از برجستهترین رهبران گروه حماس کدامها هنوز زندهاند
با کشته شدن اسماعیل هنیه، رهبر سیاسی حماس، شمار رهبران ارشد زنده حماس پس از حمله هفت اکتبر به کمتر از انگشتان یک دست رسید. با مرگ هنیه و مروان عیسی و اعلام رسمی کشته شدن محمد ضیف در روز پنجشنبه ۱۱ مرداد، حالا یحیی سنوار، خالد مشعل و محمد زهار، برجستهترین رهبران زنده حماس هستند.
در ماههای گذشته، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، بارها تاکید کرده است به هر طریقی تمام رهبری حماس را از بین خواهد برد.
آمریکا نیز پیشتر بر اجرای عدالت در مورد رهبران حماس تاکید کرده بود.
دیوان کیفری بینالمللی، ۳۱ اردیبهشت ماه سال جاری خواستار صدور قرار بازداشت برای اسماعیل هنیه، رییس دفتر سیاسی حماس، محمد ضیف، فرمانده نظامی گردانهای قسام، یحیی سنوار، از رهبران ارشد حماس در غزه، در کنار نتانیاهو شد.
اطلاعات کمی از بیشتر افراد عالیرتبه حماس موجود است و بسیاری از آنها عمده سالهای عمرشان را در حال فرار از سوءقصدهای اسرائیل بودهاند.
اسماعیل هنیه که برای شرکت در مراسم تحلیف مسعود پزشکیان، رییسجمهوری ایران، به تهران سفر کرده بود، بامداد روز چهارشنبه ۱۰ مرداد با اصابت یک پرتابه به محل سکونتش در محدوده کاخ سعدآباد کشته شد.
مرگ هنیه در تهران تردیدها درباره امنیت و ثبات در منطقه را افزایش داد.
او از سال ۲۰۱۲ در قطر ساکن بود و در سال ۲۰۱۷ به عنوان رییس دفتر سیاسی حماس انتخاب شد.
هنیه که از سال ۲۰۱۸ از سوی وزارت امور خارجه آمریکا به عنوان «فردی تروریست» معرفی شده بود، در ماههای پس از حمله هفتم اکتبر تنها به ترکیه و ایران سفر کرده بود.
گزارشها نشان میدهند برخی اعضای خانواده او شامل خواهر و پسرانش، در حملات ۹ ماه گذشته نیروهای ارتش اسرائیل کشته شدند.
هنیه در پنجم تیر ماه، در واکنش به کشته شدن خواهرش گفت: «اگر فکر میکنند هدف قرار دادن خانواده من، موضع ما یا مقاومت را تغییر میدهد، آنها دچار توهم هستند.»
او یکی از اعضای برجسته جنبش آزادیبخش فلسطین در اواخر دهه ۱۹۸۰ بود که در اولین قیام فلسطین (انتفاضه اول) در سال ۱۹۸۹، دستگیر و به مدت سه سال زندانی شد.
هنیه در سال ۱۹۹۲ همراه تعدادی از رهبران حماس به سرزمین مورد مناقشه بین اسرائیل و لبنان تبعید شد.
او پس از یک سال تبعید به غزه بازگشت و در سال ۱۹۹۷ به عنوان رییس دفتر احمد یاسین، رهبر معنوی حماس منصوب شد و موقعیت خود را تقویت کرد.
پس از این که حماس در سال ۲۰۰۶ بیشترین کرسی را در انتخابات سراسری کسب کرد، هنیه از سوی محمود عباس، رییس تشکیلات خودگردان فلسطین، به نخستوزیری منصوب شد.
او یک سال بعد و پس از آن که حماس با استفاده از خشونت مرگبار، حزب فتح را از نوار غزه بیرون راند، برکنار شد.
هنیه برکناری خود را «غیرقانونی» دانست و تاکید کرد که دولتش «مسئولیتهای ملی» خود را در قبال مردم فلسطین کنار نخواهد گذاشت.
ارتش اسرائیل روز پنجشنبه ۱۱ مرداد اعلام کرد «بر اساس اطلاعاتی که چند ساعت گذشته به دست آورده»، کشتهشدن محمد ضیف، فرمانده شاخه نظامی حماس، در حمله سه هفته پیش در جنوب غزه، «به طور قطعی تایید میشود».
کانال ۱۴ اسرائیل روز یکشنبه ۳۱ تیر مرگ ضیف را که از سوی اسرائیل به عنوان طراح اصلی حمله هفتم اکتبر معرفی شده بود اعلام کرد اما مرگ او هنوز از سوی مقامهای اسرائیلی یا گروه حماس رسما اعلام نشده است.
محمد ضیف با نام اصلی «محمد مصری» در سال ۱۹۶۵ در اردوگاه آوارگان خان یونس که پس از جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ ایجاد شد، به دنیا آمد.
او پس از پیوستن به حماس در جریان انتفاضه اول یا قیام فلسطینیها در سال ۱۹۸۷، به محمد ضیف معروف شد.
ضیف در سال ۱۹۸۹ از سوی اسرائیل دستگیر و حدود ۱۶ ماه زندانی شد.
او مدرک «علوم» خود را از دانشگاه اسلامی غزه گرفت و در رشتههای فیزیک، شیمی و زیستشناسی تحصیل کرد.
ضیف به هنر علاقه داشته و ریاست کمیته سرگرمی دانشگاه را بر عهده گرفت و حتی در یک نمایش کمدی نیز نقشآفرینی کرد.
او صفوف جنگجویان حماس، شبکه تونلها و دانش ساخت بمب این گروه را توسعه داد و مسئول کشته شدن دهها اسرائیلی در بمبگذاریهای انتحاری است.
به همین دلیل نام او طی دهههای گذشته همواره در صدر فهرست افراد تحت تعقیب اسرائیل بوده است.
ضیف رهبری گردانهای عزالدین قسام، شاخه نظامی حماس را بر عهده داشته و جایگاهش در غزه به دلیل تواناییاش در فرار از ترور، افسانهای بوده است.
او با شخصیتی پنهانیاش در میان فلسطینیها به «مغز متفکر» معروف شده است و اسرائیلیها از او با عنوان «گربهای با ۹ جان» نام میبرند.
مقامات اسرائیلی در سال ۱۹۸۹ ضیف را به زندان انداختند. ضیف پس از آزادی، گردانهای القسام را با هدف به اسارت گرفتن سربازان اسرائیلی تشکیل داد و به مهندسی ساخت تونلهایی کمک کرد که به جنگجویان حماس امکان ورود به خاک اسرائیل را از غزه میدهند.
او یکی از مهمترین افراد تحت تعقیب اسرائیل بوده است و به برنامهریزی و نظارت بر بمبگذاری اتوبوسی که در سال ۱۹۹۶ دهها اسرائیلی را کشت، متهم شد.
همچنین ضیف به دست داشتن در دستگیری و کشتن سه سرباز اسرائیلی در اواسط دهه ۱۹۹۰ متهم شد.
اسرائیل در سال ۲۰۰۰ او را دوباره دستگیر و زندانی کرد اما با آغاز انتفاضه دوم، ضیف موفق به فرار شد.
او از آن زمان به ندرت در انظار عمومی دیده شده و تنها سه عکس از او موجود است: عکسی در جوانی، تصویری با صورت پوشانده شده و عکسی که تنها سایهای را از او نشان میدهد.
جدیترین سوءقصد به جان ضیف تا پیش از حمله اخیر به او در خانیونس در اواخر تیر ماه، در سال ۲۰۰۲ صورت گرفت که در آن توانست جان سالم به در ببرد اما یکی از چشمانش را از دست داد.
اسرائیل اعلام کرده که او یک پا و یک دستش را نیز از دست داده و در صحبت کردن مشکل دارد.
در سال ۲۰۱۴، نیروهای امنیتی اسرائیل در حملهای به نوار غزه نتوانستند ضیف را ترور کنند اما همسر و دو فرزندش کشته شدند.
مروان عیسی
کاخ سفید روز دوشنبه ۲۸ اسفند اعلام کرد مروان عیسی، مرد شماره سه حماس، کشته شده است.
او معاون محمد ضیف، فرمانده گردانهای عزالدین قسام، شاخه نظامی حماس بود که اسرائیل یک هفته پیشتر او را در تونلی در غزه هدف قرار داده بود.
مروان عیسی که به عنوان «مرد سایه» و دست راست محمد ضیف شناخته میشد، معاون فرمانده کل گردانهای عزالدین قسام بود.
نیروهای اسرائیلی او را در جریان انتفاضه اول بازداشت و به مدت پنج سال به دلیل همکاری با حماس زندانی کردند.
تشکیلات خودگردان فلسطین نیز عیسی را در سال ۱۹۹۷ دستگیر کرد و او پس از انتفاضه دوم در سال ۲۰۰۰ آزاد شد.
عیسی در فهرست افراد تحت تعقیب اسرائیل قرار داشت و در یک ترور نافرجام به وسیله نیروهای اسرائیلی در سال ۲۰۰۶ مجروح شد.
جنگندههای اسرائیل در سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۲۱ دو بار خانه او را در جریان تهاجم به غزه ویران کردند که این حملات منجر به کشته شدن برادر عیسی شد.
یحیی سنوار
با ادامه جنگ میان حماس و اسرائیل، رهبران ارشد حماس تمام تلاش خود را برای دور ماندن از هر گونه آسیب احتمالی به کار بستند.
روزنامه نیویورکتایمز روز ۲۳ اردیبهشت به نقل از مقامهای آمریکایی نوشت که یحیی سنوار و دیگر رهبران حماس در نوار غزه احتمالا در شبکه تونلهای زیرزمینی این گروه در خانیونس مخفی شدهاند.
به گفته منابع حماس، تنها دو یا سه نفر از محل اختفای او خبر دارند ولی او همچنان با رهبران این گروه در داخل و خارج از غزه در ارتباط است.
بر اساس ارزیابی سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیآیای)، سنوار به عنوان رهبر حماس در غزه، در هفتههای اخیر تحت فشار بیشتری از سوی فرماندهان نظامی خود قرار گرفته تا با آتشبس موافقت کند و جنگ با اسرائیل را پایان دهد.
یحیی سنوار در سال ۱۹۶۲ در نوار غزه به دنیا آمد.
او بنیانگذار سرویس امنیتی حماس موسوم به «مجد» است که امور امنیت داخلی را مدیریت میکند و عوامل مظنون، افسران سرویسهای اطلاعاتی و امنیتی اسرائیل را بررسی و تعقیب میکند.
سنوار تاکنون سه بار به دست اسرائیل دستگیر شده است. او پس از سومین دستگیری در سال ۱۹۸۸ به چهار بار حبس ابد محکوم شد اما همراه هزار و ۲۷ اسیر فلسطینی و عرب-اسرائیلی در ازای یک سرباز اسرائیلی که بیش از پنج سال در اسارت حماس بود، آزاد شد.
سنوار به سمت خود بهعنوان رهبر برجسته حماس بازگشت و در سال ۲۰۱۷ رییس دفتر سیاسی این گروه در نوار غزه شد. در سپتامبر ۲۰۱۵، آمریکا نام او را در لیست سیاه «تروریستهای بینالمللی» قرار داد.
خالد مشعل
خالد مشعل در سال ۱۹۵۶ در کرانه باختری به دنیا آمد و یکی از بنیانگذاران گروه حماس است. سازمان اطلاعاتی موساد در سال ۱۹۹۷ با دستور مستقیم بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر وقت اسرائیل، اقدام به ترور او کرد.
در آن زمان، خالد مشعل در اردن زندگی میکرد. ماموران موساد با پاسپورتهای جعلی کانادایی وارد اردن شدند و به مشعل که در حال پیادهروی در خیابان بود، مادهای سمی تزریق کردند.
مقامات اردنی این سوءقصد را کشف و دو عضو موساد را دستگیر کردند. حسین، پادشاه فقید اردن، از نخستوزیر اسرائیل پادزهر ماده تزریق شده به مشعل را درخواست کرد.
نتانیاهو ابتدا درخواست پادشاه اردن را رد کرد اما تحت فشار بیل کلینتون، رییسجمهوری وقت آمریکا، حاضر به ارائه پادزهر شد.
مشعل که اکنون در قطر زندگی میکند، برای اولین بار در سال ۲۰۱۲ از نوار غزه دیدن کرد و از سوی مقامات فلسطینی و انبوه مردم مورد استقبال قرار گرفت.
حماس در سال ۲۰۱۷ اسماعیل هنیه را بهعنوان جانشین مشعل بهعنوان رییس دفتر سیاسی این گروه انتخاب کرد. پس از آن، مشعل به ریاست دفتر سیاسی این گروه در خارج از کشور منصوب شد.
محمود زهار
محمود زهار در سال ۱۹۴۵ در غزه از پدری فلسطینی و مادری مصری به دنیا آمد.
او یکی از برجستهترین رهبران حماس و یکی از اعضای رهبری سیاسی این جنبش است.
زهار در غزه به مدرسه رفت و تحصیلات دانشگاهیاش را در قاهره به پایان رساند. سپس بهعنوان پزشک در غزه و خانیونس کار کرد تا اینکه مقامات اسرائیلی او را به دلیل موقعیت سیاسیاش برکنار کردند.
محمود زهار در سال ۱۹۸۸ و ماهها پس از تاسیس حماس، در زندانهای اسرائیل محبوس بود.
او از جمله کسانی بود که در سال ۱۹۹۲ از سوی تلآویو به سرزمین مورد مناقشه میان اسرائیل و لبنان تبعید شد و یک سال را در آنجا گذراند.
با پیروزی جنبش حماس در انتخابات سراسری فلسطین در سال ۲۰۰۶، زهار به وزارت امور خارجه در دولت تازه تاسیس اسماعیل هنیه پیوست.
اسرائیل در سال ۲۰۰۳ با هدف قرار دادن خانه او در شهر غزه اقدام به ترور زهار کرد.
زهار در این حمله جراحاتی جزیی دید اما پسر بزرگش، خالد، کشته شد.
حسام، پسر دوم زهار و از اعضای گردان القسام، در حمله هوایی اسرائیل به غزه در سال ۲۰۰۸ کشته شد.
ری ایل گیو، دیپلمات ارشد کره شمالی که به تازگی به کره جنوبی پناهنده شده است، گفت که کره شمالی در صورت انتخاب مجدد دونالد ترامپ به عنوان رییسجمهوری، مایل است مذاکرات هستهای را با آمریکا از سر بگیرد.
به گزارش خبرگزاری رویترز، گیو که ماه گذشته از کوبا فرار کرد، بالاترین مقام دیپلماتیک کره شمالی است که از سال ۲۰۱۶ به کره جنوبی پناهنده شده است.
او در اولین مصاحبه خود با رسانههای بینالمللی گفت پیونگیانگ در حال تدوین استراتژی جدیدی برای مذاکرات احتمالی با ترامپ است.
به گفته گیو، هدف کره شمالی از این مذاکرات، «رفع تحریمهای برنامههای تسلیحاتی خود، حذف برچسب حامی تروریسم دولتی و دریافت کمکهای اقتصادی» است و دیپلماتهای کره شمالی در حال ترسیم نقشهای برای این سناریو هستند.
اظهارات گیو نشاندهنده تغییر احتمالی در موضع کنونی پیونگیانگ است که اخیرا احتمال گفتوگو با آمریکا را رد کرده و نسبت به درگیری مسلحانه هشدار داده بود.
خبرگزاری دولتی کره شمالی چهارم اردیبهشت اعلام کرد این کشور اولین رزمایش ضدحمله هستهای خود را برای شبیهسازی سیستم مدیریت «ماشه هستهای» انجام داده و آن را هشداری آشکار برای دشمنان کره شمالی خواند.
گیو تصمیم کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی برای واگذاری دیپلماسی هستهای به فرماندهان نظامی «بیتجربه و ناآگاه» را دلیل شکست مذاکرات سال ۲۰۱۹ کره شمالی و آمریکا در ویتنام دانست و گفت: «این بار وزارت امور خارجه کره مذاکرات را هدایت خواهد کرد و برای ترامپ آسان نخواهد بود که دوباره برای چهار سال دستان و پاهای کره شمالی را بدون دادن چیزی ببندد.»
روابط با روسیه و کمکهای ژاپن
به گفته گیو، کره شمالی با تقویت روابط خود با روسیه، در زمینه فنآوری موشکی و اقتصاد کمکهایی دریافت کرده و دیگر نیازی به اتکا به آمریکا برای رفع تحریمها ندارد.
او یک مزیت بزرگتر رابطه کره شمالی با روسیه را جلوگیری از اعمال تحریمهای جدید و تضعیف تحریمهای فعلی عنوان کرد و گفت این ارتباطات قدرت چانهزنی پیونگیانگ را در برابر واشینگتن افزایش میدهد.
فومیو کیشیدا، نخستوزیر ژاپن هم اعلام کرده است مایل به دیدار با کیم است اما مساله شهروندان ژاپنی ربودهشده از سوی کره شمالی در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، همچنان یک مانع بزرگ است.
وضعیت ۱۷ شهروند ژاپنی که به گفته توکیو از سوی کره شمالی ربوده شدهاند، یکی از اختلافات دو کشور است.
پنج نفر از آنها در سال ۲۰۰۲ به ژاپن بازگشتند اما پیونگیانگ پس از پذیرش ربودن ۱۳ شهروند ژاپنی و اعلام مرگ کسانی که وضعیتشان مشخص نشده، این مساله را حلشده میداند.
به گفته این دیپلمات سابق کره شمالی، کیم مایل است با کیشیدا دیدار کند و در ازای دادن امتیازاتی در مورد مساله ربودهشدگان، کمک اقتصادی دریافت کند.
کیم یو جونگ، خواهر رهبر کره شمالی، ششم فروردین سال جاری خبر درخواست کیشیدا برای ملاقات با کیم را اعلام کرد و گفت روابط دوجانبه با ژاپن به تصمیم سیاسی آن کشور بستگی دارد.
تنشها میان دو کشور پس از رزمایش مشترک آمریکا، کره جنوبی و ژاپن در ۱۰ تیر سال جاری بالا گرفت و وزارت خارجه کره شمالی در بیانیهای با محکوم کردن این رزمایش گفت روابط این سه کشور به «نسخه آسیایی ناتو» تبدیل شده است.
نارضایتی و فرار
گیو در مدرسهای فرانسوی در الجزایر تحصیل و مدتی هم در کنار پدرش که گزارشگر یک رسانه دولتی بود، در کوبا زندگی کرده است.
او گفت تا زمانی که از سوی یک همکار دیپلمات به دلیل رد درخواست رشوه مورد آزار قرار گرفته، قصدی برای فرار از کره شمالی نداشته است.
وقتی درخواست گیو برای درمان پزشکی در مکزیک، به هزینه شخصی، برای دیسک گردن پارهشده رد شد، تصمیم گرفت که از این کشور فرار کند.
او در حالی که در سفارت کره شمالی در کوبا مشغول به کار بود، نقشه فرارش را برنامهریزی کرد و در نهایت توانست از کوبا بگریزد و خود را به کره جنوبی برساند.
برایان نیکولز، دستیار وزیر امور خارجه ایالات متحده در امور نیمکره غربی، از نیکلاس مادورو، رییسجمهوری ونزوئلا و دولتهای خارجی خواست تا ادموندو گونزالس را به عنوان برنده انتخابات روز یکشنبه گذشته ونزوئلا به رسمیت بشناسند.
نیکولز در یک سخنرانی در نشست سازمان کشورهای آمریکایی گفت دلیل اینکه مرجع انتخاباتی ونزوئلا هنوز نتایج دقیق رایگیری را ارائه نکرده یا این است که «نمیخواهد پیروزی گونزالس را نشان دهد» یا اینکه «به زمان نیاز دارد تا نتایج انتخابات را جعل کند».
کمیسیون انتخابات ریاست جمهوری ونزوئلا، مادورو را برنده انتخابات اعلام کرده؛ نتیجهای که از سوی اپوزیسیون و بسیاری از دولتهای خارجی مورد انتقاد و اعتراض قرار گرفته است.
نظرسنجیهای مستقل نشان میدهند گونزالس پیروز این انتخابات است.
نیکلاس مادورو، رییسجمهوری سوسیالیست ونزوئلا که از سال ۲۰۱۳ بر این کشور حکومت میکند اعلام پیروزی کرده اما اپوزیسیون میگوید شمارش اکثریت آرا نشان میدهد نامزد مخالف مادورو، ادموندو گونزالس، بیش از دو برابر آرای مادورو را به دست آورده است.
در حالی که درخواستها برای شفافیت بیشتر در اعلام نتیجه انتخابات وارد سومین روز خود شد، دولت مادورو گفته است «به دلیل هک سیستمها نتیجه آرا را در سطح حوزههای رایگیری ارائه نکرده» است. دولت هیچ مدرکی برای اثبات این ادعای خود ارائه نکرده است.
مرکز کارتر، مستقر در ایالات متحده، یکی از معدود ناظران مستقلی که مجاز به نظارت بر این انتخابات بود، اواخر روز سهشنبه در بیانیهای اعلام کرد که این انتخابات «نمیتواند دموکراتیک تلقی شود».
در بیانیه این مرکز آمده است این روند به نفع مادورو و در کل دارای نقص بوده است. ناکامی مقامات انتخاباتی در انتشار نتایج تفکیک شده نیز «نقض جدی» توصیف شد.
مادورو در اظهاراتی که روز چهارشنبه ۱۰ مرداد از تلویزیون دولتی پخش شد، گفت که همه تهدیدها از جمله احتمال تحریمهای جدید آمریکا را رد میکند.
او افزود که حزب سوسیالیست آماده است تا همه آرای خود را منتشر کند و گفت که از دادگاه عالی خواسته است احزاب مخالف را مجبور به انجام همین کار کند.
اوایل صبح دوشنبه هشتم مرداد، مرجع انتخاباتی ونزوئلا که اپوزیسیون آن را به همدستی با مادورو متهم میکند، اعلام کرد او برای یک دوره دیگر رییسجمهوری شد و ۵۱ درصد آرا را با اختلاف هفت درصد نسبت به گونزالس به دست آورد.
اندکی بعد، ائتلاف اصلی اپوزیسیون ونزوئلا یک وبسایت با جزییات شمارش آرا در سطح صندوقهای رای راهاندازی کرد.
این وبسایت نشان داد گونزالس با ۶۷ درصد آرا در مقابل ۳۰ درصد، مادورو را شکست داده است.
این میزان رای، تقریبا ۸۲ درصد از دادههای حوزههای رایگیری را نشان میدهد.
لیندزی گراهام، سناتور جمهوریخواه، از معرفی دو طرح به سنای آمریکا برای پاسخگو کردن جمهوری اسلامی خبر داد.
گراهام گفت یکی از این طرحها در واکنش به حمله حزبالله به مجدل شمس و طرح دیگر در ارتباط با ارزیابیهای اطلاعاتی در مورد ادامه تلاش تهران برای غنیسازی اورانیوم در حد استفاده تسلیحاتی است.
او روز چهارشنبه در واکنش به حملات اسرائیل به رهبران حزبالله و حماس در بیروت و تهران، با اشاره به طرحهای تازهای که برای بررسی به سنا ارائه داده، گفت: «اسرائیل حق دارد در هر زمان و هر مکانی که میتواند به رهبران و طراحان سازمانهای تروریستی که به نابودی دولت یهود متعهدند، حمله کند.»
گراهام افزود در تلاش است تا بر دشمنان اسرائیل، به ویژه جمهوری اسلامی فشار بیشتری وارد کند؛ زیرا تنشها در خاورمیانه در حال افزایش است.
گراهام اعلام کرد یکی از این دو طرح میگویند: «هر گونه تشدید اقدامات حزبالله علیه اسرائیل که منجر به یک درگیری عمده شود، باید به عنوان حملهای از سمت ایران تلقی شود.»
به گفته این سناتور جمهوریخواه، نه تنها اسرائیل باید ایران را برای هر گونه تشدید اقدامات از سمت حزبالله مسئول بداند، «بلکه ایالات متحده نیز باید همین کار را انجام دهد و در واکنش تاسیساتی که برای تامین مالی تروریسم حیاتی هستند، شامل پالایشگاهها را هدف بگیرد».
به گفته گراهام، زمان آن رسیده است که «دنیا بازیای را که در مورد حماس، حزبالله و ایران انجام میدهد متوقف کند».
به گفته سناتور گراهام، یکی دیگر از این طرحها در ارتباط با ارزیابیهای اطلاعاتی درباره ادامه تلاشهای تهران برای تولید اورانیوم غنیشده در حد استفاده تسلیحاتی است.
گراهام میگوید این قانون زمانی فعال میشود که رییسجمهوری تشخیص دهد ایران به میزانی از اورانیوم غنیشده رسیده که بتواند سلاح هستهای بسازد تا علیه اسرائیل یا سایر متحدان ایالات متحده از آن استفاده کند.
به گفته او، این قانون سنا را موظف میکند تا استفاده از نیروی نظامی ایالات متحده را برای «متوقف کردن پیشرفت هستهای ایران» تایید کند.
سناتور گراهام مدتهاست استدلال میکند یکی از موثرترین راهها برای مقابله با افزایش حملات جمهوری اسلامی به منافع ایالات متحده، انزوای اقتصادی تهران است.
اوایل مرداد، این سناتور جمهوریخواه گفت که پس از بحثهای فراوان و مشورت با دونالد ترامپ، رییسجمهوری سابق، طرحی قانونی را ارائه داده که به موجب آن ایالات متحده باید علیه کشورهایی که از جمهوری اسلامی فراوردههای نفتی میخرند، تعرفه گمرکی اعمال کند.
گراهام در شبکه اجتماعی ایکس گفت: «مدتهاست باید کسانی که این رژیم تروریست را تقویت میکنند، هزینه کار خود را بدهند و هیچ هزینهای بهتر از اعمال تعرفه بر کالاهایی که وارد آمریکا میشود، نیست».
این سناتور جمهوریخواه آمریکا، با انتقاد از پاسخ دولت بایدن به حملات شبهنظامیان وابسته به جمهوری اسلامی گفت باید هدفی در نظر گرفته شود که برای حکومت ایران «ارزش» دارد.
او افزود: «برای ضربه زدن به تجارت نفت آنها به هواپیماهای سرنشیندار نیاز نداریم. آنها چهار پالایشگاه دارند که از فضا دیده میشوند. اگر یکی از آنها را نابود کنیم، این کارها تمام میشود.»
آنالنا بربوک، وزیر خارجه آلمان، در بیانیهای از همه طرفها بهویژه جمهوری اسلامی خواست که خویشتنداری کنند.
او با اشاره به سفرهای خود به لبنان گفت مردم این کشور همچنان از پیامدهای جنگ سال ۲۰۰۶، انفجار بندر بیروت در سال ۲۰۲۰ و وضعیت وخیم اقتصادی رنج میبرند و به وضوح روشن است که خواهان جنگ نیستند.
وزیر خارجه آلمان خواستار توقف حملات حزبالله به اسرائیل شد و گفت باید از شعلهور شدن آتش در منطقه و هرج و مرج جلوگیری کنیم.
او تاکید کرد که شهروندان آلمانی در لبنان فورا این کشور را ترک کنند.
نیروی هوایی ایالات متحده پس از ماهها کشمکش سرانجام اعلام کرد که برنامههای مربوط به توسعه جنگندههای پیشرفته نسل ششم را به حالت تعلیق در آوردهاست.
فرانک کندال، وزیر نیروی هوایی آمریکا در کنفرانسی تخصصی اعلام کرد که برنامه توسعه نسل ششم جنگندههای رادار گریز تا اطلاع ثانوی معلق شده است.
کندال اگرچه به طور دقیق مشخص نکرد که برنامههای نیروی هوایی برای توسعه جنگنده نسل ششم موسوم به NGAD ممکن است چه مدت به تعویق بیفتد، اما تصریح کرد که این تعلیق مرتبط با بررسی دقیق از چگونگی رویکرد و حصول «اطمینان از این است که در مسیر درستی قرار داشته باشیم.»
این تصمیم در حالی اعلام شده است که پیشتر نگرانیهایی درمورد هزینه بسیار گزاف تولید جنگندههای نسل ششم ابراز شده بود. ناظران و کارشناسان صنایع هوایی برآورد میکنند که تولید هر فروند از جنگندههای نسل ششم ممکن است تا صدها میلیون دلار هزینه داشته باشد.
توقف و تعلل نیروی هوایی در مورد توسعه جنگندههای نسل ششم به این ذهنیتها دامن زده است که شاید این برنامه به طور کامل متوقف شود.
کندال اما تاکید کرد که این نگرانیها بیدلیل است. او افزود: «من کاملاً مطمئن هستم که ما هنوز قصد داریم یک هواپیمای نسل ششم را که خلبان آن را هدایت میکند توسعه دهیم.»
پیشتر گمانهزنیهایی وجود داشت که نسل ششم جنگندهها احتمالا فاقد خلبان در کابین هستند و از راه دور کنترل میشوند.
اما و اگرها درباره توسعه جنگندههای نسل ششم عمدتاً بهدلیل محدودیتهای بودجهای و نگرانیها درباره سرعت بالای نوآوری تکنولوژیکی، به ویژه در میان رقبای آمریکا، بوده است.
نسل ششم جنگندههای آمریکایی احتمالا نقطهضعفهای جنگندههای نسل پنجم مثل اف-۲۲ را پوشش میدهد. این جنگنده که حدود یک دهه در حال توسعه بوده است جنگنده تاکتیکی نسل پنجمِ تکسرنشین، دوموتوره و رادارگریز ساخت شرکتهای لاکهید و بوئینگ است.
جنگنده اف-۲۲ که با نام رپتور نیز شناخته میشود یکی از گرانترین، پیشرفتهترین و توانمندترین جنگندههایی است که تا به امروز تولید شده است. بر اساس قوانین فدرال آمریکا و برای حفاظت از فناوریهای پنهانگرایانه و دیگر ویژگیهای پیشرفته این جنگنده، صادرات این هواپیما ممنوع است.
بنا بر گزارشهای موجود، جنگندههای نسل ششم با هدف تفوق نظامی هوایی آمریکا بر رقبایش به ویژه چین، ساخته خواهند شد و این نسل از جنگندهها از سیستمهایی توسعه یافته رصد و نقطهزنی در همکاری با سامانههای مورد استفاده در پهپادها در سامانهای تعاملی طراحی و تولید خواهند شد.
