عبور میدهند.
«محمد ارسلان»، امدادگری که این روزها بیش از هزار و ۵۰۰ نفر را با قایق به مناطق امن منتقل کرده، با بیان اینکه بسیاری از روستاییان از تخلیه خودداری میکنند، گفت: «مردم میترسند دزدها اموال باقیماندهشان را ببرند. آنها خستهاند؛ بارها این کار را کردهاند. حیواناتشان را هم دوست دارند و گاهی حاضر نیستند بدون بز و گوسفندهایشان بروند.»
سازمان مدیریت بحران استان پنجاب اعلام کرد حجم آب در رود «ستلج» از رودهای مشترک هندوستان و پاکستان در نزدیکی «گندا سینگ والا» به بالاترین سطح طی دهههای اخیر رسیده است.
پس از باز شدن دریچههای سد در سمت هندوستان تاکنون دستکم ۲۸ نفر جان باختهاند و سیل با حرکت به جنوب پنجاب، مناطق تازهای را تهدید میکند.
در هند نیز بارشهای شدید ناگهانی در مناطق «رامبان» و «ماهور» ایالت جامو و کشمیر، ۱۰ کشته بر جا گذاشت.
پنجم شهریور، بارانهای سیلآسا در رشتهکوه هیمالیا دستکم ۳۶ کشته در هند بر جای گذاشت.
با بحرانی شدن وضعیت، هند تمامی دریچههای سدهای بزرگ در بخش کشمیر خود را بهدلیل بارشهای سنگین گشود و به پاکستان درباره احتمال وقوع سیلاب در پاییندست هشدار داد.
آبی که هند از سدها رها کرده، تنها در یک روز معادل ۲.۳ برابر کل ظرفیت سد کرج است.
مقامهای پاکستانی میگویند بحران بهدلیل تصمیم هند برای تعلیق پیمان آبی سند و توقف تبادل دادههای آبی تشدید شده است.
اسلامآباد همچنین هند را متهم کرد حجم زیادی از آب را بدون هشدار کافی رها کرده است.
احسن اقبال، وزیر برنامهریزی پاکستان، در این خصوص گفت: «اگر پیمان فعال بود، میتوانستیم پیامدها را بهتر مدیریت کنیم.»
با این حال هند عمدی بودن سیلسازی را رد کرد و بارانهای موسمی بیوقفه را مقصر وضعیت دانست.
مقامهای هندی گفتند چند هشدار سیل صادر شده بوده و دو دریچه سد «مادهوپور» بر رودخانه راوی هم بهدلیل فشار آب تخریب شده است.
خبرگزاری رویترز شنبه هشتم شهریور به نقل از وزارت خارجه گامبیا نوشت: «قایقی که حامل حدود ۱۵۰ سرنشین - عمدتا اتباع گامبیا و سنگال - بود، بامداد چهارشنبه در نزدیکی سواحل موریتانی غرق شد.»
مقامهای موریتانی تاکنون ۷۰ جسد را بازیابی کردهاند و روایت شاهدان حاکی از آن است که شمار قربانیان ممکن است به بیش از ۱۰۰ نفر برسد.
بر اساس این گزارش، ۱۶ نفر نجات یافتند اما ۳۰ نفر دیگر همچنان مفقودند و بیم آن میرود که کشته شده باشند.
این قایق در یکی از مسیرهای اصلی مهاجرت از سواحل آفریقای غربی به سوی جزایر قناری اسپانیا در اقیانوس اطلس حرکت میکرد. مسیری که بهعنوان یکی از مرگبارترین مسیرهای مهاجرتی جهان شناخته میشود.
بر اساس آمار اتحادیه اروپا، سال گذشته بیش از ۴۶ هزار مهاجر غیرقانونی به جزایر قناری رسیدند که رکوردی بیسابقه است.
وزارت خارجه گامبیا از شهروندان خود خواست از انجام چنین «سفرهای پرخطری» خودداری کنند، چرا که همچنان جان هزاران نفر را میگیرد.
مسیرهای مهاجرتهای خطرناک
در ماههای اخیر مسیرهای مهاجرتی از آفریقا به اروپا بار دیگر شاهد حوادث مرگبار بودهاند. در مسیر مدیترانه مرکزی نیز تلفات بالایی گزارش شده است.
سازمان بینالمللی مهاجرت اعلام کرد تنها در هشت ماه نخست سال جاری بیش از ۴۳۰ نفر جان باخته و بیش از ۶۰۰ نفر در این مسیر مفقود شدهاند.
نمونهای از این حوادث ۲۳ مرداد در سواحل ایتالیا رخ داد و گارد ساحلی این کشور اعلام کرد دستکم ۲۶ پناهجو با غرق شدن یک کشتی در نزدیکی جزیره لَمپِدوزا جان باختند و ۶۰ نفر نجات یافتند.
این آمار نشان میدهد که با وجود کاهش نسبی تعداد عبورهای غیرقانونی، خطرات همچنان بسیار بالاست.
بر اساس جمعبندی نهادهای بینالمللی، در سال ۲۰۲۵ تاکنون حدود هزار و ۲۰۰ مهاجر در مسیرهای دریایی به اروپا کشته یا ناپدید شدهاند.
اتحادیه اروپا و سازمانهای حقوق بشری بارها نسبت به افزایش تلفات پناهجویان هشدار دادهاند.
