براساس خبرها و تصاویر منتشرشده در شبکههای اجتماعی، نیلوفر بیانی و هومن جوکار، دو تن از فعالان محیطزیست که در زندانی، شامگاه دوشنبه ۲۰ فروردین، آزاد شدند. هنوز خبری از آزادی طاهر قدیریان و سپیده کاشانی منتشر نشده است. پیشتر اخباری در مورد آزادی این فعالان منتشر شده بود.
پیشتر و در پی انتشار خبر آزادی قریبالوقوع چهار فعال محیط زیستی زندانی در ایران، برنامه محیطزیست سازمان ملل متحد از احتمال آزادی این زندانیان سیاسی به ویژه نیلوفر بیانی، یکی از این چهار فعال که همکار پیشین سازمان ملل بوده، استقبال کرده بود.
کاوه مدنی، رئیس موسسه آب، محیط زیست و سلامت دانشگاه سازمان ملل، در شبکه ایکس، تصاویری از آزادی این دو فعال محیط زیست را منتشر کرده است.
برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد روز یکشنبه ۱۹فروردین با انتشار بیانیهای ابراز امیدواری کرد که این افراد در روزهای آتی از زندان آزاد شوند.
حجت کرمانی، وکیل این فعالان زندانی، روز یکشنبه به خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی گفت که موکلانش مورد عفو قرار گرفتهاند و قرار است به مناسبت عید فطر، عید مسلمانان در پایان ماه رمضان آزاد شوند.
زمستان سال ۹۶ نه نفر از فعالان محیط زیست ایران بازداشت و سپس به «جاسوسی» و «همکاری با دول متخاصم» متهم شدند.
کاووس سید امامی، یکی از این بازداشتیها یک ماه پس از بازداشت در جریان بازجویی در بند ۲الف متعلق به سپاه پاسداران جان باخت که علت آن «خودکشی» اعلام شد.
مراد طاهباز و نیلوفر بیانی به ۱۰ سال زندان، هومن جوکار و طاهر قدیریان به ۸ سال زندان، سام رجبی، سپیده کاشاندوست، امیرحسین خالقی حمید به ۶ سال حبس و عبدالرضا کوهپایه به ۴ سال حبس محکوم شدند.
اکنون طاهر قدیریان و سپیده کاشانی همچنان زندانی هستند.
عبدالرضا کوهپایه، سام رجبی و امیرحسین خالقی با پایان دوران محکومیت خود از زندان آزاد شدند.
آقای طاهباز که تابعیت بریتانیایی و آمریکایی هم دارد، شهریور سال گذشته در جریان یک مبادله زندانی با آمریکا آزاد شد.
سازمان ملل متحد تاکید کرد که همه این فعالان محیط زیست، زندگی خود را وقف حمایت از حیات وحش در ایران کردهاند.
بر اساس بیانیه برنامه محیط زیست سازمان ملل، خانم بیانی بین سالهای ۲۰۱۲ و ۲۰۱۷، به عنوان مشاور در دفتر ژنو این برنامه کار میکرد و در سال ۲۰۱۷ به کشور خود بازگشت تا در تالش برای حفاظت از یوزپلنگ ایرانی یا آسیایی، یکی از در معرض خطرترین گونههای گربهسانان در جهان خدمت کند.
پیشتر نیز در حالی که قوه قضاییه اتهام این افراد را «جاسوسی» و همکاری با دولتهای خارجی میدانست، محمود علوی، وزیر اطلاعات و عیسی کلانتری، رییس سازمان حفاظت محیط زیست در دولت حسن روحانی این اتهام را رد کردند.
مقامات محیط زیستی سازمان ملل تاکید کردهاند که طی شش سال گذشته، به طور پیوسته خواستار آزادی خانم بیانی و سایر فعالان محیط زیستی شدهاند.
در بیانیه برنامه محیط زیست سازمان ملل آمده است: «از آنجایی که جهان طبیعی ما با تهدیدات جدی مواجه است و جهان از تأثیر تغییرات اقلیمی، از دست دادن طبیعت و تنوعزیستی، بیابانزایی و توفانهای گرد و غبار، و آلودگی و زباله دست و پنجه نرم میکند، حامیان و حافظان محیط زیست متحدان مهمی در حفاظت از حق انسان برای داشتن یک محیط زیست پاک، سالم و پایدار هستند.»
سازمان ملل با یادآوری مشکلات محیط زیستی ایران ادامه داد: «از آنجایی که ایران، منطقه خاورمیانه و جهان همچنان با چالشهای زیست محیطی جدی از جمله تغییرات اقلیمی، بیابانزایی و آلودگی مواجه هستند، واضح است که هیچ کشوری از اثرات مخرب تخریب محیط زیست مصون نیست.»
در پایان بیانیه این سازمان تاکید شده که «مادامی که ما به دنبال حمایت از محیط زیست و تنها سیارهای هستیم که همه ما به آن وابسته هستیم، همه صداها باید شنیده شوند و از آنها حفاظت شود.»
ایران در سالهای اخیر با بحرانهای زیستمحیطی مختلفی از جمله کمآبی شدید در مناطق مختلف، خشک شدن رودخانهها و دریاچهها، ورود فاضلاب به دریاها، فرونشست زمین، آلودگی هوا در شهرهای مختلف کشور، از بین رفتن آبزیان در دریاها و آتشسوزیهای گسترده جنگلها روبهرو بوده است.
با این حال، جمهوری اسلامی فشار علیه فعالان مدنی و صنفی از جمله فعالان محیط زیستی را افزایش داده و با اتهامهای سیاسی آنان را دستگیر و تحت شرایط ناعادلانه محاکمه کرده است.
ویدیوهای رسیده نشان میدهد پرستاران در مقابل استانداری فارس در شیراز تجمع کردند و با شعارهایی نظیر «وعده وعید کافیه، سفره ما خالیه» و «پرستار داد بزن، حقتو فریاد بزن» اعتراض خود را به نمایش گذاشتند.
پیشتر رییس دانشگاه علوم پزشکی شیراز گفته بود از مجموع ۱۱ هزار پرستار شاغل در استان فارس، تنها ۸۰ تن به شرایط کاری خود معترض هستند.
یکی از پرستاران شیرازی که تاکنون در چندین تجمع اعتراضی شرکت کرده، در واکنش به این اظهارات به ایلنا گفت: «آقای رییس دانشگاه، مگر جمعیت سنگین معترضان را ندیدید؟ مگر از پیامها و کامنتهای پرستاران که به شما و روابط عمومی دانشگاه ارسال میشود، بیخبرید؟ این نوع اظهارنظر کردن واقعا عجیب و تاسفبار است.»
او تاکید کرد: «همه پرستاران شیراز معترضاند؛ به بیعدالتی، به کارانههای ناچیز، به تعرفهگذاری قلابی و به اضافهکار اجباری اعتراض دارند و تا اوضاع تغییر نکند، معترض و مطالبهگر میمانند ... چرا به جای شنیدن صدای برحق پرستاران، گوشهایتان را گرفتهاید و فرافکنی میکنید؟»
همزمان، رسانهها در داخل ایران از تجمع پرستاران در شهر یاسوج خبر دادند.
بر اساس گزارشها، پرستاران در مقابل استانداری کهگیلویه و بویراحمد در یاسوج تجمع اعتراضی برپا کردند و خواستار رسیدگی مسوولان به مشکلات این صنف شدند.
یکی از معترضان در مصاحبه با پایگاه خبری کِبنانیوز، مطالبات پرستاران را «بحث تعرفه، اجباری بودن اضافهکاری و اجرا نشدن قوانین حمایتی» معرفی کرد.
یکی دیگر از پرستاران حاضر در تجمع یاسوج هم گفت: «خلاف قانون ما را وادار به انجام اضافهکاری میکنند ... اضافهکار ساعتی ۱۵ هزار تومان برای ما در نظر میگیرند. در حالی که طبق قانون نظام پرستاری، ساعت کاری هر چقدر که باشد، اگر در بخشهای خاص باشیم، اضافهکاری باید دو برابر ساعتکاری محاسبه شود؛ اگر ستادی و عادی باشیم، به همان میزان ساعت کاری، اضافهکار باید محاسبه شود.»
انتقاد سازمان نظام پرستاری از اقدام وزارت بهداشت در کاهش تعرفه خدمات پرستاری
محمدتقی جهانپور، رییس کل سازمان نظام پرستاری روز ۲۰ فروردین در نامهای به بهرام عیناللهی، وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به اقدام این وزارتخانه در کاهش تعرفه خدمات پرستاری شدیدا اعتراض کرد.
به گفته جهانپور، هرچند دبیرخانه شورای عالی بیمه سلامت افزایش ۳۰ درصدی بستههای خدمتی تعرفهگذاری خدمات پرستاری را مورد تایید قرار داده بود اما وزارت بهداشت در مرحله ابلاغ، این عدد را به ۱۵ درصد کاهش داد و آن را برای نهایی شدن به هیات دولت ارسال کرد.
در این نامه آمده است: «یکی دیگر از عوامل ایجاد نارضایتی در تعرفهگذاری خدمات پرستاری نیز حذف ۱۷ درصد از جز حرفهای مربوط به پرستاران است که متاسفانه بهرغم هشدارهای سازمان نظام پرستاری، به صورت یکسویه و بدون توجه به عواقب آن، از طرف وزارت بهداشت از سبد درآمدی پرستاران حذف گردید.»
شرایط سخت کاری و بیتفاوتی مسوولان جمهوری اسلامی به مشکلات حرفهای پرستاران در سالهای اخیر، به افزایش یاس و ناامیدی در میان اعضای این صنف و مهاجرت فزاینده آنها از ایران دامن زده است.
ابوالقاسم ابوطالبی عضو شورای عالی نظام پرستاری روز ۲۲ اسفند ۱۴۰۲ خواستار اقدام دولت برای حل مساله مهاجرت پرستاران شد و تاکید کرد اوضاع در این خصوص «به مرز بحران» رسیده است.
او افزود: «سال گذشته نزدیک سه هزار نفر مهاجرت کردند، در صورتی که در دانشکدههای ما حدود ۱۰ هزار نفر نیرو تربیت میشوند و این حجم خروج از کشور فاجعه است.»