تروئیکای اروپایی: تهران ۴ برابر اورانیوم لازم را برای ساخت سلاح هسته‌ای در دست دارد

خبرگزاری فارس با انتشار یک گزارش به نقل از یک «منبع آگاه»، جان باختن این سرباز کشته ‌شده را ناشی از «خودکشی» خواند.

ایران‌اینترنشنال دوشنبه ۱۹ شهریور گزارش داد مقام‌های انتظامی، برای خودکشی جلوه دادن مرگ این سرباز پس از ضرب و جرح، روی گلوی او تکه‌ای پارچه انداختند.

حامدی که پیش‌تر به دلیل حضور در جریان خیزش انقلابی سابقه بازداشت داشت، چند روز پیش از مرگ به خانواده‌اش گفته بود به دلیل درگیری و اختلاف با مافوق خود، حاضر نیست خدمت سربازی اجباری را ادامه دهد.

یک فرد مطلع از این پرونده به ایران‌اینترنشنال گفت پدر این سرباز در واکنش به خواسته فرزندش، بر ادامه انجام خدمت سربازی اصرار کرده و او را با خودرو به پاسگاه محل خدمتش برده اما همان روز با خانواده حامدی تماس گرفته‌اند و گفته‌اند پسرشان «خودکشی کرده و جان باخته» است.

این فرد مطلع از پرونده گفت که جان باختن حامدی در اثر ضرب و جرح صورت گرفته است.

اطلاعات رسیده از منابع محلی به ایران‌اینترنشنال نشان می‌دهد اثرات ضرب و جرح بر بدن این جوان پس از مرگش مشهود بوده است.

آگهی ترحیم حامدی در گیلان نشان می‌دهد مراسم یادبود سومین و هفتمین روز مرگش روز ۱۸ شهریور در منزل خانوادگی و مسجد پسرمختار شهر احمدسرگوراب برگزار شده است.

مراسم خاکسپاری او نیز پیش از آن، با حضور پررنگ ماموران وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران در فضایی امنیتی برگزار شده بود.

طبق اطلاعات رسیده به ایران‌اینترنشنال، از زمان جان ‌باختن حامدی، ماموران امنیتی خانواده او را تهدید کرده‌اند که موضوع قتل پسرشان را در پاسگاه و حین خدمت سربازی رسانه‌ای نکنند.

قتل، خودکشی و دیگرکُشی سربازان در پاسگاه‌ها و پادگان‌های ایران سابقه‌ای طولانی دارد و تاکنون موارد متعددی در این زمینه خبرساز شده‌اند.

در سال‌های گذشته گزارش‌های بسیاری درباره قتل و خودکشی افرادی که مشغول گذراندن دوره اجباری خدمت سربازی در پاسگاه‌ها و پادگان‌های کشور بوده‌اند، منتشر شده است.

از سوی دیگر در بیش از چهار دهه گذشته شمار قابل توجهی از شهروندان، قربانی شکنجه در بازداشتگاه‌های جمهوری اسلامی شدند و جان خود را از دست دادند اما جمهوری اسلامی هیچ مسئولیتی در قبال مرگ این افراد نپذیرفته است.

به تازگی اطلاعاتی به ایران‌اینترنشنال رسیده است که نشان می‌دهند شهروندی ۳۵ ساله به نام مازیار مودب در مرداد ماه امسال بر اثر ضربات باتون ماموران انتظامی در بازداشتگاهی در شهر رشت جان خود را از دست داده است.

محمد میرموسوی نیز از جمله آخرین کسانی است که پس از دستگیری در یکی از بازداشتگاه‌های جمهوری اسلامی بر اثر ضرب ‌و جرح و شکنجه‌های شدید جان باخت.

او جوانی گیلانی بود که حین بازداشت در پاسگاه ناصرکیا دِه استان گیلان کشته شد و فراجا قتل او را محصول «عدمِ کنترلِ خشم و احساسات از طرف برخی کارکنان و بی‌اعتنایی به وضعیت متهم» خواند.

دادستان لاهیجان پیش از فراجا گفته بود روز شنبه سوم شهریور برای پنج تن از نیروهای انتظامی این شهرستان به اتهام دست داشتن در شکنجه و قتل میرموسوی، قرار بازداشت موقت صادر شده است.

مرکز آمار سازمان حقوق بشری هه‌نگاو روز هفت شهریور گزارش داد میرموسوی، هفتمین شهروندی است که از ابتدای سال ۲۰۲۴ میلادی پس از بازداشت به دست نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی، زیر شکنجه و در جریان بازجویی جانش را از دست می‌دهد.

سازمان عفو بین‌الملل اواخر شهریور سال ۱۴۰۰ در گزارشی اعلام کرد از دی سال ۱۳۸۸ تا آن تاریخ، دست‌کم ۷۲ مورد مرگ در زندان‌ها و بازداشتگاه شهرهای مختلف ایران رخ داده که در ۴۶ مورد، علت مرگ شکنجه یا سایر بدرفتاری‌های فیزیکی با زندانی‌ها به دست ماموران اطلاعاتی و امنیتی یا مقامات زندان بوده است.

از زمان آغاز جنگ اسرائیل و حماس در نوار غزه در پاییز سال گذشته، دست‌کم یک ناو هواپیمابر ایالات متحده به طور ثابت در خاورمیانه مستقر بوده است و تنها در دوره‌های کوتاهی، دو ناو هواپیمابر همزمان در این منطقه حضور داشته‌اند.

این ناو هواپیمابر قرار بود سه هفته پیش از خاورمیانه خارج شود اما با دستور لوید آستین، وزیر دفاع ایالات متحده، مدت استقرار آن در منطقه به مدت کوتاهی تمدید شد تا در این مدت همراه با ناو هواپیمابر یواس‌اس آبراهام لینکلن همزان در این منطقه حضور داشته باشند.

ناو یواس‌اس آبراهام لینکلن اکنون به همراه چندین ناو جنگی دیگر در خلیج عمان مستقر است، حدود سه هفته پیش وارد خاورمیانه شد.

فرماندهان نظامی ایالات متحده در خاورمیانه استدلال می‌کنند که حضور یک ناو هواپیمابر آمریکایی و ناوهای جنگی همراه آن به عنوان یک عامل بازدارنده موثر در منطقه، به ویژه در مقابل جمهوری اسلامی، عمل کرده است.

تا پیش از پاییز گذشته و شروع جنگ غزه، سال‌ها بود که ایالات متحده این حجم از نیروی نظامی دریایی را به منطقه اختصاص نداده بود.

تا پیش از رسیدن ناو هواپیمابر یواس‌اس تئودور روزولت به خاورمیانه، ناو هواپیمابر یواس‌اس دوایت دی آیزنهاور، بیش از ۸ ماه در دریای سرخ مستقر بود و درگیر پاسخگویی به حملات احتمالی علیه اسرائیل و همچنین دفاع از کشتی‌های تجاری و نظامی در برابر حملات حوثی‌های تحت حمایت جمهوری اسلامی در یمن بود.

نیروی دریایی آمریکا اعلام کرده است عملیاتی که یواس‌اس دوایت دی آیزنهاور در دریای سرخ انجام داده است، شدیدترین عملیاتی بوده که این نیرو از زمان جنگ جهانی دوم در آن درگیر بوده است.

جابه‌جایی نیروهای آمریکایی در خاورمیانه

مقامات آمریکایی که به شرط ناشناس ماندن درباره جابجایی نیروها با واشینگتن پست صحبت کردند، گفتند که ناو روزولت که محل استقرار آن سن دیگو است و ناوشکن یواس‌اس دنیل اینوئی عازم منطقه شده‌اند و پنجشنبه ۲۲ شهریور به مقر فرماندهی آمریکا در اقیانوس هند می‌رسند.

یواس‌اس راسل، دیگر ناوشکن این گروه ضربت، هم پیشتر خاورمیانه را ترک کرده و عازم دریای چین جنوبی فعالیت می‌کند.

مقامات آمریکایی که خواستند نامشان فاش نشود، گفتند هواپیمابر روزولت که محل استقرار آن سن‌دیگو در کالیفرنیا است و ناوشکن یو‌اس‌اس‌ دانیل اینویه قرار است پنجشنبه به منطقه فرماندهی هند و اقیانوس آرام نیروی دریایی ایالات متحده برسند.

یو‌اس‌اس راسل، دیگر ناوشکن این گروه ضربتی، پیش از این خاورمیانه را ترک کرده بود و اکنون در دریای چین جنوبی مشغول عملیات دریایی است.

بنا بر همین گزارش، چندین ناو آمریکایی دیگر نیز اکنون در شرق دریای مدیترانه مشغول گشت‌زنی و عملیات دریایی هستند و دو ناوشکن و زیردریایی موشک‌انداز یواس‌اس جورجیا هم در دریای سرخ مستقر هستند.

پیشتر در ۱۵ مرداد سال جاری روزنامه واشینگتن پست گزارش داد دو ناوشکن یواس‌اس لابون» و یو‌اس‌اس کول مستقر در خلیج عمان عازم اسرائیل شده‌اند.

تقویت حضور دریایی آمریکا در منطقه پس از کشته شدن اسماعیل هنیه در تهران

چهار روز پیش از آن هم، در ۱۱ مرداد واشینگتن‌پست به نقل از یک مقام آمریکایی نوشت که پس از کشته شدن اسماعیل هنیه و فواد شکر، رهبران ارشد حماس و حزب‌الله، ۱۲ کشتی جنگی آمریکا عازم خاورمیانه شده و در آن‌جا مستقر شدند.

این کشتی‌ها شامل ناو هواپیمابر یو‌اس‌اس تئودور روزولت و ناوهای همراهش و همچنین گروه آماده‌باش آمفیبی وُسْپ، شامل سه کشتی با بیش از چهار هزار تفنگدار دریایی و ملوان است.

۱۶ مرداد هم روزنامه وال‌استریت ژورنال به نقل از یک مقام پنتاگون گزارش داده بود در آستانه حمله احتمالی جمهوری اسلامی به اسرائیل، آمریکا یک گردان هواپیماهای جنگنده اف‌ای-۱۸ را از ناو هواپیمابر یو‌اس‌اس تئودور روزولت به پایگاه یکی از شرکای منطقه‌ای ایالات‌متحده در منطقه منتقل کرده است.

بنا بر اعلام پنتاگون، یک گردان هواپیماهای جنگنده اف-۲۲ نیز در روزهای آینده به این منطقه اعزام خواهد شد و هدف از اعزام این جنگنده‌ها، کمک به دفاع از اسرائیل و منابع و نیروهای ایالات متحده در منطقه است.

این تصاویر ۱۴ شهریور سال جاری در بندر اولیا در آستراخانِ روسیه ثبت شده است. سیستم ردیابی این کشتی باری نشان می‌دهد که آخرین بار ۸ شهریور در بندر امیرآبادِ ایران پهلو گرفته بوده و پس از آن سیستم ردیابی خود را خاموش کرده بود.

وزارت خزانه‌داری ایالات متحده سه‌شنبه ۲۰شهریور اعلام کرد وزارت دفاع روسی برای حمل موشک‌های بالستیک کوتاه‌برد از ایران به روسیه از کشتی پورت اولیا ۳استفاده کرده است.

وزارت خزانه‌داری ایالات متحده با اعلام این‌که «اوایل سپتامبر ۲۰۲۴، روسیه اولین محموله موشک‌های بالستیک کوتاه‌بردرا از ایران دریافت کرد» خبر داد که این وزارتخانه تحریم‌هایی علیه کشتی پورت اولیا ۳ و همچنین سایر کشتی‌ها و چندین فرد ایرانی اعمال کرد.

رابطه نظامی ایران و روسیه پس از آغاز تهاجم به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲ نزدیک‌تر شده است. ایران هزاران پهپاد تهاجمی «شاهد» به روسیه تحویل داده و به گفته مقامات آمریکایی، یک کارخانه پهپاد نیز در روسیه ساخته است.

موشک بالستیک فاتح ۳۶۰ ایران در روسیه

تصاویر ماهواره‌ای یک روز پس از آن منتشر شد که آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه ایالات متحده در لندن گفت که ایالات متحده باور دارد که ارتش روسیه محموله‌هایی از موشک‌های بالستیک فاتح ۳۶۰ از ایران دریافت کرده و احتمالا طی هفته‌های آتی از آن‌ها علیه اوکراینی‌ها استفاده خواهد کرد.

موشک فاتح ۳۶۰ دارای بردی تا ۱۲۰ کیلومتر است و قابلیت حمل محموله‌ای به وزن ۱۵۰ کیلوگرم است. اگرچه وزن این محموله کمتر از بسیاری از بمب‌های هوایی روسیه است، اما برای هدف‌گیری مواضع خط مقدم اوکراین از فاصله دور مفید است و به دلیل بالستیک بودن، بسیار دشوارتر قابل رهگیری است.

بر اساس برآورد موسسه مطالعات جنگ، یک اندیشکده مستقر در واشنگتن، «نیروهای روسیه احتمالا در ماه‌های آینده از موشک‌های ارائه‌شده از ایران برای هدف‌گیری زیرساخت‌های انرژی، نظامی و غیرنظامی اوکراین استفاده خواهند کرد.»

به گفته این اندیشکده، ایران قبلا سلاح‌هایی را از بندرهای امیرآباد و انزلی در دریای خزر به آستراخان در روسیه منتقل کرده است.

گزارش‌ها نشان می‌دهد کشتی پورت اولیا ۳ در سال جاری چندین بار به این دو بندر ایرانی سفر کرده است و از ۶ سپتامبر هم این کشتی، بندر آستراخان را مجددا ترک کرده و به سفر دیگری رفته است.

این متن خلاصه مطالب مطرح شده در برنامه سیاست با مراد ویسی است که روزهای شنبه تا چهارشنبه اینجا به اشتراک گذاشته خواهد شد. ویدیوی کامل برنامه سیاست با مراد ویسی را می‌توانید اینجا ببینید.

احداث پایگاه هوانیروز سپاه در دو کانون اعتراضات خیزش زن، زندگی، آزادی

پس از آغاز خیزش «زن، زندگی، آزادی» و کشته شدن مهسا (ژینا) امینی در سال ۱۴۰۱، اعتراضات گسترده‌ای در سراسر کشور شکل گرفت.

این اعتراضات ابتدا از مقابل بیمارستان کسری در تهران آغاز شد، سپس به زادگاه ژینا در سقز و دیگر شهرهای کشور از جمله سنندج، سیستان و بلوچستان، و زاهدان گسترش یافت.

در زاهدان، حوادثی همچون «جمعه خونین» رخ داد که در آن نیروهای سپاه معترضان را به رگبار بسته و بیش از ۱۰۰ نفر را در یک روز کشتند.

پس از این اعتراضات، سپاه پاسداران به جای پرداختن به مطالبات مردمی، استراتژی‌های خود را بر شناخت نقاط ضعف‌هایش در جریان سرکوب و ترمیم این نقاط ضعف گذاشت.

رویکرد سپاه و نظام جمهوری اسلامی، نه گوش دادن به صدای اعتراضات، بلکه شناسایی ضعف‌های خود در سرکوب و تقویت این توانایی‌هاست. سپاه این سیاست را پس از هر موج بزرگ اعتراضات مردمی در سال‌های ۱۳۷۸، ۱۳۸۸، ۱۳۹۶، و آبان ۱۳۹۸، و نیز پس از خیزش «زن، زندگی، آزادی» به‌کار گرفته است.

یکی از مهم‌ترین اقدامات سپاه پس از خیزش اخیر، احداث دو پایگاه هلیکوپتری در سیستان و بلوچستان و مناطق کردنشین بوده است. این پایگاه‌ها با هدف تقویت قدرت سرکوب در این مناطق استراتژیک ایجاد شده‌اند. سپاه از این طریق به دنبال پاسخگویی به نگرانی‌های خود از اعتراضات گسترده در این نواحی در آِینده است.

این پایگاه‌ها تحت نظارت قرارگاه حمزه در شمال غرب و قدس در جنوب شرق کشور قرار دارند و در رزمایش‌های امنیتی از جمله برای سرکوب اعتراضات از این بالگردها استفاده شده است.

با وجود این تلاش‌ها، گسترش اعتراضات در سال‌های اخیر نشان داده است که افزایش سرکوب، منجر به تشدید و گسترش نارضایتی عمومی می‌شود.

اعتراضات از سال ۱۳۸۸ به بعد از نظر جغرافیایی و تعداد افراد معترض گسترده‌تر و مطالبات مردم رادیکال‌تر شده است. مردم از درخواست‌هایی مانند «رای من کجاست» عبور کرده و اکنون خواستار تغییرات بنیادی‌تری هستند.

این روند افزایش اعتراضات، حتی در میان گروه‌های مختلف اجتماعی، از جمله دانشجویان، کارگران، بازنشستگان، معلمان، پرستاران، دامداران و کشاورزان، مشهود است.

با این حال، جمهوری اسلامی به جای بازبینی سیاست‌های خود و تلاش برای حل مشکلات اجتماعی، به گسترش نهادهای سرکوب و اطلاعاتی پرداخته است.

به عنوان مثال، فرمانده یگان ویژه پس از اعتراضات اخیر اعلام کرد که نیروهای یگان ویژه باید دو برابر شوند و برای مقابله با اعتراضات در ۴۰۰ نقطه کشور آماده باشند.

همچنین، نیروی انتظامی از نظر سازمانی و تعداد نفرات گسترش یافته و به «فرماندهی کل انتظامی» تبدیل شده است. در کنار آن، سازمان اطلاعات فراجا نیز به عنوان نهادی اطلاعاتی و امنیتی جدید تأسیس شد تا در کنار سازمان اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات، وظیفه رصد و مقابله با ناآرامی‌ها را بر عهده گیرد.

این اقدامات نشان‌دهنده نگرانی جدی حاکمیت از تکرار اعتراضات مردمی است. به جای رویکردی مبتنی بر حل مشکلات، سیاست‌های سرکوبگرانه و تکیه بر قدرت نظامی و امنیتی همچنان در دستور کار قرار دارد.

فرمانده سپاه: بیشترین دشمن در جهان را داریم

حسین سلامی، فرمانده سپاه پاسداران، چهارشنبه ۲۱ شهریور که جمهوری اسلامی بیشترین دشمنان را در جهان دارد و با نوعی افتخار به توضیح علت آن پرداخت.

این دیدگاه، نه تنها نادرست بلکه فاجعه‌بار است. این‌که ایران به جای تلاش برای ایجاد دوستی و همکاری با جهان، بیشترین دشمنان را دارد، نباید دلیلی برای افتخار باشد. این موضوع که یکی از بالاترین مسئولان کشور با افتخار از این واقعیت سخن می‌گوید، نشان می‌دهد که سیاست‌های موجود به نفع مردم نیست.

قبل از انقلاب اسلامی، ایران روابط متعادل‌تری با جهان داشت. به عنوان مثال، در دوران شاه تنها با عراق صدام حسین دشمنی جدی وجود داشت و حتی با شوروی روابط سیاسی و تجاری برقرار بود.

این وضعیت با وقوع انقلاب اسلامی و تغییر سیاست‌های منطقه‌ای و جهانی جمهوری اسلامی، تغییر کرد. سیاست‌هایی همچون گروگان‌گیری در سفارت آمریکا و حمایت از گروه‌های نیابتی، منجر به افزایش دشمنی‌ها با ایران شد.

آمریکا که پیش از آن اطلاعات حمله عراق به ایران را در اختیار ایران قرار می‌داد، پس از ماجرای گروگان‌گیری در نهایت در جنگ ایران و عراق از صدام حمایت کرد.

از سوی دیگر، در جریان جنگ ایران و عراق، بسیاری از کشورهای قدرتمند جهان شامل ایالات متحده، شوروی و کشورهای اروپایی و عربی، از صدام حمایت کردند.

این موضوع، نتیجه سیاست‌های اشتباه و عدم درک صحیح از معادلات بین‌المللی و منطقه‌ای بود. به جای افتخار به این دشمنی‌ها، مسئولان جمهوری اسلامی باید راهبردهای اشتباه خود را بازنگری کنند و سیاست‌های ضد آمریکایی، ضد اسرائیلی و حتی سیاست‌های داخلی که به زیان مردم ایران است، تغییر دهند.

میلاد محمدی شامگاه چهارشنبه در شبکه اجتماعی اینستاگرام نوشت: «نیروهای امنیتی به منزل مادرم، دایه مینا، (در بوکان) وحشیانه یورش برده‌اند. مادرم تلفنش را جواب نمی‌دهد و هیچ اطلاعی از او در دست نیست. مسئولیت جان مادرم با جمهوری اسلامی ایران است.»

میلاد محمدی، برادر شهریار محمدی، جان‌باخته خیزش انقلابی در بوکان، درباره هجوم ماموران امنیتی به خانه مادرش مینا سلطانی (دایه مینا) به ایران‌اینترنشنال گفت عصر روز چهارشنبه ۲۱ شهریور حدود هشت خودرو ماموران امنیتی منزل آنها را محاصره کردند و به داخل آن هجوم بردند.

میلاد محمدی گفت دایه مینا در هنگام حمله ماموران در منزل حضور نداشت و ماموران صاحبخانه آنها را بازداشت کردند. از وضعیت دایه مینا هنوز اطلاعی در دست نیست.

میلاد محمدی به نقل از شاهدان عینی گفت ماموران دو کیسه حاوی وسایل خانه آنها را توقیف کردند. ماموران همچنین خانه یکی از همسایه‌ها را تفتیش و تعدادی از کتاب‌های آنها را توقیف کردند.

میلاد محمدی گفت هفته گذشته نیز در اتفاقی مشابه گروهی از خانواده‌های جان‌باختگان خیزش مهسا ژینا امینی در مهاباد که به صورت دسته‌جمعی به مزار عزیزانشان رفته بودند، بازداشت شده بودند.

میلاد محمدی با اشاره به اینکه این اقدام ماموران در آستانه سالگرد قتل حکومتی مهسا ژینا امینی صورت گرفته، گفت دایه مینا از زمان کشته شدن شهریار محمدی، با سفر به شهرهای مختلف کشور برای ایجاد همبستگی بین خانواده‌های دادخواه تلاش‌های گسترده‌ای انجام داده است.

شهریار محمدی، ورزشکار ۲۸ ساله اهل بوکان، که در جریان خیزش «زن، زندگی، آزادی» حضور فعالی در اعتراضات این شهر داشت، به عمد هدف گلوله ماموران امنیتی قرار گرفت و جان‌باخت.

شهریار محمدی ۲۵ آبان پیکر دوستش محمد حسن‌زاده، دیگر شهروند معترضجان‌باخته در بوکان را برای جلوگیری از ربایش آن به دست ماموران امنیتی، از سردخانه به مسجد آرامستان بوکان منتقل کرد.

در زمان خیزش، تصویر شهریار محمدی نشسته کنار پیکر کفن پیج شده دوستش محمد، به یکی از نمادهای مقاومت تبدیل شد.

در همان زمان تصاویر رسیده به ایران‌اینترنشنال نشان دادند نیروهای امنیتی، محمدی را در مراسم تدفین حسن‌زاده شناسایی کردند و خودروی او را عامدانه هدف تیراندازی قرار دادند.

تصاویر ارسالی به ایران‌اینترنشنال همچنین آشکار کردند که ماموران با وجود انتقال شهریار محمدی به بیمارستان، به پزشکان اجازه عمل جراحی این جوان ورزشکار ۲۸ ساله را ندادند و خانواده‌اش را هم هدف ضرب و جرح قرار گرفتند.

سرکوب گسترده خانواده‌های دادخواه

در جریان خیزش انقلابی ایرانیان علیه جمهوری اسلامی، بیش از ۵۰۰ نفر به دست عوامل حکومت کشته شدند و چندین معترض بازداشت شده نیز پس از دادگاه‌های فرمایشی، اعدام شدند.

جاوید رحمان، گزارشگر ویژه وقت حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران در گزارشی اعلام کرد اقدامات جمهوری اسلامی در جریان سرکوب خیزش انقلابی مردم می‌تواند جرایم بین‌المللی از جمله «جنایت علیه بشریت» تلقی شود.

بر اساس گزارش نهادهای حقوق بشری، هم‌زمان با نزدیک شدن به دومین سالگرد قتل حکومتی مهسا ژینا امینی، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی با راه انداختن موج تازه‌ای از بازداشت اعضای خانواده‌های دادخواه و فعالان سیاسی مدنی، بر شدت فشارها و سرکوب‌ها افزوده‌اند.

در موج جدید بازداشت در کردستان، که از دهم شهریور آغاز شده، دست‌کم ۲۰ نفر در شهرهای مهاباد، پیرانشهر، اشنویه و دهگلان دستگیر شده‌اند.

اواسط شهریور نیز جمعی ۷۷ نفره از دادخواهان با انتشار بیانیه‌ای، اعتراض خود را به فشار و تهدید جمهوری اسلامی علیه خانواده‌های دادخواه بیان کردند و خواستار آزادی فوری و بی‌قید و شرط ماشالله کرمی و سایر بازداشتی‌های خانواده‌های دادخواه شدند.

گزارش دیده‌بان حقوق‌بشر از سرکوب‌ها

سه‌شنبه، ۲۰ شهریور، دیده‌بان حقوق بشر در گزارشی هشدار داد مقام‌های جمهوری اسلامی اعضای خانواده‌های ده‌ها نفر از افرادی که در طول اعتراضات دو سال گذشته کشته، اعدام یا زندانی شده‌اند را با اتهام‌های دروغین بازداشت کرده، تهدید یا مورد آزار و اذیت قرار داده‌اند.

این سازمان افزود دو سال پس از آغاز اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» در اواخر شهریور ۱۴۰۱، مقام‌های جمهوری اسلامی همچنان اعضای خانواده‌هایی را که خواستار پاسخگویی در مورد نقض حقوق عزیزانشان هستند، وادار به سکوت و مجازات می‌کنند.

ناهید نقشبندی، سرپرست پژوهشگری ایران در سازمان دیده‌بان حقوق بشر گفت: «بسیار حیاتی است که دولت‌های در حال تعامل با جمهوری اسلامی، این بی‌عدالتی‌های هولناک علیه افرادی را که عزیزانشان پیش‌تر با نقض جدی حقوقشان از سوی حکومت ظالم و سرکوبگر ایران مواجه شده‌اند به‌صورت علنی محکوم کنند.»

دیده‌بان حقوق بشر از مورد ماشالله کرمی، پدر محمدمهدی کرمی، معترض اعدام‌شده در خیزش انقلابی یاد کرد که به «تحصیل مال از طریق نامشروع» و «مشارکت در پول‌شویی» متهم شده است.

دادگاه کیفری شهرستان نظرآباد در حکمی که ۲۵ مرداد امسال صادر شد، ماشالله کرمی را به مجموعا هشت سال و ۱۰ ماه زندان، ۱۹ میلیارد و ۲۰۰ میلیون ریال جریمه نقدی و مصادره اموال شامل خودرو و منزل مسکونی محکوم کرد.

علی شریف‌زاده وکیل ماشاءالله کرمی، پدر محمدمهدی کرمی معترض اعدام‌شده، از تایید محکومیت دست‌کم چهار سال زندان موکلش در دادگاه تجدیدنظر خبر داد.

شریف‌زاده سه‌شنبه به روزنامه شرق گفت که دادگاه تجدید نظر کرمی را بابت اتهام «اجتماع و تبانی علیه جمهوری اسلامی» به ۳ سال و ۷ ماه و برای اتهام «تبلیغ علیه نظام» به به ۸ ماه زندان محکوم کرد.

کرمی ۳۱ مرداد ۱۴۰۲ با یورش نیروهای وزارت اطلاعات به خانه‌اش در کرج دستگیر و به بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر منتقل شده بود.

دیده‌بان حقوق بشر در ادامه گزارش خود به بازداشت احمد و سولماز حسن‌‌زاده، پدر و خواهر محمد حسن‌‌زاده، از معترضان کشته‌شده در خیزش انقلابی، از سوی نیروهای امنیتی در بوکان در روز نهم مرداد اشاره کرد.

بر اساس این گزارش، احمد حسن‌زاده روز بعد با قرار وثیقه آزاد اما سولماز به زندان ارومیه منتقل شد. او روز ۱۶ مرداد در اعتراض به تداوم بازداشتش دست به اعتصاب غذا زد.

این پدر و دختر چهاردهم شهریور ۱۴۰۲ نیز از برای بازجویی به اداره اطلاعات بوکان احضار و روز پنجم مهر، در ایست بازرسی بین بوکان و سقز از سوی نیروهای امنیتی برای مدتی کوتاه دستگیر شدند.

حسن امینی، برادر محمد امینی، از جان‌باختگان خیزش انقلابی و رعنا کورکور، خواهر مجاهد کورکور، زندانی معترض محکوم به اعدام دو تن دیگر از خانواده‌های دادخواهی هستند که دیده‌بان حقوق بشر به بازداشت و آزادی آن‌ها اشاره کرد.

امینی روز هشت شهریور پس از حدود ۴۰ روز حبس، با پابند الکترونیکی از زندان مرکزی سنندج آزاد شد.

او تیر سال گذشته به اتهام «اخلال در نظم عمومی» به دلیل شرکت در مراسم کشته‌شدگان خیزش انقلابی در سقز و بوکان به شش ماه و نیم زندان محکوم شده بود.

رعنا کورکور نیز روز ۱۴ تیر امسال به دست ماموران امینی در تهران بازداشت و بیستم مرداد با قرار وثیقه آزاد شد.

بازداشت و سرکوب کودکان

دیده‌بان حقوق بشر در ادامه به بازداشت فرامرز براهویی (آبیل)، برادر ۱۵ ساله اسماعیل آبیل، از جان‌باختگان جمعه خونین زاهدان و رامیار ابوبکری، برادر ۱۶ ساله و دادخواه زانیار ابوبکری، همراه سیاوش سلطانی، پسر کبری شیخه‌سقا از جان‌باختگان خیزش انقلابی در مهاباد اشاره کرد.

فرامرز براهویی پنجم شهریور در مسیر بازگشت از زاهدان به مشهد در ایست بازرسی شهرستان تربت حیدریه بازداشت و به کانون اصلاح و تربیت استان خراسان رضوی منتقل شد.

دادگاه ویژه اطفال استان خراسان رضوی او را به اتهاماتی نامشخص، به شش ماه حبس تعزیری محکوم کرده است.

ابوبکری و سلطانی هم ۱۳ شهریور با خشونت بازداشت شدند.

دیده‌بان حقوق بشر یادآوری کرد که جمهوری اسلامی در چهار دهه گذشته، بارها خانواده‌های دادخواهی که عزیزانشان به دست نیروهای امنیتی کشته یا از سوی دادگاه‌های ایران اعدام شده‌اند را تحت فشار گذاشته است.

این موارد شامل تهدید و اعمال فشار بر خانواده‌های قربانیان اعتراضات آبان سال ۹۸ و همچنین خانواده‌های کشته‌شدگان سقوط هواپیمایی اوکراین با شلیک سپاه پاسداران در دی همان سال است.

سازمان عفو بین‌الملل ۳۰ مرداد سال گذشته با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرده بود مقام‌های حکومت در آستانه سالگرد کشته شدن مهسا ژینا امینی، کمپین آزار و اذیت خانواده جان‌باختگان اعتراضات را با هدف ساکت کردن آنان و همچنین مصونیت خود از مجازات، تشدید کرده‌اند.