سازمان عفو بین‌الملل: اقدامات اسرائیل در غزه مصداق نسل‌کشی است

در بیانیه مشترک زندانیان سیاسی که چهارشنبه به دست ایران‌اینترنشنال رسید، آمده است: «روند تصاعدی صدور و اجرای احکام متعدد اعدام، برای زندانیان سیاسی در طول دو سال گذشته، ضمن اینکه یادآور سرکوب‌های حاکمیتی در دهه شصت است، نشانه‌ای از هراس و وحشت فرادستان سیاسی از پیشروی جامعه به‌پاخاسته و حق‌طلب ایران است.»

شش زندانی سیاسی دهم آذر از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به اتهام «بغی از طریق عضویت در گروه‌های مخالف نظام» به اعدام محکوم شدند.

اکبر دانشور کار، محمد تقوی سنگ‌دهی، بابک علیپور، پویا قبادی بیستونی، وحید بنی‌عامریان و ابوالحسن منتظر این شش زندانی سیاسی را تشکیل می‌دهند.

در بیانیه زندانیان سیاسی آمده که حکم اعدام جمعی برای این شش تن از زندانیان سیاسی درحالی صادر شده که چندی پیش نیز جمعی از «فرزندان جوان این سرزمین» در پرونده‌ای موسوم به بچه‌های اکباتان با حکم اعدام مواجه شدند.

‏این بیانیه با اشاره به دیگر حکم‌های صادرشده اعدام از آغاز سال ۱۴۰۳ تا به امروز، علیه زندانیان سیاسی دیگر، همچون پخشان عزیزی، وریشه مرادی، شهریار بیات، بهروز احسانی، مهدی حسنی و محمدجواد وفایی‌ثانی، اضافه می‌کند: «قیام ۱۴۰۱ به عنوان یکی از سرفصل‌های مهم در مبارزات آزادی‌خواهانه مردم ایران، پایه‌های حکومت مستقر را چنان متزلزل ساخته است که چاره‌ای جز تشدید سرکوب به اشکال مختلف نمی‌بیند.»

‏‏شیوا اسماعیلی، رضا اکبری منفرد، گلرخ ایرایی، یدی بهاری، مریم بانو نصیری، سکینه پروانه، حسین پیری، فروغ تقی‌پور، محمد حبیبی، مهران رئوف، رضا رضایی، داوود رضوی، خسرو رهنما، خشایار سفیدی، مازیار سید نژاد، حسین شنبه‌زاده، حسین شهسواری، زهرا صفایی، مولود صفایی، سپهر ضیایی، فاطمه ضیایی آزاد، مرضیه فارسی، الهه فولادی، فواد فتحی، نصرالله فلاحی، آذر کوروندی، اسماعیل گرامی، نرگس محمدی، امیرحسین مرادی، بابک مرادی، علی معزی، فرزاد معظمی گودرزی، محمد مسعود معینی، جواد منبری، محمد نجفی، طاهره نورى، اسدالله هادی، مریم یحیوی، علی یونسی، میریوسف یونسی، امضاکنندگان این بیانیه هستند.

آنان نوشتند: «‏ما معتقدیم که مبارزات آزادی‌خواهانه، نیازمند همبستگی جمعی در دفاع از موازین حقوق بشر و از جمله شکل‌گیری یک مقاومت اجتماعی در مقابل صدور حکم اعدام است.»

این زندانیان سیاسی از همه مردم ایران و از اقشار مختلف اجتماعی خواستند که همراه با زندانیان سیاسی، «به هر شکل ممکن به صدور چنین احکام غیرانسانی و ارتجاعی اعتراض کنند.»

آنان تاکید کردند: «‏امروز زمان صف کشیدن در خیابان در برابر اعدام است. زمان نجات جان زندانیان سیاسی، زمان «نه به اعدام» است.»

شماری از سازمان‌های حقوق بشری هشتم آذر در بیانیه‌ای مشترک، خواهان لغو فوری احکام اعدام تمام زندانیان سیاسی در ایران شدند.

امضاکنندگان این بیانیه تاکید کردند جمهوری اسلامی در پی خیزش «زن، زندگی، آزادی»، بار دیگر موج جدیدی از اعدام‌ها را با هدف ایجاد رعب و وحشت در جامعه به راه انداخته است.

گروهی از نهادها و کلکتیوهای چپ، دموکرات، فمینیست و کوییر هم ۹ آذر با صدور فراخوانی از راه‌اندازی کارزار اعتراضی علیه جمهوری اسلامی در آستانه روز جهانی حقوق بشر خبر دادند.

آن‌ها بیان اینکه حق حیات در ایران به‌شدت نقض می‌شود و این کشور در صدر آمار سالانه اعدام در جهان قرار دارد، هشدار دادند هم‌اکنون بیش از ۴۶ زندانی سیاسی زیر حکم اعدام هستند.

یورگن واتن فریدنس، رییس کمیته نوبل صلح چهارشنبه در یک کنفرانس مطبوعاتی در اسلو گفت: «ما از مقامات ایرانی می‌خواهیم که برای همیشه به حبس محمدی پایان دهند و اطمینان حاصل کنند که او از درمان‌های پزشکی کافی برای بیماری‌هایش برخوردار می‌شود.»

بنیاد نرگس محمدی در بیانیه‌ای با تایید خبر آزادی موقت و توقف ۲۱ روزه حکم زندان نرگس محمدی خواستار تمدید «توقف حکم» به حداقل سه ماه و آزادی بی‌قید و شرط محمدی شد.

این بنیاد تاکید کرد توقف یک‌ماهه حکم، کافی و عادلانه نیست.

این برنده جایزه نوبل صلح با آمبولانس به مرخصی اعزام شده است.

پیش‌تر مصطفی نیلی، وکیل، در شبکه ایکس خبر داد که با نظر پزشکی قانونی، دادستانی تهران اجرای حکم زندان نرگس محمدی را برای سه هفته متوقف کرد و او از زندان موقتا خارج شد.

محمدی تا به امروز بیش از ۱۰ سال از عمر خود را در زندان سپری کرده و از آبان ۱۴۰۰ یعنی هزار و ۱۱۴ روز پیش که مجددا به دلیل فعالیت‌های حقوق بشری، زندانی شد، مجموعا به ۱۳ سال و ۹ ماه حبس، ۱۵۴ ضربه شلاق و مجازات‌های ناعادلانه دیگر محکوم شده است.

بیش از ۴۰ سازمان‌ مدافع حقوق بشر و انجمن‌های قلم، ۲۹ آبان با انتشار نامه‌ای از شورای حقوق بشر سازمان ملل خواستند با توجه به شرایط جسمی وخیم و نیاز مبرم محمدی به مراقبت‌های پزشکی، برای آزادی او از زندان جمهوری اسلامی مداخله کند.

تشدید بیماری در زندان

در اوایل مهر ۱۴۰۳، خانواده محمدی نگرانی شدید خود را نسبت به امتناع مکرر مقامات زندان اوین از انتقال این زندانی سیاسی به بیمارستان برای انجام آنژیوگرافی از سوی متخصص قلب او ابراز کردند.

محمدی در نهایت ششم آبان به این قرار ملاقات پزشکی دست یافت. در ۱۳ آبان، وکیل او اعلام کرد که در طول معاینه اخیر پزشکی، پزشکان یک ضایعه استخوانی مشکوک به سرطان در پای راست او کشف کردند.

اگرچه محمدی تحت عمل جراحی برای برداشتن بخشی از استخوان پای خود و انجام پیوند استخوان قرار گرفت؛ اما تنها دو روز پس از جراحی، با وجود گزارش کامل پزشکی و توصیه صریح پزشک برای سپری کردن حداقل سه ماه دوره نقاهت در خارج از زندان، به زندان بازگردانده شد.

این بازگشت در شرایطی صورت گرفت که او حتی توان نشستن و استفاده از سرویس‌های بهداشتی غیر استریل زندان را نداشت.

بر اساس این بیانیه، بیش از ۷۵ نفر در بند عمومی و تنها ۱۳ نفر در یک اتاق به همراه محمدی مشغول گذراندن حبس هستند و محمدی از دسترسی به محیط بهداشتی و امکانات لازم برای تعویض پانسمان‌های خود محروم بود.

بنیاد نرگس محمدی با تاکید بر این که جای هیچ فعال حقوق بشری، زندان نیست و فعالیت حقوق بشری جرم نیست، از فعالان حقوق بشر و هم‌بندی‌های محمدی، از جمله ویدا ربانی و مطهره گونه‌ای که با اعتصاب غذا و نامه‌نگاری‌های متعدد برای دریافت حقوق اولیه و مرخصی پزشکی او تلاش کرده‌اند و دیگر افراد و نهادهای حقوق بشری تشکر کرده است.

به گزارش خبرگزاری رویترز، مقامات عالی‌رتبه لبنانی از جمله نجیب میقاتی، نخست‌وزیر دولت موقت و نبیه بری، رییس پارلمان لبنان و متحد نزدیک گروه حزب‌الله، از واشینگتن و پاریس خواسته‌اند تا برای رعایت آتش‌بس لبنان رایزنی و تلاش کنند.

هم‌زمان اسرائیل کاتز، وزیر دفاع اسرائیل، در جریان بازدید از مرزهای شمالی این کشور گفت: «اگر آتش‌بس از بین برود، دیگر برای کشور لبنان معافیتی وجود نخواهد داشت. اگر تا به حال لبنان و حزب‌الله را جدا کرده‌ایم، دیگر این‌گونه نخواهد بود.»

آتش‌بس شکننده

آتش‌بس میان اسرائیل و لبنان که با میانجی‌گری آمریکا از ششم آذر اجرایی شده است، با حملات مرگبار اسرائیل به جنوب لبنان و شلیک موشک‌های حزب‌الله به پایگاه نظامی اسرائیل در وضعیت شکننده‌ای قرار دارد.

ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، دوشنبه با گیدئون سار، همتای اسرائیلی خود گفت وگو کرد و گفت که هر دو طرف باید به آتش‌بس پایبند باشند.

این آتش‌بس، اسرائیل را از انجام عملیات نظامی تهاجمی در لبنان منع و بیروت را موظف می‌کند تا از حملات گروه‌های مسلح، از جمله حزب‌الله، به اسرائیل جلوگیری کند.

در این توافق، به نیروهای اسرائیلی برای عقب‌نشینی از جنوب لبنان ۶۰ روز مهلت داده شده است.

مقامات لبنانی در گفت‌وگو با کاخ سفید و ریاست‌جمهوری فرانسه نگرانی‌های خود را درباره نقض آتش‌بس ابراز کردند.

نبیه بری خواستار اقدام فوری برای توقف نقض‌های اسرائیل شد و اعلام کرد لبنان تاکنون حداقل ۵۴ مورد نقض آتش‌بس از سوی اسرائیل را ثبت کرده است.

مت میلر، سخنگوی وزارت امور خارجه ایالات متحده اعلام کرد آتش‌بس «در حال اجرا» است اما انتظار نقض‌هایی را داشته‌ است.

فرانسه نیز قرار است ژنرال گیوم پونشین، نماینده خود را برای نظارت بر آتش‌بس به لبنان بفرستد.

نخستین نشست کمیته نظارت بر آتش‌بس که به ریاست آمریکا فعالیت خواهد کرد، پنج‌شنبه برگزار خواهد شد.

دولت اسرائیل ادامه فعالیت‌های نظامی‌ در لبنان را با هدف اجرای آتش‌بس توصیف کرده و آن را ناقض تعهدات خود در این آتش‌بس ندانسته است.

طبق گزارش وزارت بهداشت لبنان، در حملات دوشنبه اسرائیل به این کشور ۱۲ نفر کشته شدند.

این مرگبارترین روز از زمان اجرای آتش‌بس بوده است.

حمله به مرکز غزه

ارتش اسرائیل سه‌شنبه اعلام کرد در یک سری از حملات اخیر خود در بخش مرکزی نوار غزه، شماری از اعضای حماس را که در حمله هفتم اکتبر دست داشتند، کشته است.

در تحولی دیگر وب‌سایت العربی الجدید از امضای یک سند میان تشکیلات خودگردان فلسطین و حماس خبر داد و نوشت که بر اساس این سند، کمیته‌ای مشترک برای اداره نوار غزه پس از جنگ تشکیل خواهد شد.

دونالد ترامپ دوشنبه گفته بود اگر تا پیش از مراسم تحلیف ریاست‌جمهوری او در روز اول بهمن‌ گروگان‌ها در غزه آزاد نشوند، خاورمیانه هزینه بسیار هنگفتی خواهد پرداخت و مسئولان این جنایات ضد بشری، «با شدیدترین مجازات‌ها» مواجه خواهند شد.

گمان می‌رود ۱۰۱ گروگان اسرائیلی همچنان نزد حماس باشند و اسرائیل بر اساس برآوردها امیدوار است دست‌کم نیمی از آن‌ها زنده باشند.

اسرائیل در واکنش به حمله سال گذشته حماس به جنوب غزه، به این منطقه حمله هوایی و زمینی کرد که به گفته وزارت بهداشت نوار غزه، این حملات تاکنون بیش از ۴۴ هزار کشته بر جای گذاشته است.

ترامپ در بیانیه‌اش که در شبکه اجتماعی تروث منتشر شده، با اشاره به این‌که برای گروگان‌ها کاری انجام نشده، نوشته است «همه درباره گروگان‌هایی صحبت می‌کنند که در خاورمیانه به طرز خشونت‌آمیز، غیرانسانی و برخلاف اراده کل جهان نگه داشته شده‌اند، اما این فقط صحبت است و هیچ اقدامی انجام نمی‌شود.»

ترامپ در ادامه با تاکید بر این‌که آن‌چه می‌نویسد یک حقیقت است، هشدار داده است «مسئولان این اقدام ضربه‌ای خواهند خورد که شدیدتر از هر ضربه‌ای در تاریخ طولانی و پرافتخار آمریکا خواهد بود. گروگان‌ها را فورا آزاد کنید.»

هرچند ترامپ در بیاینه خود نامی از حماس نبرده و به نوار غزه هم اشاره نکرده است، مشخص نیست این هشدار برای ضربه شدید به حماس چگونه عملی خواهد شد و آیا این به معنای احتمال مداخله مستقیم آمریکا در جنگ غزه است یا نه.

ساعاتی پیش از اینکه ترامپ این بیانیه را در شبکه اجتماعی تروث منتشر کند، ارتش اسرائیل مرگ یکی از گروگان‌های آمریکایی-اسرائیلی را که پیشتر گمان می‌رفت زنده باشد تائید کرد.

بر اساس اعلام ارتش اسرائیل، عمر نوترا، در جریان حمله هفت اکتبر حماس به جنوب اسرائیل کشته شده و همان زمان، پیکر بی‌جان او به غزه منتقل شده است.

مقامات اسرائیلی از جمله اسحاق هرتزوگ، رییس‌جمهور این کشور، از این بیانیه استقبال کرده‌اند و از ترامپ تشکر کرده‌اند.

لیندزی گراهام، سناتور جمهوریخواه کنگره آمریکا هم با نوشتن پستی در شبکه اجتماعی ایکس، تصویر پست ترامپ در تروث را به اشتراک گذاشته و نوشت، «رییس جمهور ترامپ حرف خوبی زده است. امیدوارم مردم در خارومیانه گوش کنند. باید بشنوند. بیایید همین حالا به این دیوانگی پایان دهیم.»

ادامه تلاش‌ها برای آتش‌بس در جنگ غزه

هنوز مشخص نیست دولت جو بایدن که می‌کوشد تا پیش از پایان دوره ریاست‌جمهوری او در اول بهمن، به توافق آتش‌بس در جنگ غزه دست یابد، موفق خواهد شد یا نه.

جان کربی، سخنگوی شورای امنیت ملی کاخ سفید، هم تائید کرد خبر جدیدی درباره توافق آتش‌بس و آزادی گروگان‌ها در دست ندارد و گفت «حماس همچنان مانع اصلی آتش‌بس است.»

با این حال، شامگاه دوشنبه آکسیوس به نقل از یک مقام آگاه خبر داد جیک سالیوان، جو بایدن را در سفر به آنگولا همراهی نکرده و در واشینگتن مانده است تا به ادامه کار بر روی توافق آزادی گروگان‌ها و آتش‌بس در غزه بپردازد.

متیو میلر، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا هم در جریان گفتگو با خبرنگاران از ادامه تلاش‌ها برای دستیابی به توافق آتش‌بس سخن گفت و تائید کرد آنتونی بلینکن، وزیر خارجه آمریکا، همچنان به دنبال افزایش تلاش‌ها برای دستیابی به توافق آتش‌بس و آزادی گروگان‌ها و همچنین ترغیب اسرائیل به پیشبرد طرحی قابل اجرا برای مدیریت پس از جنگ غزه است.

گمان می‌رود ۱۰۱ گروگان اسرائیلی همچنان نزد حماس باشند و اسرائیل بر اساس برآوردها امیدوار است دست‌کم نیمی از آن‌ها زنده باشند.

اسرائیل در واکنش به حمله بسیار خونین سال گذشته حماس به جنوب غزه، به نوار غزه حمله هوایی و زمینی کرد که به گفته وزارت بهداشت غزه، تاکنون بیش از ۴۴ هزار کشته برجای گذاشته است.

نبود امکانات اولیه همچون آشپزخانه، کیفیت پایین غذا، محدودیت در تامین نیازهای غذایی و بهداشتی، بخشی از مشکلاتی است که این زندانیان با آن مواجه هستند.

فروغ سمیع‌نیا، فعال حقوق زنان، در روایت خود از شرایط دشوار این زندان نوشت فضای زندان بسیار محدود است و در محلی که به عنوان آشپزخانه شناخته می‌شود، تنها یک سماور قرار دارد که زندانیان می‌توانند از آن آب جوش تهیه کنند.

این زندانی سیاسی کیفیت غذای زندان را بسیار پایین توصیف کرد و نوشت که زندانیان مجبورند همین غذا را مصرف کنند و نمی‌توانند برای خودشان غذا درست کنند.

سمیع‌نیا که همراه با ۱۰ فعال حقوق زنان دیگر در فروردین امسال مجموعا به بیش از ۶۰ سال زندان محکوم شد، از تیرماه امسال دوران محکومیت خود را در زندان لاکان رشت سپری می‌کند.

شیرین عبادی، برنده نوبل صلح، در مرداد امسال در یادداشتی نوشت زندان‌های جمهوری اسلامی مکانی جز شکنجه‌گاه نیست.

زندان لاکان رشت شامل چهار اتاق است که حدود ۱۵۰ زندانی در آن نگهداری می‌شوند. این زندان دارای یک فروشگاه است که به گفته سمیع‌نیا سال‌ها در اختیار یک فرد خاص بوده و سود بسیار زیادی از آن کسب می‌کند.

به گفته سمیع‌نیا، این فروشگاه ۱۵۰ مشتری ثابت دارد که مجبورند نیازهای خود را تنها از این محل تهیه کنند: «اقلام فروشگاه با قیمت‌های بالا عرضه می‌شود و زندانیان چاره‌ای جز خرید ندارند.»

او با اشاره به اینکه فروشگاه زندان کالاهایی برای تامین سلامتی زندانیان ندارد و نیازهای خاص، مثل مواد غذایی مناسب برای افراد دیابتی یا کسانی که باید رژیم خاصی رعایت کنند، برآورده نمی‌شود، افزود: «به عنوان مثال، به من به دلیل دیابت نباید نشاسته مصرف کنم و نیاز به سبزیجات دارم، اما رعایت این رژیم در زندان لاکان غیرممکن است.»

وضعیت زندانیان زندان لاکان رشت نشان می‌دهد که مسئولان زندان بر خلاف قوانین داخلی و بین‌المللی، محرومیت‌ها و محدودیت‌های بسیاری را بر زندانیان اعمال کرده و با تامین نکردن نیازهای اولیه آن‌ها، جان و سلامتی‌شان را به خطر انداخته‌اند.

در ماه‌های گذشته گزارش‌های زیادی از زندان‌های سراسر ایران درباره کیفیت پایین غذا، حذف برخی اقلام از جیره غذایی، بهداشت نامناسب در برخی بندها و سایر مشکلات منتشر شده است.

این گزارش‌ها همواره با انکار مسئولان زندان‌ها، سازمان زندان‌ها، قوه قضائیه و دیگر دستگاه‌های متولی جمهوری اسلامی در این زمینه روبه‌رو شده است.