روزنامه اعتماد در گزارشی ضمن ابراز نگرانی از افزایش شمار زنان کشتهشده با انگیزه «ناموسی یا اختلافات خانوادگی» نوشت در سه ماهه نخست سالهای ۱۴۰۱، ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ دستکم ۸۵ زن به دست مردان خانواده خود کشته شدهاند که در این میان تهران در صدر آمار قرار دارد.
بر اساس این گزارش که روز یکشنبه ۳۱ تیر منتشر شد، ۲۲ زن در سه ماهه نخست ۱۴۰۱ به دست «مردان نزدیک به آنها» از جمله شوهر، پدر و برادر خود به قتل رسیدند.
این آمار در بازه زمانی مشابه در سالهای ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ سیر صعودی داشته و بهترتیب به ۲۸ و ۳۵ زن مقتول رسیده است.
پیشتر و در تیرماه سال گذشته، روزنامه شرق خبر داد از خرداد ۱۴۰۰ تا خرداد ۱۴۰۲ در هر چهار روز، بهطور میانگین یک مورد زنکشی در ایران رخ داده است.
به گفته شرق، آمار واقعی میتواند فراتر از این عدد باشد زیرا در بسیاری از نقاط کشور «زنکشیهای زیادی هم رخ میدهد که عامدانه خبری از آن به بیرون از منطقه مورد نظر مخابره نمیشود».
اعتماد در گزارش روز ۳۱ تیر خود نیز به این موضوع اشاره کرد و هشدار داد اخبار زنکشی «در اكثر مواقع رسانهای نمیشود».
این روزنامه از کارشناسان و مراجع قضایی در ایران خواست برای کاهش این آمار و جلوگیری از نقض حقوق زنان، اقدامات قانونی لازم را به کار گیرند.
به گزارش اعتماد، شش شهر ارومیه، تالش، تبریز، مشهد، ایرانشهر و تهران در سه ماهه نخست ۱۴۰۳ شاهد بیشترین تعداد زنکشی به دلایل «ناموسی یا اختلافات خانوادگی» بودند که در این میان، تهران با پنج فقره قتل رتبه اول را به خود اختصاص داده است.
تهران با ۱۰ فقره زنکشی «ناموسی یا خانوادگی» در ۱۴۰۱ و ۱۱ فقره زنکشی در ۱۴۰۲ هم در صدر قرار دارد که این آمار به نگرانیها در خصوص امنیت زنان در پایتخت دامن زده است.
در مهرماه سال گذشته، قتل یک زن جوان اهل شهرستان الشتر استان لرستان به نام راضیه حسنوند به دست برادرش خبرساز شده بود.
این زن ۲۰ ساله که قربانی ازدواج اجباری و کودکهمسری بود، بر اثر شلیک گلوله جان خود را از دست داد.
سازمان حقوق بشری ههنگاو در آن مقطع زمانی گزارش داد طی ١٧ روز گذشته دستکم هفت زن با انگیزه «ناموسی» کشته شدهاند.
روزنامه اعتماد در ادامه گزارش خود نوشت بیشترین تعداد زنکشی به دلایل خانوادگی یا ناموسی از سوی «شوهران قربانیان» انجام گرفته است.
بر اساس این گزارش، در سالهای ۱۴۰۱، ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ به ترتیب ۱۶، ۱۵ و ۲۷ زن به دست شوهران خود کشته شدند.
آمار نشان میدهد زنان در ایران در مقایسه با مردان بیشتر در معرض خشونتهای خانگی قرار میگیرند.
روزنامه هممیهن در گزارشی با اشاره به اینکه هفته پیش در یکی از گرمترین هفتههای تابستان، یکی از واحدهای ۲۵ مگاواتی نیروگاه گازی ری از مدار خارج شد و نیروها سه روز متوالی و بدون وقفه کار کردند، نوشت که شرایط کاری نیروگاههای گازی در دمای بالا هم تفاوتی با نیروگاههای بخار ندارد و در پیک تابستان همه واحدها باید در مدار بمانند و برق پایداری تولید شود.
نویسنده این گزارش با اشاره به اینکه نیروهای تعمیرات نیروگاه سینهخیز و چمباتمهزده در محیطی بسته به قطر ۸۰ تا ۱۰۰ سانتیمتر، در میان رطوبت و گرمای بالا، بدون فضایی برای نفس کشیدن مشغول کارند، نوشت: «فنهای کوچکی روشن میشود اما باز هم نفس کشیدن دشوار است. فرصت زیادی برای استراحت نیست، یک تنفس کوتاه و دوباره بازگشت به گرمای شدید و رطوبت. نیروگاهها در پیک تولید برقاند و زمانی برای خارج شدن از مدار نیست، حتی اگر فرصتی برای نفس کشیدن نباشد، واحد باید به مدار برگردد.»
به نوشته هممیهن، در میانه گرما و جایی که دمای هوا در شهرهای جنوبی به ۵۰ درجه سانتیگراد هم رسیده، ۱۴۵ نیروگاه کشور کار را در شرایط ویژه ادامه میدهند و به اوج تولید برق رسیدهاند و همه واحدها باید در مدار بمانند.
طبق این گزارش، یک خاموشی کوتاهمدت، بار کاری کارگران نیروگاههای دیگر را اضافه میکند و هر خرابیای در واحدها، نیروها را در دمای ۶۰ تا ۷۰ درجه سانتیگراد برای ساعتها به کار میگیرد.
مصطفی رجبیمشهدی، سخنگوی صنعت برق ایران، روز شنبه ۳۰ تیر گفت:« پیشبینی میشود همزمان با افزایش دما در دو هفته آینده میزان مصرف برق از عدد ۷۷ هزار و ۵۱۴ مگاوات عبور و حدنصاب جدیدی ثبت کند.
او افزود: «در صورتی که نتوانیم برق را تامین کنیم «مشترکان بدمصرف» در اولویت قطع برق قرار خواهند گرفت.»
هممیهن در گزارش خود درباره شرایط کار کارگران نیروگاههای تولید برق نوشت: «خرابی یکی از شاخههای کندانسور نیروگاه رامین اهواز و تعمیر در دمای ۷۰ درجه، ۳۶ ساعت کار در نیروگاه نکا برای تعمیر واحد سه بخار در همین تابستان یا نشتیابی واحد سه بخار نیروگاه بندرعباس در دمای ۷۰ درجه، رطوبت ۹۰ درصد و در کمتر از ۳۶ ساعت از زمان خروج اضطراری واحد؛ فهرستی طولانی که نام همه نیروگاهها در آن قرار میگیرد.»
در این گزارش با تاکید بر اینکه شبکه برق کشور در پیک خود قرار دارد و نیروگاهها در حالت تولید حداکثری فعالند، آمده که در حالت عادی و در فصلهایی غیر از تابستان، اگر اتفاقی برای هر واحدی از نیروگاه رخ دهد، واحد آسیبدیده برای چند روز از مدار خارج و خاموش میشود تا به شرایط و دمایی مشخص برسد، اما حالا فرصتی برای خاموش شدن واحدها نیست و در این شرایط برخی بخشها ممکن است دمایشان به ۵۰۰ درجه هم برسد.
حسنعلی تقیزاده، رییس سندیکای تولیدکنندگان برق، روز ۲۸ تیر اعلام کرد که کشور با ۱۸ هزار مگاوات ناترازی برق مواجه است و اگر این مشکل طی پنج تا هفت سال آینده حل نشود، باید منتظر بحرانهای اجتماعی و اقتصادی جدی در ایران بود.
تقیزاده در گفتوگو با روزنامه «هممیهن» دلیل این ناترازی را سیاستهای غلط وزارت نیرو اعلام کرد و گفت اگر این روند ادامه یابد، در ۱۰ سال آینده ناترازی به ۲۷ هزار مگاوات معادل «یکسوم برق مصرفی کشور» میرسد.
بازگشت از جهنم ۷۰ درجه
هممیهن در گزارش خود به شرایط نامطلوب نیروهایی تعمیرات نیروگاه که از دل «جهنم ۷۰ درجهای» برمیگردند، پرداخت و تاکید کرد که کار در دما و رطوبت بالا، استرس زیادی به آنها وارد میکند و بهشدت تحت فشار قرار میگیرند و تا چند روز پس از بازگشت از کار در این «جهنم» شرایط عمومی خوبی ندارند.
روحالله شادی، سرپرست امور بهرهبرداری نیروگاه رامین اهواز که از ۲۰ سال پیش بهصورت مداوم در همین نیروگاه کار کرده، میگوید نیروهایی در این نیروگاه در پنج شیفت کار میکنند و بارها در دمای ۶۰ تا ۷۰ درجه سانتیگراد مجبور به تعمیر واحدهای مختلف شدند.
روایت پوست تن و آهن داغ
«تمام قطعات مربوط به توربین در دمای بالا کار میکنند، همه اتصالات داغاند و در محفظه احتراق همه قطعات فلزی است و اگر قرار باشد قطعهای تعویض شود، گاهی پیش آمده که دست نیروها در حین تعمیر لوله گاز متصل به نازل سوخت، به یک لوله داغ چسبیده و پوست دست بلند شده است.»
این بخشی از روایت هممیهن از شرایط نیروهای تعمیرات نیروگاهها در ایران است.
هادی نیری، کارشناس ارشد فنی نیروگاه گازی ری و یکی از نیروهای حاضر در عملیات تعمیرات واحدها به هممیهن میگوید، در این شرایط حتی اگر خارج از روز کاری باشد هم پرسنل فراخوان میشوند و عملیات تعمیر انجام میشود.
هفته گذشته در یکی از گرمترین هفتههای تابستان، یکی از واحدهای ۲۵ مگاواتی این نیروگاه از مدار خارج شد و کارکنان آن سه روز متوالی و بدون وقفه کار کردند که واحد به مدار تولید برگردد.
به گفته کارکنان این نیروگاهها، شرایط تابستان اجازه نمیدهد در این فصل واحدی متوقف شود و آنها به ناچار در همان دمای بالای ۶۰ تا ۷۰ درجه سانتیگراد وارد اگزوز میشوند و کار تعمیرات را انجام میدهند.
در این شرایط خطر سوختگی و گرمازدگی بیشتر از همه جان پرسنل را تهدید میکند و در وضعیتی که واحدها در محیط باز قرار گرفتهاند، کارکنان به ناچار برای هربار تعمیر ساعتها زیر آفتاب کار میکنند.
سایت «عصر ایران» هم در گزارشی با عنوان «گرمای بالای ۶۰ درجه و تهدیدکننده حیات؛ از ایرانشهر و عسلویه تا دبی و ابوظبی» نوشت که مشاهدات هواشناسی از فرودگاه بینالمللی خلیج فارس در عسلویه نشان میدهد که شاخص گرما در روزهای چهارشنبه و پنجشنبه به عدد ۶۵ درجه سانتیگراد رسید.
پیش از این و به دنبال افزایش بیسابقه دما و مصرف برق در ایران، فعالیتها در بخشهای صنعتی کشور به صورت اضطراری تعطیل شد.
کمبود برق باعث شده تا روز ۲۱ تیرماه در ۱۵ استان کشور تعطیلی اعلام شود تا با کاهش مصرف دچار خاموشی سراسری نشوند.
اصفهان، البرز، بوشهر، چهارمحال و بختیاری، خراسان جنوبی، خوزستان، زنجان، سمنان، سیستان و بلوچستان، قزوین، قم، کرمان، لرستان، مرکزی و یزد استانهاییاند که ادارات در آنها به دلیل کمبود برق تعطیل شد.
ناتوانی حکومت برای تامین برق در سالهای گذشته، چندین بار صدها شهر و روستا را در تابستان در خاموشی فرو برده است.
کارشناسان، توقف سرمایهگذاری در صنعت برق، توسعه نیافتن نیروگاهها و شبکه فرسوده را عامل اصلی ناترازی برق و کسری ۱۴ هزار مگاواتی آن دانستهاند.