خسرو بشارت، زندانی عقیدتی اهل سنت که روز ۱۲ اردیبهشت به سلول انفرادی در زندان قزلحصار کرج منتقل شده، روز یکشنبه خارج از روند معمول زمانبندی ملاقاتهای زندانیان، با خانوادهاش دیدار کرد. این موضوع باعث افزایش نگرانیها از احتمال اجرای حکم اعدام قریبالوقوع او شده است.
وبسایت هرانا روز یکشنبه ۱۶ اریبهشت در گزارشی خبر داد که در پی تماس بشارت که در سلول انفرادی نگهداری میشود، خانواده او به زندان قزلحصار کرج مراجعه کرده و با او ملاقات داشتند که بشارت از آن با عنوان «ملاقات آخر» یاد کرده است.
این وبسایت حقوق بشری با اشاره به اینکه تاکنون حکم اعدام پنج همپروندهای بشارت در روند مشابهی به اجرا درآمده و او هم به سلول انفرادی منتقل شده نوشت نگرانی از قریبالوقوع بودن اجرای حکم اعدام این زندانی به شدت افزایش یافته است.
ایراناینترنشنال روز پنجشنبه ۱۳ اردیبهشت در گزارشی نوشت انور خضری روز چهارشنبه پس از حدود ۱۵ سال حبس در زندان قزلحصار کرج اعدام شد.
در این گزارش آمده بود که همزمان با اعدام او، بشارت، یکی از همپروندهایهایش برای اجرای حکم اعدام به یکی از سلولهای انفرادی زندان قزلحصار منتقل شده است.
پیش از این و طی روزهای ۱۴ آبان، هشت آذر، سوم بهمن و ۱۲ دی ۱۴۰۲، قاسم آبسته، ایوب کریمی، فرهاد سلیمی و داوود عبداللهی، چهار تن دیگر از متهمان این پرونده در زندان قزلحصار کرج به دار آویخته شدند.
آبسته، کریمی، سلیمی، عبداللهی، خضری و بشارت، همراه با یک زندانی دیگر به نام کامران شیخه، آذر ماه ۱۳۸۸ از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شدند.
آنها پس از دستگیری به بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه منتقل و پس از ماهها نگهداری در بازداشتگاه این نهاد امنیتی، به تهران اعزام شدند.
این زندانیان شش ماه نیز در سلولهای انفرادی بندهای ۲۰۹ و ۲۴۰ زندان اوین تحت بازجویی قرار گرفتند.
آنها نهایتا در تاریخ ۲۵ فروردین ۱۳۹۱ به زندان رجاییشهر کرج انتقال یافتند و مرداد سال ۱۴۰۳، پس از تعطیلی زندان رجاییشهر به زندان قزلحصار منتقل شدند.
این هفت زندانی اهل سنت، اسفند ۱۳۹۴ محاکمه و به اعدام محکوم شدند.
حکم صادر شده بهمن ۱۳۹۸ پس از سالها کشمکش قضایی از سوی شعبه ۴۱ دیوان عالی تایید و در شهریور ۱۳۹۹ درخواست اعاده دادرسی این زندانیان در دیوان عالی کشور رد شد.
این افراد با اتهاماتی از جمله «محاربه»، «افساد فی الارض»، «هواداری از گروههای سلفی» و «قتل» عبدالرحیم تینا که در تاریخ هفت مهر ۱۳۸۷ به دست افراد ناشناس کشته شد، متهم شده بودند.
تینا، امام جماعت مسجد خلفای راشدین شهرستان مهاباد بود.
تمامی متهمان این پرونده بارها در نامههایشان که در سالهای گذشته منتشر شدند، بر بیاساس بودن اتهامهای انتسابی به خود تاکید کردند.
سازمان عفو بینالملل روز ۱۶ فروردین در یک گزارش تحقیقی با عنوان «نگذارید ما را بکشند» از اعدام ۸۵۳ نفر در ایران در سال ۲۰۲۳ خبر داد و آن را در هشت سال گذشته بیسابقه دانست.
خبرگزاری ایسنا روز دوشنبه ۱۷ اردیبهشت خبر درگذشت علومی را به نقل از یک نشریه محلی در شهر بم منتشر کرد.
علومی که سال ۱۳۴۰ به دنیا آمده بود، دانشآموخته علوم سیاسی دانشگاه تهران بود و از دهه شصت فعالیت روزنامهنگاری خود را در روزنامه اطلاعات آغاز کرد.
او از دهه هفتاد به طور جدیتر وارد حوزه ادبیات داستانی و ادبیات عامه شد.
تالیف دهها عنوان کتاب با موضوعات داستانی و پژوهشی و مقالههای مطبوعاتی و پژوهشی از جمله فعالیتهای او در این زمینه است.
از رمانهای معروف او میتوان به «سوگ مغان»، «آذرستان»، «ظلمات»، «اندوهگرد»، «پریباد»، «داستانهای غریب مردمان عادی»، «هزار و یک شب نو»، «خانه کوچک» و «عطای پهلوان» اشاره کرد.
رمان «آذرستان» نوشته او در سال ۷۷ کتاب برگزیده سال جمهوری اسلامی شد.
دو سال پیش، علیاصغر شیرزادی، داستاننویس و منتقد ادبی درباره علومی به ایسنا گفت: «محمدعلی علومی نه از دیدگاه من و نه با پسند ادبی من بلکه از دیدگاه وسیعتری و با متکی بر شناخت نسبی که از کارهای او دارم، نویسندهای یکه و یگانه است.»
شیرزادی افزود که علومی در دوران فعالیت ادبی خود وارد هیچ گروه ادبی مشخصی نشد.
احسان عباسلو، نویسنده و منتقد ادبی فروردین امسال به خبرگزاری کتاب گفته بود: «تکنیک برای محمدعلی علومی بسیار مهم است و او تلاش میکند در قالب تکنیکهای خیلی سخت داستانها را رقم بزند، چیزی که برای خیلی از نویسندگان ممکن نیست و توانایی آن را ندارند.»
علومی در یکی از آخرین گفتوگوهای خود، شهریور سال گذشته به خبرگزاری ایسنا گفت که «ادبیات فرمایشی» جهان را تاریک میکند.
این اظهارات در شرایطی بود که وضعیت سانسور کتاب در دوران ابراهیم رئیسی سختگیرانهتر شده است.
در سال ۱۴۰۰ نیز علومی در گفتوگوی دیگری با اشاره به افزایش مشکلات اقتصادی مردم گفت که طنز دیگر «جواب نمیدهد».
او گفت: «طنز با تمام محدویتهایش چطور میخواهد به پای واقعیتها برسد؟»
علومی در مقدمه رمان «ظلمات» که درباره اسطورههای جنوب ایران است و آن را به گذشتگان و فرزندان شهرستان بم تقدیم کرده بود، درباره زلزله بم نوشت که مردم این شهر «در صبح یک از روزهای زمستان ۱۳۸۲ شاهد عبور خونبارترین کاروان جهان از شهرشان و به غارت رفتن سرمایه فرهنگیشان بودند.»
زمینلرزه بم با بزرگی ۶٫۶ دهها هزار کشته برجای گذاشت که در میان آنان برخی از هنرمندان این شهر از جمله ایرج بسطامی خواننده مشهور ایرانی نیز بودند.